Carnaval, tips en Pinterest

 

Carnaval

Aangezien ik graag actueel wil zijn in onze uitzendingen, zou ik het heel leuk vinden om het thema carnaval in onze uitzendingen te behandelen. MAAR, niet zo maar een MAAR, maar ene met hoofdletters. Wie van ons kan dit nog? Wie van ons lotgenoten met NAH kan en wil nog carnaval vieren. Als je je er nog toe kúnt zetten, dan weet je ook dat je er nog dagen voor betaalt. Niet in geld betaalt maar in energie, je zult dagenlang geen energie meer hebben. Nu er zijn er meer carnavals dagen, dus als je de eerste dag gaat vieren, heb je ruimte om ervan bij te komen.

Het is misschien wel handig om ervoor te zorgen dat je een goede maaltijd achter de kiezen hebt voordat je je in het feestgedruis stort.  Zodat je lichaam eventuele alcohol kan verdragen en wat ook weer heel goed is met het gebruik van je medicatie.

Om hierbij wat ideeën aan te dragen, heb ik op Pinterest wat handig vullende recepten geplaatst. Daarbij heb ik ook op het gemak en handigheid gesorteerd. Het zijn geen recepten waar je een chefkok hoeft te zijn. Ik heb een bord stamppotten, een bord Italiaans en een bord vullende soepen aangemaakt. Een bord soep kan ook al lekker en voldoende zijn als je geen carnaval gaat vieren maar wel naar een optocht gaat kijken. Het dubbel handige van deze recepten is, is dat je het een dag later op kun warmen en daarmee je rust kunt nemen of je nu wel of géén carnaval viert.

Onze pinterest pagina kun je vinden door op je eigen account ‘luister naar NAH’ te zoeken en klik dan op volgen, dan hoef je niets meer te missen. Weet je niet waar ik het over heb als ik pinterst account zeg: kijk op onze website onder het kopje contact en daar vind je de link.

Hoe je de dagen ook gaat doorbrengen, maak er in elk geval iets leuks van.

Intimiteit – Column van Lieky

 

Intimiteiten

Als intimiteit achterwege  gelaten wordt is het moeilijker de draad weer op te pakken. Waarschijnlijk is die draad gebroken.

Dat kan met voorzichtigheid benaderd worden om het te vlechten tot weer een geheel. Dat gaat niet vanzelf en moet van beide kanten komen.

 

Het is nogal een taboe thema. Er wordt zeker niet hardop over gesproken. Er zijn lotgenoten die dit thema niet durven aan te schrijven. En misschien ook met dezelfde problemen zitten.

 

In actie komen is de choke van de motor.

Sommigen hebben een aanloop nodig. Intimiteit is aandacht aan elkaar geven en lief zijn voor elkaar. Daar begint het mee.

.

Bij mensen met hersenletsel is dit meewerken vaak verstoord. Vele denken misschien, het gevoel is er niet meer, kapot over en uit !!

.

Maar zo hoeft het niet te zijn.

Is er nog liefde voor elkaar en is de afstand tot intimiteit te groot geworden is het wel mogelijk om er weer energie in te steken.

 

Voor de persoon met nah worden niet alleen de restverschijnselen en de overprikkelingen onderschat, ook het actiever zijn.

 

Niet iedereen durft over zijn verlangens te praten? De mens zelf heeft er misschien al een probleem mee om überhaupt over zijn nah te praten, laat staan over zijn behoefte naar intimiteit. Men zal zich afvragen, met wie moet je hierover praten?

.

Daarom maak ik het hier bespreekbaar.

Bouw het langzaam op om er veranderingen in te brengen.

Intimiteit, daar heeft iedereen behoefte aan. Liefhebben is het begin in dit hele proces. Dat moet je heel rustig opbouwen. Intimiteit is knuffelen en liefkozen zonder seks. Het is vertrouwen krijgen in je eigen behoefte en het verlangen naar je partner.

.

Veel praten met je partner. Duidelijk aangeven dat je behoefte hebt aan contact met elkaar. Dat contact maken begint al door de dag. Lief en zorgzaam zijn voor elkaar. Zoek toenadering, maar doe dit subtiel en bouw het rustig op. Er moet geen dwang bij zijn. Geef elkaar de aandacht. Samen aan de hand lopen. kusje hier en daar. In elkaars armen liggen. Veel lachen, grapjes maken en vooral complimentjes geven. Intimiteit is een belangrijke basisbehoeften.

Deze energie maakt je sterker, rustiger en liefdevoller.

Probeer het eens uit. Maar vooral doorzetten. Gebruik de choke en zorg dat de motor in beweging blijft. Ik wens je succes. Lieky.

 

 

Vanuit intimiteit heeft de behoefte in seks een voorsprong.

.

Je emoties en fantasie zetten je aan om tot seks over te gaan, maar je hebt met je lichaam seks. Daarom is opbouwen zo belangrijk. Het “niets moet” gevoel, moet de overhand hebben. En geduld vragen aan de partner.

.

Intimiteit is wel nodig om tot seksualiteit te komen. Overdag werken aan steeds een beetje opgewonden raken. Tja, het heeft nu eenmaal wat meer nodig dan een sleuteltje dat je kunt omdraaien om de motor te kunnen starten.

.

Vermoeidheid en uithoudingsvermogen kunnen natuurlijk ook een rol spelen. Dat je in de avonduren veel te moe bent om nog aan de sex te werken. Geeft niet je kan het verplaatsen naar in de ochtend of overdag. Toch?

.

Heb ik nog een tip!

Penetratie kan pijnlijk zijn en dan is de behoefte in seks ook weg. Gelukkig zijn er van die erotische middeltjes in een flesjes die je kunt gebruiken om elkaar vochtig te maken. Dan voelt strelen veel lekkerder aan. Het gevoel van, Ooh dat voelt lekker zal je aanzetten tot opwinding en tot steeds iets verder gaan.

.

Ik hoop dat je iets aan dit bericht hebt.

Probeer het uit en voel wat het jou oplevert.

Groetjes van Lieky Van der Velden

Gedicht van en door Dick Voogd ‘Carnaval en NAH”

Carnaval Carnaval is een prachtig feest alleen als je N A H ???? kost je het meer moeite en energie om het vol te houden. Soms moet je je dan maar een beetje afzijdig houden. Dagen lang kan en mag je feesten. Drinken, dansen en hossen, daar is niets mis mee. Feestend met elkaar omgaan, natuurlijk gaat het om gezelligheid. Carnaval is mooi feest, houd wel rekening met elkaar. Geniet allen van het feest. Dick Voogd

Onderwerpen van de uitzending van zondag 1 maart

Wat kunnen jullie het  verwachten in uitzending 18 op zondag 1 maart:

  • Marly heeft een interview met de therapeuten Mat en Rita na de afsluiting van de therapie Breingrepen
  • Lieky heeft een zeer toepasselijke column opgenomen over de plotselinge veranderingen in ons leven. Van Bert Blanken gaan we een mooi gedicht horen met de titel Positief !
  • Julia Bregts, een verpleegster die met Mensen met NAH gewerkt heeft, heeft een bericht ingesproken voor dit programma waar vandaag het eerste deel van wordt uitgezonden. Over twee weken horen jullie het volgende deel.
  • Silvia Smulders stuurde ons enkele weken geleden een bericht omdat we haar in het programma aanspraken met een onderwerp.  Wij  zijn heel blij dat Silvia toegestemd heeft dat we haar berichten mogen uitzenden. Vandaag van haar ook deel 1, getiteld ‘Iedere Dag’

Lieky en Marly hebben prikkelarme muziek uitgezocht waarmee de onderwerpen afgewisseld zullen worden.

Zoals elke week zorgt Henk van der Wijk voor de techniek in deze uitzending en namens Henk, Lieky en Marly veel luisterplezier gewenst

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Vincent van Trier

 

Beste lotgenoten.

Mag ik mij eerst even voorstellen?

Mijn naam is Vincent van Trier en ben 50 jaar.

Op 29 mei 1999, werd ik aangereden toen ik motor reed. Dit was tevens 2 weken voor mijn eerst voorgenomen huwelijk.

 

Na twee maanden ziekenhuis en twee maanden intern in een revalidatiecentrum te hebben gelegen, werd ik ontslagen en mocht naar huis.

“Eindelijk!” Dacht ik. Echter, van deze opwelling kwam ik snel van terug.

Thuis zijn was niet meer zoals voorheen. Alles was vreemd voor mij. Ik kon weinig doen, niet werken, geen autorijden, geen boodschappen (alleen), ik kon niet alleen naar buiten omdat ik dan misschien de terugweg niet meer zou weten.

Mijn vriendin waarmee ik zou gaan trouwen,  is er binnen twee maanden met een vriend er vandoor gegaan.

 

Ik besloot om eerst mijn autorijbewijs te gaan halen zodat ik onafhankelijk zou worden. Zo gezegd zo gedaan. Ik kon weer op eigen houtje naar mijn werk werk, avond HTS en sportschool.

Sportschool was heel belangrijk voor mij omdat ik nogal problemen had met mijn lichamelijke gesteldheid en aan moest sterken.

Ook op sociaal vlak, kreeg ik er veel voor terug. Ik kwam uit mijn isolement en kreeg weer een sociaal leven hier door.

 

Op een gegeven ogenblik, leerde ik een vrouw kennen (van de sportschool) en gingen later trouwen en kregen twee kinderen.

Op dat moment, was het heel erg druk geworden op het werk en er werden zelfs mensen ziek van de werkdruk.

Ik kreeg ook steeds meer werk op mijn bord en durfde geen NEE te zeggen. Bang om ontslagen te worden, want waar zou ik dan nog terecht kunnen komen in mijn toestand?

 

Dit heb ik in totaal 7 jaar volgehouden en kwam met een burn-out thuis.

Ondertussen, was ons tweede kind (zoon) geboren en ik kon hem niet verdragen als hij begon te huilen als ik hem in mijn armen had. Ik was ver heen en zwaar overprikkeld, echter ik wist dit nog niet van mezelf.

Later, en zelfs nu nog loop ik wel eens met een enorm groot schuldgevoel omdat ik hem destijds niet kon verdragen, hoe gek ik ook op hem was destijds.

 

Ik werd herkeurd door UWV en al snel bleek dat ik een ongelooflijke prestatie had verricht omdat ik al die jaren vér boven mijn kunnen had gewerkt.

Ik was al die tijd 10 tot 25% afgekeurd.

Maar na een neuropsychologisch en psychologisch onderzoek, bleek dat dit helemaal niet kon. Volgens onderzoek was ik 80 tot 100% afgekeurd.

Dus na jarenlang vechten en pijn, was dit mijn beloning en werd afgekeurd.

Nou, daar zat ik dan ineens met mijn goede gedrag.

 

Als snel werd duidelijk dat ik mijn huis na een tijd niet meer kon betalen dus gingen we kijken naar een andere (goedkopere) woning.

In deze periode begon precies de woningcrisis en zat jarenlang met twee woningen.

Dit gaf slapeloze nachten en kreeg dit en nog iets anders, neerslag op het huwelijk.

Op een gegeven moment moesten wij het huis uit en vonden geen beschikbare huurwoning. Mede dankzij dat er huurwoningen voor asielzoekers vrij gehouden werden.

Wij zouden dus op straat komen te staan. Je begrijpt wat een spanning dat met zich meebracht.

Twee weken voordat wij het huis uit moesten, kregen we een woning toegewezen nadat ik een krantenartikel had laten plaatsen. Dit was onze redding!!!!

Ook had dit gevolgen gehad ivm mijn uitkering. Voor een uitkering MOET je een WOONADRES hebben.

 

Doordat er met dit alles in de relationele sfeer het steeds slechter ging, ging ik waanzinnig alles aan mezelf twijfelen en werd weer doodongelukkig en depressief.

Ik ging hulp zoeken en kwam bij PsyQ terecht. Al snel werd duidelijk dat zij mij niet konden helpen omdat ik een hersenkneuzing heb. Ik werd doorverwezen naar gebied de BAVO (nu ANTES) waar specialisten op het gebied van NAH behandelingen geven.

Ruim een jaar heb ik daar intern gezeten.

Na een aantal maanden therapie gevolgd te hebben, was ik uitgerevalideerd. Maar omdat ik in die periode ben gescheiden en in principe dakloos was, mocht ik daar blijven wonen totdat ik een huis gevonden had.

Hierbij werd ik ook door hun geholpen en gesteund.

 

Op de BAVO kreeg ik verschillende disciplines waar oa ergotherapie, fysiotherapie, maatschappelijk werk, logopedie, levensbeschouwing, assertiviteitstraining,

creatief (knutselen), muziekles (gitaar) en fitness.

Elke ochtend en voor het diner, was er agendatraining. Hier werd de dag en de dag erop besproken.

’s Ochtends startte wij ook altijd met lesstof over de gevolgen van hersenletsel en alles erom heen. Dit gaf ons inzicht in hoe wij in het leven staan en hoe wij met ons eigen “instructieboekje” moeten leren leven.

Besproken werd dan over:

-hoe verwerken onze hersenen prikkels

-“de levensweg”

-“fileproblematiek”

-“grip op planning”

-“wat stress met de hersenen doen”

-“hersenletsel en rijvaardigheid”

-“voedsel”

-“veranderde relaties door veranderde intimiteit en seksualiteit maar ook de rol in een gezin”

-“oorzaken en veranderingen na hersenletsel”

-“omgaan met beperkte belastbaarheid”

-“training geheugenstrategieën”

-“over leven met verlies bij NAH”

-“hersenletsel en een partner?”

-“piekeren”

-“depressie”

-“verliesverwerking/rouw”

 

Ikzelf, zou niet weten hoe ik mijn leven op de rails had kunnen krijgen zonder de hulp van de BAVO.

Ik heb hier zo ontzettend veel geleerd over mijn “nieuwe persoonlijkheid” na het oplopen van NAH.

Jarenlang liep ik in gevecht tegen mezelf, de naaste omgeving én de maatschappij.

Ik kón niet meer, ik wist niet meer hóe én ik wílde niet meer leven.

Alles wat ik ondernam en aanpakte, gleed tussen mijn vingers door en raakte álles kwijt. Mijn baan, twee keer mijn liefde, gedeeltelijk mijn kinderen, financieel geroyeerd en in de schuldsanering terecht gekomen, vriendenkring nagenoeg kwijt en jarenlang mezelf.

Ga er maar aanstaan.

Ik woon nu op mezelf en doe alles. Boodschappen, koken, huishouden, sporten, vrijwilligers werk, zo nu en dan wat met mijn kinderen ondernemen, ik heb zelfs weer een auto.

Het is zeker niet allemaal vanzelf gegaan en heb werkelijk aan de geelhonger gezeten en ben trots op wat ik bereikt heb.

Ik wens jullie hetzelfde.

En ja, ook ik heb het af en toe nog heel moeilijk. Het is altijd oppassen en je grenzen in de gaten houden. (Belastbaarheid)

Succes…..

 

What do you want to do ?

New mail

Valenstijnsdag ging niet onopgemerkt voorbij aan Dick Voogd

 

Voor meer gedichten en plaatjes van Dick  Voogd  zie deze link: https://www.facebook.com/pages/category/Just-For-Fun/Plaatjes-voor-jou-en-mij-702026679902449/

[Dit schreef ik voor een lieve vrouw,die haar liefde zo mist]

Mijn Valentijn

Je was mijn grote liefde
en mijn Valentijn.

Precies een jaar geleden
op Valentijnsdag
overleed je.

Het doet mij
pijn en verdriet
en ik mis je lieve
woorden.

Jaarlijks kreeg ik op
Valentijnsdag een mooie
bos bloemen van je.

De liefde
die wij hadden
was heel mooi.

De mooie momenten en
herinneringen koester ik
voor de rest van mijn
leven.

Lieverd, mijn geweldige
lieve Valentijn, rust
zacht.

Liefs,
Je vrouw

©Dick Voogd, 14 02 2020

William van Hoeck over stress en mindfulness

 

https://soundcloud.com/user-933851042/sets/william-van-hoeck-over-stress-en-mindfulness

Lieky heeft William van Hoeck ontmoet en een heel interessant gesprek met  hem gehad.

Herken jij stress? Welk effect heeft dit op jouw leefkwaliteit?

Het verbeteren van leefkwaliteit loopt als een rode draad door zijn leven. Als arbeidsbemiddelaar, projectmanager, mindfulness trainer en coach in binnen- en buitenland heeft hij zijn gehele werkzame leven gewerkt met en voor mensen. Gedurende zijn loopbaan heeft één vraag bij hem altijd centraal gestaan, namelijk: Hoe verbetert men de leefkwaliteit en waarvan is deze afhankelijk? Het antwoord vormt de basis van de door hem ontwikkelde AmA training. De AmA trainingen bieden oplossingen hoe om te gaan met stress, maakt je bewust van je emotie, je handelingen, je gewoontes, de communicatie die je verricht of juist niet verricht en de effecten daarvan op jouw kwaliteit van leven.
Ieder mens, ongeacht cultuur, kleur, religie, leeftijd, geslacht of geaardheid, heeft het recht op een fijn leven. Een leven zonder angst, waar hij of zij mag zijn. Geliefd mag worden en lief heeft.

Alle AmA trainingen vinden in een prachtige omgeving plaats, dat op zich al aantoonbare rustgevende en gezondheids- bevorderende effecten heeft. Kijk op www.amatraining.nl voor meer informatie AmA training en coaching, MBSR- & WorkPlace Mindfulness trainingen, retraite, stilte dagen en stilte wandelingen. Alle trainingen kunnen zowel individueel als collectief worden gevolgd.

Hoe mooi is het dat ik daar mijn steentje aan kan en mag bijdragen.

Met aandachtige groet,

William van Hoeck