Brigitte Gevers – 10 vragen en antwoorden

Vandaag heb ik een gesprek met Brigitte Gevers  uit Uden

 

 

VRAAG 1 Wie is Brigitte Gevers.

ANTWOORD …IK ben dus Brigitte, 57 jaar en al 40 jaar samen met Jos. We hebben 2 kanjers van zonen samen, inmiddels 2 lieve schoondochters en 3 kleinzonen en 1 kleindochter……….

 

 

 

VRAAG  2. Wat doe je  nu in je dagelijks leven?

ANTWOORD Ik heb vroeger in de zorg gewerkt. Dat was moeilijk te combineren met de onregelmatige diensten en mantelzorgen. Ik wilde persee wel iets voor mezelf blijven doen en heb een opleiding tot pedicure gevolgd en dat beroep voer ik nu met veel liefde thuis uit.………….

 

 

 

VRAAG 3. Hoe ben jij met NAH in aanraking gekomen?

ANTWOORD Mijn Jos kreeg hersenletsel na een val, en mijn moeder een dag na jos zn val een CVA. Ik ben ook steeds als dochter bij haar betrokken geweest. Mantelzorgde ook samen met mijn broer voor haar. Vorig jaar 1 september overleed ze..………….

 

 

VRAAG 4. Jij hebt eens gereageerd op een bericht van mij over

Samen in een relatie zijn met een hersenletsel.

 

Jouw reactie trok mijn aandacht.

Omdat jij als partner van mantelzorger bent van je man Jos.

Wil je ons vertellen wat er met Jos is gebeurt?

 

ANTWOORD Jos heeft op 23 juni 2010, de dag van de overprikkeling, een bedrijfsongeval gehad. Hij is van grote hoogte van de steiger naar beneden gevallen. Tijdens de rit naar t ziekenhuis heeft hij een epileptisch insult gehad en dat was de reden dat hij naar een gespecialiseerd ziekenhuis werd vervoert. Na 3 dagen kwam hij thuis, en daar begon de puzzel die we geen van alle konden leggen.

 

 

VRAAG 5.   Heeft hij hulp en of revalidatie gehad.

ANTWOORD Na een revalidatie traject bij de Tolbrug en Libra werd het ons duidelijk dat dit t dus was voor de rest van de tijd. En vele onderzoeken later en afgekeurd geworden voor zijn werk zag Jos op een gegeven moment t leven niet meer zitten. Van altijd bezig zijn was hij veranderd in een dood vogeltje. Hij is toen opgenomen geweest op een NAH unit van GGZ Zuidoost Brabant. Daar is het letterlijk en figuurlijk weer lente geworden voor hem. Ook was een van de voorwaarde dat hij naar huis mocht dat er dagbesteding voor hem was, en tot op de dag van vandaag gaat hij daar met heel veel plezier 3 dagen per week naar toe. Daar mag hij zijn wie die is geworden, en hoeft hij zich niet te bewijzen. En wat belangrijker is hij wordt daar gewaardeerd om de dingen die hij doet. Dat is echt ons beider redding geweest.………….

 

………….……………….

 

 

 

VRAAG 6 . Hoe voelt het voor jou als partner? Hoe ga jij hiermee om?

ANTWOORD In t begin sta je op overleven. Je kan alles aan. Tot t moment dat ook ik besefte dit is niet meer de Jos waar ik destijds verliefdop ben geworden. Deze Jos heeft een ballast, en die moet ik leren kennen. Dat was een eenzaam proces. Wanneer ik daar aan terug denk krijg ik tranen. Niemand begreep me wanneer ik zei dat ik in soort van onbestorven weduwe was geworden. Ik kreeg steevast te horen mar je hebt hem nog, ben er maar blij mee. Ik was zeker blij met t feit dat hij nog onder ons was, maar we moesten opnieuw leren met elkaar om te gaan. Gelukkig hebben we de humor steeds vastgehouden en die heeft ons er wel doorheen gesleept. Nu ben ik niet meer alleen zijn mantelzorger maar gelukkig zijn we ook weer maatjes, ook al zijn er altijd wel dingen die je graag anders ziet. ..………….………………..

 

 

 

 

VRAAG 7. Hoe heb jij/jullie de balans gevonden om het met elkaar te doen?

ANTWOORD Humor, gelukkig hebben we dat vanaf t begin gehad. De klunzigheid die Jos ontwikkeld had daarmee lachte we veel weg. Daar zat onze kracht. Maar niet alleen humor heeft ons overeind gehouden. Ook de liefde die er altijd al was heeft ons versterkt. Ik heb mezelf wel eens ooit afgevraagd of dat genoeg was, maar er is veel meer dat ons verbindt. De gezonde jaren hebben veel herinneringen en de minder gezonde jaren hebben die ook. Min of meer gelijk aan de gezonde jaren is juist de kracht van ons beide. Jos die uiteindelijk zag dat het beter was voor ons samen om een stapje afstand te nemen, en ik die kleine dingen wilde veranderen aan mezelf zodat het voor Jos makkelijker was om te dealen met zn NAH. Ik kan veranderen en dat kon Jos niet meer. Dat inzicht heb ik mezelf voorgehouden. Dat betekend niet dat alles om Jos draait, integendeel, maar soms kun je stilte alleen ervaren als het verstand zwijgt. (ik houd soms wijselijk mijn mond)………….………………..

 

 

VRAAG 8 .Heb jij ergens  moeite mee?

ANTWOORD Zeker wel. Ik mis de echte communicatie tussen ons. Het diep in de stof duiken, of op een ander level een discussie voeren. Ik voel dat die discussie op ruzie uitloopt en houd dan er over op. Ik weet dat Jos dat niet meer kan. Maar ik ben een vrouw en praat graag. Ik zeg bv geen dingen meer tegen Jos op t moment dat ze bij mij nog zwaar beladen zijn. Hij ziet dan niet de kern van mijn emotie daarin. En dat is eigenlijk bij alle communicatie met elkaar. Dat mis ik t allermeest. En dat maakt t hele proces wel eens eenzaam. ………….

 

 

 

VRAAG 9. Zijn er positieve kanten die in jouw leven met NAH plaatsvinden?

ANTWOORD Zeker wel, de tijd die we nu met elkaar hebben is van onbetaalbare waarde. Vroeger dacht ik altijd dat dat pas kwam wanneer we 65 of zo zouden zijn, we een caravan kochten en er samen op uit gingen. Maar door een noodlottig ongeval kwam dat 15 jaar eerder, en die caravan 5 jaar eerder. En ik zal van die tijd een onvergetelijke maken. Dat ben ik aan Jos en mezelf verplicht, anders is echt alles voor niets geweest.………….

 

VRAAG 10  .Wat wil jij graag dat de mensen van jou weten.

ANTWOORD Ik wil iedere partner van mensen met NAH laten weten dat t zeker niet gemakkelijk is. Je moet als het ware het wiel weer opnieuw uitvinden. Hoe werkte het ook al weer, en hoe moeten we t nu gaan doen. En zoek hulp wanneer je denkt dat het je boven t hoofd groeit. Zoek een goede psycholoog voor jezelf met kennis van NAH wanneer je het gevoel hebt dat je vast loopt en het niet meer trekt. Neem alle hulp die er maar voorhanden is voor jouzelf. Jij bent degene die die kar zal moeten blijven trekken en wanneer jij uitvalt door wat voor reden dan ook dan is er geen houvast meer voor jullie beide. Misschien heb je een eigenschap die je in t verleden overal bracht, nu is dat t moment dat je even daarvan moet afzien en hulp zoeken moet. Echt doen………….

 

 

TOT SLOT    . Heb je een tip voor mensen zonder NAH?

ANTWOORD; luister naar wat de gene met NAH verteld. Juist dat hij verteld is fijn, en dat hij gehoord wordt daarin erken je zijn of haar situatie. Oordeel niet te snel over hem of haar. Omdat hij of zij niet duidelijk praat, wil niet zeggen dat hij of zij dom is. wanneer hij niet meteen een afspraak bevestigd en hier over na moet denken, dat zorgt dat hij of zij er de tijd voor neemt om een bevestiging te krijgen

Er zijn momenten dat de naher  zn dag niet heeft, maar dat komt doordat hij overprikkeld is of zijn grens is over gegaan.

 

Je ziet hem ook alleen maar wanneer hij uit zn hol is. dan gaat het hem goed. bagataliseer t niet door tezeggen, ik ben ook wel eens moe, of ik vergeet ook wel eens wat. daar mee geef je hem geen erkenning en mag zijn ziekte er eigenlijk niet zijn van U.

accepteer zoals de naher is, dat geeft hem erkenning en dat geeft rust. zeker mensen dicht rond hem heen.

 

 

Ik wil je hartelijk dank voor dit gesprek Brigitte Gevers

 

 

 

 

 

What do you want to do ?

New mail

Elk gezicht heeft zijn eigen verhaal : Diederik Wierenga

Elk gezicht heeft zijn eigen verhaal
Ik heb 10 vragen gesteld aan 

Diederik Wierenga

.

  1. Wie is Diederik Wierenga ?
Ik ben Diederik, 46 jaar en woon in Norg.
2. Wat is jou overkomen?
In mei 2009 heb ik een herseninfarct gekregen in mijn kleine hersen, links
Hierdoor is mijn motoriek erg aangetast en ook een beetje mijn cognitieve, korter lontje en directer geworden, en ik kan moeilijker mijn emoties de baas.
3. wat is er met je gebeurt?
Best wel weinig, ik ging vrijdag nacht slapen als een “gezonde” en werd wakker in het ziekenhuis als iemand die bijna niets meer kon.
Ik kon praten en mijn rechter arm en hand bewegen voor de rest ging dat erg moeizaam of helemaal niet meer.
4. Heb jij hulp en of revalidatie gehad.
Revalidatie in Beatrixoord te Haren gehad (umcg) daarna nog 2 jaar ondersteuning van een ergotherapeut.
Zij heeft mij geholpen om weer zoveel mogelijk mijn dagelijkse handelingen te oefen en geholpen bij aanvraag van een driewiel fiets.
5. Wat doe je nu in je dagelijks leven?
Vrijwilligers werk, nu bij Toegankelijk Noordenveld maar ook help ik bij evenementen die hier in Norg georganiseerd worden, denk aan drentsefiets4daagse, streetrace (met mtb over obstakels heen) en andere sport evenemten als deze er zijn.
Verder sport ik zelf erg veel, fietsen, wandelen en hardlopen.
6. Hoe ga jij hiermee om?
Gewoon denk ik, de meesten weten goed wat ik echt niet kan en anders geef ik dit duidelijk aan.
Ik wordt als een normaal volledig persoon behandeld, oftewel net als iedereen.
7. Waar heb jij de meeste moeite mee?
Dat anderen problemen hebben met mijn beperkingen.
Zij zien beperkingen opdat zij graag willen dat jij kunt wat zij willen en kijken voornamelijk wat ik niet kan.
Diegenen waar ik goed mee kan opschieten die kijken wat ik allemaal kan.
8. Zijn er positieve kanten die in jouw leven met NAH plaatsvinden?
Die kon ik in het begin echt niet zeggen maar in de loop der tijd heb ik andere mensen en ander eigenschappen van mij zelf geleerd waar ik erg bij mee ben.
Dat ik op dit moment gewoon met de anderen mee kan doen, behalve dat ik niet meer hoef te werken heb ik nu een leven als ieder ander!
9 .Wat wil jij graag dat de mensen van jou weten.
Dat ik Diederik ben en niet een zielig figuur maar iemand die vol in het leven staat en net als een ander ook wel eens vol op zijn plaat gaat.
Behandel mij zoals je zelf behandel wilt worden.
Ik ben geen gehandicapte!
10 . Heb je een tip voor mensen zonder NAH?
NAH getroffenen zijn de zelfde als voor dat men getroffen is, we uiten ons nu anders dan men gewend is van ons.
Richt je op de nieuwe ik van een getroffene en je zult fantastische dingen zien.
Tot slot,
Wat wil jij nog graag aan ons laten weten?
Je bent alleen beperkt als je niet in mogelijkheden kan denken.
Dankjewel Diederik voor jouw ervaringen en jouw antwoorden.
Groetjes van 

Lieky Van der Velden
Wil jij ook graag meedoen aan een 10 vragen bericht? Laat het mij weten. Oke?
What do you want to do ?

New mail

Elk gezicht heeft zijn eigen verhaal: Bianca de Jonge

ELK GEZICHT HEEFT ZIJN EIGEN VERHAAL.
Het is niet altijd wat het lijkt. Elke gezicht heeft zijn eigen verhaal.

Ik heb 10 vragen voor je

Bianca de Jonge
1)Hallo . Wat is jou overkomen?
Antwoordt. Ik heb op 28 oktober 2015 en op 19 december 2015 een herseninfarct gehad en in de jaren daarna nog een aantal tia’s. Daarna ook epilepsie gekregen. Helaas zijn na mijn hersenletsel ook mijn fibromyalgie pijnklachten een stuk verergerd.
2. Heb jij hulp en of revalidatie gehad.
Antwoordt. Ik heb eerst een aantal weken in het ziekenhuis gelegen en ben vanuit daar naar een revalidatiekliniek gegaan. Ik ben eerder naar huis gegaan dan dat de artsen hadden gewenst maar ze begrepen mij: het ging niet goed met mijn autistische zoon. Die had mij nodig, ik voed hem in mijn eentje op. Ze hadden alle begrip gelukkig. Als ik er aan toe ben ga ik nog “niet rennen maar plannen” volgen via de ergotherapeut in het ziekenhuis
3. Hoe ga jij hiermee om?
Antwoordt. Open en eerlijk naar de buitenwereld, ik zeg gewoon waar ik moeite mee heb, dan weten mensen waar ik tegen aan loop en kunnen ze er rekening mee houden en weten ze wat ze wel of niet kunnen verwachten. Ik hou van duidelijk en wens een ander dat ook. Ik ben blij dat ik heel vlot geaccepteerd heb dat ik alles niet meer kan zoals eerder, dus ik voer geen strijd met mezelf en ik voer geen toneelstuk op voor de buitenwereld. Ben gewoon mezelf. Het is wat het is. Ik ben een positief ingesteld mens en met een grote dosis humor en zelfspot maak ik er het beste van
5. Hoe gaat jij partner en gezin hiermee om?
Antwoordt. Ik heb op dit moment geen partner, ik ben alleenstaande moeder van een 13 jarige autistische zoon. En in het kader van “ieder nadeel heeft zijn voordeel”: mijn zoon begrijpt mij en ik begrijp mijn zoon nog veel beter sinds mijn hersenletsel. Bepaalde dingen van nah en autisme overlappen elkaar. Onze band is alleen maar sterker geworden
6. Wat doe je nu in je dagelijks leven?
Antwoordt. Ik werk niet maar ben wél druk met het huishouden, opvoeden van mijn puber en bezig met het opknappen van onze nieuw stulpje, bezig in de tuin, zorgen voor de beestenboel. Heb daarbij hulp van mijn woonbegeleidster en huishoudelijke hulp.
Af en toe maak ik een tekening of schilderij en ik brei graag, dat is echt ontspanning
7. Waar heb jij de meeste moeite mee?
Antwoordt. De onkunde bij instanties waar je mee te maken hebt. Heb heel wat strijd moeten leveren om de juiste hulp te krijgen, ook voor mijn zoon. Kost ontzettend veel energie maar gelukkig heb ik een lange adem en ben ik koppig haha
8. Zijn er positieve kanten die in jouw leven met NAH plaatsvinden?
Antwoordt. Jazeker! Heb weer contact met een vriendin van vroeger, zij heeft ook hersenletsel en we hoeven elkaar niks uit te leggen. Onbetaalbaar. We gaan binnenkort er een paar dagen tussenuit samen. En ik heb via Instagram een lotgenoot leren kennen die in hetzelfde dorp woont. Hij loopt ook tegen onbegrip aan. Dan kun je toch veel voor elkaar betekenen
Antwoordt. En ik ben sinds mijn hersenletsel gestopt met roken! Moeiteloos, ik vind het sindsdien ontzéttend stinken
9 .Wat wil jij graag dat de mensen van jou weten?
Antwoordt. Dat ik vecht voor mezelf en mijn zoon en dat ik ontzettend trots ben op mezelf dat ik het allemaal voor elkaar boks in mijn eentje! Want het is en blijft een lastige puzzel
10 . Heb je een tip voor mensen zonder NAH?
Antwoordt. Kijk dat filmpje van Giel Beelen, over overprikkeling. Dan weet je een HEEL klein beetje wat NAH inhoudt, een fractie. En bezoek de site hersenletsel-uitleg.nl, daar staat heel veel nuttige informatie. Maar besef wel: je kunt NAH pas écht begrijpen wanneer je het zelf hebt…
En: vergeet niet dat ieder hersenletsel anders is alsmede het leven van iemand met NAH, het gezin, randfactoren.
Hartelijk dank Bianca de Jonge dat je mee wilde doen aan de 10 vragen.
ELK GEZICHT HEEFT ZIJN EIGEN VERHAAL.
Zou jij deze 10 vragen willen beantwoorden, zodat ik het in zijn geheel kan plaatsen op deze pagina.
Mail het mij met jouw antwoorden erbij naar; liekyvandervelden@live.nl
Dankjewel voor jouw ervaringen en jouw antwoorden.

Groetjes van

Lieky Van der Velden

(beheerder)

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Jennette Mooibroek 10 vragen & aandacht voor hersenletsel.nl

 

Vandaag  heb ik een gesprek met Jennette Mooibroek.

Jennette had een bericht geplaatst op mijn besloten Facebook pagina.

Daar wilde ik meer van weten. Daarom ga ik nu een gesprek beginnen met Jennette Mooibroek.

 

Goedemorgen Jennette leuk dat je er bent.

???????

 

VRAAG: Mijn eerste vraag is:  Wie is Jennette Mooibroek?

ANTWOORD: Jennette is een gedreven vrouw, die afgekeurd is en zich nu inzet voor de patiënten vereniging hersenletsel.nl, ik ben zo actief omdat ik uit ervaring weet hoe belangrijk het is om op te komen voor mensen met hersenletsel. Je kunt als “patiënten” onderling veel van elkaar leren!

 

Jenette ik heb begrepen dat jij je ontzettend veel inzet voor de patënten verenigen hersenletsel.nl

Jennette, jouw bericht ging over lid worden bij de Patienten vereniging hersenletsel.nl jij bent voorzitter van de regio Noord. (Dat is Groningen en Drenthe en sinds kort ook Friesland)

 

VRAAG: Wat heb jij  met NAH?

ANTWOORD: Ik heb zelf op moederdag in 2009 een  hersenbloeding gehad, ik was rechts verlamd en kon niet meer praten! Ik heb zelf ook het warme bad ervaren van de lotgenotengroepen en de vereniging!

 

VRAAG: Jij hebt zelf een lotgenoten groep in Groningen, Friesland en Drenthe ? Wat kan je daar over vertellen?

ANTWOORD: Wij hebben hier veel lotgenoten contactgroepen en organiseren allerlei leuke dingen hier!! In Groningen/Drenthe zijn 20 lotgenotengroepen, das toch FANTASTISCH

 

 

VRAAG: Wat kan de De patiëntenvereniging Hersenletsel.nl  betekenen voor mensen met NAH.

ANTWOORD: Ze organiseren: lotgenotengroepen, daar heb ik best veel nieuwe vrienden ontmoet, die mij begrijpen en die ik niets uit hoef te leggen! Dat is echt super!

 

VRAAG: Wat organiseren ze meer?

ANTWOORD: Ze organiseren Jongerenweekenden, dat is voor mensen tot 65 jaar, dat zijn zelfmanagement weekenden, waar een trainer het weekend leidt! Echt dat zijn zulke mooie weekenden! Ook organiseren ze wel eens een masterclass, ook supertop!

 

VRAAG: Wat houd precies een masterclass in?

ANTWOORD: In een masterclass worden dingen uitgelegd over hersenletsel, door professionals, maar ook door lotgenoten! Dit is zeer leerzaam! Door Corona is er natuurlijk veel NIET georganiseerd, maar dat is niet anders!

 

VRAAG: Ze geven ook een hersenletselmagazine uit,

Hoe vaak is dat per jaar?

 

ANTWOORD: die krijg je 3 à 4 x per jaar!

Je  kan gevraagd worden om mee te werken aan “onderzoeken” jij bepaalt allemaal zelf of je dat wilt of kunt natuurlijk!

 

VRAAG: Hoe zit het met Lotgenotenbijeenkomsten?

ANTWOORD: In allerlei regio’s kunnen ze nog wel vrijwilligers gebruiken om zich in te zetten voor de vereniging en bijvoorbeeld een groep gaat draaien in zijn/haar eigen regio of voorlichting geven, je kan worden opgeleid tot ambassadeur! Misschien vind je een bestuursfunctie leuk enz. enz.

 

VRAAG:  Waar staat de vereniging voor?

ANTWOORD: De 3 pijlers van de vereniging zijn: Belangenbehartiging, lotgenotencontact en voorlichting!

BELANGENBEHARTIGING: Het landelijk werkt er hard aan om de belangen van mensen met NAH onder de aandacht te brengen en natuurlijk doe je dat regionaal ook. Het landelijk schuift wel een om de tafel met een politicus, ze maken zich echt hard voor de vereniging.                                   Daarvoor is het natuurlijk wel nodig dat de vereniging nog groter wordt, want hoe meer leden des te meer invloed!!!!!

LOTGENOTENCONTACT: Dat is per regio verschillend, maar in elke regio is het er wel,                    in de ene regio zijn er best veel groepen, in de andere wat minder, dat heeft vaak ook te maken met het aantal vrijwilligers! Wat ik kan vertellen over de regio Noord (Gr, Fr, Dr) is dat wij wel    25 lotgenotengroepen hebben, sommige groepen zijn voor ouderen, andere gemengde leeftijd en er zijn ook groepen tot maximaal 65 jaar! Ik leid zelf 2 groepen in Assen, tot 65 jaar, het is zo mooi om te  zien dat mensen zo betrokken zijn met elkaar, veel mensen noemen het een warm bad! Ik heb er behoorlijk wat nieuwe vrienden door gekregen! Wat we bij mij op de groep doen is samen praten, samen lachen en soms samen huilen en dat mag en kan allemaal. Niemand vindt dat raar, mensen voelen zich op hun gemak in de groep, prachtig toch!! Maar we gaan wel altijd lachend naar huis! Ook organiseren wij in 1x per jaar een dag weg met de boot en 1x per jaar een Kerstbijeenkomst, daar komen meer dan 100 mensen per keer, fantastisch toch?

Het landelijk organiseert “Jongerenweekenden” daar komen maximaal 15 personen, leeftijd ongeveer tot 65 jaar. Het is een zelfmanagement weekend met een trainer!!!     We zitten met elkaar in een hotel, in het Noorden van het land. De mensen komen uit het hele land naar het Noorden, van Zuid-Holland, Brabant, Friesland, Gelderland enz.      ook dat is weer zo’n warm bad! Echt fantastisch om mee te maken. We hebben een onderwerp en daar hebben we het met elkaar over in het weekend, met rustpauzes en met eten! We starten op vrijdag om half 8 ‘s avonds en stoppen op zondagmiddag na de lunch!                                                                                                                                    Zoiets kost 185 euro inclusief 2x ontbijt, 2x lunch, 1x diner, elk een aparte slaapkamer, fantastische mensen en een geweldig weekend! Het geld dat dit weekend meer kost doet de patiënten vereniging landelijk erbij!

VOORLICHTING: Dat doen we op veel plaatsen in het land, lezingen geven in ziekenhuizen, op congressen enz. er worden ervaringsdeskundigen gevraagd voor onderzoeken, om daar je mening over te geven enz. enz.

 

VRAAG: Tot slot; Wat wil je nog graag aan de luisteraars laten weten?

ANTWOORD:DUS HET IS BELANGRIJK DAT DE VERENIGING GROOT BLIJFT EN VOORAL NOG GROTER WORDT! ALS JE LID WORDT KRIJG JE EEN WELKOMSTPAKKET MET HERSENLETSELMAGAZINES (dit is een kwartaalblad met allerlei info vanuit de vereniging) je krijgt allerlei folder en een boek!!     De kosten zijn: 32,50 per jaar, dat is nog geen 3 euro in de maand, das best goedkoop! Heb je een partner of een naaste die kan, als jij lid wordt voor 15 euro ook lid worden! 

 

Jennette ik wil je hartelijk danken voor dit gesprek.

Alle vragen en antwoorden zijn ook rustig na te lezen op onze website  www.luisternaarnah.nl

 

What do you want to do ?

New mail

Elk gezicht heeft zijn eigen verhaal – Anita de Blok

ELK GEZICHT HEEFT ZIJN EIGEN VERHAAL.

Het is niet altijd wat het lijkt. Elk gezicht heeft zijn eigen verhaal.

Ik heb 10 vragen voor je Anita de Blok.

 

1 wie is Anita de Blok

 

Antwoordt. Ik ben geboren in Den Bosch en woon sinds afgelopen jaar in Meterik. Met mijn huidige man (mijn 3e) en mijn dochter Tamara van 25. Zij heeft ASS en ADD en woont daarom nog thuis. Ik ben 62 jaar oud.

 

2 wat is jou overkomen?

 

Antwoordt. Heel veel maar ik beperk mij nu tot mijn herseninfarct op 5 januari 2015

 

3 hoe ging het verder?

 

Antwoordt. Ik had mijn eigen administratiekantoor en zat middenin een faillissement van een klant. Ik KON dus gewoon niet stoppen met werken. Ze bleven mij bellen en mailen terwijl ik op de stroke unit lag. Er was zelfs 1 klant die werk bracht in het ziekenhuis en zei “heel vervelend dat dit je is overkomen maar dit zal toch moeten gebeuren”.  Hierdoor ben ik steeds slechter geworden en uiteindelijk na 4 maanden kon ik niet meer praten. De revalidatiearts zei op dat moment tegen mij “of je stopt met werken of ik stop met jou”.

Dat was het moment waarop ik besloot mijn bedrijf uit te schrijven en mijn klanten over te dragen aan een collega. Dat gebeurde op 1 juni 2015

 

4 heb je hulp of revalidatie gehad?

 

Antwoordt. Ja ik heb 6 maanden eerst fysiotherapie en ergotherapie gehad en omdat ik alleen maar kon huilen kreeg ik meteen een psycholoog erbij. Toen mijn spraak steeds slechter werd kwam er ook een logopediste bij. De logopediste vertelde mij dat ik mijn brein niet de tijd gaf om te herstellen en daardoor mijn brein dingen ging uitschakelen om de kans te krijgen te herstellen en dat ik beter naar mijn lichaam moest luisteren. Ook leerde zij mij voor het eerst in mijn leven dat ik niet altijd met “goed” moet antwoorden als iemand mij vroeg hoe het met mij ging. Dat was ik gewend te doen. Dat heeft me bijna al mijn vrienden gekost maar heb t wel gedaan.

Wat hulp betreft is mijn man dichterbij huis gaan werken zodat hij ‘s nachts thuis was. Hij werkte in Aberdeen toen het gebeurde en ik mocht alleen naar huis als er iemand thuis zou zijn ‘s nachts. Anders moest ik naar een revalidatiecentrum en dat wilde ik niet.

 

5 wat doe je nu in het dagelijks leven?

 

Antwoordt. Ik heb heel veel tijd nodig gehad om de situatie te accepteren. Heb 6 mnd na mijn infarct een zelfmoordpoging gedaan die mislukt is en 11 mnd na mijn infarct heb ik de huisarts verzocht mij hierbij te helpen. Hij vroeg mij toen tinnitus therapie te gaan doen en met een psycholoog te gaan praten. Ik had er al diverse gehad die mij niet hielpen maar nu kreeg ik er 1 die mij begreep en waar ik hulp van kreeg. In maart 2018 ben ik in een rolstoel beland door een foute operatie die in 1993 had plaats gevonden en daarvoor heb ik uiteindelijk in december 2018 een neurostimulator gekregen. Het heeft een jaar geduurd voor die goed was afgesteld en begin 2020 voelde Ik mij goed genoeg om uit te gaan kijken naar vrijwilligerswerk. Ik kwam terecht bij Synthese waar ik mensen kon gaan helpen met thuisadministratie. Op 6 maart had ik mijn eerste cliënt en die was heel blij met mij en een paar dagen later was ik opnieuw bij haar om wat zaken op orde te krijgen. En toen sloeg de corina genadeloos toe. Ik werd ziek op 12 maart en werd verplicht in thuisisolatie te gaan. Op 19 maart kreeg ik er koorts bij en moesten ook mijn man en dochter in thuisisolatie. Na 9 weken mochten zij weer naar buiten en na 12 weken mocht ik weer naar buiten. Maar beter ben ik nog steeds niet. Het virus heeft me volledig gesloopt. Ik heb nog een infectie in mijn oogkas en erg benauwd en buiten adem zodra ik iets doe. Maar ik ben eindelijk op de goede weg mag ik na 15 weken zeggen.

 

Verder heb ik 5 poezen, 2 paarden van het grootste ras ter wereld (Shire) moeder en zoon en een mini varkentje. Zij zorgen ervoor dat ik regelmatig voet buiten de deur zet.

 

6 hoe ga je hiermee om?

 

Antwoordt. De ene dag wat beter dan de andere. Op het moment ben ik al blij met een “goede” dag

 

7 waar heb je het meeste moeite mee?

 

Antwoordt. Het feit dat ik niet meer kan werken betekent dat ik 100% financieel afhankelijk ben van mijn man en juist mijn zelfstandigheid en onafhankelijk was mijn grootste goed. Ik vind mijzelf nutteloos voor de maatschappij en een last voor mijn man en dochter. Zij zien mij niet als last

 

8 zijn er positieve kanten die in jouw leven met NAH plaats vinden?

 

Ik kan veel meer voor mijn dochter betekenen en haar helpen met haar worstelingen

 

9 wat wil jij graag dat de mensen van jou weten?

 

Antwoordt. Dat ik niemand in de steek heb willen laten toen ik er niet meer kon zijn zoals zij dat nodig hadden

 

10 Wat wil jij ons nog vertellen.

 

Antwoordt. ik heb na mijn eerste scheiding in 1983 heel lang alleen gewoond en durfde pas 10 jaar later opnieuw een relatie aan te gaan. Nadat ik eerst een studie had afgerond en een leuke baan had gevonden wilde ik in de avonduren en weekends wat leuks ondernemen waarmee ik ook iets goeds deed voor de maatschappij. Ik begon als stenograaf bij de vergaderingen van de lokale omroep in Rosmalen. Tot er iemand weg ging die op zondag een sociaal cultureel programma had. Dat wilde ik graag proberen. Ik kreeg veel complimenten over mijn programma en men zei dat ik een prettige stem had om naar te luisteren. Ik werd door een collega gevraagd om zijn jazz programma te presenteren omdat hij geen goede stem had en ik werd gevraagd voor een live politiek praatcafé. Ik heb n heftige discussie geleid met Chriet Titulaer en diverse gave interviews gehad waaronder die met Percy Sledge mij het meest dierbaar was. Ik ben gestopt toen ik in 1992 met de vader van mijn dochter trouwde en naar Helmond verhuisde.

 

Hartelijk dank Anita de Blok dat je mee wilde doen aan de 10 vragen.

ELK GEZICHT HEEFT ZIJN EIGEN VERHAAL.

Zou jij deze 10 vragen willen beantwoorden, zodat ik het in zijn geheel kan plaatsen op deze pagina.

Mail het mij met jouw antwoorden erbij naar; liekyvandervelden@live.nl

 

Dankjewel  voor jouw ervaringen en jouw antwoorden.

Groetjes van Lieky van der Velden

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

10 vragen 10 antwoorden – Bouchra

1 . Wie is Bouchra?

Ik heet bouchra ik ben 40 jaar

 

  1. Wat is jou overkomen ?

ik las in mijn dossier toen ik op een dagcentrum zat en inzage kreeg om in mijn evaluatie plannen ik was toen rond de 20/25jaar te lezen dat toen ik baby was van de commode was gevallen mijn moeder bevestigde dit toen ik rond de 34 jaar was in die tijd had ik individuele begeleiding thuis ik was in die tijd erg bezig met mezelf leren kenen en ging op onderzoek uit met mijn begeleidster in die tijd dan heb ik het over het jaar 2010 dat ik begeleiding thuis kreeg en in 2011 wist ik pas dat ik een niet aangeboren hersenletsel heb na dat het werd bevestigd door stichting mee amstel en zaan na dat ik daar een IQ test had gedaan daarna werdt het nogmaals bevestigd door heliomare voor mensen met NAH in amsterdam dit was een hele klap voor mij maar ook voor mijn familie die al die tijd hadden mee gekregen dat ik een verstandelijke/lichamelijke beperking had

 

  1. Heb jij hulp en of revalidatie gehad

Ik heb hulp van heliomare gehad door cognitieve trainingen te volgen en ik heb begeleiding die mij nog steeds ondersteuning geven

 

4 .Wat doe je  nu in je dagelijks leven?

ik woon begeleid zelfstandig ik krijg 12uur begeleiding verdeeld over 3 dagen dan reken ik ook dagbesteding er bij mee

daarnaast knutsel ik veel om te kunnen ontspannen fiets ik regelmatig

 

  1. Hoe ga jij hiermee om?

ik heb net als ieder ander goede en minder goede dagen er waren zware dagen weken en jaren waar in ik nu ben gegroeid maar heb

zeker dagen waarin  ik gemengde gevoelens heb  verwarring en ben ik erg onrustig of emotioneel vooral als ik zoveel tegelijk moet leren of oefenen soms wordt er veel van me gevraagd en dat maakt me het meest moe

 

  1. Waar maak jij je de meeste zorgen om?

dat ik me nooit begrepen zal voelen door de mensen om mij heen

 

  1.  Waar heb jij de meeste moeite mee?

het accepteren dat ik NAH heb vind ik nog altijd moeilijk vooral omdat ik het zo laat heb gehoord doet me het meest pijn nog altijd

 

  1. Zijn er positieve kanten die in jouw leven met NAH plaatsvinden?

ja zeker alleen zie ik dat niet altijd door mijn emoties maar met goede hulp en begeleiding leer ik steeds meer om naar het positieve te kijken

  1. Wat wil jij graag dat de mensen van jou weten.

dat het leven voor iemand met nah niet zoals het leven van iemand met een handicap is dat mensen niet te veel naar het uiterlijk moeten kijken en niet moeten oordelen over het leven van een ander want het hart verteld hoe iemand is dat er niet naar wat iemand niet kan moet gaan kijken want iedereen heeft zijn eigen kwaliteiten of je nou een verstandelijk of lichamelijke of misschien wel een geestelijke beperking hebt en of je nou nah hebt gekregen op jonge leeftijd of oudere leeftijd iedereen heeft zijn manier van groeien en verbeteren en accepteren

 

  1.  Waar heb jij behoefte aan?

ik heb vooral behoefte aan acceptatie dat ik me gelukkig voel dat ik niet bang hoef te zijn om fouten te maken ik heb behoefte aan gelijkheid liefde en vertrouwen in mijzelf

 

 

 

Bouchra ik wil je hartelijk danken voor dit bericht

What do you want to do ?

New mail

Elk gezicht heeft zijn eigen verhaal – Diederik Wierenga

Ik heb 10 vragen gesteld aan Diederik Wierenga
  1. Wie is Diederik Wierenga ?
Ik ben Diederik, 46 jaar en woon in Norg.
2. Wat is jou overkomen?
In mei 2009 heb ik een herseninfarct gekregen in mijn kleine hersen, links
Hierdoor is mijn motoriek erg aangetast en ook een beetje mijn cognitieve, korter lontje en directer geworden, en ik kan moeilijker mijn emoties de baas.
3. wat is er met je gebeurd?
Best wel weinig, ik ging vrijdag nacht slapen als een “gezonde” en werd wakker in het ziekenhuis als iemand die bijna niets meer kon.
Ik kon praten en mijn rechter arm en hand bewegen voor de rest ging dat erg moeizaam of helemaal niet meer.
4. Heb jij hulp en of revalidatie gehad?
Revalidatie in Beatrixoord te Haren gehad (umcg) daarna nog 2 jaar ondersteuning van een ergotherapeut.
Zij heeft mij geholpen om weer zoveel mogelijk mijn dagelijkse handelingen te oefen en geholpen bij aanvraag van een driewiel fiets.
5. Wat doe je nu in je dagelijks leven?
Vrijwillgers werk, nu bij Toegankelijk Noordenveld maar ook help ik bij evenementen die hier in Norg georganiseerd worden, denk aan drentsefiets4daagse, streetrace (met mtb over obstakels heen) en andere sport evenemten als deze er zijn.
Verder sport ik zelf erg veel, fietsen, wandelen en hardlopen.
6. Hoe ga jij hiermee om?
Gewoon denk ik, de meesten weten goed wat ik echt niet kan en anders geef ik dit duidelijk aan.
Ik wordt als een normaal volledig persoon behandeld, oftewel net als iedereen.
7. Waar heb jij de meeste moeite mee?
Dat anderen problemen hebben met mijn beperkingen.
Zij zien beperkingen opdat zij graag willen dat jij kunt wat zij willen en kijken voornamelijk wat ik niet kan.
Diegenen waar ik goed mee kan opschieten die kijken wat ik allemaal kan.
8. Zijn er positieve kanten die in jouw leven met NAH plaatsvinden?
Die kon ik in het begin echt niet zeggen maar in de loop der tijd heb ik andere mensen en ander eigenschappen van mij zelf geleerd waar ik erg bij mee ben.
Dat ik op dit moment gewoon met de anderen mee kan doen, behalve dat ik niet meer hoef te werken heb ik nu een leven als ieder ander!
9 .Wat wil jij graag dat de mensen van jou weten?
Dat ik Diederik ben en niet een zielig figuur maar iemand die vol in het leven staat en net als een ander ook wel eens vol op zijn plaat gaat.
Behandel mij zoals je zelf behandel wilt worden.
Ik ben geen gehandicapte!
10 . Heb je een tip voor mensen zonder NAH?
NAH getroffenen zijn de zelfde als voor dat men getroffen is, we uiten ons nu anders dan men gewend is van ons.
Richt je op de nieuwe ik van een getroffene en je zult fantastische dingen zien.
Tot slot,
Wat wil jij nog graag aan ons laten weten?
Je bent alleen beperkt als je niet in mogelijkheden kan denken.
Dankjewel Diederik voor jouw ervaringen en jouw antwoorden.
Wil jij ook graag meedoen aan een 10 vragen bericht? Laat het mij weten. Oke
What do you want to do ?

New mail

Elk gezicht heeft zijn eigen verhaal : Margriet W

 

  1. Wie is Margriet W
  • Ik ben Magriet Heb gewerkt in een kapperszaak.
  • Mijn baas Daimjen vond dat ik niet meer snel genoeg was om de klanten te helpen.
2. Wat is jou overkomen?
  • Ik kreeg een ernstig auto-ongeluk in 2018. Op de fiets onderweg naar mijn werk werd ik aangereden door een auto. In het ziekenhuis kreeg ik een herseninfarct. Na enkele onderzoeken mocht ik 1 dag later naar huis. Vanaf toen voelde ik mij een heel ander mens. Ik was mijzelf niet meer en mijn hoofd voelde totaal anders.
3. Kan je uitleggen welke gevoelens jij hierbij had?
  • Tja,………ik was in de war en bang, had vaker hoofdpijn, ik was mijzelf lastig, stress en angst. Wist niet met deze gevoelens om te gaan. Ik kon ook niet uitleggen waarom ik mij zo voelde.
  • Ik hoopte  dat het gaat straks over was, weer normaal zou worden. Maar nee, het werd alleen maar erger.
4. Heb jij hulp bij nazorg gehad?
* Helemaal niets. maar dat kwam ook niet bij mij op dat het misschien wel nodig was.
5. Hoe ga jij hiermee om?
* Dat kan ik niet. Ik weet ook niet hoe. Ik vraag steeds, duurt dit nog lang?
6. Wat doe je nu in je dagelijks leven?
* eigenlijk niets meer. Omdat het niet meer gaat. Ik was gewent te gaan werken maar mijn baas zag dat anders. Ik hoefde niet meer te komen omdat hij aan mij niets meer had.
7. Waar maak jij het meeste zorgen om?
* Mijn relatie maakt mij zorgen. Ik weet niet hoe ik met mijzelf moet omgaan en mijn man weet dat ook. Nu is dat lastig.
9. Wat wil jij graag dat de mensen van jou weten.
  • ik wil graag contact met lotgenoten. Ben daarom blij met deze pagina. Ik heb hier meer gelezen waar ik iets mee kan. Omdat ik nu weet ik ben niet de enige. Ben blij dat ik anderen kan vragen hoe doen jullie het zo.
10. Tot slot, Wat wil jij nog graag aan ons laten weten?
* Heb geduld met mij.
Bedankt voor jouw verhaal. Magriet W
Groet van Lieky
What do you want to do ?

New mail