Annelies van Olst – Helemaal alleen – Uitzending zondag 23 augustus 2020

Annelies van Olst

9 oktober 2019

Helemaal alleen

Helemaal alleen zal ik boven moeten komen.

Helemaal alleen zal ik nieuwe dromen moeten bouwen.

Helemaal alleen,

maar ik voel me nog niet verloren.

Of wel?

Helemaal alleen, word ik weer in een nieuw leven geboren. Helemaal alleen zit ik hier….

Maar ik doe dit voor m’n kinderen, familie en vrienden.

Anders had het niet gehoeven.

Maar ik ben een stier en

sta koppig te wachten tot het ooit terug beter wordt.

Ik wil niet horen van zorgen

of de twijfels van morgen.

Want ik voel me heel alleen,

maar hou m’n gevoelens verborgen.

Ik ben verdrietig, niet boos.

Dit is het leven dat ik koos.

Toch?

IK ben verantwoordelijk voor wat er is gebeurd. Had ik andere keuzes gemaakt, dan had mijn leven er anders uit gezien..

Helemaal alleen moet ik hier door te zien komen….

En ik zal eerlijk met jullie zijn,

dat is voor mij geen probleem.

Ik doe dit al dagen, weken,

maanden en jaren aanéén.

Ik ben zelfs met heel de wereld

alleen, dus ik hoef niet te praten.

Ik zet mezelf op 1,

want alleen ik ken m’n waarde.

Dus ik focus op later, ik

doe dit zonder te slapen,

maar het allerliefst ben ik samen…

En dat is nu net wat ik mis.

Iemand die oprecht van me houdt, die me kent en vertrouwt.

Helemaal alleen, alleen, alleen, alleen.

Ik zit voor de raam en kijk buiten.

Ik denk aan de vele herinneringen die ik heb gemaakt en direct daarna denk ik aan de herinneringen die ik nooit meer zal maken.

Helemaal alleen, want niemand kan in mijn hoofd, hart en huid kruipen.

Ik krijg ook niemand uitgelegd wat dit allemaal met me doet. Waar zou ik moeten beginnen. Gelukkig blijven mijn geheimen, mijn geheimen.

Helemaal alleen moet ik hier door te zien komen.

Iedereen zegt dat ik niet in de hemel ben. Dat ik nog leef, GODZIJDANK!

Maar ik zie “de hemel” als een betere plek waar ik vast en zeker word verwend.

Maar wie zou alles ruilen voor nog één seconde met mij? Dat is wat ik dan denk.

Helemaal alleen… Maar wanneer zie ik jullie dan terug? Mijn kindjes… waar ik alles voor zou doen….

En iedereen zal zeggen dat ik nu geen pijn meer zal voelen.

Weet iemand echt wat men daar dan mee bedoelt?

En wat er morgen ook gebeuren zal, wie weet het antwoord op mijn vraag?

Ik voel me meer dood dan levend.

Mijn gezondheid, mijn verlangens, mijn hoop…. Zo dood als een pier, maar niemand die het echt ziet.. Helemaal alleen zit ik hier…

Is er een engel die over mij waakt, een ster die naar me knipoogt en mij nooit meer verlaat?

Maar wanneer zie ik jullie dan terug?

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *