Gedicht Marly – Een potje verdriet Zondag 29 augustus 2021

Een potje verdriet

Ik heb thuis een potje

Op het potje staat ‘verdriet’

Ik doe er vaak verdrietjes in

Want als ze klein zijn, huil ik niet

Steeds als er iets tegenzit

Er iets gebeurt wat ik niet wil

Open ik het potje…

Gooi het erin, heel stil

Maar gisteren was de

laatste druppel iets te veel

Van al die kleine stukjes verdriet

kreeg ik een brok in mijn keel

Mijn hand begon te trillen

Verdriet vloog met golven uit de pot

Een traan begon te rollen

Ik voelde me echt heel rot

Een onbedaarlijk snikken

Deed me trillen overal

Ik zat echt tot mijn haren

In het allerdiepste, diepe dal

Het was met roodomrande ogen

Dat ik mezelf weer rustig kreeg

Opgelucht keek ik naar mijn potje

Het potje……….. dat was leeg

Dus zie je iemand lopen

Met rode ogen, heel bedeesd

Dan weet je

Haar potje is pas vol geweest

-bron pinterest ; auteur onbekend

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *