Lieky in gesprek met Peter van der Puyl – Zondag 9 januari 2022

Klik hier voor de directe link naar de pagina van Peter bijhet Digitale Info Loket

De weblog van Peter van der Puyl

  1. Wie is Peter van der Puyl

Ik ben Peter van der Puyl. Vader van Daphne en Arjan en opa van Mitchell, Fleur, Gijs en Mick. In 2010 ben ik na een dubbele burn-out mijn eigen bedrijf No Corners begonnen. Naast werken heb ik een grote passie voor rockabilly, oldtimers, jukeboxen en de jaren 50. Want ja, ook naast werken zijn er nog veel leuk dingen in het leven.

Wat is jou overkomen Peter?

In de nacht van 3 op 4 november 2020 heb ik een herseninfarct gehad. Resultaat was dat ik met een verlamd been en een verlamde arm (rechts) op de intensive care ben beland. Gelukkig had ik mijn geheugen nog en kon ik communiceren.

Wat waren de gevolgen van je herseninfarct?

Of was het, het einde van je bedrijf?

Het resultaat was dat ik minuten per dag kan werken. Gelukkig had daar in het verleden over nagedacht. Daar waar nodig heb ik mensen in mijn omgeving die ervoor kunnen zorgen dat belangrijke functies doorgang vinden. Bepaalde mensen kunnen over wachtwoorden en procedures beschikken om de kritieke processen doorgang te laten vinden.

Als onafhankelijk ICT-adviseur denken we over dit soort zaken na voor onze klanten. Zaak is het dan om dit voor je eigen bedrijf ook goed te regelen.

Je kreeg op een gegeven moment revalidatie, hoe heb je dat ervaren? dagen bestonden volledig uit oefenen, rusten, oefenen rusten.

Wat waren dat voor oefeningen?

Mijn eerste oefening was midden in een gymzaal opstaan zonder hulpmiddelen. Oefenen varieerde van lopen, hand en arm oefeningen, ergotherapie en voorlichting over de gevolgen van hersenletsel. Een van de fysiotherapeuten snapte pijn instelling. Na een paar weken naar buiten. Oude spijkerbroek aan en oude bergschoenen en lopen. Over modderpaadjes en als er een droge sloot was, zien dat ik erin kon klimmen er weer uit komen. Dit was voor mij een enorme drive om risico’s te nemen.

Verder verzamelde ik oefenmateriaal. Houten blokjes om te stapelen. Knikkers om mijn hand en vingers te trainen. Roerstaafjes om op te pakken en weg te leggen. Als ik wakker was dan was ik aan het oefenen. Een van de fijne dingen was dat er een zwembad was. Daar ik naast mijn zittende oefeningen wat vrijer bewegen.

Hoe heb je het in en met je bedrijf kunnen handelen?

Het geluk was dat ik net twee grote projecten had afgerond. Bijna direct heb ik contact opgenomen met mijn klanten en de situatie besproken. Was moet doorgang vinden en wat kunnen we uitstellen. Bij dit soort gesprekken leer je je klanten wel kennen. Voor een van mijn klanten heb ik vanuit de kliniek nog een presentatie verzorgt voor de raad van toezicht. Was mega zwaar, daarna lag ik echt ziek te zijn in de badkamer, maar ik had het wel gedaan. Verder lukte het ook nog om twee kleine nieuwe opdrachten binnen te halen. Schijnbaar is de basis van mijn bedrijf wel in orde.

Overigens heb ik natuurlijk ook leveranciers. Ook die leer je kennen in zo een periode. Gelukkig zijn er dan ook mensen die je door zulke moeilijke tijden helpen. Ook financieel.

 

Een leven lang bankhangen, tv kijken en in bed liggen is geen optie voor jou.

Wat ben jij voor jezelf gaan doen om je leven verder te verbeteren?

Voor mij is het toverwoord trainen. Al mijn energie eerste jaar in trainen gestopt.

Fietsen

In de kliniek fietste ik nog geen twee kilometer. Daarna was ik op. Begin dit jaar kwam ik op zeven kilometer. Nu staat het record op 57,8 km met een gemiddelde van 20 km / uur.

Lopen

Het is nog altijd moeilijk om te lopen. Coördinatie, evenwicht en kracht zijn niet meer wat het is geweest. Ook zijn er spieren die lang niet zijn gebruikt. Die lijken wel verdwenen. Omdat lopen zo meoilijk is heb ik de uitdaging aangenomen om te gaan hardlopen. Eerst op het gras want vallen hoort erbij. Doel nu is om in juni vier mile (6.4 km) te gaan hardlopen.

Waar had je de meeste moeite mee?

Mensen die niet luisteren.

Arts die een brace aanmeet terwijl ik aangeef dat dit niet werkt. Resultaat ik loop mijn voet kapot en kan zes weken niet meer lopen.

Combinatie van medicijnen krijgen die niet mogen. Ook gaat de overdracht van informatie niet altijd vlekkeloos.

Alle ongevraagde adviezen die je krijgt. Heel frustrerend. En de opmerkingen dat je je grenzen moet bewaken. Grrrrrrr.

En vragen over je gezondheid waaruit blijkt dat men gewoon niet weet wat er speelt. Dan heb ik liever geen vragen dan vragen waaruit blijkt dat er geen oprechte interesse is.

Er is vanuit de overheid niets geregeld voor kleine ondernemers. Een situatie als deze is ook niet te verzekeren. Een inkomens verzekering is al duur maar het voortbestaan van je bedrijf is niet te doen. Gaat het fout dan ga je failliet en moet je terugvallen bijstand of nog minder. Als er ondersteuning zou zijn is de schade mogelijk te beperken en blijven de kosten voor de gemeenschap uiteindelijk lager. Het is niet alleen het bedrijf maar ook medewerkers klanten en leveranciers.

Door zoiets als een CVA ga je wel inzien wat nou echt belangrijk is he Peter? Wat heb jij geleerd uit je ervaringen met je CVA?

Omdat ik twee keer eerder wat langer ziek ben geweest kon ik misschien wat makkelijker de knop omzetten. Mijn focus was direct, wat is nu echt belangrijk. Als je niet zelfstandig naar het toilet kan of kan douchen dan worden dit soort vragen in eens heel eenvoudig te beantwoorden.

Peter jij hebt een eigenbedrijf. Na je CVA moest je op heel veel zaken en mensen terugvallen en dit bevestigde voor jou dat je niet alles zomaar moet laten gebeuren, maar zelf de regie moet houden.

Hoe heb jij dit aangepakt?

Gelukkig had ik hier plannen voor klaarliggen. Mijn toenmalige vrouw had ooit aan mij gevraagd. Hoe moet het verder als jij er niet meer bent? Dat in combinatie met de adviezen die wij aan onze klanten geven moet je dat zelf ook doen. Wij vragen onze klanten ook, kan je je kerntaken uitvoeren als je ICT-systemen niet beschikbaar zijn? De berichten in de media met betrekking tot sybercriminaliteit geven wel aan hoe belangrijk dit is. Maar ook vragen als, je moet terugvallen op een back-up:

  • Heb je naast de gegevens ook de apparatuur en software beschikbaar
  • Hoelang duurt het om te herstellen?
  • Hoever moet je terug in de tijd met je back-up en wat gaat er dan verloren?
  • Welke kerntaken komen stil te liggen? (zorg-dieet-medicatie)

 

Jij wilt mensen met een eigenbedrijf waarschuwen. Of inzicht geven wat je zou kunnen doen als je je een eigenbedrijf hebt.

Ik kan mij voorstellen dat mensen er niet aan willen denken……….als….als…als

Wat betekent het voor mensen die een bedrijf hebben voor ondernemers die verrast zijn door een CVA?

Je hebt kritieke zaken in je bedrijf. Dat loopt van je ICT, medewerkers en jij de ondernemer. Wat als een van deze zaken uitvalt? Kunnen er bijvoorbeeld mensen betalingen verrichten als jij als ondernemer uitvalt. In de praktijk heb ik gezien hoe een ondernemer medewerkers/ ZZPers verloor maar zijn voorraden en machines werden verkocht omdat de rekeningen niet werden betaal. Het resultaat was dat na twintig jaar bouwen een binnen een paar maanden weg was.

Jij hebt ook een website en je schrijft blogs.

Waar kunnen de luisteraars jou bereiken Hoe heet je website?

www.nocorners.nl

https://www.nocorners.nl/category/persoonlijk/

Maar ook op facebook en linkedin

Wat was je diepste dal geweest?

Dat ik naast mijn CVA ook ben gescheiden

 

Heb je een tip voor mensen zonder NAH?

Steek je kop niet in het zand. Het is niet leuk om over zakelijk en privé ongeluk na te denken. Maar als het fout gaat, wat zijn de gevolgen voor je gezin, familie en vrienden, personeel en klanten? Neem je verantwoording

 

Wil je nog ergens op terugkomen Peter?

Ik zie een parallel in het nadenken over risico’s. Veel MKB-ondernemers willen eigenlijk niet nadenken over risico’s en bijvoorbeeld ICT-beveiliging. Vaak hoor ik dan:

 

  • Dat is toch het probleem van de ICT-leverancier? Ik denk dat het wel is geregeld. Zelf denk ik, het gaat om jouw bedrijf, jij bent verantwoordelijk
  • We werken in de cloud. Maar is dan alles geregeld? Als een datacenter met misschien wel duizenden klanten een probleem heeft, wanneer ben je dan weer operationeel? En kunnen dit soort leveranciers de beschikbaarheid echt borgen? Denk je het of weet je het zeker? Ga je dit uitzoeken dan vallen er nogal wat door de mand.
  • En dan de ondernemer die aangeeft dat het zorgelijk is. En vervolgens niets doet. Nu snap ik dat het lastig is om te bepalen waar je moet beginnen. Dan maar terugvallen op je leverancier? Die heeft economisch belang bij wat er wordt gezegd/ verkocht. En de slager die zijn eigen vlees moet keuren? Geen goed idee. Keer gratis gesprek van een half dagdeel is via de website aan te vragen. https://www.nocorners.nl/gratis-ict-adviesgesprek/

 

Tot slot alles wat hier verteld is kan je terug vinden op onze website www.luisternaarnah.nl

 

en op mijn website www.lotgenotencentrum.nl  klik op deelnemers en klik op de naam Peter van der Puyl

Dankjewel voor dit gesprek Peter.

Gesprek met Mick Röben Zondag 26 december 2021 .

  1. Wie is Mick Röben

Ik ben eigenlijk maar een gewone jongen, maar ik heb op jonge leeftijd iets ongewoons meegemaakt waardoor ik het leven op een hele andere manier ben gaan bekijken.

  1. Jij hebt al vanaf je 8ste levens jaar een hersenletsel.

Wat is jou overkomen Mick?

Mij is verteld dat ik vanaf mijn geboorte al een kleine vernauwing had in een van mijn slagaders, In feite kon die vernauwing daar niet zo veel kwaad, gezien die slagader best flink is. Maar op mijn 8e levensjaar is die vernauwing los gekomen en met de stroming mee ge naar mijn hersenen gegaan. Daar zijn je aderen veel smaller, dus is ie daar vast komen te zitten.

  1. Je hebt al vrij snel revalidatie gehad.

Dat moet wel voor een kind een belevenis zijn geweest.

Hoe heb jij dat ervaren?

Pfoe, hoe heb ik dat ervaren? Door mijn herseninfarct ben ik linkszijdig helemaal verlamd geweest. Ik heb in de eerste twee weken alleen maar in bed gelegen omdat ik niets meer kon. Het was zo vreemd om me niet meer te kunnen bewegen. Ik heb toen zo ongeveer iedere vorm van therapie gehad die je je kan bedenken. Ik was nog maar een kind, dus veel daarvan was spelenderwijs, niet altijd even leuk. Vaak wel!

4 . Hoe ben jij je schooltijd en studiotijd doorgekomen?

Ik ben na de basisschool naar de HAVO gegaan, omdat ik best een hoog IQ heb. In deze periode heb ik altijd volgehouden dat ik het wel kon, omdat ik niet anders behandeld wilde worden dan mijn klasgenootjes. Ik ben in die periode heel veel gepest, natuurlijk was dat niet fijn. Maar gelukkig was ik toen ook al erg eigenwijs.

  1. Inmiddels heb je werk. Wat doe je voor werk en hoe gaat dat je af?

Ja klopt! Ik ben op mijn 14e begonnen in het jazzcafé waar mijn moeder werkte, toen als glazenspoeler. Dan ging ik met een grote bak door het publiek om lege glazen op te halen en terug te brengen naar de bar. Daar ben ik verliefd geworden op de horeca, en daar werk ik nog steeds als barman, nu ongeveer 10 jaar. In het begin was dit wel lastig omdat er bepaalde regels zijn over hoe je je werk moet doen, maar omdat mijn linkerarm wel degelijk beperkt is in zijn mobiliteit heb ik mijn eigen manier van werken moeten ontwikkelen. Door dit te doen heb ik een eigen stijl, en misschien wel eigen persoonlijkheid als barman ontwikkeld. Maar ik ben ook maar een mens, dus hier en daar een foutje moet kunnen toch?

 

  1. In de 2e lockdown van afgelopen jaar heb je een soort mental breakdown gehad.

Wil je daar iets over vertellen? Wat was jouw ervaring?

Ja klopt, Ik woonde afgelopen jaar samen met twee studenten toegepaste psychologie. Als je daar genoeg tijd (Lees: 24/7) mee doorbrengt ga je je vanzelf dingen afvragen over wie je bent. Ik ben me daar de existentiële vragen gaan stellen als ‘wie ben ik?’ en ‘wat als ik geen NAH zou hebben’. Erg vreemde tijd.

 

  1. Op een gegeven moment had je besloten om professionele hulp in te roepen.

Ja klopt, ik merkte dat ik steeds vaker en steeds slechter in mijn vel zat. Doordat ik bepaalde ‘simpele’ dingen niet kon, en daar vreselijk van baalde. Ik was vooral boos op mezelf en vroeg me af waarom dat herseninfarct me is overkomen.

Waar heb of had jij de meeste moeite mee?

Ik heb een tijd terug een basgitaar gekocht. Maar ik kan er niet zo heel veel mee omdat mijn fijne motoriek links beschadigd is, en ik mijn vingers moeilijk los van elkaar kan bewegen.

Wat heeft het je opgeleverd?

De hulp? Tot nu toe heb ik alleen nog een MRI-scan kunnen doen omdat ik heel graag wilde weten wat de preciese gevolgen zijn van mijn NAH. Daarop is echt heel duidelijk littekenweefsel te zien. Ik heb inmiddels mijn medisch dossier in mogen zien waar ik heel veel  antwoorden uit heb kunnen halen over mijn eigen NAH.

Welke vragen en welke antwoorden hebben jou het meest geraakt?

Ik kreeg ooit de vraag “En als je straks je antwoorden hebt, wat dan? Wat wil je er dan mee bereiken”, dat vond ik een hele goeie.

En de antwoorden die mijn MRI-foto’s biedden waren een hele geruststelling. Want 20 jaar lang wist ik wel dat ik een herseninfarct heb gehad, maar ik had er geen beeld bij. Nu heb dat wel, letterlijk. Het is nu tastbaar geworden voor me.

 

  1. De opleiding die je nu doet, wat houd die precies in?

De opleiding die ik doe is onderdeel van de Fontys Acadaemy for Creative Industries. Hij heet CO IEMES, dat staat voor Communicatie – International Event, Music & Entertainment Studies. De naam zegt eigenlijk niet zo veel over de opleiding. Om het heel simpel uit te leggen ga je aan de slag met hoe je er voor kunt zorgen dat je de juiste mensen bereikt voor je product of service. Stel, je wil een boek schrijven. op mijn opleiding gaan we dan kijken naar de doelgroep, hoe oud zijn ze, hoe zijn ze te bereiken, wat zijn hun interesses etc. Daarnaast kijken we ook naar maatschappelijke trends, economische trends en nog 100 dingen meer. Ik ben dat nu aan het doen voor mijn verhalenbundel

9 . Je bent begonnen met het schrijven van Blog en een verhalenbundel over NAH.

Wat wil je hiermee bereiken?

In 20 jaar tijd heb ik me vaak onbegrepen gevoeld, door mijn NAH ben ik gepest, ben ik ontslagen van bijbaantjes of heb ik me simpelweg in een onhandige situatie weten te werken. Ik hoop dat de situaties die ik schets in mijn verhalenbundel tot de verbeelding van veel mensen spreken, met en júist ook zonder NAH. Zodat er hopelijk meer begrip komt voor mensen met NAH, en dat alles van de buitenkant te zien is.

Je had nog een oproepje willen doen, of mensen willen meewerken om hun ervaringen aan jou door te geven. Allemaal om meer inzicht te door te geven omdat er nog zoveel onwetendheid is over een leven met NAH.

Ja klopt, ik heb op jouw Facebookgroep al een korte toelichting geplaatst met het linkje naar mijn blog, daar staat nu een handjevol verhalen op die ieder een ander soort situatie schetsen. Van eten bij KFC tot verliefd zijn. Maar bijvoorbeeld ook hoe het was om weer in een MRI-scan te liggen.

Welke vraag heb jij voor de luisteraars en waar mogen ze hun bedragen naar toe sturen?

(Bedragen mogen verstuurd worden naar mijn persoonlijke bankrekening. Nee, flauw grapje.)

Zijn er momenten geweest waarbij jij je als persoon met NAH onbegrepen hebt gevoeld door je omgeving? Denk bijvoorbeeld aan het terugkeren naar je werk, of het moeten herzien van je energieverdeling, deel je ervaring alsjeblieft. Samen kunnen we onze omgeving bewust maken van onze belevingswereld! Berichten mogen gestuurd worden naar m.roben@student.fontys.nl

 

10  . Heb je een tip voor mensen zonder NAH?

Jeetje, zo ongelofelijk veel;

Don’t judge a book by it’s cover, om maar even mee te beginnen. Die uitspraak kent iedereen, maar dat is niet alleen voor mensen met NAH. Laat mensen in hun waarde

Tot slot,

Wat wil jij nog graag aan ons laten weten?

Geniet er van, het kan zomaar voorbij zijn!

Dankjewel  Mick, voor jouw ervaringen en jouw antwoorden.

Jij ook bedankt voor de uitnodiging!

 

Lieky in gesprek met Eveline Hund Zondag 19 december 2021

Klik hier voor de directe link naar de Bolderik

Klik hier voor de directe link naar Braingym

Klik hier voor de directe link naar het Digitale Info Loket

Hallo Eveline Hund uit Houten.

hallo Lieky

  1. Mijn eerste vraag aan jouw is, wie is Eveline Hund?

ANTWOORD Ik ben 43 jaar, ik woon met mijn man en 2 kinderen van 6 en 9 jaar in Houten. Ik ben geboren in een dorpje in de Betuwe (Buren). Als kind was ik heel verlegen. Ik hield heel veel van dieren en tekenen. Ik presteerde heel goed op school dus was het logisch dat ik ging studeren. In het gezin waarin ik opgroeide was ik de enige die introvert was, mijn ouders en grote broer zijn echte doeners. Ik was op jonge leeftijd al een denkertje. Ik werd later ook een studiebol. Ik studeerde Biologie, en ook heb ik de opleiding psychosynthese gedaan. Ik was vooral nieuwsgierig naar hoe werkt het leven?, hoe werkt een lichaam? en waarom ben jij jij en ik ik? Ik wilde alles weten. Uiteindelijk ben ik docente Biologie op een Middelbare school geworden en voelde mij voor de klas heel erg thuis. Het werken met pubers deed me goed, ik begreep al hun ongemotiveerdheid voor school en hun onzekerheden. Maar mijn carrière voor de klas duurde kort.

  1. Wat is jou overkomen?

ANTWOORD Ik ben aangereden door een grote auto, een bestelwagen toen ik naar mijn werk fietste. Ik was toen 26 jaar. Ik raakte bewusteloos en kwam op de IC terecht. Het was even spannend wat mijn letsel was, dus werd ik ook bewusteloos gehouden. Toen alles goed leek, mocht ik wakker worden en werd ik overgeplaatst naar Heelkunde om te herstellen van mijn wonden. Op de zaal liggen ook mijn eerste herinneringen. Ik herstelde in het ziekenhuis en thuis van mijn verwondingen. Ik had veel problemen met lopen, evenwicht houden (ik liep met een rollator in huis) en mijn aandacht erbij houden. Contact met mijn partner was lastig omdat ik geen gewoon gesprek kon voeren en niet goed kon functioneren. Ik kon niet koken of ik raakte verdwaald in de supermarkt. Samen gingen we terug naar de huisarts omdat het niet goed met me ging. Een dag later zat ik bij de neuroloog en kregen mijn klachten een naam: NAH. Mijn revalidatie startte snel erna. Een van de eerste dingen die ik kreeg was een voorlichtingsbijeenkomst met andere NAHers en partner. In mijn studietijd was ik afgestudeerd als Gezondheidsvoorlichter. Ik begreep het verhaal over NAH dus heel goed, alleen snapte ik niet dat het over mij ging. Ik vond het heel verwarrend.

  1. Heb jij hulp en of revalidatie gehad.

ANTWOORD Ik ben een tijd verzorgd door mijn ouders toen ik fysiek bijna niets kon. Ik had hulp nodig bij eten maken, lopen. Mijn moeder hield mij bijvoorbeeld in de gaten wanneer ik ’s nachts naar de WC ging. Ik bleef soms hangen op de WC. Ik was dan aan het dromen en in slaap gevallen en zat hardop te lachen. Mijn moeder kwam dan kijken. Ik probeerde uit te leggen wat ik droomde en belandde dan in de slappe lach. Voor mij zijn dat geweldige herinneringen. Ik had geen pijn en geen bewustzijn van de ernst van mijn situatie. Ik voelde me eigenlijk fantastisch. Ik slikte geen medicatie hoor, daar was het niet van. Mijn moeder vertelde later dat ze dacht dat ik gek geworden was. Zij werkte in de zorg en maakte zich enorm zorgen.

Ik heb gerevalideerd in het UMCU en in de Hoogstraat. Ik kreeg psychische begeleiding, fysiotherapie, ergotherapie, voorlichting en ik heb later nog meegedaan aan een training Eigen Regie. Ook heb ik een intensief reïntegratie traject doorlopen. Ik stopte uiteindelijk met het werken op school omdat het lesgeven mij teveel prikkels gaf. Na een werkervaringsplek lukte het mij aangepast werk te vinden voor 20 uur in de week.

4 . Hoe gaan jij en jouw gezin hiermee om?

ANTWOORD In het begin had ik steeds ruzie met mijn partner, we woonden net samen. Dat was erg moeilijk. Toch zijn we bij elkaar gebleven. 8 jaar later, toen ik een stabiel leven had, kreeg ik mijn eerste kind. Mijn zwangerschap en bevalling waren fantastisch. Het moederschap lukte me niet. Ik liep helemaal vast. Mijn eerste zoon is heel beweeglijk, creatief en gevoelig. Een energiebommetje, onvermoeibaar. Hij sliep weinig en ik kon me niet meer ontspannen. Ik deed wat ik kon maar het ging enorm moeizaam. Actief spelen en bewegen was voor mij niet haalbaar. Hij was een heel boos en gefrustreerd kind. Op school werd dit erger, op de kleuterschool was hij moeilijk te sturen door de docent. We kregen opvoedingsondersteuning. Ook ging ik met hem naar een Kinesioloog, om spanning uit zijn lijf te halen. Dat werkte heel goed voor hem. Ik werd nieuwsgierig naar wat een kinesioloog eigenlijk doet. Vanuit mijn studie ken ik het lichaam namelijk vooral op stoffelijk niveau, bestaande uit weefsels en cellen. In de kinesiologie wordt gewerkt met het energielichaam en het opheffen van stress en blokkades. Ik ging wat cursussen doen om daar meer over te leren. En toen gebeurde er iets heel opmerkelijks met mij. Ik ging me beter voelen, ik kon me weer meer concentreren. Vanaf dat moment bleef ik cursussen volgen en oefeningen doen. Langzaam herstelde ik. Soms geloof ik nog steeds niet dat ik hersteld ben. Ook dat went. Eigenlijk zijn wij mensen gewoontedieren. In ons gezin is iedereen nu gewend aan een gezonde moeder. Veranderingen zijn ook geleidelijk gegaan he?! Mijn oudste zoon en ik delen wel een heel bijzonder verleden.

  1. Wat doe je nu in je dagelijks leven?

ANTWOORD Ik heb nu een eigen Praktijk, Praktijk de Bolderik. Ik begeleid mensen met een NAH om makkelijker te functioneren. Ik leer ze hoe ze daar zelf invloed op hebben.  Ze krijgen meer energie, rust in hun hoofd en zijn opgelucht. Ook geef ik cursus in de methodiek. In Nederland valt deze methode onder de complementaire methoden in ons zorgstelsel. Ik heb ook veel contact met behandelaars uit de reguliere zorgsector, ik denk dat we in Nederland veel meer moeten gaan samenwerken. Het liefst zou ik over enkele jaren in een revalidatiecentrum willen werken. Ik vind de organisatorische kant en de administratieve kant van eigen baas zijn niet zo leuk. Ik heb veel contact met collega’s die ook werken aan het herstel van een ziekte. Ook ontmoet ik lotgenoten die beter geworden zijn. Alle verhalen zijn anders. Er is 1 gemeenschappelijk iets: mensen voelen zich weer gezond en zijn gelukkig. Dat vind ik interessant, waarom herstelt de ene wel en de andere niet. Ik denk dat ik daar een antwoord op heb gevonden. Weet dat ik ook een vakidioot ben he? Vanuit mijn visie kan je je volledig aanpassen aan je nieuwe situatie en zijn daar meerdere mogelijkheden voor. Dat geldt ook voor mensen die ernstig beperkt zijn geraakt, bijvoorbeeld bij verlammingen of een afasie. Je kunt ook dan werken aan je mogelijkheden, om je weer ontspannen en blij te voelen. Je kan dan rustig ademhalen en rustig bezig zijn met wat je wel kan. In mijn praktijk leer je je aanpassen aan jezelf en aan je situatie, niet aan je NAH. Je vind je “oude” ik dan weer terug in je nieuwe leven. Je komt meer in balans met jezelf en bent minder een speelbal van je omgeving.

  1. Wij gaan het hebben over Brain Gym®

Wil je hier iets meer over je werk vertellen, wat houd dit Brain Gym® eigenlijk in?

ANTWOORD Brain Gym is een beweegprogramma. Er zijn in de basis, 26 speelse makkelijke oefeningen die je uitvoert. Dit zijn bewegingen of aanrakingen/ massages van speciale plekken op je lichaam zoals je borstbeen je voorhoofd. Hierdoor komt er weer ontspanning in je lichaam, je lichaam wordt zowel ontspannen als actief. Het brein krijgt hierdoor soepeler prikkels door. Zo kan je opnieuw een taak leren uitvoeren, op een ontspannen manier. Bijvoorbeeld leren luisteren naar een gesprek ipv alleen de achtergrondgeluiden horen. Daar komt vaak veel spanning in het nekgebied bij kijken en ook de concentratie werkt meestal niet mee. In ons werk kijken wij niet IN het brein, dus zien dat niet daadwerkelijk zoals op een scan. Wij werken alleen met informatie uit gedrag, hoe je je voelt en hoe je lichaam beweegt/ je lichaamshouding. Hoe jij iets ervaart en welke situaties jij zou willen verbeteren. Brain Gym oefeningen worden inzet voor positieve doelen. Dat is gewenst gedrag, bijvoorbeeld ik smeer mijn boterham, ik luister naar mijn partner in een gesprek, ik wandel en kijk rond, etc. Ik kom trouwens vaak tegen dat wandelen heel intensief is voor mensen omdat het evenwicht en de ogen heel gespannen zijn. Terwijl wandelen juist heel gezond is en fijn om te doen. Daar kan je dus wat aan doen.

  1. Jij hebt het ook over Dimensies;

Als één van de lichaamsdimensies niet in balans is, kan dit verstoringen veroorzaken in andere dimensies. Door de “verstorende” dimensie in evenwicht te brengen kan het hele systeem weer in balans komen.

Dat vind ik erg interessant. wil je hier iets meer uitleg over geven

ANTWOORD Praten over dimensies is echt vaktaal hoor… ik ga het uitleggen. Bij alles wat je doet, heb je je brein nodig. In een gezonde situatie zou het zo moeten zijn dat wanneer je iets doet, je dat doet zonder erover na te denken. Gewone dingen horen vanzelf te gaan. Zoals fietsen, traplopen of koken. Voor dit vanzelf functioneren heb je nodig: concentratie of focus, controle over je lichaam, je spieren en je emoties (bijvoorbeeld ook motivatie) en sturende gedachten. Een voorbeeld: wanneer je aan het koken bent is je aandacht bij het fornuis en denk je aan het recept. Je zegt als het ware tegen jezelf: eerst doe ik dit en dan doe ik dat. Terwijl je kookt houd je de tijd in de gaten en weet je wanneer je wat moet doen zodat je op tijd klaar bent. Je handen werken mee door snel de groenten te snijden en je benen staan stil of lopen snel even naar de koelkast. Er is een continue samenwerking in je lichaam bij verschillende handelingen. Zodra een handeling om wat voor reden dan ook niet soepel loopt dan kan dat door stress komen. Je bent bijvoorbeeld bang dat je niet op tijd klaar bent, je bent afgeleid door je telefoon of door je eigen gedachten. Wat dan ook. Dan is het de kunst om weer in balans te komen.

In mijn vaktaal betekent dat dat je uit balans bent. Je wil is duidelijk, je maakt eten klaar. Het kan zijn dat je concentratie (focusdimensie) niet meewerkt, dat de controle over je spieren niet meewerkt (organisatie/ centeringsdimensie) of je lateraliteit niet mee werkt. Dat laatste kan je merken aan dat je handen en voeten en gedachten niet soepel samenwerken. Je kan de balans herstellen met Brain Gym oefeningen. Jouw lichaam gaat jouw brein helpen om makkelijker te functioneren. Zintuigen en ledematen leren weer opnieuw samenwerken.

Ik vind Brain Gym een zeer praktische en effectieve methode omdat je werkt met het lichaam. Brein is ook lichaam he, het is een biologische computer. Het lichaam spreekt 1 taal, iets lukt, iets lukt niet, iets kost energie, iets geeft energie. Onze gedachten zijn niet altijd betrouwbaar. Ons lichaam en ons gevoel wel. Het lichaam helpt hier het brein.

Dit is ongeveer de basis. Speciaal voor NAH heb ik een model gemaakt wat ik denk dat het proces is waar een persoon met NAH inzit qua beleving en ook waar het brein zich dan bevindt. Dat is een heel theoretisch en diepgaande uitleg, en gaat te ver voor nu. Artsen en behandelaars willen dat wel altijd weten. En ik heb nu een client die verpleegkundige is, zij wil dat ook weten. Dan vertel ik dat natuurlijk wel.

  1. Wanneer besloot je om je er in te verdiepen en Cursussen en lezingen in te geven

ANTWOORD Na mijn eerste cursus merkte ik dat mijn gezondheid verbeterde. Ik kon mij veel beter concentreren en had geen last meer van duizeligheid. Daardoor had ik veel meer energie en werd ik vrolijker. Ik was enorm verrast en ik durfde het niet te geloven. Na een maand geloofde ik het pas en ik wilde er toen alles van weten hoe dat had kunnen gebeuren. Ik deed de volledige opleiding tot Brain Gym instructeur. Ik ben daarna mijn praktijk gestart omdat ik ervan overtuigd ben dat er meer mensen zoals ik zijn die verder kunnen herstellen.

9 .Ik heb gelezen dat er ook “Brain Gym® op school” is voor kinderen en leerkrachten.

Heb je enkele voorbeelden, welke problemen jij tegengekomen bent bij kinderen.

ANTWOORD Brain Gym word veel ingezet bij kinderen met een leerprobleem, wij noemen dat leeruitdagingen. Ook bij kinderen met een label zoals ADHD, ADD en autisme. Ook HSP en hoogbegaafdheid hoort daarbij. Ik werk zelf het liefste met mensen met een NAH. Wanneer ouders zich melden bij mij dan zoek ik een geschikte collega die ook Brain gym kan, of Kinesiologie of reflexintegratie wanneer ik denk dat dat nodig is. Reflexintegratie kan bijvoorbeeld heel helpend zijn wanneer er in de vroege ontwikkeling van iemand (bijvoorbeeld bij de geboorte, of een jong kind) bepaalde ontwikkelingsstappen ontbreken in de ontwikkeling van het zenuwstelsel. In dat werk ga je altijd terug naar de ontwikkelingsstap die niet volledig geïntegreerd is. Dan kan je aan een stevig fundament bouwen. Wat de basis is van ons natuurlijke gedrag.

 

10  . In jouw Praktijk de Bolderik zijn de mensen welkom om aan hun persoonlijke ontwikkeling te werken. bv…..

“Wat wil jij graag bereiken wat misschien nu (nog) niet lukt”?

“Waarin ben je vastgelopen en heb je een zetje nodig”?

Wat kunnen ze nog meer verwachten?

ANTWOORD In mijn individuele begeleiding loop ik een tijdje met mensen mee. Een tijdje is meestal tussen de 2 en 6 maanden. Mensen zijn wekelijks welkom in mijn praktijk in Houten of we ontmoeten elkaar online. Vooral het online werken wordt als heel prettig ervaren omdat er geen extra belasting is qua reizen waardoor mensen heel moe kunnen worden. Ook bevindt de client zich dan in de thuissituatie, daar waar de client zich eigenlijk ontspannen en tevreden zou moeten voelen. Mensen met NAH weten vaak heel goed hoe ze zich voelen en kunnen hun moeilijke situaties heel helder analyseren. Ik leer ze op die momenten wat ze zelf kunnen doen om zich weer energiek te voelen, focus te hebben op wat ze willen. Dit is altijd maatwerk. Alle mensen zijn anders. Wanneer mijn manier van begeleiden niet past bij de client of te weinig vooruitgang biedt, dan adviseer ik naar collega’s uit mijn netwerk te gaan. Meestal zijn dat kinesiologen. Bijvoorbeeld bij heftige pijn. Dan is helder en rustig nadenken en ontspannen bijna niet mogelijk. Pijn is erg stressvol. Soms blijf ik dan coördineren door 1x in de maand bij te kletsen. Mensen voelen zich vaak heel speciaal dan.

Sommige cliënten willen ook meer leren over de methodiek. Ik geef ook cursussen Brain Gym. Cursisten zijn cliënten, leerkrachten, kinesiologen en andere behandelaars van mensen met een hersenletsel. De cursussen die ik geef zijn 2 of 4 dagen en zijn online via ZOOM. Of op aanvraag op locatie.

Ik mijn begeleiding zoek ik altijd naar de persoon achter de diagnose. Wat NAH is en kan doen weten we allemaal. Mijn visie is dat wanneer je leert omgaan met hoe jij zelf in elkaar steekt, je grote sprongen vooruit gaat maken. In veel gevallen kom ik uit op geblokkeerde talenten die vragen om verder ontwikkeld te worden. Veel cliënten zijn bijvoorbeeld heel creatief of heel slim en wanneer die talenten niet in balans zijn, kunnen ze een loopje met je nemen. Het is dan bijna onmogelijk je aan te passen aan je nieuwe situatie.

Klopt het dat jij op je Facebook tijdlijn een link plaatst waar je op kan klikken om het ZOOM gesprek met jou te volgen?

Antwoord………………..    Wanneer de uitzending geweest is, zal ik een link plaatsen op mijn Facebookpagina en op mijn LinkedIN-profiel. Meer over mijn praktijk kan je lezen op mijn website www.praktijkdebolderik.nl en meer over Brain Gym op www.braingym-nederland.nl.

Tot slot; Wil ik je hartelijk danken voor dit gesprek.

Dankjewel Eveline

 

 

Alles wat hier verteld is, staat ook op de website www.luisternaarnah.nl

Je kan Eveline Hund ook terugvinden op mijn website www.lotgenotencentrum.nl

Klik hier       klik op DEELNEMERS en klik op de naam van Eveline Hund.

 

Lieky in gesprek met Kevin de Jong – zondag 28 november 2021

Elk gezicht heeft zijn eigen verhaal

Vraag 1: Wie is Kevin de Jong

Ik ben een man van 37 jaar, gescheiden en vader van 2 kinderen.

Met mijn beperkingen door NAH en daarom 100% afgekeurd .

Vraag 2: Wat is jouw overkomen.

Ik heb met mijn geboorte (door een medische misser) een hersenbloeding gehad.

Toen ik met mijn 14e jaar op normaal onderwijs kwam heb ik een auto ongeluk gehad.

Ik ben geschept op mijn fiets door een auto die 100 km per uur reed, waardoor ik een frontale hersenkneuzing opliep en een scheur in mijn schedel.

Door de hele situatie ben ik in een depressie geraakt en slik ik al jaren medicatie.

Vraag 3 :Heb je hulp en/of revalidatie gehad.

Ja mijn ouders hebben zich 100% ingezet en heel veel therapieën gehad zoals, manuele ,logopedie, fysio, ergo,en speciaal onderwijs en een tijdje in Rijndam revalidatie centrum behandeld . Problemen waren fijne en grove motoriek en spraakproblemen.

Na mijn auto ongeluk 6 maanden hyperbare zuurstof therapie gedaan.

En diverse keren een psycholoog.

Vraag 3A : Wanneer raak jij overprikkeld.

 

Bij vermoeidheid , te weinig slaap, bij harde geluiden, bij veranderingen, als er iets over mij wordt gezegd .

Ik kan niet relativeren en emoties worden dan snel extreem. Ik heb medicatie om deze extreme reacties af te vlakken.

 

Vraag 3B:  Heb je ook rust momenten.

Genoeg slapen, Sporten ( waar ik dan wel een dag van moet bijkomen)

Ik heb gewoon weinig energie en als de emmer leeg is moet ik slapen om weer te tanken.

En dat ben ik wel zat, ik zou het liefst willen functioneren als mijn vrienden.

Vraag 4 : Hoe ga je hier mee om.

1 Acceptatie dat je een handicap heb.

2 Proberen mijn rustmomenten te pakken .

3 Hulp zoeken met hoe ik met mijn handicap om moet gaan, en kijken wat er nog mogelijk is.

Ik heb in december een afspraak met een Neuroloog en hoop op verwijzing naar een Neuropsycholoog en via hem/haar handvaten te krijgen hoe om te gaan in bepaalde situaties

Vraag 5 : Hoe gaan je ouders hier mee om.

Mijn ouders zijn mijn steun, en zonder hun zou ik het niet gered hebben.

Vanaf mijn geboorte hebben mijn ouders  zich 100 procent ingezet om er uit te halen wat er in zit.

Van thuis oefeningen doen tot extra thuis leren.

Mijn kinderen zijn 10 en 6 jaar , als ze bij mij zijn dan zijn ze bij mijn ouders en zij helpen met de opvang. Als pappa naar bed gaat hebben ze daar begrip voor, ze zijn daar aan gewend.

Als ouder zijnde van een kind met NAH is heel moeilijk. Aan de buitenkant zie je een gezonde jongen/man maar wij weten wat er aan de hand is , alleen de buitenwereld ziet dit niet.

Zelfs mijn ex vrouw heeft me verlaten na 16 jaar omdat ze het niet begreep .

De samenwerking met mijn ex wat betreft de kinderen gaat redelijk goed.

(Woorden van ouders) Wij als ouders kunnen zien als hij binnen komt, aan zijn gezicht zien wij in wat voor bui hij is, en daar moeten wij naar handelen.

 

Vraag 6 :  Wat doe je nu in het dagelijkse leven.

Als de kinderen er zijn en zoveel mogelijk er voor ze zijn.

Doe wat werk in de zaak van mijn vader

Vind mijn uiterlijke verzorging belangrijk.

Doe zelf het huishouden en doe boodschappen. ( ik eet wel iedere dag bij mijn ouders).

En veel slapen om mijn energie niveau op peil te houden.

Vraag 7: Waar heb jij de meeste moeite mee.

Moeite om structuur te vinden.

Kritiek van anderen, trek ik me aan.

Ben gevoelig voor negative energie, dat kost mij veel energie.

Onrecht daar kan ik niet tegen.

En alleen is maar alleen ik hoop in te toekomst weer een vrouw te vinden die mij begrijpt.

Vraag 8: Zijn er positieve kanten die in jouw leven met NAH plaatsvinden.

Nee!!!!!  ik zie nou niet echt positieve kanten, ik moet er mee leren leven .

Als ik iets positief moet noemen is dat de band met mijn ouders en kinderen, die is heel goed.

 

Vraag 9: Wat wil jij graag dat mensen van je weten.

Vooral een stukje begrip dat je met een handicap moet leven.

Zelfs mijn beste vrienden vergeten vaak dat ik dit heb omdat je het niet ziet aan de buitenkant.

NAH is geen keus dat overkomt je, en mij is het 2x overkomen.

Vraag 10: Heb je een tip voor mensen zonder NAH.

Ja

1 Nier te snel oordelen als je niet alles weet.

2 Geduld en begrip ( empathie )

3 Begrip dat ik er snel doorheen zit en dan naar bed moet.

4 Dit zijn ook de grootste redenen dat mijn relatie van 16 jaar kapot is gegaan.

We groeiden uit elkaar omdat er geen begrip was.

 

Slotwoord.

 

Tot slot wil ik laten weten:

We leven in een harde , haastige maatschappij waar geen ruimte is voor mensen met een handicap.

Ik heb zelf stage gelopen in de gehandicapten zorg , en zelfs daar was geen begrip voor mijn handicap.

 

Elk gezicht heeft zijn eigen verhaal : Diederik Wierenga

Elk gezicht heeft zijn eigen verhaal
Ik heb 10 vragen gesteld aan 

Diederik Wierenga

.

  1. Wie is Diederik Wierenga ?
Ik ben Diederik, 46 jaar en woon in Norg.
2. Wat is jou overkomen?
In mei 2009 heb ik een herseninfarct gekregen in mijn kleine hersen, links
Hierdoor is mijn motoriek erg aangetast en ook een beetje mijn cognitieve, korter lontje en directer geworden, en ik kan moeilijker mijn emoties de baas.
3. wat is er met je gebeurt?
Best wel weinig, ik ging vrijdag nacht slapen als een “gezonde” en werd wakker in het ziekenhuis als iemand die bijna niets meer kon.
Ik kon praten en mijn rechter arm en hand bewegen voor de rest ging dat erg moeizaam of helemaal niet meer.
4. Heb jij hulp en of revalidatie gehad.
Revalidatie in Beatrixoord te Haren gehad (umcg) daarna nog 2 jaar ondersteuning van een ergotherapeut.
Zij heeft mij geholpen om weer zoveel mogelijk mijn dagelijkse handelingen te oefen en geholpen bij aanvraag van een driewiel fiets.
5. Wat doe je nu in je dagelijks leven?
Vrijwilligers werk, nu bij Toegankelijk Noordenveld maar ook help ik bij evenementen die hier in Norg georganiseerd worden, denk aan drentsefiets4daagse, streetrace (met mtb over obstakels heen) en andere sport evenemten als deze er zijn.
Verder sport ik zelf erg veel, fietsen, wandelen en hardlopen.
6. Hoe ga jij hiermee om?
Gewoon denk ik, de meesten weten goed wat ik echt niet kan en anders geef ik dit duidelijk aan.
Ik wordt als een normaal volledig persoon behandeld, oftewel net als iedereen.
7. Waar heb jij de meeste moeite mee?
Dat anderen problemen hebben met mijn beperkingen.
Zij zien beperkingen opdat zij graag willen dat jij kunt wat zij willen en kijken voornamelijk wat ik niet kan.
Diegenen waar ik goed mee kan opschieten die kijken wat ik allemaal kan.
8. Zijn er positieve kanten die in jouw leven met NAH plaatsvinden?
Die kon ik in het begin echt niet zeggen maar in de loop der tijd heb ik andere mensen en ander eigenschappen van mij zelf geleerd waar ik erg bij mee ben.
Dat ik op dit moment gewoon met de anderen mee kan doen, behalve dat ik niet meer hoef te werken heb ik nu een leven als ieder ander!
9 .Wat wil jij graag dat de mensen van jou weten.
Dat ik Diederik ben en niet een zielig figuur maar iemand die vol in het leven staat en net als een ander ook wel eens vol op zijn plaat gaat.
Behandel mij zoals je zelf behandel wilt worden.
Ik ben geen gehandicapte!
10 . Heb je een tip voor mensen zonder NAH?
NAH getroffenen zijn de zelfde als voor dat men getroffen is, we uiten ons nu anders dan men gewend is van ons.
Richt je op de nieuwe ik van een getroffene en je zult fantastische dingen zien.
Tot slot,
Wat wil jij nog graag aan ons laten weten?
Je bent alleen beperkt als je niet in mogelijkheden kan denken.
Dankjewel Diederik voor jouw ervaringen en jouw antwoorden.
Groetjes van 

Lieky Van der Velden
Wil jij ook graag meedoen aan een 10 vragen bericht? Laat het mij weten. Oke?
What do you want to do ?

New mail

Elk gezicht heeft zijn eigen verhaal: Bianca de Jonge

ELK GEZICHT HEEFT ZIJN EIGEN VERHAAL.
Het is niet altijd wat het lijkt. Elke gezicht heeft zijn eigen verhaal.

Ik heb 10 vragen voor je

Bianca de Jonge
1)Hallo . Wat is jou overkomen?
Antwoordt. Ik heb op 28 oktober 2015 en op 19 december 2015 een herseninfarct gehad en in de jaren daarna nog een aantal tia’s. Daarna ook epilepsie gekregen. Helaas zijn na mijn hersenletsel ook mijn fibromyalgie pijnklachten een stuk verergerd.
2. Heb jij hulp en of revalidatie gehad.
Antwoordt. Ik heb eerst een aantal weken in het ziekenhuis gelegen en ben vanuit daar naar een revalidatiekliniek gegaan. Ik ben eerder naar huis gegaan dan dat de artsen hadden gewenst maar ze begrepen mij: het ging niet goed met mijn autistische zoon. Die had mij nodig, ik voed hem in mijn eentje op. Ze hadden alle begrip gelukkig. Als ik er aan toe ben ga ik nog “niet rennen maar plannen” volgen via de ergotherapeut in het ziekenhuis
3. Hoe ga jij hiermee om?
Antwoordt. Open en eerlijk naar de buitenwereld, ik zeg gewoon waar ik moeite mee heb, dan weten mensen waar ik tegen aan loop en kunnen ze er rekening mee houden en weten ze wat ze wel of niet kunnen verwachten. Ik hou van duidelijk en wens een ander dat ook. Ik ben blij dat ik heel vlot geaccepteerd heb dat ik alles niet meer kan zoals eerder, dus ik voer geen strijd met mezelf en ik voer geen toneelstuk op voor de buitenwereld. Ben gewoon mezelf. Het is wat het is. Ik ben een positief ingesteld mens en met een grote dosis humor en zelfspot maak ik er het beste van
5. Hoe gaat jij partner en gezin hiermee om?
Antwoordt. Ik heb op dit moment geen partner, ik ben alleenstaande moeder van een 13 jarige autistische zoon. En in het kader van “ieder nadeel heeft zijn voordeel”: mijn zoon begrijpt mij en ik begrijp mijn zoon nog veel beter sinds mijn hersenletsel. Bepaalde dingen van nah en autisme overlappen elkaar. Onze band is alleen maar sterker geworden
6. Wat doe je nu in je dagelijks leven?
Antwoordt. Ik werk niet maar ben wél druk met het huishouden, opvoeden van mijn puber en bezig met het opknappen van onze nieuw stulpje, bezig in de tuin, zorgen voor de beestenboel. Heb daarbij hulp van mijn woonbegeleidster en huishoudelijke hulp.
Af en toe maak ik een tekening of schilderij en ik brei graag, dat is echt ontspanning
7. Waar heb jij de meeste moeite mee?
Antwoordt. De onkunde bij instanties waar je mee te maken hebt. Heb heel wat strijd moeten leveren om de juiste hulp te krijgen, ook voor mijn zoon. Kost ontzettend veel energie maar gelukkig heb ik een lange adem en ben ik koppig haha
8. Zijn er positieve kanten die in jouw leven met NAH plaatsvinden?
Antwoordt. Jazeker! Heb weer contact met een vriendin van vroeger, zij heeft ook hersenletsel en we hoeven elkaar niks uit te leggen. Onbetaalbaar. We gaan binnenkort er een paar dagen tussenuit samen. En ik heb via Instagram een lotgenoot leren kennen die in hetzelfde dorp woont. Hij loopt ook tegen onbegrip aan. Dan kun je toch veel voor elkaar betekenen
Antwoordt. En ik ben sinds mijn hersenletsel gestopt met roken! Moeiteloos, ik vind het sindsdien ontzéttend stinken
9 .Wat wil jij graag dat de mensen van jou weten?
Antwoordt. Dat ik vecht voor mezelf en mijn zoon en dat ik ontzettend trots ben op mezelf dat ik het allemaal voor elkaar boks in mijn eentje! Want het is en blijft een lastige puzzel
10 . Heb je een tip voor mensen zonder NAH?
Antwoordt. Kijk dat filmpje van Giel Beelen, over overprikkeling. Dan weet je een HEEL klein beetje wat NAH inhoudt, een fractie. En bezoek de site hersenletsel-uitleg.nl, daar staat heel veel nuttige informatie. Maar besef wel: je kunt NAH pas écht begrijpen wanneer je het zelf hebt…
En: vergeet niet dat ieder hersenletsel anders is alsmede het leven van iemand met NAH, het gezin, randfactoren.
Hartelijk dank Bianca de Jonge dat je mee wilde doen aan de 10 vragen.
ELK GEZICHT HEEFT ZIJN EIGEN VERHAAL.
Zou jij deze 10 vragen willen beantwoorden, zodat ik het in zijn geheel kan plaatsen op deze pagina.
Mail het mij met jouw antwoorden erbij naar; liekyvandervelden@live.nl
Dankjewel voor jouw ervaringen en jouw antwoorden.

Groetjes van

Lieky Van der Velden

(beheerder)

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Elk gezicht heeft zijn eigen verhaal – Anita de Blok

ELK GEZICHT HEEFT ZIJN EIGEN VERHAAL.

Het is niet altijd wat het lijkt. Elk gezicht heeft zijn eigen verhaal.

Ik heb 10 vragen voor je Anita de Blok.

 

1 wie is Anita de Blok

 

Antwoordt. Ik ben geboren in Den Bosch en woon sinds afgelopen jaar in Meterik. Met mijn huidige man (mijn 3e) en mijn dochter Tamara van 25. Zij heeft ASS en ADD en woont daarom nog thuis. Ik ben 62 jaar oud.

 

2 wat is jou overkomen?

 

Antwoordt. Heel veel maar ik beperk mij nu tot mijn herseninfarct op 5 januari 2015

 

3 hoe ging het verder?

 

Antwoordt. Ik had mijn eigen administratiekantoor en zat middenin een faillissement van een klant. Ik KON dus gewoon niet stoppen met werken. Ze bleven mij bellen en mailen terwijl ik op de stroke unit lag. Er was zelfs 1 klant die werk bracht in het ziekenhuis en zei “heel vervelend dat dit je is overkomen maar dit zal toch moeten gebeuren”.  Hierdoor ben ik steeds slechter geworden en uiteindelijk na 4 maanden kon ik niet meer praten. De revalidatiearts zei op dat moment tegen mij “of je stopt met werken of ik stop met jou”.

Dat was het moment waarop ik besloot mijn bedrijf uit te schrijven en mijn klanten over te dragen aan een collega. Dat gebeurde op 1 juni 2015

 

4 heb je hulp of revalidatie gehad?

 

Antwoordt. Ja ik heb 6 maanden eerst fysiotherapie en ergotherapie gehad en omdat ik alleen maar kon huilen kreeg ik meteen een psycholoog erbij. Toen mijn spraak steeds slechter werd kwam er ook een logopediste bij. De logopediste vertelde mij dat ik mijn brein niet de tijd gaf om te herstellen en daardoor mijn brein dingen ging uitschakelen om de kans te krijgen te herstellen en dat ik beter naar mijn lichaam moest luisteren. Ook leerde zij mij voor het eerst in mijn leven dat ik niet altijd met “goed” moet antwoorden als iemand mij vroeg hoe het met mij ging. Dat was ik gewend te doen. Dat heeft me bijna al mijn vrienden gekost maar heb t wel gedaan.

Wat hulp betreft is mijn man dichterbij huis gaan werken zodat hij ‘s nachts thuis was. Hij werkte in Aberdeen toen het gebeurde en ik mocht alleen naar huis als er iemand thuis zou zijn ‘s nachts. Anders moest ik naar een revalidatiecentrum en dat wilde ik niet.

 

5 wat doe je nu in het dagelijks leven?

 

Antwoordt. Ik heb heel veel tijd nodig gehad om de situatie te accepteren. Heb 6 mnd na mijn infarct een zelfmoordpoging gedaan die mislukt is en 11 mnd na mijn infarct heb ik de huisarts verzocht mij hierbij te helpen. Hij vroeg mij toen tinnitus therapie te gaan doen en met een psycholoog te gaan praten. Ik had er al diverse gehad die mij niet hielpen maar nu kreeg ik er 1 die mij begreep en waar ik hulp van kreeg. In maart 2018 ben ik in een rolstoel beland door een foute operatie die in 1993 had plaats gevonden en daarvoor heb ik uiteindelijk in december 2018 een neurostimulator gekregen. Het heeft een jaar geduurd voor die goed was afgesteld en begin 2020 voelde Ik mij goed genoeg om uit te gaan kijken naar vrijwilligerswerk. Ik kwam terecht bij Synthese waar ik mensen kon gaan helpen met thuisadministratie. Op 6 maart had ik mijn eerste cliënt en die was heel blij met mij en een paar dagen later was ik opnieuw bij haar om wat zaken op orde te krijgen. En toen sloeg de corina genadeloos toe. Ik werd ziek op 12 maart en werd verplicht in thuisisolatie te gaan. Op 19 maart kreeg ik er koorts bij en moesten ook mijn man en dochter in thuisisolatie. Na 9 weken mochten zij weer naar buiten en na 12 weken mocht ik weer naar buiten. Maar beter ben ik nog steeds niet. Het virus heeft me volledig gesloopt. Ik heb nog een infectie in mijn oogkas en erg benauwd en buiten adem zodra ik iets doe. Maar ik ben eindelijk op de goede weg mag ik na 15 weken zeggen.

 

Verder heb ik 5 poezen, 2 paarden van het grootste ras ter wereld (Shire) moeder en zoon en een mini varkentje. Zij zorgen ervoor dat ik regelmatig voet buiten de deur zet.

 

6 hoe ga je hiermee om?

 

Antwoordt. De ene dag wat beter dan de andere. Op het moment ben ik al blij met een “goede” dag

 

7 waar heb je het meeste moeite mee?

 

Antwoordt. Het feit dat ik niet meer kan werken betekent dat ik 100% financieel afhankelijk ben van mijn man en juist mijn zelfstandigheid en onafhankelijk was mijn grootste goed. Ik vind mijzelf nutteloos voor de maatschappij en een last voor mijn man en dochter. Zij zien mij niet als last

 

8 zijn er positieve kanten die in jouw leven met NAH plaats vinden?

 

Ik kan veel meer voor mijn dochter betekenen en haar helpen met haar worstelingen

 

9 wat wil jij graag dat de mensen van jou weten?

 

Antwoordt. Dat ik niemand in de steek heb willen laten toen ik er niet meer kon zijn zoals zij dat nodig hadden

 

10 Wat wil jij ons nog vertellen.

 

Antwoordt. ik heb na mijn eerste scheiding in 1983 heel lang alleen gewoond en durfde pas 10 jaar later opnieuw een relatie aan te gaan. Nadat ik eerst een studie had afgerond en een leuke baan had gevonden wilde ik in de avonduren en weekends wat leuks ondernemen waarmee ik ook iets goeds deed voor de maatschappij. Ik begon als stenograaf bij de vergaderingen van de lokale omroep in Rosmalen. Tot er iemand weg ging die op zondag een sociaal cultureel programma had. Dat wilde ik graag proberen. Ik kreeg veel complimenten over mijn programma en men zei dat ik een prettige stem had om naar te luisteren. Ik werd door een collega gevraagd om zijn jazz programma te presenteren omdat hij geen goede stem had en ik werd gevraagd voor een live politiek praatcafé. Ik heb n heftige discussie geleid met Chriet Titulaer en diverse gave interviews gehad waaronder die met Percy Sledge mij het meest dierbaar was. Ik ben gestopt toen ik in 1992 met de vader van mijn dochter trouwde en naar Helmond verhuisde.

 

Hartelijk dank Anita de Blok dat je mee wilde doen aan de 10 vragen.

ELK GEZICHT HEEFT ZIJN EIGEN VERHAAL.

Zou jij deze 10 vragen willen beantwoorden, zodat ik het in zijn geheel kan plaatsen op deze pagina.

Mail het mij met jouw antwoorden erbij naar; liekyvandervelden@live.nl

 

Dankjewel  voor jouw ervaringen en jouw antwoorden.

Groetjes van Lieky van der Velden

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

10 vragen 10 antwoorden – Bouchra

1 . Wie is Bouchra?

Ik heet bouchra ik ben 40 jaar

 

  1. Wat is jou overkomen ?

ik las in mijn dossier toen ik op een dagcentrum zat en inzage kreeg om in mijn evaluatie plannen ik was toen rond de 20/25jaar te lezen dat toen ik baby was van de commode was gevallen mijn moeder bevestigde dit toen ik rond de 34 jaar was in die tijd had ik individuele begeleiding thuis ik was in die tijd erg bezig met mezelf leren kenen en ging op onderzoek uit met mijn begeleidster in die tijd dan heb ik het over het jaar 2010 dat ik begeleiding thuis kreeg en in 2011 wist ik pas dat ik een niet aangeboren hersenletsel heb na dat het werd bevestigd door stichting mee amstel en zaan na dat ik daar een IQ test had gedaan daarna werdt het nogmaals bevestigd door heliomare voor mensen met NAH in amsterdam dit was een hele klap voor mij maar ook voor mijn familie die al die tijd hadden mee gekregen dat ik een verstandelijke/lichamelijke beperking had

 

  1. Heb jij hulp en of revalidatie gehad

Ik heb hulp van heliomare gehad door cognitieve trainingen te volgen en ik heb begeleiding die mij nog steeds ondersteuning geven

 

4 .Wat doe je  nu in je dagelijks leven?

ik woon begeleid zelfstandig ik krijg 12uur begeleiding verdeeld over 3 dagen dan reken ik ook dagbesteding er bij mee

daarnaast knutsel ik veel om te kunnen ontspannen fiets ik regelmatig

 

  1. Hoe ga jij hiermee om?

ik heb net als ieder ander goede en minder goede dagen er waren zware dagen weken en jaren waar in ik nu ben gegroeid maar heb

zeker dagen waarin  ik gemengde gevoelens heb  verwarring en ben ik erg onrustig of emotioneel vooral als ik zoveel tegelijk moet leren of oefenen soms wordt er veel van me gevraagd en dat maakt me het meest moe

 

  1. Waar maak jij je de meeste zorgen om?

dat ik me nooit begrepen zal voelen door de mensen om mij heen

 

  1.  Waar heb jij de meeste moeite mee?

het accepteren dat ik NAH heb vind ik nog altijd moeilijk vooral omdat ik het zo laat heb gehoord doet me het meest pijn nog altijd

 

  1. Zijn er positieve kanten die in jouw leven met NAH plaatsvinden?

ja zeker alleen zie ik dat niet altijd door mijn emoties maar met goede hulp en begeleiding leer ik steeds meer om naar het positieve te kijken

  1. Wat wil jij graag dat de mensen van jou weten.

dat het leven voor iemand met nah niet zoals het leven van iemand met een handicap is dat mensen niet te veel naar het uiterlijk moeten kijken en niet moeten oordelen over het leven van een ander want het hart verteld hoe iemand is dat er niet naar wat iemand niet kan moet gaan kijken want iedereen heeft zijn eigen kwaliteiten of je nou een verstandelijk of lichamelijke of misschien wel een geestelijke beperking hebt en of je nou nah hebt gekregen op jonge leeftijd of oudere leeftijd iedereen heeft zijn manier van groeien en verbeteren en accepteren

 

  1.  Waar heb jij behoefte aan?

ik heb vooral behoefte aan acceptatie dat ik me gelukkig voel dat ik niet bang hoef te zijn om fouten te maken ik heb behoefte aan gelijkheid liefde en vertrouwen in mijzelf

 

 

 

Bouchra ik wil je hartelijk danken voor dit bericht

What do you want to do ?

New mail

Elk gezicht heeft zijn eigen verhaal – Diederik Wierenga

Ik heb 10 vragen gesteld aan Diederik Wierenga
  1. Wie is Diederik Wierenga ?
Ik ben Diederik, 46 jaar en woon in Norg.
2. Wat is jou overkomen?
In mei 2009 heb ik een herseninfarct gekregen in mijn kleine hersen, links
Hierdoor is mijn motoriek erg aangetast en ook een beetje mijn cognitieve, korter lontje en directer geworden, en ik kan moeilijker mijn emoties de baas.
3. wat is er met je gebeurd?
Best wel weinig, ik ging vrijdag nacht slapen als een “gezonde” en werd wakker in het ziekenhuis als iemand die bijna niets meer kon.
Ik kon praten en mijn rechter arm en hand bewegen voor de rest ging dat erg moeizaam of helemaal niet meer.
4. Heb jij hulp en of revalidatie gehad?
Revalidatie in Beatrixoord te Haren gehad (umcg) daarna nog 2 jaar ondersteuning van een ergotherapeut.
Zij heeft mij geholpen om weer zoveel mogelijk mijn dagelijkse handelingen te oefen en geholpen bij aanvraag van een driewiel fiets.
5. Wat doe je nu in je dagelijks leven?
Vrijwillgers werk, nu bij Toegankelijk Noordenveld maar ook help ik bij evenementen die hier in Norg georganiseerd worden, denk aan drentsefiets4daagse, streetrace (met mtb over obstakels heen) en andere sport evenemten als deze er zijn.
Verder sport ik zelf erg veel, fietsen, wandelen en hardlopen.
6. Hoe ga jij hiermee om?
Gewoon denk ik, de meesten weten goed wat ik echt niet kan en anders geef ik dit duidelijk aan.
Ik wordt als een normaal volledig persoon behandeld, oftewel net als iedereen.
7. Waar heb jij de meeste moeite mee?
Dat anderen problemen hebben met mijn beperkingen.
Zij zien beperkingen opdat zij graag willen dat jij kunt wat zij willen en kijken voornamelijk wat ik niet kan.
Diegenen waar ik goed mee kan opschieten die kijken wat ik allemaal kan.
8. Zijn er positieve kanten die in jouw leven met NAH plaatsvinden?
Die kon ik in het begin echt niet zeggen maar in de loop der tijd heb ik andere mensen en ander eigenschappen van mij zelf geleerd waar ik erg bij mee ben.
Dat ik op dit moment gewoon met de anderen mee kan doen, behalve dat ik niet meer hoef te werken heb ik nu een leven als ieder ander!
9 .Wat wil jij graag dat de mensen van jou weten?
Dat ik Diederik ben en niet een zielig figuur maar iemand die vol in het leven staat en net als een ander ook wel eens vol op zijn plaat gaat.
Behandel mij zoals je zelf behandel wilt worden.
Ik ben geen gehandicapte!
10 . Heb je een tip voor mensen zonder NAH?
NAH getroffenen zijn de zelfde als voor dat men getroffen is, we uiten ons nu anders dan men gewend is van ons.
Richt je op de nieuwe ik van een getroffene en je zult fantastische dingen zien.
Tot slot,
Wat wil jij nog graag aan ons laten weten?
Je bent alleen beperkt als je niet in mogelijkheden kan denken.
Dankjewel Diederik voor jouw ervaringen en jouw antwoorden.
Wil jij ook graag meedoen aan een 10 vragen bericht? Laat het mij weten. Oke
What do you want to do ?

New mail

Elk gezicht heeft zijn eigen verhaal : Margriet W

 

  1. Wie is Margriet W
  • Ik ben Magriet Heb gewerkt in een kapperszaak.
  • Mijn baas Daimjen vond dat ik niet meer snel genoeg was om de klanten te helpen.
2. Wat is jou overkomen?
  • Ik kreeg een ernstig auto-ongeluk in 2018. Op de fiets onderweg naar mijn werk werd ik aangereden door een auto. In het ziekenhuis kreeg ik een herseninfarct. Na enkele onderzoeken mocht ik 1 dag later naar huis. Vanaf toen voelde ik mij een heel ander mens. Ik was mijzelf niet meer en mijn hoofd voelde totaal anders.
3. Kan je uitleggen welke gevoelens jij hierbij had?
  • Tja,………ik was in de war en bang, had vaker hoofdpijn, ik was mijzelf lastig, stress en angst. Wist niet met deze gevoelens om te gaan. Ik kon ook niet uitleggen waarom ik mij zo voelde.
  • Ik hoopte  dat het gaat straks over was, weer normaal zou worden. Maar nee, het werd alleen maar erger.
4. Heb jij hulp bij nazorg gehad?
* Helemaal niets. maar dat kwam ook niet bij mij op dat het misschien wel nodig was.
5. Hoe ga jij hiermee om?
* Dat kan ik niet. Ik weet ook niet hoe. Ik vraag steeds, duurt dit nog lang?
6. Wat doe je nu in je dagelijks leven?
* eigenlijk niets meer. Omdat het niet meer gaat. Ik was gewent te gaan werken maar mijn baas zag dat anders. Ik hoefde niet meer te komen omdat hij aan mij niets meer had.
7. Waar maak jij het meeste zorgen om?
* Mijn relatie maakt mij zorgen. Ik weet niet hoe ik met mijzelf moet omgaan en mijn man weet dat ook. Nu is dat lastig.
9. Wat wil jij graag dat de mensen van jou weten.
  • ik wil graag contact met lotgenoten. Ben daarom blij met deze pagina. Ik heb hier meer gelezen waar ik iets mee kan. Omdat ik nu weet ik ben niet de enige. Ben blij dat ik anderen kan vragen hoe doen jullie het zo.
10. Tot slot, Wat wil jij nog graag aan ons laten weten?
* Heb geduld met mij.
Bedankt voor jouw verhaal. Magriet W
Groet van Lieky
What do you want to do ?

New mail