1 jaar Luister naar NAH

Op zondag 1 november zijn we alweer een jaar bezig met dit programma Luister naar NAH

Voor Lieky en Marly is dat een goede reden om eens rond de tafel te gaan zitten en terug te blikken op dit 1e jaar!

Een veelbewogen jaar met corona en alle gevolgen, maar ook met het maken van een programma om mensen met NAH een eigen stem te geven, het verzorgen van informatie voor lotgenoten, partners en andere naasten. Hoe voelt het nou om hersenletsel te hebben? Niet alleen voor de persoon zelf maar ook voor de naasten!

Luister naar NAH is een uniek radioprogramma waar geen onderwerp gemeden wordt, welk taboe er ook op mag rusten.

We zijn er vóór en dóór elkaar en Lieky en Marly hopen dit nog jaren te mogen doen !

Podcast Lieky en Jacques van der Weide ‘Rouwen en rituelen’ bij Levend Verlies

 

  • Rouwen en rituelen bij NAH
  • Vorm geven aan levend verlies
  • Rouwen en levend verlies
  • Na hersen aandoening en uitval van lichaamsdelen, geheugen etc
  • roller coaster
    • van zorgen herstel revalidatie
    • Terug keer thuis
    • Gezin
    • Vrienden
    • Terug keer in de maatschappij

Tijd tot bezinning !!!

  • Tijd tot bezinning
  • Acceptatie
    • Ik wil leren accepteren dat accepteren niet bestaat.

Verzet proces van het oude niet los laten

Hindoeïsme Rouwen….

Verdriet en pijn is ….

Want niet het loslaten geeft verdriet maar het vasthouden aan wat er niet meer is.

  • Vorm geven aan Rouwen levend verlies
  • Je spreekt het uit
  • Tastbaar maken van gevoelens van verlies
  • Ritueel
  • Je geeft aandacht en tijd aan het gene wat je verloren hebt
  • Je bent dankbaar voor wat je nog hebt
  • Je deelt het met je familie en vrienden
  • Waarom een ritueel
  • De functie van het ritueel komt uiteindelijk neer op orde scheppen.
  • Orde in de zin van greep op het leven behouden, chaos voorkomen, samenzijn markeren, een eerbetoon aan wat er is.
  • Het niet kunnen loslaten geen plek kunnen geven
  • Vooral je naasten.
  • Rituelen zijn heilzaam, ze kunnen je helpen om je lichaam maar vooral je geest te transformeren, te helen wat geheeld moet worden. Het los laten en het weer verwelkomen van het nieuwe.
  • Ritueel is verbindend
  • Verbindend met jezelf
  • Je partner
  • Gezin
  • Vrienden
  • Blijk geven aan een grote verandering
  • Erkenning geven aan de verandering
  • Nieuwe fase nieuwe start
  • het herschrijven van zingeven
  • Hoe kun je vorm geven aan een ritueel zoals levend verlies
  • Voorbereiding
  • Bezinning
  • Een intentie hebben “wat wil je bereiken met het ritueel”
  • Wat voelt goed voor jou
  • Welke muziek
  • Voorwerpen
  • Geur
  • Mensen horen hierbij
  • Wie kunnen jou en je naasten steunen
  • Onderdelen bij het ritueel
  • Welkom en in het moment zijn
  • uitspreken van je intentie
  • Zorgdragen van de 4 elementen vuur/water/ aarde /lucht Windrichtingen
  • Het verbindende / bron/goddelijke of verbinden met de ether
  • Het oude vaarwel zeggen en het nieuwe verwelkomen
    • Verhalen anekdotes waardering dank successen muziek
    • Liefde vol en met respect los laat ceremonie
    • Het nieuwe vieren
    • Bedanken dat het er is zoals het is.
    • Ritueel en verwachtingen
  • Je hebt stil gestaan
  • Acceptatie
  • Ruimte gemaakt
  • Richten op het nieuwe
  • Zingeving vragen en ontvangen
  • Afsluiten
  • Vredig en voldaan gevoel
  • Je hebt weer contact met je-zelf

Contactgegevens Jacques van der Weide

jvanderweide@liocoaching.nl 

www.liocoaching.nl

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Mijn Verhaal van en door Marly

Audio staat onder tekst !

In het kader van de maand waarin het thema levend verlies centraal staat heeft Marly een bericht gemaakt hoe zij haar de veranderingen in haar leven ziet na NAH

————————————

Mijn Verhaal

Ik vind het heel moeilijk om mijn verhaal over Levend Verlies te beginnen, niet omdat het mij raakt als ik er over nadenk. Maar het gaat bij mij eigenlijk in vele etappes. Na 7 herseninfarcten, 3 hartinfarcten en 3 TIA’s ben ik mijn leven van voorheen niet in één keer kwijtgeraakt, dat gebeurde dus letterlijk in verschillende etappes. Eerlijk gezegd denk ik wel dat het ondanks alles toch een makkelijker los-latings-proces was dan bij vele anderen. Ik kon beetje bij beetje dingen uit mijn leven loslaten. Al moet ik niet te vaak nadenken over mijn leven voordat…..

Net zoals velen aanspraken was ook ik een bezige bij. Altijd bezig maar ik vraag me soms ook af of dat altijd bezig zijn niet een mede veroorzaker van de problemen is? Maar dat is natuurlijk een heel ander verhaal waar ik het niet over ga en wíl hebben vandaag.

Wat ik wil proberen is, om te benoemen wat ik het meest verloren ben, sterker nog, waar ik me soms van beroofd voel! Misschien een sterke benaming maar zo voelt het dus wel.

  1. Ik voel me absoluut beroofd van mijn eigen ik, van de persoon die van mij ‘mij’maakte. Ik had tijd en interesse voor iedereen, waarbij ik ook veel zorg besteedde aan iedereen. Ik had betaald werk in de zorg en deed vrijwilligerswerk. Ik zorgde voor mijn kinderen, mijn schoonmoeder en mijn vader. Kortom, ik was altijd wel bezig en dat gaf mij een goed gevoel!
  2. Waar we minder over horen van onze lotgenoten is dat ik me óók beroofd voel van geld. Ik had een goede baan, die ik niet alleen met veel plezier deed maar die ook goed betaalde. Ik kon doen wat ik wilde, zonder veel over geld te hoeven nadenken. Nu ben ik snel en gemakkelijk volledig afgekeurd en hoewel we in Nederland blij mogen zijn met een WIA, moet ik nu toch vaak elk dubbeltje omdraaien, dus ja: Ik voel me beroofd van mijn geld. En aangezien onze regering lijkt neer te kijken op ons ‘steuntrekkers’ hoeven we daar ook maar weinig hulp van te verwachten helaas.
  3. Het meest gehoorde in onze groep: ik voel me grandioos beroofd van mijn energie! De woorden moe, moe en moe, komen vaak over mijn lippen. De energie om het huishouden op orde te houden, sociale contacten onderhouden, die energie is er dus duidelijk niet meer. Ik mag blij zijn met mijn man die ontzettend veel helpt (dankjewel Jan)
  4. Tenslotte, de woorden kwamen net voorbij, ik voel me ook beroofd van mijn sociale contacten. Ik ben echt veel mensen kwijtgeraakt omdat ik nu in zo’n andere wereld leef.. een wereld die zij niet kunnen of willen begrijpen. Een wereld waarin ik niet meer pas met het verschijnen op feestjes, of het maken van uitstapjes. En dan hebben we het nog niet eens om aan zoete invallen mee te doen… je weet wel; heb je zin dadelijk dit of dat te gaan doen? Ja duh, om effe dit of dat te gaan doen moet ik mijn agenda vrij maken. En dat is wat ik bedoel dat de buitenwereld dit niet kan of wíl begrijpen.

Wat mijzelf betreft, kies ik nu dan ook meestal voor mijzelf. Om energie te steken in alles wat ik kwijt ben, is het me niet waard. Het kost me alleen weer meer bakken energie die ik zelf juist zo hard nodig heb!

Mijn leven is niet meer wat het was, ik ben niet meer wie ik was. Ik probeer tevreden te zijn met mijzelf en mijn leven en hoop daardoor het verlies in winst te kunnen veranderen.

Lieky in gesprek met Mary-Anne Gitmans

Audio onder tekst !

Ik heb nu een gesprek met Mary-Anne Gitmans

Mary-Anne zag mijn oproepje op mijn besloten Facebook pagina.

 

 

  1. Wie is Mary-Anne Gitmans? 
  2. ANTWOORDT: Ik ben een vrouw van 62,

Ik had een droombaan. Uitvaart-conculente.  Deze baan moest ik opgeven door mijn herseninfarct….

 

  1. Wat is jou overkomen?

ANTWOORDT:…Ik heb 20 jaar geleden een herseninfarct gehad aan de linkerkant. Na 6 jaar nog een iets meer naar boven aan de rechterkant.……………..

 

………….

  1. Heb jij hulp en of revalidatie gehad.

 

Antwoordt Ja, Ik ben opgenomen eerst 7 weken in het ziekenhuis. Daarna 9 maanden in het revalidatiecentrum Hoensbroek, Ik kreeg daar niet de revalidatie aangeboden die ik voor ogen had en ben zelf op zoek gegaan. Hierdoor heb ik fantastische mensen ontmoet die mij gebracht hebben waar ik nu sta.……………….

 

4 . Hoe ga jij hiermee om?

Antwoordt……Ik vind het nog steeds erg lastig, Gelukkig ben ik optimistisch ingesteld en kan ik steeds  weer naar andere doelstellingen werken,…Dat maakt mijn leven interssant.………..

 

Ik wil het graag met jou hebben over rouwen en levend verlies.

Jij geeft aan dat het een belangrijk thema is en dat het zeker meer besproken moet worden.

 

5 . Mijn vraag aan jou is, hoe heb jij gemerkt dat het echt  rouwen was?

 

Antwoordt: Rouwen om het verlies van je eigen IK Het is rauwe rouw die van de ene op de andere seconde je leven 180 draait,

Ik heb afscheid moeten nemen van mijn heerlijke drukke leven,  mijn geweldige baan waarin ik me voelde als een vis in het water, collega’s, families, hoe het was.

Zelfs als moeder van onze twee dochters ben ik veranderd en niet te vergeten als echtgenoot, Ik heb geluk met een man uit duizende die mij steunt maar me ook in mijn waarde laat.

 

  1. Hoe heb jij dit levend verlies ervaren?

Antwoordt: Als een barst in een glasplaat. Als zwart wit in een regenboog van kleuren, Ik baal er nog elke dag van dat als ik op sta smorgens met been niet doet wat ik wil, ik moeite heb met overeind komen, niet op blote voeten lopen, niet staand douchen, Het lijken een paar onschuldige voorbeelden maar bij alles moeten nadenken in wat je doet maakt mijn leven niet gemakkelijk.

 

 

  1. Waar heb jij de meeste moeite mee?

Antwoordt: Het meest e heb ik moeite met mensen die zeggen dat ik geluk heb gehad. Zij weten niet wat ze zeggen. Ik worstel elke dag, Ik zeg ook vaker dat ik best wel wil ruilen.

 

 

  1. Zijn er positieve kanten die in jouw leven met NAH plaatsvinden?

 

9 .Wat vind jij waar het ontbreekt aan kennis over rouwen en verlies.

Ik denk, nee ik weet dat men in algemeenheid niet zien dat NAH een groot rouwproces is. Elke dag opnieuw, Natuurlijk heb je overwinningen, maar ik weet nog goed dat ik een leven heb waarin ik alles kon wat ik wilde, Dat is nu een ander verhaal. Steeds nadenken vin ik erg moeilijk over alles wat ik doe,

 

 

 

  1. Wat zou er volgens jou moet zijn aan informatie over levend verlies?

 

Ik vind zo wie zo dat NAH veel meer onder de aandacht moet worden gebracht. Zeker informatie over de enorme moeheid, ht niet meer kunnen wat was, het nadenken over bewgingen, etc

 

 

 

  1. Heb je een tip voor mensen zonder NAH?

Never  never never give up

Kort en krachtig

 

  1. Vind jij het ook belangrijk dat er een mogelijk moet komen voor die lotgenoten die hieraan willen gaan werken?

Antwoordt: Voor veel nensen zal dit werken, Ik heb me altijd gemeten met de mens zonder NAH. Dat werkte voor mij, Ik wilde niet geconfronteerd worden met de verhalen van anderen.

 

  1. Sta jij er voor open om

Antwoordt: Dat vind ik moeilijk te beantwoorden. Omdatik een hekel heb aan praatgroepen waarvan ik zelf onderdeel ben, Ik zu wel als spreker kunnen functioneren.

 

  1. Hoe is het nu met je Mary-Anne?

Antwoordt: Ik heb een enorme voortuitgang gemaakt, Ik loop niet meer op aangepaste schoenen die een doorn in mijn oog waren, maar wel veilig.

Ik beheers beter mijn grenzen. Maar nog steeds heb ik veel moeite met de bepaalde afhankelijkheid die je blijft houden, Simpel voorbeeld, Ik heb nog nooit met een van mijn kleinkinderen trots achter de kinderwagen een wandeling kunnen maken, Lopen blijft best een probleem,

 

15: is er nog iets wat je ons nog graag zou willen vertellen?

Antwoordt:

Ja. Wat mij altijd gehekeld heeft is dat de revalidatie vaak veralgemeniseerd wordt terwijl iedere individu anders is, qua aandoening, uitval, doelstellingen en niet in het minste om het karakter. Revalidatie moet veel meer op maat worden aangereikt, Niet meteen aangepaste schoenen en rolstoel want dat is veilig….. ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.

 

Bedoel je van mensen tot mens ? en niet van letsel tot letsel?

ANTWOORDT

 

Dan wil ik je hartelijk danken voor dit gesprek.

 

Dag Mary-Anne

 

 

Annelies van Olst – Ik mis je (in het kader van Levend Verlies)

Audio staat onder tekst !

Ik mis je van Annelies Van Olst

 

Ik mis je zo. Nog nooit heb ik iemand zo gemist. Je komt nooit meer terug. Je bestaat niet meer. In mijn hoofd en in mijn hart, weet ik precies hoe het ooit was. En dat maakt het zo moeilijk. Het lukt maar niet om je te vergeten. Ik zie je nog, maar alleen in mijn dromen. Je bent er niet meer. Alles was toen veel beter. Hoe je van het leven genoot. Je kon zomaar even beginnen dansen. Omdat je blij was. Je was een bezige bij. Altijd in beweging. Je lichaam, je gedachten en gevoelens. Alles ging constant op en neer. Alles of niets. Je handen voelden. Het liefste voelde je zachte dingen. De haren van je kinderen, partner en kat, maar ook warmte die je lichaam rustig maakte. Je benen brachten je waar je wou zijn. Overal en nergens. Al slenterend, lopend of wandelend. Dit hing van je toeweiding af. Je deed altijd meer dan je moest doen. Ik mis je zo. Je was altijd bezig. Wat niet iedereen leuk vond, maar ik wel. Je hield van actie, spanning en beweging. Zonder jou ben ik arm en ken ik sombere tijden. Er is niets meer. Je bent gestorven. Zonder jou red ik het niet. Herinneringen en hoop zijn het enige dat nog in leven is. Ik denk terug aan vroeger en wat doet dat pijn. We weten niet wat we hebben tot het weg is. Omdat ik de helft van wat ik nu weet toen niet wist. Het was een harde les. Een veel te harde les, maar of het goed voor me was, dat kan ik niet zeggen. Het verdriet blijft, net als de rouw. Ik mis je, Annelies. Het kan nooit meer worden als toen. Je bestaat niet meer. Alleen in mijn dromen. Ik mag niet denken aan een leven in een wereld zonder jou.

Geschreven door Annelies Van Olst

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail