Carsten Hemzõ – Lief Lijf – bericht van Zondag 12 juli 2020

(audio staat onder tekst)

Lief Lijf, ik hoor je

Lief Lijf van mij. Ooit voelde wij elkaar zo feilloos aan. Alles ging moeiteloos. We klommen in bomen, sprongen van daken af, rende zo hard als we maar konden, haalde de meest extreme capriolen uit op ons skateboard, wij vielen vaak hard, we vermande ons en stonden weer op om ons volgende avontuur aan te gaan. Jij een ik ademde synchroon, onze hartslag liep gelijk, ons bloed liep vol met adrenaline en wij waanden ons in een euforisch wereld van spel en plezier.

Ik hoorde jou en jij hoorde mij. Ik wist haarfijn wat jij mij kon geven en waar jij toe in staat was. Ik heb veel van je gevraagd, maar jij wou mij alles geven. Want jij genoot er net zoveel van als ik.

Van onze successen. Van het overwinnen van onze angsten. Van het verleggen van onze grenzen. Van de pijn als we weer een klapper maakten. Van iedere keer dat wij die harde val wisten te vermijden of op te vangen. Van iedere keer dat we weer een nieuwe trick hadden geleerd. Van alles wat we samen wouden ontdekken.

Jij voelde mij feilloos aan en ik jou. Jij reageerde al voordat ik mij er zelf bewust van was. Ik beschermde jou, wanneer het te gevaarlijk was of teveel van je gevraagd. En nooit was iets te gek voor jou. Wij bleven elkaar trouw.

En toen werd die band wreed verscheurd. Een klap waar wij beide nooit de kans kregen om op te reageren. Wij konden ons niet erop voorbereiden. Wij schrokken allebei zo hard, maar afzonderlijk van elkaar. Jij sloeg vast en bent blijven hangen in een vecht of vlucht stand. Jij koos voor vechten….. Altijd. In een constante staat van paraatheid heb jij jezelf op slot gezet en de sleutel weggegooid. Alles om erger te voorkomen.

Ik schoot ook in een vecht of vlucht stand, maar koos ongewild voor het vluchten. De schrik was te groot, het verdriet te intens. Ik was radeloos, want ik voelde jou niet meer zoals ik gewend was. Wij waren niet meer samen. Zouden wij elkaar ooit weer vinden? Voelen? Horen?

13 jaar liepen wij niet meer samen. Konden elkaar niet meer geven wat we nodig hadden. Ik vroeg teveel van je door door te blijven gaan, in de hoop dat we ooit weer beter zouden worden. Jij vertelde mij dat het niet meer ging, maar ik luisterde niet.

Maar mijn onderbewustzijn hoorde jou wel. Hij hoorde hoe zwaar jij het had en dat je vaak niet meer kon geven wat ik van je vroeg. Mijn onderbewustzijn hoorde jou mij waarschuwen voor gevaar. Voor de risico’s die het einde zou kunnen betekenen. En jij luisterde gelukkig wel naar hem en maakte de verstandige keuze, waar ik eigenlijk een andere behoefte had.

Gelukkig werd de stem van mijn onderbewustzijn luider en begon ik hem ook te horen. Hij spraak niet aleen tegen jou, mijn lief lijf, maar ook tegen mij. Hij wou ons verbinden.

En toen ging ik je horen. Ik hoorde hoezeer jij je best aan het doen was weer bij mij te komen en hoe graag je het lichter wou maken voor ons. Mijn ziel begon eindelijk te luisteren en fluisterde in mijn hart wat ik moest doen. Mijn hart reageerde met het uiten van zijn verlangen. Het verlangen weer te willen leven. De behoefte om niet meer in verdriet te blijven hangen en weer te genieten van het leven. De wens om jou gevecht te laten stoppen en om de kille angst in mij van mij af te gooien. De wens dat jij en ik weer in één lijn zouden lopen.

En toen begon ik jou te horen en begon onze reis naar herstel. Wij wisten beide dat jij nooit meer zou herstellen, maar we wisten wel dat als wij samen mij weer op de been konden krijgen, het allemaal wat makkelijker te verdragen zou zijn. Zowel voor jou als voor mij.

Dus toen begon ik, samen met jou, aan verandering. Een nieuwe woning, benedenvloers zodat jij niet meer de trap op hoefde. Een scootmobiel om jou de kans te geven de spaarzame energie goed te verdelen. Voor mij een vangnet van vrienden en kennissen zodat ik mij eindelijk niet meer alleen zou voelen, nooit meer eenzaam, een gevoel van veiligheid en geborgenheid.

Wij begonnen te herstellen. We gingen beter luisteren naar elkaar. Ik ging jou horen en jij ging mij weer voelen. En dat maakt ons gelukkig.

Ik vind het zo jammer dat jij het zo te verduren krijgt. Maar ik ben jou ook dankbaar dat je mij hebt geleerd hoe wij samen het verlies kunnen opvangen. We raken steeds meer kwijt van jou, maar ik zorg ervoor dat we op de been blijven. Een paar maanden geleden vertelde je mij al dat het flink mis aan het gaan is. Jij bent de grip kwijt aan het raken en hebt moeite om de rechterkant overeind te houden, hem te voelen, te sturen. Het kost steeds meer energie die jij gewoon niet meer hebt. Je hebt het zwaar en daardoor krijg ik het ook steeds zwaarder.

Het doet mij zoveel verdriet. Maar in plaats van het verdriet te laten overheersen en vluchten, ben ik je gaan horen en weet wat jij nu van mij vraagt. Want je zei het een paar maanden geleden al. Het is tijd voor een rolstoel. Het is tijd voor verlichting want dat verdien jij. Jij verdient rust want dat is alles wat je van mij vraagt.

En lief lijf, ik hoor je

Terwijl ik dit verhaal uit mijn hart liet stromen, kwamen de tranen met bakken over mijn wangen stromen

Het moest gewoon even gebeuren. Het is voor mij een bevestiging voor waar ik aan gewerkt heb en dat is dat mijn lijf en ik weer elkaar horen en handelen naar ons kunnen en mogelijkheden. Maar ook de kwetsbaarheden.

Toen ik te weten kreeg dat het waarschijnlijk nog geen jaar zou duren eer ik in een rolstoel zou komen, had ik de hoop dat het nog lang zou mogen duren. Maar het moment kwam sneller dan ik had verwacht. Ja, ik zou koppig kunnen zijn zoals ik 13 jaar lang ben geweest, maar dat koppig zijn bracht mij niks anders dan ellende en verdriet. Dus ik begon te luisteren.

Gisteren zat ik mijzelf in te beelden hoe mijn lichaam en mijn geest zich zouden voelen als ik op dat moment met Charlie naar buiten zou gaan voor een wandeling en ik in een rolstoel kon gaan zitten. Wat mij overkwam was een gevoel van verlichting. Een zucht, opluchting, bevrijd. Ik begon steed meer op te kijken tegen wandelen, want het begon steeds meer pijn te doen in mijn benen. Mijn rechterbeen wordt steeds zwakker en nu wordt links ook aangedaan. Dat gevoel van er tegenop kijken werd overheerst door liefde voor Charlie, want hij verdient die wandelingen gewoon. Maar ik verdien het ook dat het niet zo zwaar hoeft te zijn.

En toen kon ik eindelijk de knoop doorhakken. Morgen heb ik een gesprek met mijn WMO begeleider om de aanvraag te starten.

Ben benieuwd hoe lang zoiets gaat duren, want ik verheug mij er wel enorm op

Wat een reis is dit geweest zeg. En er is nog zoveel meer te ontdekken

Ik voel mij vrij

What do you want to do ?

New mail

Lieky van der Velden – Leven – Ervaringen over eigen gevoel (wil ik wel nog leven?) uit Speciale uitzending van zondag 5 juli 2020

(Audio staat onder aan tekst)

Soms zijn de verhalen die ik op mijn gesloten Facebook pagina van lotgenoten lees, in en in triest.

Als ik lees dat ze geen of weinig zin meer hebben in hun leven. Als die rot gevoelens en het drama waarin ze verkeren echt afgelopen zou zijn, dan zijn ze eindelijk van hun ellende af.

Dat ze het liefste met hun leven willen stoppen maar het de nabestaande dan toch niet willen aandoen.

 

Dan denk ik aan mijn eigen trieste verleden terug, waarin ook ik deze gevoelens had en daarom ook begrijpen kan hoe moeilijk het voor ze is om daarin toch sterk te zijn om door te zetten met het voor hun verschrikkelijk leven.

 

In mijn strijd was ik alleen. Ik vocht TEGEN mijzelf en vocht VOOR mijzelf om niet te verdrinken in verdriet en te sterven van de angst.

 

Ergens had ik het gevoel dat het nooit geen stop zou hebben en  dat het altijd maar door zou gaan. Dat ik alleen maar zwakker zou worden. Dat waren opdringerige gedachten die mij overheerste.

Ik was bang voor de dood en had nog meer angst om te leven.

 

Het was eigenlijk de angst die mij beheerste en mij geestelijk en lichamelijk totaal verlamde. Dat maakte het heel moeilijk voor mij om normaal te functioneren.

 

 

Ik wilde mijn leven wel LEVEN maar niet op deze afschuwelijke manier. Iemand in vertrouwen nemen durfde ik trouwens niet, was eigenlijk bang dat ze mij maar stom en gek zouden vinden. Het was ook niet echt gezonde gedachten zoals ik mij voelde en over mijn leven dacht. Dus dat liet ik maar liever.

 

Maar ik was mijzelf kwijt. Wist niet meer wie ik was. Ik dacht alleen nog maar dat ik pech had en gedoemd was om een rot leven te hebben.

 

 

 

 

Ik hield toentertijd een dagboek bij dat was voor mij veiliger, ik

schreef mijn stille gedachten op. Steeds weer opnieuw las ik terug en zocht naar antwoorden, inzichten en bevestigingen.

 

Langzaam maar zeker doorzag ik een patroon. Toen wist ik ook dit patroon moet doorbroken worden. Maar hoe dat wist ik niet.

 

Dat gene wat mij kon helpen was verstop ergens in mijn geest. Maar juist mijn geest  was zo verwarrend.

De vernietigende uitwerking van mijn leven was maar al te duidelijk. Hier wilde ik vanaf.

 

///////////////////////////////

 

Zoals mijn leven was, kon en wilde ik niet tevreden zijn met de gedachten, “Jammer dan van je leven, pech gehad ”

En juist dat wilde en kon ik niet accepteren.

Ik zag andere gezonde mensen die normaal met hun leven bezig waren. Dat wil ik ook. Wat moet ik doen?

Ik kan je vertellen wat ik heb gedaan om mijzelf uit dit enge diepe dal te halen.

 

 

De drang om aan mijzelf te willen werken en mijn leven te beteren gaf mij moed om heel bewust te kijken naar mijn gedachten. Want wat ik terug las in mijn dagboeken gaf mij het inzicht dat mijn gedachten het hadden overgenomen en over deze gedachten was ik niet tevreden. Die wilde ik niet meer.

 

 

Nieuwsgierigheid was voor mij belangrijk om op onderzoek te gaan en beslissingen te nemen om verder te zoeken naar een tevreden oplossing.

Ik had voor mijzelf een belangrijk doel. Ik wilde mijn leven verbeteren. Ik besefte heel goed dat ik het voor mijzelf moest doen.

ik moet mijn gedachten veranderen. Ik moet leren de baas te zijn over mijn eigen gedachten. Zelf kiezen waar  aan ik wil denken. En niets anders meer toe laten.

 

Anders neemt mijn gedachten een loopje met me en raak ik verdwaalt. Ik was mijzelf kwijt omdat ik mezelf had afgegeven.

 

////////////////

Weg met die gedachten en nieuwe gedachten waar ik voor had gekozen ervoor in de plaats zetten. Ik nam uiteindelijk de regie over.

 

Dat ging echt niet vanzelf. Daar heb ik mij veel moeite voor gedaan om mijzelf uit dit nare web te bevrijden. Alles door gefocust te zijn en het vooral voor mijzelf te willen opnemen.

Het verlangen naar een goed leven motiveerde mij om door te gaan.

 

Met veel zorg en aandacht en doorzettingsvermogen heb ik mijn leven veranderd zodat ik tevreden kan zijn met mijn huidige leven.

Ik zeg het vaker;

Het begin ligt bij je denken, dan beslissen wat wil je ermee doet en hoe wil je het doen?

En het dan ook daadwerkelijk omzetten in daadkracht. Jij moet het ook doen. Daar leer je van.

 

Hier gaat het om, jouw denken, jouw gevoelens, jouw toekomst, dat is jouw leven. Vergeet de kracht van je denken niet.

Wat je kunt veranderen vanuit je eigen inspanningen en wilskracht bepaalt ook de omvang van je werkelijkheid. Jouw werkelijkheid is wat jij voor jezelf veranderd.

 

Dat vormt je, het geeft zelfvertrouwen en vertrouwen in je situatie en je leven.

Dan kan je met trots terug kijken en denken, dat heb IK voor mijzelf gedaan.

 

Nu ben ik zelf de denker en de leider van mijn eigen leven.

Ik wens je heel veel sterkte en positieve gedachten over jezelf.

Groetjes van Lieky

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

NAH en Dyslexie

(Audio volgt na tekst)

Deel 1 vooraf Dyslexie

Even vooraf aan het bericht dat zometeen komt over dyslexie.

Als ik berichten opneem is het soms wel 5 keer opnieuw doen.

Omdat ik het goed wil doen. Soms zitten er toch nog kleine foutjes in. Soms laat ik die dan stiekem staan, in de hoop dat het jullie nietzal opvallen.

 

Normaal gesproken zou ik dus mijn volgend bericht opnieuw opgenomen hebben.

Dat heb ik nu niet gedaan. Waarom niet, omdat met dit ingesproken bericht van mij heel goed te horen is wat Dyslexie met mij doet.

 

Ik zal mij hiervoor niet verontschuldigen, want ik kan er niets aan doen. Dit hoort bij mij dit ben IK. Ik stel mij nu wel kwetsbaar op.

Laten wij luisteren naar mijn bericht over Dyslexie en hersenletsel.

 

deel 2 bericht Dyslectie

 

Wat merk ik van mijn dyslectie;

* Taal en schrijf fouten.

  • Ik heb moeite met foutloos en vlot lezen en spellen.
  • Ik hakkel bij het lezen van langere woorden.
  • soms sla ik in mijn teksten de korte woordjes over of vervang ze plots door andere woorden.
  • Moeite om op woorden te komen.
  • Spellingregels en onthouden is een drama.
  • Moeite hebben met lezen en schrijven;
  • Moeilijkheden ervaren in de letter-klank-koppeling, waardoor het lezen, herkennen van woorden moeite kost;
  • Storingen in een woordbeeld of zinsbeeld: ik leest of schrijft een verkeerd woord, de grammatica van een gelezen of geschreven zin klopt niet;
  • De spelfouten herkennen is een probleem. Ik zie ze soms niet.
  • Ik schrijf zoals ik denk. En mijn denken heeft dus een andere zins opbouw.
  • Moeilijkheden als ik aan een microfoon moet presenteren.
  • Concentratieproblemen;
  • Faalangst ervaren bij het maken van toetsen of schrijven/lezen van teksten;
  • Moeite met het onthouden, en het ophalen van informatie uit mijn  geheugen.
  • Het vervelende is ik onthoud niet dat ik deze tekst al heb geschreven.
  • Of als ik de geschreven tekst heb opgeslagen ben ik snel kwijt waar het is als ik het niet direct op een hiervoor aangemaakte plaats heb bewaart.
  • Vraag mij niet wat zat er in de vorige radiouitzending, want ik weet het niet meer.

Dit zijn mijn herkenbare trekjes van dyslexie en hersenletsel.

Misschien zijn meer mensen die dit herkennen.

 

Normaal gesproken merk je niks of weinig aan mij.

Maar met schrijven, lezen en woordkeuze kom ik in de problemen.

 

Mijn passie is schrijven. Ik schrijf al vanaf mijn puberteit. Begon met dagboeken.

In 2000 heb ik mijn eerste boek Stille Tranen geschreven en in eigenbeheer uitgegeven. In 2020 mijn 2de boek over NAH.

 

Ron van der Zee heeft het boek op grammatica nagekeken en gecorrigeerd.

Dat was ook wel nodig, want mijn schrijven heeft taal en spelfouten. Dat komt door Dyslectie.

 

Waarom vertel ik dit.

Diegene die mij kennen via mijn besloten pagina Hersenletsel NAH Restverschijnselen, hebben geregeld berichten van mij gelezen.

 

Sommige berichten zijn nagekeken door Ron of door Marianne Bon. Die berichten die niet zijn nagekeken hebben fouten.

Ik schrijf zoals ik denk en mijn denken en grammatica gaan niet samen. Je kan het mij 10 keer vertellen en ik raak het toch weer kwijt.

 

In het radioprogramma maak ik dezelfde fouten als ik mijn berichten voorlees. Ik lees soms niet goed wat er staat en soms stuntel ik met woorden omdat ik soms ben afgeleid of niet goed lees. Ik zeg bv inplaats van pauze, paule.  inplaats van hebben, debben.

Ook dit komt door dyslexie.

 

Dit radio programma is voor mensen met NAH en wordt door Marly en mij gepresenteerd, wij hebben beiden NAH.

 

 

 

Ik doe dit werk graag maar ja, daar trekt “dyslexie” zich niets van aan. Jullie hopelijk ook niet. Dank voor de aandacht. Groet van Lieky

 

 

 

 

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Voorstellen Barbara Coljee – Zondag 14 juni 2020

Links van barbara Coljee

 

https://www.youtube.com/watch?v=DoIeg9tafOc link over mijn dagelijks leven: eigen verhaal, sporten en voorlichting geven

https://www.youtube.com/watch?v=mEFoJAcKzBc link over waarom ik voor spierziekte ALS zwem

 

als je op youtube zoekt bij barconim, kun je verder alle filmpjes vinden.

 

Ook op facebook heb ik een pagina. Als je zoekt op barbara zwemt voor als en fshd vind je de pagina

 

Meer weten over leven met een handicap? https://www.facebook.com/Werkgroep-Integratie-Gehandicapten-237675699714856/ zoek op facebook naar werkgroep integratie gehandicapten.

 

In heel veel plaatsen zijn er scholengroepen, waar je als ervaringsdeskundige aan de gang kunt om les te geven op scholen. Bij mij in nijmegen is dat het zelfregiecntrum. Link https://www.zrcn.nl/voorlichting#gastlessenenworkshops

 

Meer grip krijgen op je leven: zelfregiecentra zijn in o.a.  weert, nijmegen ( www.zrcn.nl )  , deventer, roermond, raalte en leiden. Voor meer plekken, google op zelfregiecentrum. Het aanbod in elk zelfregiecentrum kan verschillen. Allemaal bieden ze een aanbod aan cursussen om meer grip op je eigen leven te krijgen.

 

Groetjes, Barbara

 

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Oproep van Peter Willems – Samen muziek maken – Uitzending 7 juni 2020

Onderstaand bericht werd op de Facebook geplaatst

Lieky wilde hier graag meer van weten en sprak met Peter hierover

Hoi lieve lotgenoten en creatieve muzikanten. Ik heb aan iedereen die mee wil doen met het projekt dit ritme probeerzel gestuurd het is echt een eerste opzet wat nog verbeterd kan worden. Ben je een van de muzikanten en dit leest, luister en als je het durft vul het aan met je eigen instrument en stuur het me terug, heb dan wat meer kijk in wat we willen of je feedback……..schijt 7 kleuren muziek tekens maar plaats het toch…..Wil je je opgeven Mail dan naar piwi1963@hotmail.com   Of zoek op de facebook pagina https://www.facebook.com/groups/1531465843770226/naar Peter Willems en stuur hem een bericht

https://soundcloud.com/user-82798958-321432473/peter-willems-oproepje-aan-lotgenoten-samen-muziek-maken
What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Column van Lieky – Spiegel voorhouden Zondag 7 juni 2020

Ik heb een Spiegel

Ik heb een “spiegel” voor je, misschien herken jij jezelf hier wel in.

Als  jij deze kenmerken herkend van jezelf in deze spiegel.

dan is het misschien wel goed voor je om deze eens te bekijken.

 

 

Als jij gewend bent om te ‘please’ om het iedereen maar naar de zin wilt maken, dan ben je ook gewent om maar door te gaan en door te gaan. Daarna voel jij je helemaal OP!!

 

De ingrediënten die ik nu zal opnoemen vergelijk die eens naar jou toe.

Herken je dit? Ben jij een PLEASER?

 

Dat jij MOET doorgaan.

Jij wilt niet toegeven aan je beperkingen.

Jij kan je perfectionisme niet loslaten.

Jij wilt niet toegeven aan controle verlies van alles en iedereen.

Jij wilt je werk en collega’s niet teleurstellen.

Jij wilt niet bezig zijn met opgeven.
Jij wilt niet aan jezelf denken.

Jij wilt niet jezelf op de eerste plaats plaatsen.

Jij wilt niet, of denkt dat je dat niet kan of mag om NEE te zeggen.

Jij wilt niet met emoties bezig zijn want, jij denkt dan toegeven aan zwakte.

Jij wilt je zwakke kanten niet aan anderen laten zien.

Jij wilt niet falen.

Jij voelt altijd stress in je lichaam.

Jij durf of wilt je niet ziek-melding.

Jij kan niet uitschakelen als je gaat slapen.

Jij laat niemand jouw emoties zien, jouw angsten, jouw twijfels.
Jij kan niet of wilt niet tussen de bedrijven door rusten.

Jij hebt soms een kort lontje en je boosheid blijft langer bij je hangen.

Van rust word je onzeker en geïriseerd.

Soms weet je het niet meer, maar dat geef je niet toe.

 

Deze lijst kan nog veel langer, het is een aanvullend programma om op het einde van het verhaal de man met de hamer tegen te komen.

 

 

En dan………….. Jij bent uitgeteld.

Jij hebt niet langer meer je controller over je emoties, je gedachten, je lichaam en geest. Je moet toegeven het gaat niet meer.

 

Hoe komt dit ‘voorbeeld” bij jouw binnen? Nu je dit leest herken jij je hier in?

 

Confronterend hé? Soms kan het nodig zijn om je een “spiegel” voor te houden om tot inzicht te komen, “waar ben ik mee bezig?”

 

Ik hoop dat het je inzicht heeft gegeven.

Lieky van der Velden

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Column van Marly Noodlot of Toeval Zondag 7 juni 2020

Noodlot of toeval?

Is ons leven voorbestemd om op een bepaalde manier te verlopen (noodlot) of is alles wat er gebeurd puur toeval? We kunnen tal van voorbeelden bedenken van de mens die heel gezond leeft en plots op jonge leeftijd komt te overlijden terwijl een ander alles doet wat ‘verboden’ is en op die manier toch 100 wordt

Ik persoonlijk geloof dus in het noodlot !

Daarmee wil ik absoluut niet zeggen dat ik gelijk heb, want dat kan ik toch niet bewijzen. Het is gewoon een eigen mening (zoals al in alle onderwerpen en gedachtengangen in dat koppie van mij) Maar ik geloof niet dat alles in ons leven maar puur toeval is, overigens geloof ik er ook niet in dat ons leven al bij voorbaat is uitgestippeld. Dat zou het totaal geen nut meer hebben om beslissingen te nemen. Elke beslissing zou dan eenzelfde uitkomst moeten hebben. Dat kan dus ook niet. We hebben zeker een groot deel van ons leven zelf in de hand en soms ligt ons leven in de handen van anderen waarbij we dan alleen maar kunnen hopen dat diegene zelf zijn juiste beslissingen neemt.

Vaak hoor je ook de vraag had ik dit kunnen voorkomen? Logischerwijs zou hier mijn antwoord ‘nee’ op moeten zijn. In de meeste gevallen is dat ook, lijkt mij. Je kunt niet voorkomen dat iemand iets overkomt (tenzij je zelf iemand iets aan doet uiteraard) Sommige dingen heb je wel zelf grotendeels in de hand, maar dan kom je weer bij beslissingen maken uit. Als je bewust de beslissing neemt om dronken achter het stuur te kruipen, ja, dan had je het kunnen voorkomen! Je slachtoffer echter kan het niet kunnen voorkomen en diens familie of vrienden ook niet. En toch zijn dat de mensen die zich blijven afvragen wat ze anders hadden kunnen doen, de mensen die met een schuldgevoel blijven zitten.

En hoe zit het dan met onze gezondheid? Loont gezond leven zich nu wel of niet? Volgens mij zeker, al geloof ik er wel in dat je lot inmiddels bepaald is door je genen. Door zo gezond mogelijk te leven denk ik dat je je genen als het ware ‘rustig’ kunnen houden al gaat dit natuurlijk niet altijd op maar dan is het dus je lot !!

Sommige dingen kun je domweg niets aan doen. Als ik daar niet van overtuigd zou zijn, zou ik het veel moeilijker vinden in het leven. Dan zou ik me dus steeds moeten afvragen waarom ik? Nee, nu kan ik ‘gewoon’ accepteren dat dingen ons overkomen.. het waarom maakt me daarbij minder uit, ik probeer liever het een plek te geven en er mee om te gaan.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Column van Marly: Positiviteit (deel 2) van onze meestgehoorde Clichés

(Audio onder aan bericht)

Wat is positiviteit?

Vorige week sprak ik over het eerste cliché wat wij vaak te horen krijgen, genieten van het leven. Nú gaan we naar het tweede cliché, positiviteit..  een lekker moeilijk uit te spreken woord…positiviteit dus. Waarschijnlijk dat het woord positief vaker terug gaat komen

Niet dat die makkelijk is, maar in elk geval makkelijker. Mijn logopediste zou nu zeggen: dat is juist een goede oefening…

Maar goed, zoals zo vaak dwaal ik ook nu weer af. Een kreet die wij heel vaak horen is: positief blijven !! Waarschijnlijk geldt dat niet alleen voor ons NAH-mensen maar ook voor iedereen die in een moeilijke tijd zit, ongeacht door welke oorzaak. Net alsof we door positief blijven weer opknappen of zelfs gezond worden. Helaas werkt dat niet altijd zo, maar dan kom ik toch weer terug op mijn vraag.. wat is positiviteit? Hoe blijven we positief? En wat als het niet altijd lukt?

Na onderzoek op het ‘wereld wijde web’ heb ik geen definitie kunnen voor positief of positiviteit. Wél honderden spreuken en pagina’s die je met spreuken willen helpen om je positief in het leven te laten staan.

Overigens liep ik gelijk tegen een mooie spreuk aan >> Niets in het leven heeft een betekenis, behalve de betekenis die we er zelf aan geven

Een spreuk die klopt als een bus! Als je er over nadenkt, is dat met veel woorden zo.. denk aan geluk, liefde, tevredenheid maar ook negativiteit bijv… wat mij gelukkig maakt, hoeft een ander nog niet gelukkig te maken.

Terug naar de positiviteit . Voor mijn gevoel betekent dit woord dat je het beste maakt van wat het leven je ook toewerpt. Je mag gerust even in ‘dip’ zitten, je mag er boos en verdrietig om zijn, zolang je maar weer de vechtlust vindt om door te gaan ! Voor mij persoonlijk pas ik het graag toe in het ombuigen van mijn gedachten; een situatie is nu eenmaal zo, wat kan ik doen om het in mijn leven in te passen?

Om welke situatie het ook gaat, je zult het aan moeten pakken, soms hard ervoor moeten werken om ermee te (leren) leven, voor zover dat mogelijk is. Dat noem ik positiviteit !

Iedereen vindt dit ook in zijn eigen bezigheden en hobby’s.. wandelen en fotograferen, koken, fietsen, knutselen, handwerken enz

Zelf haal ik het allermeeste uit muziek ! Als ik muziek kan luisteren ben ik de gelukkigste vrouw op aarde. Vanwege de overprikkeling in mijn hersenpannetje is dit niet altijd zo vanzelfsprekend helaas, al heb ik er wel een weg in gevonden. Er zijn dagen dan verdraag ik zeer weinig tot geen geluid en kan ik echt geen muziek luisteren, dat accepteer dan maar, ik weet dat het weer terug komt. Als tip kan ik het volgende meegeven: ik heb verschillende playlisten in zowel mijn computer als mobiel staan, voor elke soort prikkel een eigen playlist. Uiteraard een gevarieerde playlist voor mijn goede dagen, een rustige playlist met alleen maar ballads voor de mindere dagen en voor de dagen waar ik zelfs geen stemmen verdraag, heb ik nog instrumentale playlisten ook weer onderverdeeld in gevarieerd en rustig. Zo kan ik toch genieten van muziek.

Dat is dan ook één van de (inmiddels vele) voorbeelden die ik kan geven om uit te leggen hoe ik zelf mijn weg vind in het omgaan met ‘het nieuwe leven’ En natuurlijk baal ik ook regelmatig als een stekker als het niet gaat hoe ik wil, soms komen er ook tranen aan te pas maar uiteindelijk krabbel ik weer op en probeer ik er iets van te maken.

Nu verkeer ik wél in de gelukkige omstandigheden dat ik een geweldig gezin om mij heen heb, daar prijs ik me dagelijks mee. Oók door hun vind ik het positieve gevoel makkelijker en soms vóór hun, omdat ik dan voor hún niet wil toegeven aan het negatieve gevoel.

Daarmee heb ik mijn vragen allemaal beantwoord behalve misschien die laatste, althans, daar heb ik minder uitgebreid bij stil gestaan. Wat als positief zijn niet altijd lukt? Helemaal niet erg !! Zolang je maar weer opstaat !

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Jacques van der Weide – Grensoverschrijdend gedrag – Zondag 31 mei 2020

(Audio staat onder dit bericht)

Grensoverschrijdend gedrag bij NAH.

 

Deel 1 Herkenning

 

Als zorgondernemer en als ervaringsdeskundige kom ik regelmatig grensoverschrijdend gedrag tegen bij mensen met NAH. Het zijn vaak verborgen rest-verschijnselen van het NAH. Het wordt bij de buitenwereld onderkent en binnen de NAH groepen is het  een vermeden thema. Het speelt zich meestal achter de voordeur in de privésfeer af. Er zit veel gêne op en als je over je partner of kind spreekt, over zijn of haar ontremd gedrag of grensoverschrijdend gedrag, voelt het vaak als verraad. Toch is het belangrijk om het bespreekbaar te maken. Ontremd en grensoverschrijdend gedrag geeft heel veel onveiligheid voor de naasten en betrokkenen. De onvoorspelbaarheid in gedrag veroorzaakt veel stress in de directe omgeving.

 

Bij grensoverschrijdend gedrag dat vaak ook dwingend naar de ander is gericht is het voornaam om professionele hulp in te schakelen.

 

Grensoverschrijdend en/of ontremd gedrag

 

Bij ontremd gedrag is er de rem vanaf, om het even simpel te zeggen. De persoon volgt zijn impulsen en heeft daar totaal geen controle meer over. Vanbuiten moet er worden ingegrepen door grenzen aan te geven en het gedrag te stoppen.

 

Het wordt pas grensoverschrijdend als de ander (omgeving) daar last van heeft of te wel ongepast is in de sociale context van dat moment.

 

Soorten van ontremming:

 

Verbale ontremming:

Hard spreken, dominant toon, (wil, moeten, nu) extreem taal gebruik. Maar ook blijven praten. Alleen maar spreken zonder te luisteren of er een reactie of interactie met de omgeving is of niet.

 

Motorische ontremming:

Bewegelijkheid, (wiebelen, kloppen, tikken, hoofdschudden, etc) het hebben van tics.

 

Emotionele ontremming:

Snel boos of verdrietig worden in extremiteiten zonder dat daar direct een aanleiding voor is.

 

Seksualiteit:

Verbaal of fysiek gedrag van seksuele aard. De marge die zich uitspant van klef tot aanranding en verkrachting toe. Geen filtering meer van signalen van gepast gedrag. Hyper seksueel zijn. Flirten met anderen terwijl de partner erbij staat.

 

Eet-ontremming:

Meestal is het heel veel en alles door elkaar eten. Gulzig, schrokkend eten. Genieten is er niet meer bij.

 

 

Dwangmatig -lachen en dwangmatig-huilen:

Het overdreven en langdurig lachen of huilen zonder aan leiding. Het gaat niet om echt verdriet of vreugde maar een uiting van emotie de persoon zit in een soort loep waar hij/zij niet uitkomt.

 

 

Al deze ont-remmingen kunnen makkelijk uitmonden tot een vorm van grensoverschrijdend gedrag.

Bij grensoverschrijdend gedrag gaat het om handelingen die niet geaccepteerd worden door de betrokken personen.

Het vindt plaats op psychologisch, fysiek, seksueel, vlak. Zowel bewust of onbewust.

Het gaat over wat de persoon  met NAH doet, maar ook over wat hij/zij laat, meent geen actie of laat het maar gebeuren.

Grensoverschrijdend gedrag heeft bijna altijd te maken met machtsmisbruik. Ik wil! En Ik moet!

Vaak is dergelijk gedrag zelfs niet kwetsend bedoeld en beseft de persoon met NAH niet dat anderen er aanstoot aannemen.

 

Verschuiving van gedragsregels zijn grensoverschrijdend:

 

Geen wederzijdse toestemming

Er is geen wederzijdse toestemming maar eenzijdigheid. De persoon handel vanuit zichzelf en heeft geen begrip voor de ander of de omgeving.

 

Geen vrijwilligheid

Je wordt opeens geconfronteerd me. of voor het blok gezet.

 

Geen gelijkwaardigheid

De persoon overziet niet de gevolgen van zijn handelen in de totale context van de gebeurtenis.

 

Niet leeftijdsadequaat

Handelt de persoon naar gelang zijn leeftijd of te kinderlijk, te jeugdig.

 

Niet context adequaat

Dit is een complexe gedachtegangen waarbij vele afwegingen in de hersenen moeten worden gemaakt om alles naar waarde en normen te kunnen inschatten. Dit is vaak moeilijk om uit te voeren voor een persoon met een NAH.

 

Geen zelfrespect

Er is vaak een gebrek aan zelfrespect  naar ook respect voor de ander op dat moment. Dit kan een onderliggende trigger zijn om grensoverschrijdend gedrag te vertonen.

 

Over het algemeen mag je stellen dat bij grensoverschrijdend gedrag er een gebrek is aan wederkerigheid. Daardoor wordt dit gedrag ook als zeer onveilig en stressvol ervaren. De situaties en leefomgeving zijn niet meer voorspelbaar. Niet alleen heeft de partner daar last van maar ook het hele gezin. Vaak heerst er een zeer alerte en waakzame spanning in het gezin. Een ontspannen uitje kan elk moment uitmonden in een ontlading die een stempel op die dag dan drukt.

Buiten het feit dat we dagelijks geconfronteerd worden met de totale verandering van de situatie worden we daarnaast ook nog geconfronteerd met extreem gedrag van de persoon met NAH. En weten we vaak niet te handelen bij situaties met grensoverschrijdend gedrag.

 

 

Voor uw zelf of kinderen is het belangrijk dat er veiligheid wordt geboden. Zoek in uw netwerk een vertrouwenspersoon waarmee u kunt praten over het gedrag van de persoon met NAH, zodat u een luisterend oor heeft.

 

Bij zeer acute gevallen is de huisarts met de praktijkondersteuner de poort voor de GGZ zorg of revalidatie arts.

Omdat het gaat om gedrag op meerdere levensgebieden kunt u ook een levenscoach benaderen met specialisme NAH. Dit is te vergoeden via PGB.

 

Heeft u na het lezen van deze informatie nog vragen of wilt u meer weten? Neem dan contact op met

 

Jacques van der Weide

Lio coaching & begeleiding Limburg ( LIO Levens-brede Individuele Ontwikkelings)

Tel 06-27232570

jvanderweide@liocoaching.nl

www.liocoaching.nl

 

 

Breinlijn

(www.breinlijn.nl).

085-2250244

 

Steunpunt Mantelzorg..uw regio

 

Steunpunt Mantelzorg Zuid

www.mantelzorgzuid.nl

info@mantelzorgzuid.nl

043-3215046 (werkdagen tussen 8.30-17.00 uur)

 

 

Dit zijn de gegevens voor Parkstad:

www.mantelzorgparkstad.nl/

045-2114000

 

 

 

Uitgebreide informatie over seksualiteit kunt u ook op onderstaande websites vinden.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail