Column Lieky – Mijn herseninfarct – Zondag 18 april 2021

Klik hier voor de directe link naar het Digitale Loket

Stukje uit mijn dagboek. 2012/2013

Mijn naam is Lieky van der Velden.

Dit is mijn verhaal.

Zo is het met mij gegaan na mijn herseninfarct.

 

ik werd midden in de nacht wakker en voelde mij ernstig ziek ik dacht aan de griep. ik wilde mijn bed uitstoppen doch mijn arm en been werkte niet meer mee. mijn mond was scheef en mijn stem klonk niet meer hetzelfde.

 

Ik kreeg in het ziekenhuis te horen, “Mevrouw u heeft een herseninfarct gehad. Verwart bleef ik achter op een zaal met nog 10 verschillende patiënten. Met 5 verschillende pilletjes mocht ik naar huis. Geen nazorg geen revalidatie en ik wist niet dat ik dat nodig had. Ik was verward en had geen ervaring met de gevolgen van hersenletsel. Alles was voor mij een nieuwe ervaring waar ik niets vanaf wist.

 

Thuis zat ik in een stoel en bleef zitten omdat ik niet wist wat te doen.

Meer en meer ging ik mij aan mezelf ergeren, omdat ik mij totaal anders voelde. Vroeg mij af wat ik fout deed. Zo was ik niet en dit vond ik maar niks.

 

Moeheid is meer dan lastig maar de verwardheid en niet goed kunnen denken en begrijpen wat is gebeurt, maakte mij opstandig. Dat bracht mij steeds weer in een neerwaartse spiraal.

 

Het ‘gewoon’ doen, koste moeite. Ik moest nadenken bij alles wat ik deed.

Concentratie kost energie de was de hele dag door.

Niet te vergeten dat mijn hersenen die beschadigd zijn en dus minder aankunnen dan voorheen.

 

Vermoeidheid bleef mij begeleiden. Soms vergat ik dat ik niet goed meer kon lopen. Zonder er aan te denken stond ik op uit mijn stoel en lag tijd van niets weer op de grond. Ooh jaa, dat gaat niet goed meer.

 

 

Vanaf mijn verblijf in het ziekenhuis wist ik een ding zeker. Mijn hersenen moest ik weer in verbinding brengen met mijn lichaam die niet goed meer functioneerde.

Ik was er van overtuigd dat dit belangrijk was en dat ik dit voor mijzelf moest doen. Zo begon ik meteen met oefenen om mijn hersenen weer in verbinding moest brengen met mijn lichaam.

 

Ik dwong mijzelf steeds mijn gedachten bewust te richten op mijn voeten. Heel geconcentreerd lopen, hak, zool, tenen. Constant liep ik in het ziekenhuis door de zaal en de gang op en af.  Heel bewust en gefocust op mijn voeten. Helemaal in mij op te nemen en te voelen, anders begrijpen mijn hersenen dat niet. dat dacht ik erover .Hak, zool, tenen.

Ik moet mijn hersenen in verbinden blijven brengen met mijn voeten die moeten weer samen werken. Het kan niet zonder. Dus ik bleef lopen en lopen en lopen.

 

Een heel vermoeiende tijd. Mijn batterij van energie liep sneller leeg dan normaal, het duurde ook langer om weer op te laden.

De andere morgen opstaan soms zonder een goeie nachtrust, maar dan moest ik nog aan mijn dag beginnen.

 

Terwijl ik mij nog steeds verwart voelde, wist ik eigenlijk wel dat ik mijn hersenen moest resetten. Die verwardheid gaf mij niet veel terug.

 

Dapper zocht ik verder naar informatie en antwoorden. Ik herinnerde mij van vroeger dat ik bij verwarde en negatie gedachten, mij moest concentreren op mijn denken om de baas te zijn over mijn gedachten. Ik herinnerde mij om aan mijzelf te werken.

 

Dus ik dacht, ik moet mijn hersenen laten weten dat het steeds beter met mij gaat. Anders blijven die verwart. Daar was ik van overtuigd. Dus ik begon mijzelf te helpen.

Om mijn gedachten op orde te krijgen, zei ik iedere dag wel 10 keer achter elkaar dit zinnetje op.

“Iedere dag gaat het met mij in alle opzichten, steeds beter en beter en beter”. Ik riep mijn gedachten steeds terug als deze dwalende waren. Ik dacht inplaats aan negatieve gedachten aan bloemen en vulde mijn hoofd met wit zonnen licht.

Ik wist dat ik heel overtuigend moest zijn om resultaat te kunnen boeken. En volhouden met oefenen tot dat ik merkte dit werkt goed.ik wist het uit mijn verleden dat het zo werkt om mijzelf te helpen.

*

Mijn gedachten kreeg ik zo op orde. Mijn lichaam begon steeds meer naar mij te luisteren. Het gaat langzaam maar daar stoorde ik mij niet aan. Ik keek naar resultaten die er varen. Dat gaf mij moed en vertrouwen in mijzelf dat het goed komt.

 

Langzaam ging het geestelijk en lichamelijk steeds beter en beter met mij.

Ik heb veel geleerd en aangepast aan het leven dat ik nu leef. Ik ben mij meer bewust van mijn denken mijn doen en laten en mijn verbeteringen.

Nu gaat het goed met mij.

 

Ik heb mijzelf willen verbeteren en dat is mij aardig gelukt.

Ik heb enkele maanden na mijn herseninfarct in 2012  een besloten Facebook pagina aangemaakt. Hersenletsel NAH Restverschijnselen.

https://www.facebook.com/groups/1531465843770226/

 

 

Nu in 2021 zijn er meer dan 7600 leden.

Dat is heel veel maar dat wilt ook zeggen dat er veel vraag is naar informatie, feedback en lotgenoten contact. Ik ben zelf erg acties op deze pagina met berichten over, kijk ook eens op een andere manier naar jezelf en je situatie.

Je kan meer voor jezelf doen.  Je bent sterker dan je nu misschien over jezelf denkt.

 

In 2019 ben ik gestart met een radioprogramma “Luister naar NAH” en chronische zieken. In 2020 heb ik mijn boek in eigenbeheer uitgegeven “ N.A.H. Niet Aangeboren Hersenletsel.”

In februari 2021 heb ik op mijn website www.lotgenotencentrum.nl een Digitaal Info loket aan gemaakt met meer dan 40 deelnemers. Therapeuten, workshops, coaching en hulpverleners die je kunnen helpen met info en begeleiding.

je ziet ik heb niet stil gezeten. met mij gaat het goed.

Ik dank voor de aandacht.

Mijn naam is Lieky van der V

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *