Brigitte Gevers – 10 vragen en antwoorden

Vandaag heb ik een gesprek met Brigitte Gevers  uit Uden

 

 

VRAAG 1 Wie is Brigitte Gevers.

ANTWOORD …IK ben dus Brigitte, 57 jaar en al 40 jaar samen met Jos. We hebben 2 kanjers van zonen samen, inmiddels 2 lieve schoondochters en 3 kleinzonen en 1 kleindochter……….

 

 

 

VRAAG  2. Wat doe je  nu in je dagelijks leven?

ANTWOORD Ik heb vroeger in de zorg gewerkt. Dat was moeilijk te combineren met de onregelmatige diensten en mantelzorgen. Ik wilde persee wel iets voor mezelf blijven doen en heb een opleiding tot pedicure gevolgd en dat beroep voer ik nu met veel liefde thuis uit.………….

 

 

 

VRAAG 3. Hoe ben jij met NAH in aanraking gekomen?

ANTWOORD Mijn Jos kreeg hersenletsel na een val, en mijn moeder een dag na jos zn val een CVA. Ik ben ook steeds als dochter bij haar betrokken geweest. Mantelzorgde ook samen met mijn broer voor haar. Vorig jaar 1 september overleed ze..………….

 

 

VRAAG 4. Jij hebt eens gereageerd op een bericht van mij over

Samen in een relatie zijn met een hersenletsel.

 

Jouw reactie trok mijn aandacht.

Omdat jij als partner van mantelzorger bent van je man Jos.

Wil je ons vertellen wat er met Jos is gebeurt?

 

ANTWOORD Jos heeft op 23 juni 2010, de dag van de overprikkeling, een bedrijfsongeval gehad. Hij is van grote hoogte van de steiger naar beneden gevallen. Tijdens de rit naar t ziekenhuis heeft hij een epileptisch insult gehad en dat was de reden dat hij naar een gespecialiseerd ziekenhuis werd vervoert. Na 3 dagen kwam hij thuis, en daar begon de puzzel die we geen van alle konden leggen.

 

 

VRAAG 5.   Heeft hij hulp en of revalidatie gehad.

ANTWOORD Na een revalidatie traject bij de Tolbrug en Libra werd het ons duidelijk dat dit t dus was voor de rest van de tijd. En vele onderzoeken later en afgekeurd geworden voor zijn werk zag Jos op een gegeven moment t leven niet meer zitten. Van altijd bezig zijn was hij veranderd in een dood vogeltje. Hij is toen opgenomen geweest op een NAH unit van GGZ Zuidoost Brabant. Daar is het letterlijk en figuurlijk weer lente geworden voor hem. Ook was een van de voorwaarde dat hij naar huis mocht dat er dagbesteding voor hem was, en tot op de dag van vandaag gaat hij daar met heel veel plezier 3 dagen per week naar toe. Daar mag hij zijn wie die is geworden, en hoeft hij zich niet te bewijzen. En wat belangrijker is hij wordt daar gewaardeerd om de dingen die hij doet. Dat is echt ons beider redding geweest.………….

 

………….……………….

 

 

 

VRAAG 6 . Hoe voelt het voor jou als partner? Hoe ga jij hiermee om?

ANTWOORD In t begin sta je op overleven. Je kan alles aan. Tot t moment dat ook ik besefte dit is niet meer de Jos waar ik destijds verliefdop ben geworden. Deze Jos heeft een ballast, en die moet ik leren kennen. Dat was een eenzaam proces. Wanneer ik daar aan terug denk krijg ik tranen. Niemand begreep me wanneer ik zei dat ik in soort van onbestorven weduwe was geworden. Ik kreeg steevast te horen mar je hebt hem nog, ben er maar blij mee. Ik was zeker blij met t feit dat hij nog onder ons was, maar we moesten opnieuw leren met elkaar om te gaan. Gelukkig hebben we de humor steeds vastgehouden en die heeft ons er wel doorheen gesleept. Nu ben ik niet meer alleen zijn mantelzorger maar gelukkig zijn we ook weer maatjes, ook al zijn er altijd wel dingen die je graag anders ziet. ..………….………………..

 

 

 

 

VRAAG 7. Hoe heb jij/jullie de balans gevonden om het met elkaar te doen?

ANTWOORD Humor, gelukkig hebben we dat vanaf t begin gehad. De klunzigheid die Jos ontwikkeld had daarmee lachte we veel weg. Daar zat onze kracht. Maar niet alleen humor heeft ons overeind gehouden. Ook de liefde die er altijd al was heeft ons versterkt. Ik heb mezelf wel eens ooit afgevraagd of dat genoeg was, maar er is veel meer dat ons verbindt. De gezonde jaren hebben veel herinneringen en de minder gezonde jaren hebben die ook. Min of meer gelijk aan de gezonde jaren is juist de kracht van ons beide. Jos die uiteindelijk zag dat het beter was voor ons samen om een stapje afstand te nemen, en ik die kleine dingen wilde veranderen aan mezelf zodat het voor Jos makkelijker was om te dealen met zn NAH. Ik kan veranderen en dat kon Jos niet meer. Dat inzicht heb ik mezelf voorgehouden. Dat betekend niet dat alles om Jos draait, integendeel, maar soms kun je stilte alleen ervaren als het verstand zwijgt. (ik houd soms wijselijk mijn mond)………….………………..

 

 

VRAAG 8 .Heb jij ergens  moeite mee?

ANTWOORD Zeker wel. Ik mis de echte communicatie tussen ons. Het diep in de stof duiken, of op een ander level een discussie voeren. Ik voel dat die discussie op ruzie uitloopt en houd dan er over op. Ik weet dat Jos dat niet meer kan. Maar ik ben een vrouw en praat graag. Ik zeg bv geen dingen meer tegen Jos op t moment dat ze bij mij nog zwaar beladen zijn. Hij ziet dan niet de kern van mijn emotie daarin. En dat is eigenlijk bij alle communicatie met elkaar. Dat mis ik t allermeest. En dat maakt t hele proces wel eens eenzaam. ………….

 

 

 

VRAAG 9. Zijn er positieve kanten die in jouw leven met NAH plaatsvinden?

ANTWOORD Zeker wel, de tijd die we nu met elkaar hebben is van onbetaalbare waarde. Vroeger dacht ik altijd dat dat pas kwam wanneer we 65 of zo zouden zijn, we een caravan kochten en er samen op uit gingen. Maar door een noodlottig ongeval kwam dat 15 jaar eerder, en die caravan 5 jaar eerder. En ik zal van die tijd een onvergetelijke maken. Dat ben ik aan Jos en mezelf verplicht, anders is echt alles voor niets geweest.………….

 

VRAAG 10  .Wat wil jij graag dat de mensen van jou weten.

ANTWOORD Ik wil iedere partner van mensen met NAH laten weten dat t zeker niet gemakkelijk is. Je moet als het ware het wiel weer opnieuw uitvinden. Hoe werkte het ook al weer, en hoe moeten we t nu gaan doen. En zoek hulp wanneer je denkt dat het je boven t hoofd groeit. Zoek een goede psycholoog voor jezelf met kennis van NAH wanneer je het gevoel hebt dat je vast loopt en het niet meer trekt. Neem alle hulp die er maar voorhanden is voor jouzelf. Jij bent degene die die kar zal moeten blijven trekken en wanneer jij uitvalt door wat voor reden dan ook dan is er geen houvast meer voor jullie beide. Misschien heb je een eigenschap die je in t verleden overal bracht, nu is dat t moment dat je even daarvan moet afzien en hulp zoeken moet. Echt doen………….

 

 

TOT SLOT    . Heb je een tip voor mensen zonder NAH?

ANTWOORD; luister naar wat de gene met NAH verteld. Juist dat hij verteld is fijn, en dat hij gehoord wordt daarin erken je zijn of haar situatie. Oordeel niet te snel over hem of haar. Omdat hij of zij niet duidelijk praat, wil niet zeggen dat hij of zij dom is. wanneer hij niet meteen een afspraak bevestigd en hier over na moet denken, dat zorgt dat hij of zij er de tijd voor neemt om een bevestiging te krijgen

Er zijn momenten dat de naher  zn dag niet heeft, maar dat komt doordat hij overprikkeld is of zijn grens is over gegaan.

 

Je ziet hem ook alleen maar wanneer hij uit zn hol is. dan gaat het hem goed. bagataliseer t niet door tezeggen, ik ben ook wel eens moe, of ik vergeet ook wel eens wat. daar mee geef je hem geen erkenning en mag zijn ziekte er eigenlijk niet zijn van U.

accepteer zoals de naher is, dat geeft hem erkenning en dat geeft rust. zeker mensen dicht rond hem heen.

 

 

Ik wil je hartelijk dank voor dit gesprek Brigitte Gevers

 

 

 

 

 

What do you want to do ?

New mail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *