Gedicht Lieky – Wat is mij overkomen – Zondag 10 oktober 2021

Wat is mij nu overkomen.

Langzaam maar onherroepelijk is het oordeel geveld.

U heeft een hersenletsel mevrouw.

 

Geen twijfels meer mogelijk een lelijk pardon is geboren.

Wat moet ik hier mee. Wat is mij nu overkomen.

 

Helaas krijg ik geen boekje met gebruiksaanwijzing mee.

En nu? Hoe nu verder? Geen idee.

 

Ik heb dit nog nooit meegemaakt.

Misschien valt het allemaal wel mee.

 

Wat is mij nu overkomen.

Met welke maat moet ik dit meten.

Natuurlijk ben ik bang en strijdlustig geweest.

 

Rust en positiviteit was ver te zoeken.

Maar, wat heb ik laten liggen.

Wist ook niet meer waar te beginnen met zoeken.

 

Ik vind er niks meer aan.

Voel mij verdrietig en verwart.

Vraag mij af, wat is mij aangedaan.

 

Tja, langzaam komt het besef.

Hier moet ik toch echt zelf doorheen.

Ik heb geen weet, waar gaat dit heen.

 

Voel mij erg zwak en denk ik kan niet meer.

Ik wil niet meer. Het is over en uit.

 

Niet alleen mijn lichaam werkt niet mee,

Mijn geest laat mij nu ook in de steek.

 

Wanhopig kijk ik toe.

Het is een vreselijk rot gevoel.

 

Mijn leven glijd aan mij voorbij.

Zo hoort het toch niet te zijn.

Ik geef mij over aan deze hevige strijd.

Ik laat het maar over mij heen komen.

Kan er nu toch niet eerder van af komen.

 

In een rust moment kon ik weer helder denken.

Neem een moment mijzelf in mijn armen.

Kom op meid, het is geen verloren strijd.

 

Het gevecht om mijzelf te redden is in werking gezet.

Ik pak mijn rust want dat is mijn geschenk.

 

Niemand anders kan dit voor mij doen.

Dit moet ik toch echt zelf doen.

 

Ik ben geen slachtoffer, maar wil weer een vechter zijn.

Genieten van de dagen die goed zijn.

 

Ook al kom ik steeds weer bij af.

Toch is er ook een kracht.

 

Nu pas vraag ik mij af.

Wat is mij nu overkomen.

 

Geschreven in 2013 door Lieky Van der Velden.

Marly: Gedicht woorden – 100e uitzending Zondag 3 oktober 2021

Woorden

 

Woorden van vreugde

Woorden van verdriet

Wie kent zulke woorden niet

Woorden van meeleven

Woorden van spijt

Voor deze woorden neemt iedereen even tijd

Woorden vol liefde

Woorden vol haat

Dit zijn woorden waartussen een dunne lijn bestaat

Woorden van begrip

Woorden als een vraag

Maar hoort men het antwoord wel graag

Woorden in een gedicht

Woorden in een lied

Hoeveel woorden bestaan er wel niet

Soms zijn woorden helemaal niet nodig

Aanwezigheid, respect en een knuffel maken woorden dan overbodig

 

Marly van der Wijk 02-09-2017

Lieky: Gedicht littekens – 100e uitzending Zondag 3 oktober 2021

Littekens,

Wat zijn het voor tekens?

Littekens zeggen meer dan je nu denkt.

Laten je zien uit je verleden, niet uit je toekomst.

Littekens,

Heeft je getekend voor het leven.

Je BENT het niet je HEBT het wel.

Littekens zijn niet voor iedereen te zien.

Sommige zijn verborgen maar zijn er wel.

Is litteken een teken?

Wat wil/kan het je vertellen,

Nog meer uit te leggen?

Hoeft niet negatief te zijn.

Kijk naar het litteken en bedenk,

Je kan het nu zien, omdat je leeft met dit litteken.

Leef in het heden niet in het verleden.

Litteken.

Column Anita de Blok – Gedicht – Opgebroken stad door Anita de Blok gelezen Zondag 12 september 2021

Opgebroken stad (Christine Kliphuis)

Zinloos verlang ik naar wat vroeger was

Naar de wereld van verschil

Waarin lichaam en geest

Feilloos samenwerkten

Waarin de dag bestond uit

Nog even dit en nog even dat

Zonder dat de accu haperde

Waarin slapen leidde tot uitrusten

En schijnbaar alles lukte

Zelfs de zon scheen altijd

Zoals in elke mooie herinnering

De dag bestaat nu

Uit stap voor stap

Uit één piek van de dag

Uit doseren

Uit grenzen

Uit één ding tegelijk

Uit onverklaarbaar moe

En uit kijken naar de wereld

Die langs me heen

Doordendert

 

Onzichtbare opbrekingen

In mijn hoofd

Maken denken vermoeiend

Elk gesprek een marathon

Steeds weer een omleiding

Of gaten in het asfalt

Als in een opgebroken stad

Vind ik moeizaam mijn weg

Maar soms verdwaal ik

Zonder dat iemand het ziet

In mijn eigen straten

En alles loopt vast

Tot ik niet eens meer weet

Wat ik net heb gezegd

 

Met een brok in mijn keel

Kijk ik naar de restanten

Waar ik het mee moet doen

Toch zie ik her en der

Een boom, een bloem

Een glimlach

Omdat het ook mooi kan zijn

In een opgebroken stad

En je overal kunt komen

Met navigatie

 

Gedicht Marly – Een potje verdriet Zondag 29 augustus 2021

Een potje verdriet

Ik heb thuis een potje

Op het potje staat ‘verdriet’

Ik doe er vaak verdrietjes in

Want als ze klein zijn, huil ik niet

Steeds als er iets tegenzit

Er iets gebeurt wat ik niet wil

Open ik het potje…

Gooi het erin, heel stil

Maar gisteren was de

laatste druppel iets te veel

Van al die kleine stukjes verdriet

kreeg ik een brok in mijn keel

Mijn hand begon te trillen

Verdriet vloog met golven uit de pot

Een traan begon te rollen

Ik voelde me echt heel rot

Een onbedaarlijk snikken

Deed me trillen overal

Ik zat echt tot mijn haren

In het allerdiepste, diepe dal

Het was met roodomrande ogen

Dat ik mezelf weer rustig kreeg

Opgelucht keek ik naar mijn potje

Het potje……….. dat was leeg

Dus zie je iemand lopen

Met rode ogen, heel bedeesd

Dan weet je

Haar potje is pas vol geweest

-bron pinterest ; auteur onbekend

Gedicht Marly – Kijk eens wat vaker om je heen Zondag 25 juli

Kijk eens vaker om je heen

 

Kijk eens vaker om je heen

Zie de zomerse blauwe lucht boven je hoofd

Bewonder ‘m, want die is je niet voor altijd beloofd

Zie de groene bladeren aan de bomen

Ze zijn niet voor altijd maar zullen wel elk jaar terugkomen

Zie de bloemen aan de grond, in die prachtige kleurenpracht

Sommige hiervan vergaan, anderen zie je terug, als je een jaartje wacht

 

Kijk eens vaker om je heen

Zie de grauwe lucht en voel de onstuimige wind

Je merkt dat de herfst opnieuw begint

Zie de bomen waar de bladeren bruin en groen verkleuren

Net voordat ze met de wind meewaaien, zal dit moeten gebeuren

Zie de bloemen aan de grond, zie die wat er nog staan

In dit jaargetijde komen er soms nog mooie pluimen aan

 

Kijk eens vaker om je heen

Zie de heldere lucht en de witte wolken die over drijven

Met wat geluk dwarrelen er wat sneeuwvlokjes die liggen blijven

Zie de bomen staan, nu donker en kaal

Maar misschien prachtig wit gekleurd, met sneeuw allemaal

Zie de bloemen aan de grond, kaal, groen of toch in bloei

De natuur geeft ons ook bloemen in wintergroei

 

Kijk eens vaker om je heen

Zie de blauwe lucht en voel hoe de wind onzeker zoekt wat hij wil

Het weer doet wat het wil, vooral in maart en april

Zie de bomen waar de blaadjes ze langzaamaan kleur geven

De lente is aangebroken, de natuur komt opnieuw tot leven

Zie de bloemen aan de grond, voordat ze gaan bloeien duurt niet meer lang

Ze beginnen zich klaar te maken voor de zomer, want ook die komt weer op gang

 

Kijk eens vaker om je heen

Ons is zoveel gegeven

Waarom is het dan toch zo moeilijk om te genieten van de kleine dingen in ons leven?

 

 

©Marly van der Wijk 14 oktober 2017

Gedicht One day at a time van en door Marly zondag 20 juni 2021

One day at a time

Leef je leven van dag tot dag
En bekijk iedere dag wat het leven je brengen mag

Een dag vol zonneschijn of een dag met regen?
Als je van dag tot dag leeft, kun je overal tegen

Zie iedere dag als een nieuw ongeschreven blad in je dagboek
Ga niet naar het onmogelijke op zoek

Iedere dag begint gewoon wit
En verandert langzaamaan in mooie kleuren als het wat meezit

Soms valt het een dag helemaal niet mee
En kleurt het witte blad in een zwarte zee

Bedenk dan, morgen is er weer een nieuwe dag
Wie weet wat ik morgen beleven mag

©Marly van der Wijk, 5 juni 2021