Column Lieky – Kwetsbaar zijn – Zondag 9 mei 2021

Je kwetsbaar voelen en kwetsbaar opstellen, was niet mijn sterkste kant.

Een strijd aan gaan met mijn lichaam en geest.

Ja, ik heb mij ook in de steek gelaten gevoelt, door mijn lichaam zo ook door mijn geest. De kracht had mij verlaten.

 

Het voelde ook echt verlaten, een vreselijk gevoel. Ik kon mijn lichaam niet meer vertrouwen want het voelde niet meer als van mij. Alsof ik het niet meer kon besturen.

 

Ik heb gemerkt dat als mijn lichaam mij in de steek laat, dat het voor mijn gedachten heel lastig is om positief te blijven. Ik moest daar echt moeite voor doen, om overeind te blijven en niet in paniek te raken.

Dat was net zo’n gevecht  als het gevecht tegen mijn ziekte.

 

Ik moest wel bekennen, dat ik kwetsbaar was. Iets wat ik altijd in het verborgen heb weten te houden. Ik was gevuld met gevoelen en emoties die ik bijna niet aankon.

 

Ik was niet gewent om het te laten zien, dat ik angstig was, verdrietig, twijfels had en zo zwak was dat ik het gevoel had dat ik mijzelf niet meer kon redden. Mijn lichaam was aan het opgeven. Dat voelde ik en onderging dit heel bewust. Maar dat durfde ik niet goed te laten zien. Het gaf een extra gevoel van zwakte. Zwakte tonen was niet mijn sterkste kant.

 

 

Het besef, ik kan daar niets tegen doen kwam keihard binnen.

Hier moet ik doorheen. Alleen, want ik moet het zelf doen maar wist niet precies hoe. Ook al staat mijn lieve man altijd voor mij klaar om alles wat mogelijk is voor mij te doen. Hij moest hulpeloos toezien hoe ik aan de afgrond stond en niet meer wist wat te doen. Een gruwelijke gedachten. Ik zag zijn angst en wanhoop in zijn ogen en zijn gezichtsuitdrukking.

 

Wat NU!?………

Ik wilde mij aan het leven vasthouden dat kon ik niet loslaten.

Toen pas leerde ik, hoe sterk ik eigenlijk was in zware nood.

 

Heel bewust ging ik zoeken naar oplossingen.

Ik begreep dat ik moest beginnen in mijn gedachten want die waren het zwaarst getroffen. Gebombardeerd door negatieve gedachten moest ik mijzelf een weg verschaffen om beetje bij beetje lucht te krijgen en te zorgen voor licht in het donker.

 

Om mij niet te laten misleiden door angsten en twijfels, sprak ik iedere dag mijn hersenen toe, “kom op help mij om mijzelf psychisch onder controle te houden”.

Iedere dag en door de dag door, sprak ik mijzelf toe. Ik dwong mij om niet alle gedachten toe te laten door er aandacht aan te besteden en bewust te kiezen om mij niet te laten misleiden maar mij te concentreren op dingen die ik graag zie, graag doe. Dat leid mij af. Ik zei vaak genoeg NEE tegen mijn gedachten.

En ook JA tegen alles wat mij afleiden van onzekere nare gedachten.

 

 

Wat mij hielp was. Te aanvaarden dat het is zoals het is. Te aanvaarden dat ik het zelf moet doen om veranderingen in mijn leven te brengen. Te aanvaarden dat ik het met overtuiging moet doen. Doorzetten en volhouden.

Veel water drinken, zorgen dat ik uit mijn denken bleef. Niet kijken wat zijn mijn hersenen aan het denken.

 

Dan dwong ik mijn gedachten te focussen op mijn voeten, dan waren mijn gedachten weg uit mijn hoofd. Ik voelde bewust mijn voeten op de grond, mijn hakken, mijn tenen. Als ik liep dwong ik mijn gedachten te voelen hoe het voelt aan mijn voeten, zolen en tenen. Voel ik mijn voeten in mijn schoenen of op blote voeten.

Oefenen en oefenen.

 

 

Oefenen en oefenen. Ik besefte toen, hoe serieus ik dit nam, hoe meer kracht bij mij terug kwam.

Alert zijn op mijn denken en doen en laten. Zo kreeg ik steeds meer controle over mijn gedachten terug. Al deze oefeningen zorgde ervoor dat ik in het hier en nu bleef.

 

Bewust te zijn over waar ik mee bezig ben. Ik merkt dat ik daardoor helder kon denken daardoor andere beslissingen nam. Ik zocht vaker de stilte om mij heen. Het bracht mij meer rust. Rust in mijn gedachten en rust in mijn lichaam. Dat gaf mij steeds meer inzicht en begrip.

Ergens voelde ik dat ik op de juiste weg was.

 

 

Gericht gefocust zijn, was het beste dat ik voor mij kon doen.

Langzaam nam ik de regie terug.

Mijn kracht voelde ik langzaam terug komen. Toen wist ik hoe sterk ik eigenlijk was als de nood groot was. Er was geen strijd meer, maar berusting. Nu mijn lichaam tot rust kwam kon het ook zijn genezingsproces beginnen.

Nu gaat het goed met mij.

Ik kan zeggen, het heeft mij sterker gemaakt.

Dit was mijn weg geweest.

Herken jij iets is mijn bericht?

Heb je behoefte aan hulp?

 

Ik ben er van overtuigd dat;

Morele steun, coaching, inzicht, begrip  en spirituele leiding, horen te komen van iemand met levenservaringen.

 

Ik heb een Digitaal Info Loket aangemaakt op de website  www.lotgenotencentrum.nl

Bij de link OPZOEK DEELNEMERS vind je hulpverleners die bereid zijn je te woord te staan en te helpen. Zoek in de lijst de naam van de persoon waar jij mee in contact wil komen.

Vragen om antwoorden zijn gratis.

Heb je vragen aan mij dat kan ook mail naar liekyvandervelden@live.nl

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Je Kwetsbaar voelen.

Je Kwetsbaar voelen.

 

Durf jij je kwetsbaar op te stellen?

 

Kwetsbaarheid laten zien; je angsten je verdriet je schaamte je twijfels dat

zijn enkele ingrediënten die je misschien verborgen houd voor iemand anders.

 

Of, durf jij je gevoelens te tonen aan iemand anders?

 

Ik heb geleerd gekregen al vanaf mijn jonge jaren dat kwetsbaarheid niet je “sterkste” kant is. Ik moest sterk zijn. En beschermde mijzelf door mij af

te schermen. De buitenwereld mocht niet zien hoe kwetsbaar ik wel was. Dat was voor mij gevaar en verraad.

 

 

 

 

 

 

 

bent u nog steeds bezig om te worden wat men van u verwacht of bent u bezig om te zijn wie u bent? Voelt u wat het verschil is?

 

 

Je Kwetsbaar voelen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *