Carsten Hemzø en Hersenz – Zondag 9 mei 2021

Met een lach en een traan

Kunnen wij het samen aan

Gisteren begon de module Emoties en Gedrag bij Hersenz. Ik begrijp heel goed dat dat voor iedereen spannend is. Het is niet altijd makkelijk om te praten over je emoties en het gedrag wat bij hersenletsel komt kijken. Logisch, want hoe lang heb jij je niet sterker voorgedaan dan dat je bent of heb je verandering in je gedrag geprobeerd te negeren?

Zoals ik van mijzelf al had verwacht, trapte ik natuurlijk af met het beantwoorden van de eerste vraag die de behandelaar stelde. Welke veranderingen zijn jou het meest opgevallen door je hersenletsel? Ik zag iedereen nog onzeker kijken, afwachtend op wie als eerste durft. En ja, als ware haantje de voorste zette ik de toon zonder schroom.

Ik vertelde over de grote impact die mijn karakter verandering op mij had. Nu bedoelde de behandelaar eigenlijk de iets kleinere veranderingen, zoals op cognitief gebied of routines, maar de groep ging meteen mee met de toon die ik zette, waar ikzelf erg dankbaar voor was.

Ik heb vaker de ervaring gehad dat ik, door mijn moedige houding om het voortouw te nemen, een beetje intimiderend kan zijn, want ik steek niks onder stoelen of banken. Gelukkig was in deze groep de reactie het tegenovergestelde. Zo fijn hoe de lotgenoten er zelf mee aan de haal gingen. En bij de volgende vragen hield ik mij in en liet de ruimte voor een ander om als eerst iets te zeggen.

Één voor één kwamen ze met voorbeelden van grote veranderingen. De behandelaar vond dat heel erg mooi en gaf aan dat we later wel een keer op de  kleinere veranderingen terug gaan komen.

Toen zij uitleg gaf over welke stappen wij gaan doorlopen, werd mijn hartje vervuld met blijdschap. Ik verheug mij enorm op wat komen gaat en waar we het allemaal over gaan hebben.

Halverwege, vlak voor de pauze, raakte een lotgenoot enorm van de leg door het verhaal van een andere lotgenoot. Ze vroeg meteen om een time-out, wat ik heel dapper vond.

Gelukkig en ook fijn voor haar had zij zich tijdens de break herpakt. Ik vroeg haar direct hoe het met haar ging toen we terugkwamen en kreeg een mooi en uitgebreid antwoord en konden we samen ook weer lachen erom. Toen de behandelaar terugkwam was zij aangenaam verrast dat we al zo in gesprek waren met elkaar.

Aan het einde van de sessie merkte ik ook op hoe dankbaar ik ben voor deze module en hoe wij samen met een lach en een traan dit aan kunnen gaan. De herkenning is een enorme opluchting en ik hoop dat we veel aan elkaars ervaringen zullen hebben en dat we samen sterker gaan worden.

En ik verheug mij nu al op de volgende sessie met deze module

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *