Column Lieky – Zelfontwikkeling – Column van zondag 24 januari 2021

Zelfontwikkeling.

Gevoelens van onzekerheid worden opgewekt door onze wijze van denken. Wanneer we onze gedachten voortdurend richten op sombere verwachtingen die kunnen gebeuren, zal het gevolg zijn dat we ons steeds onzekerder gaan voelen.

 

Bij onzeker voelen horen weer andere emotie’s en nare gevoelens

Soms zijn je gedachten erger dan in werkelijk gebeurt.

 

Gebrek aan zelfvertrouwen is blijkbaar een van de grote problemen die de mensheid plagen.

 

Mensen die innerlijk bang zijn. Die tegen het leven van alle dag opzien, lijden aan een diep gevoel van ontoereikendheid en onzekerheid, zodat zij aan hun eigen krachten gaan twijfelen.

Dat maakt je niet sterker maar juist zwakker.

 

Dat veroorzaakt weer dat je van binnen uit  wantrouwt  om verantwoordelijkheid te dragen, of kansen waar te nemen.

 

Niet geloven in jezelf en wantrouwen je eigen kunnen van zelfstandig zijn. Daarom proberen ze tevreden te zijn met iets minder dan waartoe ze instaat zijn.

 

Ben je dan slachtoffer van je eigen gedachten? Ja.

Wachten op misschien een makkelijke manier heeft geen zin.

 

We willen natuurlijk allemaal geluk hebben. Geen stress, plezierig werk, een goede relatie, anderen beter begrijpen, geen ergernissen, etc..

Er bestaat maar 1 iemand die dit voor jou kan veranderen en dat ben jijzelf.

 

Het kost je inspanning en doorzettingsvermogen, dat zeker en ook geduld.

Verander je gedachten dan verandert je houding, je uitstraling en ook je kijk op je leven.

 

Schep dus positieve gedachten, kweek moed, en vertrouwen.

Ik wens je veel succes.

Groet, Lieky Van der Velden

What do you want to do ?

New mail

Column Marly – Aanvraag WIA (en keuring) – Zondag 17 januari 2021

Helaas loopt het dus niet altijd even voorspoedig en de meesten krijgen toch te maken met de de vraag,kan of moet ik afgekeurd worden? Het traject wat dan volgt, is afhankelijk van de dan geldende wetgeving. In mijn geval betekende het dat er een 2e spoor opgestart moest worden waarbij een onafhankelijke arbeidsdeskundige op mijn werk mee kwam kijken en een gesprek aanging met mij en één met mijn baas.Hierbij werd gekeken in hoeverre ik mijn eigen werk kon uitvoeren en in hoeverre er aanpassingen gedaan moesten worden. Daar kwam een percentage uit voort wat bepalend werd voor na het 2e jaar ziekte. Bij mijn kwam er heel snel een einde aan doordat ik elke maand een hartinfact en TIA kreeg. Dat spoor 2 hebben we nooit meer kunnen oppakken want eer ik het wist was de tijd al aangebroken om een WIA-aanvraag te doen.

Een heel papierwerk wat ingevuld moet worden, als je ervoor staat,zorg dan alles bij elkaar te hebben, je persoonlijke gegevens,de voortgangsrapporten van de arbeidsdeskundige, je medische gegevens enz.Na het versturen krijg je een oproep om bij een verzekeringsarts te komen. Deze bekijkt samen met je wat jouw ideën zijn, wat je wel of niet kunt en hij/zij maakt hier een verslag van. Dit verslag gaat naar de arbeidsdeskundige die met deze functionele (on)mogelijkheden gaat kijken of hier banen voor bestaan die je volgens hún kunt uitvoeren. Daar worden hele rekensommen op losgelaten die uiteindelijk een percentage van afkeuring oplevert. Alles volgens de op dat moment geldende weetgeving en norm!

In mijn geval ging alles heel snel. De verzekeringsarts zei mij gelijk volledig en duurzaam af te keuren. Elke inspanning zou in mijn geval alleen maar meer infarcten opwekken. Voor hield mij hield dit in gelijk IVA afgekeurd te zijn, ik zou ook nooit meer voor een controle opgeroepen worden en ik moest maar een leuke hobby zoeken, zei hij. Nu ik de verhalen van anderen hoor, weet ik heel blij te mogen zijn met dit verloop maar ik heb echt tranen met tuiten gehuild minutenlang in dat kantoor.

Een week later kreeg ik een telefoontje van de arbeidsdeskundige dat hij me niet meer voor een gesprek liet komen omdat dit nutteloos was, er kon voor mij geen functie meer gevonden worden. En dat was het dan! Precies 2 jaar na na mijn eerste herseninfarct was ik afgekeurd. Op mijn werk werd de balans opgemaakt voor een eindafrekening, ik heb een contractsbeëindiging ondertekend en mijn baas heeft met papieren van de afkeuring mijn pensioenfonds ingelicht. In mijn geval worden de pensioensgelden tot aan datum van pensioen ‘gewoon’ doorbetaald of geteld. De precieze benamingen hiervoor ken ik niet. En zo leef ik nu een leventje waar ik wordt betaald zonder ervoor te hoeven werken, maar je bent daarentegen ook veel kwijt!! Daarbij is er voor mij inderdaad geen einde gekomen aan mijn infarcten en TIA’s en blijf ik dus steeds knokken voor het volgende herstel MAAR zonder me druk te hoeven maken om afkeuring…

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Column Lieky – Diagnose Dement – Zondag 17 januari 2021

Mijn vader is dement.

Enkele dingen begrijp ik heel goed hoe dat bij hem zo voelt. De verwarring en angst het niet begrijpen wat er allemaal om hem heen gebeurt. Het vergeten en niet goed weten. De onzekerheid en onwetendheid hoe nu verder heeft hij ook. Ik herken heel goed. Ik heb namelijk in 2012 een herseninfarct gehad. Toen had ik ook deze gevoelens.Dit

 

Dit gedicht heb ik voor en over mijn vader geschreven.

 

Mijn vader was 98 jaren. Hij wilde zo graag de 100 wel halen.

Het is niet leuk, zegt hij tegen mij. Ik ben zo alleen. Wat is er toch met mij?

Dan kijkt hij om zich heen verward, eenzaam en alleen.

Hij denkt niet meer na over zijn verleden leven.

 

Hoe hij heeft geleefd bestaat voor hem niet meer,

De toekomst ook al niet meer.

Hij begrijpt zichzelf en zijn eigen leven niet.

 

Morgens staat hij op, maar weet niet meer waarom.

Soms zit hij stilletjes op de bank, uren lang naar buiten te staren of zomaar in het niets te dromen.

 

Hij vergeet ook weer dat ik voor hem gekomen ben.

Ik vraag mij af, doet hem dat wel iets dat ik speciaal voor hem ben gekomen.

 

In de enkele uren dat ik bij hem ben, verteld hij mij hetzelfde verhaal, wel 5 keer.

Dan doe ik alsof ik het hoor voor de eerste keer.

 

Soms klopt niets meer van zijn verhaal,

ook dat weet hij dan niet meer.

 

Als hij beseft dat hij dingen vergeet en niet begrijpt waarom hij dit moet beleven,

zie ik de twijfels, angst en verdriet in zijn ogen en zijn oude smalle handen beven.

 

Voor hem is iedere dag een gevecht.

 

Een strijd om erbij te zijn en te blijven.

 

Vooral de vrijheid wil hij behouden.

Dat hoorde toch bij hem, hij heeft er zoveel van gehouden.

 

Hij wil niet dat dit gebeurt, zijn leven is nog maar een sleur.

De deur van het leven is voor hem op een kier gegaan.

Bang om te leven en bang om dood te gaan.

 

Ik leg een arm om hem heen,

dan voelt hij zich even niet zo alleen.

 

Het is stil om hem heen.

Hij weet niet meer waarvoor en waarheen.

Ik zie wel hij is bij mij, maar hij is ook ver heen.

 

Hij kent MIJ niet meer,

en Hij is MIJN vader niet meer.

 

Maar iemand die verwart is en ook alleen.

 

Hij vergeet telkens weer, dat wij zijn kinderen voor hem zorgen.

Ik moet nu weer gaan Pa.

Tot morgen, er is altijd iemand die u komt verzorgen.

 

Blijft over, 98 jaren,

eenzaam en alleen in zijn laatste dagen op naar de 100 jaren.

 

Voor hem is zijn oordeel al geveld.

Meneer van der Velden u bent DEMENT !!

 

Pa, is niet meer. Hij is 99 jaar geworden.

 

Geschreven door zijn jongste dochter, Lieky Van der Velden

What do you want to do ?

New mail