Gesprek met Mick Röben Zondag 26 december 2021 .

  1. Wie is Mick Röben

Ik ben eigenlijk maar een gewone jongen, maar ik heb op jonge leeftijd iets ongewoons meegemaakt waardoor ik het leven op een hele andere manier ben gaan bekijken.

  1. Jij hebt al vanaf je 8ste levens jaar een hersenletsel.

Wat is jou overkomen Mick?

Mij is verteld dat ik vanaf mijn geboorte al een kleine vernauwing had in een van mijn slagaders, In feite kon die vernauwing daar niet zo veel kwaad, gezien die slagader best flink is. Maar op mijn 8e levensjaar is die vernauwing los gekomen en met de stroming mee ge naar mijn hersenen gegaan. Daar zijn je aderen veel smaller, dus is ie daar vast komen te zitten.

  1. Je hebt al vrij snel revalidatie gehad.

Dat moet wel voor een kind een belevenis zijn geweest.

Hoe heb jij dat ervaren?

Pfoe, hoe heb ik dat ervaren? Door mijn herseninfarct ben ik linkszijdig helemaal verlamd geweest. Ik heb in de eerste twee weken alleen maar in bed gelegen omdat ik niets meer kon. Het was zo vreemd om me niet meer te kunnen bewegen. Ik heb toen zo ongeveer iedere vorm van therapie gehad die je je kan bedenken. Ik was nog maar een kind, dus veel daarvan was spelenderwijs, niet altijd even leuk. Vaak wel!

4 . Hoe ben jij je schooltijd en studiotijd doorgekomen?

Ik ben na de basisschool naar de HAVO gegaan, omdat ik best een hoog IQ heb. In deze periode heb ik altijd volgehouden dat ik het wel kon, omdat ik niet anders behandeld wilde worden dan mijn klasgenootjes. Ik ben in die periode heel veel gepest, natuurlijk was dat niet fijn. Maar gelukkig was ik toen ook al erg eigenwijs.

  1. Inmiddels heb je werk. Wat doe je voor werk en hoe gaat dat je af?

Ja klopt! Ik ben op mijn 14e begonnen in het jazzcafé waar mijn moeder werkte, toen als glazenspoeler. Dan ging ik met een grote bak door het publiek om lege glazen op te halen en terug te brengen naar de bar. Daar ben ik verliefd geworden op de horeca, en daar werk ik nog steeds als barman, nu ongeveer 10 jaar. In het begin was dit wel lastig omdat er bepaalde regels zijn over hoe je je werk moet doen, maar omdat mijn linkerarm wel degelijk beperkt is in zijn mobiliteit heb ik mijn eigen manier van werken moeten ontwikkelen. Door dit te doen heb ik een eigen stijl, en misschien wel eigen persoonlijkheid als barman ontwikkeld. Maar ik ben ook maar een mens, dus hier en daar een foutje moet kunnen toch?

 

  1. In de 2e lockdown van afgelopen jaar heb je een soort mental breakdown gehad.

Wil je daar iets over vertellen? Wat was jouw ervaring?

Ja klopt, Ik woonde afgelopen jaar samen met twee studenten toegepaste psychologie. Als je daar genoeg tijd (Lees: 24/7) mee doorbrengt ga je je vanzelf dingen afvragen over wie je bent. Ik ben me daar de existentiële vragen gaan stellen als ‘wie ben ik?’ en ‘wat als ik geen NAH zou hebben’. Erg vreemde tijd.

 

  1. Op een gegeven moment had je besloten om professionele hulp in te roepen.

Ja klopt, ik merkte dat ik steeds vaker en steeds slechter in mijn vel zat. Doordat ik bepaalde ‘simpele’ dingen niet kon, en daar vreselijk van baalde. Ik was vooral boos op mezelf en vroeg me af waarom dat herseninfarct me is overkomen.

Waar heb of had jij de meeste moeite mee?

Ik heb een tijd terug een basgitaar gekocht. Maar ik kan er niet zo heel veel mee omdat mijn fijne motoriek links beschadigd is, en ik mijn vingers moeilijk los van elkaar kan bewegen.

Wat heeft het je opgeleverd?

De hulp? Tot nu toe heb ik alleen nog een MRI-scan kunnen doen omdat ik heel graag wilde weten wat de preciese gevolgen zijn van mijn NAH. Daarop is echt heel duidelijk littekenweefsel te zien. Ik heb inmiddels mijn medisch dossier in mogen zien waar ik heel veel  antwoorden uit heb kunnen halen over mijn eigen NAH.

Welke vragen en welke antwoorden hebben jou het meest geraakt?

Ik kreeg ooit de vraag “En als je straks je antwoorden hebt, wat dan? Wat wil je er dan mee bereiken”, dat vond ik een hele goeie.

En de antwoorden die mijn MRI-foto’s biedden waren een hele geruststelling. Want 20 jaar lang wist ik wel dat ik een herseninfarct heb gehad, maar ik had er geen beeld bij. Nu heb dat wel, letterlijk. Het is nu tastbaar geworden voor me.

 

  1. De opleiding die je nu doet, wat houd die precies in?

De opleiding die ik doe is onderdeel van de Fontys Acadaemy for Creative Industries. Hij heet CO IEMES, dat staat voor Communicatie – International Event, Music & Entertainment Studies. De naam zegt eigenlijk niet zo veel over de opleiding. Om het heel simpel uit te leggen ga je aan de slag met hoe je er voor kunt zorgen dat je de juiste mensen bereikt voor je product of service. Stel, je wil een boek schrijven. op mijn opleiding gaan we dan kijken naar de doelgroep, hoe oud zijn ze, hoe zijn ze te bereiken, wat zijn hun interesses etc. Daarnaast kijken we ook naar maatschappelijke trends, economische trends en nog 100 dingen meer. Ik ben dat nu aan het doen voor mijn verhalenbundel

9 . Je bent begonnen met het schrijven van Blog en een verhalenbundel over NAH.

Wat wil je hiermee bereiken?

In 20 jaar tijd heb ik me vaak onbegrepen gevoeld, door mijn NAH ben ik gepest, ben ik ontslagen van bijbaantjes of heb ik me simpelweg in een onhandige situatie weten te werken. Ik hoop dat de situaties die ik schets in mijn verhalenbundel tot de verbeelding van veel mensen spreken, met en júist ook zonder NAH. Zodat er hopelijk meer begrip komt voor mensen met NAH, en dat alles van de buitenkant te zien is.

Je had nog een oproepje willen doen, of mensen willen meewerken om hun ervaringen aan jou door te geven. Allemaal om meer inzicht te door te geven omdat er nog zoveel onwetendheid is over een leven met NAH.

Ja klopt, ik heb op jouw Facebookgroep al een korte toelichting geplaatst met het linkje naar mijn blog, daar staat nu een handjevol verhalen op die ieder een ander soort situatie schetsen. Van eten bij KFC tot verliefd zijn. Maar bijvoorbeeld ook hoe het was om weer in een MRI-scan te liggen.

Welke vraag heb jij voor de luisteraars en waar mogen ze hun bedragen naar toe sturen?

(Bedragen mogen verstuurd worden naar mijn persoonlijke bankrekening. Nee, flauw grapje.)

Zijn er momenten geweest waarbij jij je als persoon met NAH onbegrepen hebt gevoeld door je omgeving? Denk bijvoorbeeld aan het terugkeren naar je werk, of het moeten herzien van je energieverdeling, deel je ervaring alsjeblieft. Samen kunnen we onze omgeving bewust maken van onze belevingswereld! Berichten mogen gestuurd worden naar m.roben@student.fontys.nl

 

10  . Heb je een tip voor mensen zonder NAH?

Jeetje, zo ongelofelijk veel;

Don’t judge a book by it’s cover, om maar even mee te beginnen. Die uitspraak kent iedereen, maar dat is niet alleen voor mensen met NAH. Laat mensen in hun waarde

Tot slot,

Wat wil jij nog graag aan ons laten weten?

Geniet er van, het kan zomaar voorbij zijn!

Dankjewel  Mick, voor jouw ervaringen en jouw antwoorden.

Jij ook bedankt voor de uitnodiging!

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *