Column Lieky – Hersenletsel kan verschillende verstoringen geven zondag 30 mei 2021

Bij mensen met hersenletsel kunnen verschillende verstoringen zijn.

Het zelfinzicht, kunnen niet voor zichzelf kiezen, inschattingen maken of invoelen en emoties tonen, dat kan verstoord zijn.

Hier kunnen vreemde reacties uit ontstaan..

Je bent dan veel meer op jezelf gericht.
Dat is geen egoïsme, maar een hersenletsel.
Bepaald gedrag van voor je letsel kan door hersenletsel doen versterken.
bv, geen rem meer.
Meer emotioneel reageren.
Afgekapt reageren.
Of juist niet.
Oververmoeid.
.
Gevolgen zijn aandacht- en concentratie of overprikkeling.
Overprikkelingen uitten zich op verschillende manieren.
Sommigen worden bijvoorbeeld letterlijk ziek van te veel prikkels.
Sommigen bij communicatie, afasie.
Het emotionele gevolgen.
De persoon onderschat zich zelf en word onderschat door anderen.
.
Onbegrip komt door te weinig informatie. Dat levert weer frustratie op. Sommigen hebben een depressieve stemming. Angst aanvallen. Zijn onzeker en hebben last van een kort lontje.
.
Sommige kunnen geen emoties laten zien nog voelen bv niet meer kunnen huilen. Geen tranen meer laten. Verdriet niet meer voelen. Anderen bv kunnen overmatig vrolijk zijn. Lachen spontaan en veel ook als er niets te lachen valt. Soms tot ergernis toe voor anderen.
.
Sommige hebben zelf niet eens in de gaten dat hij/zij afglijdt naar geen control meer en geen rem.
.
Het zou fijn zijn als er meer informatie bekend is over dit hersenletsel (leven) zodat er begrip is en elkaar kunnen helpen. Belangrijk is samen afspraken maken dat er bv je partner oplet en jou kan/mag waarschuwen van “let op” jij raakt overprikkeld. Voordat ze in een negatief patroon terecht komen.
.
De partner kan het door info, inzicht, zien aankomen.
Neem die waarschuwing ook aan van je partner laat je helpen alert te zijn op de tekens van je gedrag.
Dat is met elkaar samen werken om hier beter mee om te gaan. Dat komt iedereen ten goede.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Succes. Groetjes van Lieky van der Velden

 

Column Annelies van Olst : Op reis_met Annelies – zondag 30 mei 2021

Ik neem je mee. Ik neem je mee op reis. (even Gers pardoel citeren) We vertrekken vanuit “mijn hart”. Eindbestemming: “het gezonde verstand”. Enkele rit of retour. Dat weet ik nog niet. In “mijn hart” stappen veel reizigers op. Mijn kindjes, mijn familie, mijn vrienden, kennissen en ik. We hebben grote koffers bij. Ik zie vanalles verschijnen bij de bagagecontrole. Schuldgevoel, verlangen, onvoorwaardelijke liefde, boosheid, vreugde, ongeduld,…. maar nergens piept het. Het zijn dus geen verboden middelen. In “Het hart” wordt veel toegelaten, want wat het hart voelt is nooit verboden. Soms wordt er wel eens een koffer meegesmokkeld, maar wat er in “mijn hart” gebeurd, komt niemand te weten. Alles mag en kan daar nog, maar tijdens je reis moet je veel overboord gooien, want in “het gezonde verstand “, mag je enkel met handbagage aankomen. Wat ik dikwijls overboord moet gooien is verlangen. Iets willen, maar niet kunnen. Soms wil ik iets, maar dat verlangen moet ik, na een moeilijk afscheid, overboord gooien omdat het dingen zijn die niet worden toegelaten in “het gezonde verstand “. Zoals: bv. mijn verlangen naar hoe het was, een terugrit naar “mijn verleden “, maar dat station is opgeblazen. Dat bestaat helaas niet meer. “Mijn gezonde verstand”, weet dat er geen ritten meer zijn naar “mijn verleden”, maar “mijn hart” blijft het proberen, tevergeefs. Dat moet eens gereset worden.

Schuldgevoel doet ook mee. Dat moet ook overboord gegooid worden, maar…. dat is een zware last, die ik bijna niet alleen kan dragen. Het moet overboord, want het staat in de weg van mijn geluk. Ik vind dat ik dat niet verdien, omdat ik iedereen zijn leven zo negatief veranderd heb, maar “mijn gezond verstand ” wil er niets van weten, van dat schuldgevoel.

Weggooien dus of ik kom nooit aan bij “het gezonde verstand”. Dat station zegt dat ik ook gelukkig mag zijn, en dat een gelukkige vrouw/mama meer waard is voor iedereen.

Mijn kindjes bepalen de snelheid van de treinreis naar “het gezonde verstand”. Zij trekken dikwijls aan de noodrem. Kindjes toch… Ze spelen zo graag. Als de trein dan tot stilstand komt, is het vooral schuldgevoel dat overboord moet worden gegooid, want dat weegt te zwaar door. Als dat allemaal overboord is, is de noodrem niet meer nodig en rijden we een stuk sneller op het eindstation af. Mijn vrienden en kennissen hebben koffers vol met verlangens bij. Omdat er alleen handbagage is toegestaan in “het gezonde verstand “, moeten zij ook van veel bagage af. Verlangens zoals het verlangen naar liefde, seks en rock en roll, verlangen naar zelfstandigheid, verlangen naar mobiliteit, verlangen naar schoonheid, verlangen naar plezier… Kortom, verlangen naar hoe het ooit was. Niet alles moet overboord gegooid worden, maar door dingen wat anders in te pakken lukt het ook wel. Die verlangens kunnen wel blijven bestaan, maar je moet het onmogelijke achter je laten. Je kunt die verlangens wel behouden, maar ze anders bekijken en aanpassen, inpakken. Maar dat is een leerproces en van proberen kan je leren, waar een wil is, is een weg en al doende leert men, toch? Dat maakt de reis trouwens ook wat spannender.

Spanning. Mooi woord. Dat heb ik echt nog nodig in mijn leven. De aard van ” het beestje” kan je niet veranderen. Ik ga alle uitdagingen die ik onderweg tegenkom dus aan. Soms met zenuwen, maar ach, dat is gezond. Stress is echter een boosdoener. Over “boos” gesproken. Oh, wat vloek ik vaak. Zo kan ik mijn boosheid wat onder controle houden, want ik moet soms is even goed vloeken en dan ben ik weer rustig. Voor mij een prima uiting van boosheid. Wel natuurlijk niet wanneer mijn kinderen het horen. Soms binnenmonds, soms luidop. Maar bij deze boze gevoelens sta ik nooit te lang stil. Waarom niet? Daar komt zelden iets positiefs uit voort… “Godverdomme, waarom ik? Waarom ook mijn handen? Godverdomme, nu nemen ze mij, mijn zelfbeeld ook nog af!! Godverdomme, godverdomme, shit, cut en klote! ” Zo, dat hebben we ook gehad. Op naar het volgende.

Vreugde bijvoorbeeld. Natuurlijk ervaar ik dit ook nog. Dat is niet zwaar.

Linda Struijlaard zondag 30 mei 2021

  1. Wie is Linda Struijlaard?

Ik ben Linda Struijlaard, ben 43 jaar en moeder van 2 zoons. De oudste is 14 jaar en de jongste is 9. Ik ben reisadviseuse en schrijf een boek met als titel “De dag dat de wereld op z’n kop stond, een rollercoaster”.

 

  1. Wat is jou / jullie overkomen?

De vader van mijn kinderen heeft 10 jaar geleden als gevolg van een aorta-operatie een herseninfarct gehad, hij was toen 33 jaar. Ons zoontje was toen 4 jaar en in het ziekenhuis bleek ik zwanger te zijn van ons 2de kindje. Daarna is er veel gebeurd in ons leven waarin zijn niet-aangeboren-hersenletsel een grote impact had op ons hele gezin.

 

  1. Heeft hij hulp en of revalidatie gehad.

Hij heeft 2 weken in het ziekenhuis gelegen en moest daarna nog 2 weken intern in de revalidatiekliniek verblijven. Daarna nog poliklinisch gerevalideerd, eerst bij de revalidatiekliniek en vervolgens nog anderhalf jaar bij de fysiotherapeut.
Toen hij daar klaar was dacht hij het leven wel weer op te kunnen pakken.
5 jaar later bleek dat het herseninfarct nog steeds voor veel problemen zorgen in het gezin en op het werk. Hij heeft toen contact opgenomen met Siza in Tilburg.
Zij hebben een samenwerkingsverband met Hersenz. Na een intensief programma van ruim 2 jaar heeft hij zo goed als het kan zijn leven weer opgepakt, maar krijgt nog steeds hulp van Siza.

4 . Zelfde vraag voor jou, heb jij hulp ontvangen van een of andere instantie?
In de revalidatiekliniek stond er voor ons beiden wel een gesprek ingepland met een psycholoog en maatschappelijke werker. Ik heb dat toen afgeslagen omdat ik daar op dat moment geen behoefte aan had. Wij hadden de pech dat de revalidatie voornamelijk gericht was op de hartoperatie die hij heeft moeten ondergaan. Ik was al lang blij dat hij die operatie had overleefd en wij wisten niet wat het herseninfarct later voor impact zou hebben.

6 jaar later was het tijd voor mij om alles wat er gebeurd was te verwerken en heb ik zelf hulp gezocht bij een gespecialiseerde psycholoog voor patiënten met een niet-aangeboren-hersenletsel en hun naasten.

 

  1. Hoe ga jij hiermee om, je had toen 2 kleine kinderen en een jongeman met NAH.

Hoe gaat jouw partner en gezin hiermee om?

Je stapt in een rollercoaster en houdt de boel draaiende. De zorg voor mijn man, een zoontje van 4 en ik was net zwanger dus het eerste jaar stond in het teken van de revalidatie en de zwangerschap. Daarna groei je erin mee, maar waren we elkaar onderweg kwijt geraak. Als gevolg daarvan veranderde de relatie in vriendschap met als triest resultaat een scheiding tot gevolg.

 

  1. Waar heb of had je de meeste moeite mee? Waar liep je tegen aan?

Dat zodra je klaar bent met revalideren dat dan de hulp eigenlijk vaak ook ophoudt. Het is de bedoeling dat je dan je nieuwe leven weer oppakt. Maar dan begint het pas voor zowel degene die het overkomen is, als voor het gezin. En dan loop je soms aan tegen onbegrip, problemen in het gezin of werk.

 

  1. Zijn er positieve kanten die in jouw/jullie leven met NAH heeft plaats gevonden?

Hoe is het nu met jullie?

Onze relatie is veranderd van een partnerrelatie in een hele goede vriendschap. Dat gebeurt bij heel veel relaties die stranden als gevolg van een NAH. Op de momenten dat de jongens bij hem zijn kan hij op die dagen, ondanks zijn enorme vermoeidheid, de jongens de aandacht geven die hij wil.

 

  1. Jij hebt er een boek overgeschreven. Een AUTObiografie. Wat wil je bereiken met jouw boek.

Wat kunnen we zoal van je boek verwachten.
Het is een autobiografisch boek, dus ons verhaal en hoe wij het beleefd hebben. Niet alles wat in het boek voorkomt zal bij een ander ook gebeurd zijn. Maar er zal veel herkenbaar zijn. Het is een boek over onmacht en onbegrip waarin zal blijken dat er na het krijgen van een hersenletsel niet altijd de juiste hulp wordt aangeboden, terwijl er zoveel meer mogelijk is.
Ik hoop dat hiermee duidelijk wordt dat deze hulp hard nodig is en dat iedereen die hulp verdiend.

ANTWOORD………………

9 .  Wat heb jij over jezelf geleerd? Wat vind jij wat was jouw belangrijkste les hierin?

Ik ben een doorzetter maar ging maar door en door. Ik had eerder aan de rem moeten trekken. Maar heb me vanaf het begin verbaasd dat er zo weinig gespecialiseerde hulp wordt aangeboden, dus daar wil ik iets aan doen.

 

10  .Tot slot,

Wat wil jij nog aan de luisteraars laten weten?

Ik hoop met dit boek mijn steentje bij te kunnen dragen om de gevolgen van een NAH bekender te maken. Om zo meer begrip te krijgen voor de situatie van de NAH-patiënt maar ook de naasten daarvan. Zodat zij zelf niet meer naar hulp hoeven te zoeken maar dat wordt aangeboden ook in de jaren nadat het gebeurd is.

Hersenletsel krijg je niet alleen!

 

 

Dankjewel  Linda voor jouw ervaringen en jouw antwoorden.

Groetjes van Lieky

 

Column Lieky: Coronatijd en NAH

Plotseling is alles anders. Dit komt je vast bekend voor?

Over de hele wereld beleven mensen wat het betekent als plotseling je leven op z’n kop staat. Het leven is niet meer wat het ooit was. Er is stilstand gekomen zonder dat ze hier zelf om gevraagd hebben. Het is hun opgelegd en niemand kan dit voor ze veranderen. Ze willen zo graag veel meer doen dan ze gewend zijn. Moeten zichzelf afremmen van al die haast wat eerst in hun leven van alledag aan de orde was is nu niets meer. Zij moeten nu doen wat ze niet gewend zijn, namelijk niets meer doen. Simpel omdat het niet meer kan.

.

Komt je vast wel bekend voor.

Opgesloten zitten tussen 4 muren. Sommige alleen en sommige met hun kinderen die zonder vriendjes en niet mogen buiten spelen. die dit allemaal  niet begrijpen en zichzelf lastig zijn.

 

Velen voelen zich beperkt en sommige zijn zelfs op de goedheid van andere mensen afhankelijk.

Voelen nu onzekerheid en angst voor hun werk en hun sociaal leven. Kunnen de deur niet meer uit. Krijgen ook geen bezoek meer.

Geen uitje meer en geen contact met andere mensen is mogelijk. Bij sommige slaat de eenzaamheid toe.

Die mensen die wel buiten zijn bv; in een winkel maar plotseling in een hoestbui terecht komen, zullen de aandacht trekken van andere mensen en worden nu schuchter op een afstand bekeken alsof ze besmet zijn. Dan wordt een grote boog om ze gemaakt. Geen prettig gevoel hé?

.

Komt je vast ook bekend voor.

Er is een angst dat dit nu heel lang zal blijven aanhouden. De stress is duidelijk te proeven. Ongeduldig worden, maar dat helpt ze niet de situatie waar iedereen nu in zit is van levensbelang.

Ze kunnen hun baan niet meer uitvoeren. Sporten is er niet meer bij. Fitness en alles wat ze doen met andere mensen samen kan niet meer. Misschien ontslagen worden, daardoor geldproblemen. Veel onzekerheid begeleid hun als een schaduw om hun heen. De problemen lopen steeds meer op en de spanningen in de relatie, kinderen en familie ook. Waar moeten ze nu terecht voor hulp?

.

Het is in deze dagen prachtig weer, maar men mag/kan er niet veel gebruik van maken. Niet wandelen, zwemmen, camping, vakantie alles gaat nu niet meer door.

Deze vraag is voor iedereen hetzelfde, hoe gaat dit drama eindigen.

Zoals de situatie nu voor iedereen is, moeten zij wel accepteren. Opeens is alles anders en heel veel onzekerheid en onbegrip is plotseling in hun leven.

Dit komt je zeker bekend voor.

.

Ik heb een vraag, “Mensen met Niet Aangeboren Hersenletsel, is het niet zo dat velen onder ons dit al meemaakte voordat de Corona virus uitbrak?”

Als je plots een hersenletsel hebt en je leven van het ene op het andere moment overhoopligt en soms voorgoed je leven heeft veranderd. Dan voelt dit ook zoals hierboven beschreven staat, wat iedereen nu ook meer of minder voelt.

.

Dit is maar een klein deel van wat mensen met een hersenletsel ondergaan hoe hun leven veranderd is door N.A.H.

Dan heb ik het niet over geestelijk en lichamelijk verlamd zijn.

En alle onzichtbare beperkingen, waar de NAH-mens wel de rest van zijn leven mee zal moeten leven.

.

Mensen over de hele wereld voelen nu een beetje wat het betekent als je leven opeens op z’n kop staat. En niet meer kan zoals je gewend was om vrij te leven.

Natuurlijk willen alle mensen hun leven terug zoals het was. Wij ook. Maar nu weten ze nog niet hoelang dit zal duren en welk impact het heeft in je toekomstig leven. Voor velen zal niets meer hetzelfde zijn zoals het ooit was.

.

Niet Aangeboren Hersenletsel, herkend veel wat mensen over de hele wereld nu meemaken. Velen onder ons zitten al jaren in ditzelfde schuitje.

Hopelijk levert dit ook iets meer begrip op voor mensen met N.A.H.

Niet Aangeboren Hersenletsel…… Corona………!?

Groet van

Lieky Van der Velden

10 vragen aan Jet Witter zondag 23 mei 2021

Vraag 1 ;  Wie is Jet Witter?

Antwoord  Een vrouw van 58

 

Vraag 2 ;  wat is jou overkomen Jet?

Antwoord  Ik heb een hersenbloeding gehad met mijn zwangerschappen, ik was zeven maanden zwanger

 

Vraag 3 ; Hoe is het nu met je?

Antwoord Vrij goed, ik kan alles, en ik doe veel vrijwilligerswerk, ik schilder en ik teken.

 

Vraag Jij bent bezig met het opstarten van een toneelclub voor mensen met een Nah.

Vraag 4;  wat zijn je doelstelling, wat wil je bereiken?

 

Antwoord; mijn doelstellingen zijn, is om de onzichtbare gevolgen te laten zien aan het publiek, door middel van tekst, dans, en lied.

 

Vraag;  Wil je hier iets meer over vertellen. Hoe ben je daar zo op gekomen?

Antwoord  Ik heb nog altijd de problematiek dat ik vrij langzaam ben in een intellectuele omgeving, mensen laten mij niet uitpraten, vinden mij raar fietsen, (ik heb een aangepaste fiets) Maar ik ben niet achterlijk. Ik kruip vrij gauw in mijn schulp.

En dat doe soms zeer. Ik wil graag ook mensen helpen die dezelfde problematiek hebben, om dit te laten zien aan de omgeving. Ik ben ook vaak moe in mijn hoofd, en mensen vinden mij dan dom.

 

Vraag 5; Kan iedereen meedoen, ongeacht, leeftijd of handicap?

Antwoord;  ja,Als iemand teksten niet kan onthouden, dan bedonderen we het publiek gewoon, we maken de tekst onzichtbaar voor het publiek, we helpen elkaar, ik zal zorgen voor een souffleur.

 

Vraag 6; In welke woonplaats gaat je dit organiseren Jet?

Antwoord……In Apeldoorn.

 

Vraag 7; Heb je al een lokatie?

Antwoord; Nee, een locatie komt eraan in de toekomst.

 

Vraag 8 ; wat gaat als eerste gebeuren als mensen interesse hebben om mee te doen? Ik neem aan vergaderen.

Antwoord;Ja………..

De eerste tijd zullen we natuurlijk moeten vergaderen, maar jouw ziekenhuis ervaring staat voorop. Helaas kan ik maar zes mensen huis vesten,

 

Vraag 9 ;

Wat is jouw oproepje Jet?

Antwoord…Mijn oproep is diegene die interesse hebben, mail naar jetwitter@gmail.com

 

 

Hartelijk dank  voor dit gesprek Jet.

Kom er gerust nog eens op terug, hoe het allemaal verlopen is en wanneer de toneelgroep van start gaat laat het ons weten zodat we kunnen komen kijken. Ik wens je succes en veel plezier met het organiseren.

 

Alle info van dit gesprek met Jet Witter, kan je terug vinden op onze website www.luisternaarnah.nl

 

Fijne dag Jet.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

/////////////////////////////////////

Ik heb een gesprek met Jet Witter.

 

Vraag 1 ;  Wie is Jet Witter?

Antwoord………………….

 

Vraag 2 ;  wat is jou overkomen Jet?

Antwoord………………

 

Vraag 3 ; Hoe is het nu met je?

Antwoord…………………

 

Jij bent bezig met het opstarten van een toneelclub voor mensen met een Nah.

Vraag 4;  wat zijn je doelstelling, wat wil je bereiken?

 

Antwoord; mijn doelstellingen zijn, is om de onzichtbare gevolgen te laten zien aan het publiek, door middel van tekst, dans, en lied.

 

Vraag;  Wil je hier iets meer over vertellen. Hoe ben je daar zo op gekomen?

Antwoord……………..

 

Vraag 5; Kan iedereen meedoen, ongeacht, leeftijd of handicap?

Antwoord……………….

 

Vraag 6; In welke woonplaats gaat je dit organiseren Jet?

 

Antwoord……In Apeldoorn.

Vraag 7; Heb je al een lokatie?

Antwoord; ………..een locatie komt eraan in de toekomst.

 

Vraag 8 ; wat gaat als eerste gebeuren als mensen interesse hebben om mee te doen? Ik neem aan vergaderen.

Antwoord;………..

De eerste tijd zullen we natuurlijk moeten vergaderen, maar jouw ziekenhuis ervaring staat voorop. Helaas kan ik maar zes mensen huis vesten,

 

Vraag 9 ;

Wat is jouw oproepje Jet?

Antwoord…………..

Woon je in de omgeving van Apeldoorn, dan kan je je aanmelden bij Jet Witter.

Stadskade 176, 7311 XN Apeldoorn. Tel 06 -28255227.

Huis telefoon 055-3552939.

 

Hartelijk dank  voor dit gesprek Jet.

Kom gerust er eens op terug hoe het allemaal verlopen is en wanneer de toneelgroep van start gaat laat het ons weten zodat we kunnen komen kijken. Ik wens je succes en veel plezier met het organiseren.

 

 

Alle info van dit gesprek met Jet Witter, kan je terug vinden op onze website www.luisternaarnah.nl

 

Fijne dag Jet.

 

 

 

 

 

 

///////////////////////////

Geachte luisteraars,

 

 

Mijn naam is Jet Witter, van der Ley.

Ik ben bezig met het opstarten van een toneelclub voor mensen met een Nah.

Iedereen kan meedoen, ongeacht, leeftijd of handicap.

Mijn doelstelling is om de onzichtbare gevolgen te laten zien aan het publiek, door middel van tekst, dans, en lied.

Woon je in de omgeving van Apeldoorn, dan kan je je aanmelden bij Jet Witter.

De eerste tijd zullen we helaas moeten vergaderen, maar jouw ziekenhuis ervaring staat voorop.

Je kan je aanmelden bij Jet Witter, Stadskade 176, 7311 XN Apeldoorn. Tel 06 -28255227.

Huis telefoon 055-3552939.

Helaas kan ik maar zes mensen huis vesten, maar een locatie komt eraan in de toekomst.

Column Marly – Incontinentie – Zondag 16 mei 2021

Een vreselijk taboe om in het openbaar te bespreken is incontinentie. Maar het kan wel degelijk een gevolg van hersenletsel zijn. Daarom bespreken wij het dan ook hier in Luister naar NAH.

Door hersenletsel kunnen zenuwbanen van de hersenen beschadigd zijn, waardoor er verminderde controle over de blaas en darmen kan ontstaan of waardoor de controle geheel verdwijnt.

Het kan incontinentie veroorzaken en/ of problemen met het plassen en stoelgang geven. Het beheersen van de blaas is een belangrijke manier om blaasontstekingen te voorkomen. Voor nu bespreken we alleen de urine incontinentie.

 

De klachten kunnen worden opgedeeld in:

  • plotselinge drang om te moeten plassen (urgency)
  • de plas niet kunnen ophouden (urge-incontinentie /aandrangs-incontinentie)
  • vaak moeten plassen per dag
  • nachtelijk plassen (nycturie)
  • de blaas niet kunnen legen
  • blaaskrampen waarbij spontaan urine wegloopt
  • urineweginfectie / blaasontsteking

 

Deze klachten kunnen schaamte veroorzaken, stress geven, een afname van het sociale leven brengen en zelfs tot een depressie leiden.

De hersenen hebben een complexe taak tijdens het vullen van urine in de blaas, gedeeltelijk tijdens het lozen van urine, maar ook de overgang van de ene functie naar de andere.

 

Bekkenbodemtraining kan een mogelijkheid zijn bij sommige incontinentieklachten bij mensen die cognitief in staat zijn een training te volgen. Mensen leren dan:

  • opnieuw hoe de spieren rondom de blaas voelen
  • de blaas spieren opnieuw leren aanspannen en ontspannen
  • het langzaam opbouwen van het ophouden van de plas
  • eerder ervaren situaties met ongelukjes “doordenken”.

Enige controle over de blaas kan worden verkregen; dit vereist echter meestal de multidisciplinaire aanpak van een revalidatieteam of een gespecialiseerd bekkenbodem (fysio-)therapeut.

Incontinentie kan problemen veroorzaken met de huid als de huid te vaak wordt blootgesteld aan urine. De kans op een urineweginfecties is groot als iemand problemen heeft met het plassen of als diegene de blaas niet volledig kan legen. Als het hersenletsel, bijvoorbeeld een beroerte , een gevolg is van suikerziekte dan is de kans op urineweginfecties nog groter.

 

Als iemand de aandrang om de blaas te legen niet kan voelen, zijn  er andere mogelijkheden:

  • een blaaskatheter geven (verblijfskatheter)
  • op gezette tijden een katheter inbrengen en verwijderen, zodat de blaas regelmatig geleegd wordt
  • plasmomenten plannen
  • gebruik van een externe condoomkatheter voor mannen
  • in uiterste noodzaak incontinentie materiaal gebruiken.

Een kans op een urineweginfectie is groot, juist ook met het gebruik van katheters.