Column Lieky – Mijn kerst wensen – Zondag 26 december 2021

Hoe zie ik de kerstdagen?

– (door Lieky van der Velden/ bewerkt door Callie Steijaert) in de kranten geplaatst.

“Jaren geleden in mijn armoede tijd werd het natuurlijk voor ons ook op het einde van het jaar kersttijd. Geen geld voor cadeautjes, amper geld voor eten. Mijn man was zijn werk kwijt geraakt zonder zijn schuld. Dat hield in dat je de eerste tijd geen geld hebt en na enkele lange weken je met een minimum uitkering je familie moet redden.
Dus het werd kersttijd. Mijn zoontje van 6 zocht in de reclame folders zijn cadeau uit. Net als andere kinderen ook. Mijn man en ik wisten dat dit in een grote teleurstelling zou uitlopen.
Met pijn in mijn hart moest ik mijn kind er op voorbereiden dat het geen leuke kerst kan worden om dat er geen geld genoeg was voor cadeautjes en veel lekker eten.
Natuurlijk was hij teleurgesteld, wie niet?
Kerstavond
Om eens te kijken naar dat wat we wel hadden om ons af te leiden van wat we niet hadden, kreeg ik op kerstavond op een gegeven moment een ingeving. Wij hadden wel kaarsen, ik haalde ze uit de kast. 3 kaarsen, een voor mijn zoontje, mijn man en ik.
Ik zei: dit zijn onze kerstwensen. Wij wensen iets leuks voor iemand die het moeilijk heeft.
Vervolgde door te zeggen deze kaars mag je aan maken als je weet voor wie je deze kaars wilt laten branden. Denken aan iemand die het nu moeilijk heeft en voor die persoon mag jij een wens doen. Na enkele seconden zei mijn zoontje spontaan, Ik weet het, voor mijn vriendje. Zijn gezichtje glunderde van oor tot oor. Ja, hij wist het zeker voor zijn vriendje, want zijn papa was al lange tijd niet meer thuis gekomen. Hij wenste dat de mama van zijn kleine vriendje misschien wel met kerst thuis kon komen. Is dit niet schitterend? Wij hadden onze wensen hardop verteld en tegelijkertijd de kaarsjes aan gemaakt. Zolang als deze kaarsjes brandden, denken wij aan die kerstwensen.
Kerstgevoel
Enkele jaren heb ik ook vol gehouden om voor kindertehuizen en het blijf van mijn lijfhuis en andere tehuizen voor vrouwen, evenals voor mannen, ook iets te doen. Op de dag van kerstavond bezorgde ik dan onverwachts kerstgeschenken. Klein cadeautje voor de volwassenen en de kinderen, aangevuld met eten en drinken vergezeld van een kerstboodschap. De boodschap sprak over hun moeilijke tijd en dat er toch mensen zijn die aan hen denken. Dit is voor mij een kerstgevoel die een ander gevoel niet kan overtreffen. In mijn naaste omgeving wisten mensen dat ik dit deed met kerst. Iedereen vond het prachtig en sommige gaven geld om mijn goede doel op hun manier te steunen. Ik kocht dan van dat geld wat men evt. nodig vond.
Envelop
Op een bepaald moment kreeg ik 35 euro in een envelop in mijn handen geduwd met de woorden: jij weet vast wel wat je ermee kan doen.
Nou, alles was al mijn huis uit naar de tehuizen toe en ik dacht nog, ook goed dan bewaar ik het wel tot volgend jaar. Nog geen uur later belt mij een kennis en vroeg of ik misschien even tijd had om naar haar te luisteren? Ze had het erg moeilijk. Na een kort gesprek met haar zei ik, leg de telefoon maar neer ik ben zo bij je. Met die 35 euro ben ik op de valreep naar de super gegaan en heb voor haar en haar kind een boodschappentas vol met eten en drinken en een klein cadeautje voor kerstavond gekocht. Ik heb haar dit even later bezorgd. Met twee kaarsjes erbij om over anderen mensen na te denken voor wie dat zij een wens hadden. Ik had geen wensen meer”.

DIT IS VOOR MIJ KERSTMIS VIEREN!

 

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *