Podcast Crappy Brainz – Overprikkeling 2 – Verstoringscurve Zondag 14 november 2021

Podcast Crappy Brainz – Overprikkeling 2 – Verstoringscurve

Intro

Hallo, leuk dat je luistert.

Mijn naam is Ed den Ouden en dit is een Crappy Brainz podcast…

Bij deze podcast hoort een checklist en deze staat als PDF-bestand bijgevoegd bij de link die je gebruikt hebt om deze podcast te starten.

Deze podcast is het 2e deel van een 3-luik. Deel 1 ging over soorten overprikkeling en de cirkel van overprikkeling en het 3e deel bespreekt je mentaal optimale balans, je MOB. Daarover binnenkort dus meer.

Vandaag dus deel 2 van de podcast over overprikkeling en het onderwerp van vandaag is de verstoringscurve.

De verstoringscurve

Ik ontdekte na 2 jaar ploeteren dat mijn hersenletsel variabel was. Dat las ik zo terug in mijn dagboek. Het was niet elke dag of elke week hetzelfde. Dat begreep ik eerst niet. Ik dacht dat iets stuk was of niet, maar ik had geen idee dat de gevolgen zo kunnen variëren. De ene dag loopt alles best oké, maar een volgende dag kan het helemaal mis gaan. De dag daar weer na wordt het nog ernstiger en dan vermindert het weer iets. Variabel letsel, of beter variabele gevolgen, waren me nog onbekend toen.

Help, mijn hersenletsel is variabel!

Ik leerde dus dat de gevolgen van hersenletsel steeds veranderen omdat verstoringen opstapelen. Dat opstapelen kan soms erg snel gaan, maar de weg terug naar mentale rust duurt meestal veel langer. Ik ben toen de mate van cognitieverstoring gaan uitdrukken in een verstoringcurve. Je bevindt je steeds ergens op die curve:

 

  • Dat kan op een laag punt zijn, je bent dan redelijk in mentale rust (relatief dan…);
  • Of die positie kan juist heel hoog zijn. Je loopt dan helemaal over en je staat soms letterlijk of figuurlijk te tollen op je benen.
  • Of je gaat een beetje heen-en-weer, het ene moment wat hoger en enige tijd later (of een dag later) misschien weer wat lager. En weer terug.

 

Voor veel mensen met NAH is een hoge score op de verstoringcurve dagelijkse realiteit. Gezin, werk, sociale contacten, ontspanning, eigen gedachten, frustratie, prikkels, het heeft allemaal aandacht nodig en het kost veel (hersen)energie. Eigenlijk kost het gewoon te veel energie, maar ja, je kunt deze dingen moeilijk laten schieten toch? Ze zijn immers zo belangrijk! De wereld vertraagt niet voor jou.

Goede en slechte dagen

Mijn verstoringcurve is een boog (of beter nog, een parabool). De mate van verstoring kan toenemen, je komt dan hoger op de curve, en de verstoringen kunnen afnemen, je gaat dan weer naar beneden. Het is een steile curve, dat betekent dat je in korte tijd heel snel kunt stijgen in de verstoringen. Je kunt de curve ook indelen naar 3 soorten dagen:

  • Goede dagen, met relatief weinig problemen, maar nog steeds niet zoals het vroeger was;
  • Normale dagen, met gemiddelde verstoring;
  • Slechte dagen als je heel hoog op de curve zit.

Als ik een slechte dag heb dan kom ik thuis met de boodschappen en ben ik, ondanks het lijstje, toch 3 dingen vergeten. Dan sta ik in de douche zonder een handdoek in de buurt te hebben. Ik zet dan rustig de koffiemelk in de vaatwasser in plaats van in de koelkast. Of ik sta met mijn auto bij de garage en ik weet niet meer wat ze zouden moeten repareren. Ik neem de buitenwereld dan ook schokkerig waar (diafocus), het is geen vloeiend beeld meer. Heel verwarrend. En zo kan ik nog wel even doorgaan met nog veel meer voorbeelden. Dat zijn nare dagen.

Maar als ik een goede dag heb dan gebeuren deze dingen niet. Of in ieder geval veel minder vaak. Mijn plek op de curve van dat moment bepaalt eigenlijk alles. Dus als ik er nu maar voor zorg dat ik laag op die curve blijf…

De plaats op de curve is jouw
werkelijkheid van dat moment.

 

Hyperfase

De weg omhoog noem ik de hyperfase. Zeker het hogere deel. Deze fase gaat vaak gepaard met chaos, hyperactiviteit, een elektrisch hoofd, haast, frustratie en ongeremdheid. Je voelt je slechter en slechter maar je krijgt door hyperfocus nog wel dingen voor elkaar. Je functioneert nog wel enigszins (door de hyperfocus), maar het breekt je tegelijkertijd af (het kost te veel energie). Ondertussen wordt je hoofd steeds waziger. Je hersenen gaan, vaak ongemerkt, steeds meer dingen missen. Je gebruik de energie uit je hersenaccu bijna helemaal op.

En daarna heb je misschien wat rustigere momenten, en dan daal je weer wat in de curve. Maar mensen met NAH blijven toch vaak op en weer neer gaan, aan de hoge linkerzijde van de parabool.

Brain stall

Als dit maar lang genoeg blijft duren (dagen, weken, of soms zelfs maanden) dan val je vanzelf om. Tenminste, ik in ieder geval wel. Je hersenen geven het uitgeput op en resetten. Je valt over de top van de parabool heen. Een brain stall. Noodstop.

Dementiefase

En na zo’n brain stall kom je langzaam weer terug in de werkelijkheid. Dat kan wel een paar dagen duren. Je bent dan moe, passief, maar ook prettig rustig. Je vergeet veel simpele dingen en je voert soms rare handelingen uit. Een beetje vriendelijk verward, maar niet zo vervelend als de weg omhoog langs de curve. Ik noem dat de dementiefase.

Ingrijpen

Belangrijk – Als je voelt dat je stijgt op de curve, en het stijgt een beetje te ver, grijp dan in! Als je niets doet dan wordt het vaak alleen maar erger. Leer hoe je de prikkels enigszins kunt controleren in plaats van dat je de prikkels jou steeds laat verstoren. Hoe je kunt ingrijpen vertel ik je later in dit blog bij opties & tools.

 

Hoog in de curve

En zo ploeteren veel mensen, dag-in-dag-uit, maar door, hoog in de verstoringcurve en met een erg ongemakkelijk of zelfs ongelukkig gevoel. Ik weet er alles van. Ver boven de lijn die je de bovengrens van je comfort kunt noemen. Gejaagd, nerveus, angstig, boos, verward, wazig, onvriendelijk, ontheemd. Sommigen zijn zich er niet eens van bewust, het is de (nieuwe) werkelijkheid geworden. En degenen die zich wel bewust zijn van de verstoringen en het ongemak zeggen vaak:

  • Het is gewoon zo;
  • Je doet er niets aan;
  • Ik heb al van alles geprobeerd;
  • Ik begrijp het, maar hoe dan?
  • Ik ben zo veranderd;
  • Mijn behandelaars vragen dingen van me die me niet lukken;
  • Et cetera.

Als ik me hoog in de curve bevind dan krijg ik ook last van iets dat ik white-outs ben gaan noemen (tegenhanger van black-out). Dan stelt iemand me bijvoorbeeld een vraag, ik denk na over het antwoord, ik weet het antwoord, en dan net voor ik het wil zeggen wordt mijn hoofd gewoon wit. Zoals een boek met alleen maar lege witte bladzijden. Wit en weg. Vandaar de naam white-out. Een black-out, maar dan wit. Mijn neuropsycholoog zei dat ze dat woord niet kende. Dat kan wel kloppen want ik heb het zelf bedacht. En het geeft precies aan wat er gebeurt: wit… En na een paar minuten weet ik dan weer precies wat ik wilde zeggen. Dit gekke verschijnsel wordt veroorzaakt doordat een overspoeld werkgeheugen onder stress of tijdsdruk, zichzelf ineens kan wissen. Vol is vol, het moet nu leeg. Een soort kleine reset.

En in mijn geval bleek ook dat wanneer ik maar lang genoeg bleef stijgen op de curve, ik in een brain stall terecht kom. Dat is een grote reset. Het is een heel raar en naar moment. Dan zijn je hersenen zo heftig verstoord en uitgeput dat alles ineens stopt. Een soort totale hersenreset, je hoofd houdt er ineens mee op. Alles wordt wit, mistig. De hele wereld schuift ineens een meter of 10 achteruit, het wordt stil, en het lijkt of er ineens een hele dikke glasplaat tussen jezelf en de rest van de wereld geschoven wordt. Het lijkt dan ook echt een beetje mistig. Soms kan ik dan ook fysiek niet meer bewegen (freeze), maar ik kan dan nog wel logisch nadenken. Dat zijn best heftige momenten, waar je akelige herinneringen aan overhoudt.

Stel jezelf de volgende vraag:
Wil ik lager in de curve leven?

Afsluiting

We zijn aan het einde van deze podcast gekomen.

De podcast is gebaseerd op mijn eigen ervaringen en ervaringsdeskundigheid. Het zijn tips die in mijn situatie goed werkten. Maar ik ben een coach, geen arts. Overleg dus altijd met je arts of behandelaar als dat nodig is.

Dit was het 2e deel van de podcast over overprikkeling. Het 3e deel dat binnenkort verschijnt gaat over mentale rust en je MOB, je mentaal optimale balans.

Oké, tot de volgende keer, dank voor je aandacht…, ik wens je een fijne dag verder… en ik hoop dat je een beetje meer cont

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *