Lieky in gesprek met Peter van der Puyl – Zondag 9 januari 2022

Klik hier voor de directe link naar de pagina van Peter bijhet Digitale Info Loket

De weblog van Peter van der Puyl

  1. Wie is Peter van der Puyl

Ik ben Peter van der Puyl. Vader van Daphne en Arjan en opa van Mitchell, Fleur, Gijs en Mick. In 2010 ben ik na een dubbele burn-out mijn eigen bedrijf No Corners begonnen. Naast werken heb ik een grote passie voor rockabilly, oldtimers, jukeboxen en de jaren 50. Want ja, ook naast werken zijn er nog veel leuk dingen in het leven.

Wat is jou overkomen Peter?

In de nacht van 3 op 4 november 2020 heb ik een herseninfarct gehad. Resultaat was dat ik met een verlamd been en een verlamde arm (rechts) op de intensive care ben beland. Gelukkig had ik mijn geheugen nog en kon ik communiceren.

Wat waren de gevolgen van je herseninfarct?

Of was het, het einde van je bedrijf?

Het resultaat was dat ik minuten per dag kan werken. Gelukkig had daar in het verleden over nagedacht. Daar waar nodig heb ik mensen in mijn omgeving die ervoor kunnen zorgen dat belangrijke functies doorgang vinden. Bepaalde mensen kunnen over wachtwoorden en procedures beschikken om de kritieke processen doorgang te laten vinden.

Als onafhankelijk ICT-adviseur denken we over dit soort zaken na voor onze klanten. Zaak is het dan om dit voor je eigen bedrijf ook goed te regelen.

Je kreeg op een gegeven moment revalidatie, hoe heb je dat ervaren? dagen bestonden volledig uit oefenen, rusten, oefenen rusten.

Wat waren dat voor oefeningen?

Mijn eerste oefening was midden in een gymzaal opstaan zonder hulpmiddelen. Oefenen varieerde van lopen, hand en arm oefeningen, ergotherapie en voorlichting over de gevolgen van hersenletsel. Een van de fysiotherapeuten snapte pijn instelling. Na een paar weken naar buiten. Oude spijkerbroek aan en oude bergschoenen en lopen. Over modderpaadjes en als er een droge sloot was, zien dat ik erin kon klimmen er weer uit komen. Dit was voor mij een enorme drive om risico’s te nemen.

Verder verzamelde ik oefenmateriaal. Houten blokjes om te stapelen. Knikkers om mijn hand en vingers te trainen. Roerstaafjes om op te pakken en weg te leggen. Als ik wakker was dan was ik aan het oefenen. Een van de fijne dingen was dat er een zwembad was. Daar ik naast mijn zittende oefeningen wat vrijer bewegen.

Hoe heb je het in en met je bedrijf kunnen handelen?

Het geluk was dat ik net twee grote projecten had afgerond. Bijna direct heb ik contact opgenomen met mijn klanten en de situatie besproken. Was moet doorgang vinden en wat kunnen we uitstellen. Bij dit soort gesprekken leer je je klanten wel kennen. Voor een van mijn klanten heb ik vanuit de kliniek nog een presentatie verzorgt voor de raad van toezicht. Was mega zwaar, daarna lag ik echt ziek te zijn in de badkamer, maar ik had het wel gedaan. Verder lukte het ook nog om twee kleine nieuwe opdrachten binnen te halen. Schijnbaar is de basis van mijn bedrijf wel in orde.

Overigens heb ik natuurlijk ook leveranciers. Ook die leer je kennen in zo een periode. Gelukkig zijn er dan ook mensen die je door zulke moeilijke tijden helpen. Ook financieel.

 

Een leven lang bankhangen, tv kijken en in bed liggen is geen optie voor jou.

Wat ben jij voor jezelf gaan doen om je leven verder te verbeteren?

Voor mij is het toverwoord trainen. Al mijn energie eerste jaar in trainen gestopt.

Fietsen

In de kliniek fietste ik nog geen twee kilometer. Daarna was ik op. Begin dit jaar kwam ik op zeven kilometer. Nu staat het record op 57,8 km met een gemiddelde van 20 km / uur.

Lopen

Het is nog altijd moeilijk om te lopen. Coördinatie, evenwicht en kracht zijn niet meer wat het is geweest. Ook zijn er spieren die lang niet zijn gebruikt. Die lijken wel verdwenen. Omdat lopen zo meoilijk is heb ik de uitdaging aangenomen om te gaan hardlopen. Eerst op het gras want vallen hoort erbij. Doel nu is om in juni vier mile (6.4 km) te gaan hardlopen.

Waar had je de meeste moeite mee?

Mensen die niet luisteren.

Arts die een brace aanmeet terwijl ik aangeef dat dit niet werkt. Resultaat ik loop mijn voet kapot en kan zes weken niet meer lopen.

Combinatie van medicijnen krijgen die niet mogen. Ook gaat de overdracht van informatie niet altijd vlekkeloos.

Alle ongevraagde adviezen die je krijgt. Heel frustrerend. En de opmerkingen dat je je grenzen moet bewaken. Grrrrrrr.

En vragen over je gezondheid waaruit blijkt dat men gewoon niet weet wat er speelt. Dan heb ik liever geen vragen dan vragen waaruit blijkt dat er geen oprechte interesse is.

Er is vanuit de overheid niets geregeld voor kleine ondernemers. Een situatie als deze is ook niet te verzekeren. Een inkomens verzekering is al duur maar het voortbestaan van je bedrijf is niet te doen. Gaat het fout dan ga je failliet en moet je terugvallen bijstand of nog minder. Als er ondersteuning zou zijn is de schade mogelijk te beperken en blijven de kosten voor de gemeenschap uiteindelijk lager. Het is niet alleen het bedrijf maar ook medewerkers klanten en leveranciers.

Door zoiets als een CVA ga je wel inzien wat nou echt belangrijk is he Peter? Wat heb jij geleerd uit je ervaringen met je CVA?

Omdat ik twee keer eerder wat langer ziek ben geweest kon ik misschien wat makkelijker de knop omzetten. Mijn focus was direct, wat is nu echt belangrijk. Als je niet zelfstandig naar het toilet kan of kan douchen dan worden dit soort vragen in eens heel eenvoudig te beantwoorden.

Peter jij hebt een eigenbedrijf. Na je CVA moest je op heel veel zaken en mensen terugvallen en dit bevestigde voor jou dat je niet alles zomaar moet laten gebeuren, maar zelf de regie moet houden.

Hoe heb jij dit aangepakt?

Gelukkig had ik hier plannen voor klaarliggen. Mijn toenmalige vrouw had ooit aan mij gevraagd. Hoe moet het verder als jij er niet meer bent? Dat in combinatie met de adviezen die wij aan onze klanten geven moet je dat zelf ook doen. Wij vragen onze klanten ook, kan je je kerntaken uitvoeren als je ICT-systemen niet beschikbaar zijn? De berichten in de media met betrekking tot sybercriminaliteit geven wel aan hoe belangrijk dit is. Maar ook vragen als, je moet terugvallen op een back-up:

  • Heb je naast de gegevens ook de apparatuur en software beschikbaar
  • Hoelang duurt het om te herstellen?
  • Hoever moet je terug in de tijd met je back-up en wat gaat er dan verloren?
  • Welke kerntaken komen stil te liggen? (zorg-dieet-medicatie)

 

Jij wilt mensen met een eigenbedrijf waarschuwen. Of inzicht geven wat je zou kunnen doen als je je een eigenbedrijf hebt.

Ik kan mij voorstellen dat mensen er niet aan willen denken……….als….als…als

Wat betekent het voor mensen die een bedrijf hebben voor ondernemers die verrast zijn door een CVA?

Je hebt kritieke zaken in je bedrijf. Dat loopt van je ICT, medewerkers en jij de ondernemer. Wat als een van deze zaken uitvalt? Kunnen er bijvoorbeeld mensen betalingen verrichten als jij als ondernemer uitvalt. In de praktijk heb ik gezien hoe een ondernemer medewerkers/ ZZPers verloor maar zijn voorraden en machines werden verkocht omdat de rekeningen niet werden betaal. Het resultaat was dat na twintig jaar bouwen een binnen een paar maanden weg was.

Jij hebt ook een website en je schrijft blogs.

Waar kunnen de luisteraars jou bereiken Hoe heet je website?

www.nocorners.nl

https://www.nocorners.nl/category/persoonlijk/

Maar ook op facebook en linkedin

Wat was je diepste dal geweest?

Dat ik naast mijn CVA ook ben gescheiden

 

Heb je een tip voor mensen zonder NAH?

Steek je kop niet in het zand. Het is niet leuk om over zakelijk en privé ongeluk na te denken. Maar als het fout gaat, wat zijn de gevolgen voor je gezin, familie en vrienden, personeel en klanten? Neem je verantwoording

 

Wil je nog ergens op terugkomen Peter?

Ik zie een parallel in het nadenken over risico’s. Veel MKB-ondernemers willen eigenlijk niet nadenken over risico’s en bijvoorbeeld ICT-beveiliging. Vaak hoor ik dan:

 

  • Dat is toch het probleem van de ICT-leverancier? Ik denk dat het wel is geregeld. Zelf denk ik, het gaat om jouw bedrijf, jij bent verantwoordelijk
  • We werken in de cloud. Maar is dan alles geregeld? Als een datacenter met misschien wel duizenden klanten een probleem heeft, wanneer ben je dan weer operationeel? En kunnen dit soort leveranciers de beschikbaarheid echt borgen? Denk je het of weet je het zeker? Ga je dit uitzoeken dan vallen er nogal wat door de mand.
  • En dan de ondernemer die aangeeft dat het zorgelijk is. En vervolgens niets doet. Nu snap ik dat het lastig is om te bepalen waar je moet beginnen. Dan maar terugvallen op je leverancier? Die heeft economisch belang bij wat er wordt gezegd/ verkocht. En de slager die zijn eigen vlees moet keuren? Geen goed idee. Keer gratis gesprek van een half dagdeel is via de website aan te vragen. https://www.nocorners.nl/gratis-ict-adviesgesprek/

 

Tot slot alles wat hier verteld is kan je terug vinden op onze website www.luisternaarnah.nl

 

en op mijn website www.lotgenotencentrum.nl  klik op deelnemers en klik op de naam Peter van der Puyl

Dankjewel voor dit gesprek Peter.

Gesprek met Mick Röben Zondag 26 december 2021 .

  1. Wie is Mick Röben

Ik ben eigenlijk maar een gewone jongen, maar ik heb op jonge leeftijd iets ongewoons meegemaakt waardoor ik het leven op een hele andere manier ben gaan bekijken.

  1. Jij hebt al vanaf je 8ste levens jaar een hersenletsel.

Wat is jou overkomen Mick?

Mij is verteld dat ik vanaf mijn geboorte al een kleine vernauwing had in een van mijn slagaders, In feite kon die vernauwing daar niet zo veel kwaad, gezien die slagader best flink is. Maar op mijn 8e levensjaar is die vernauwing los gekomen en met de stroming mee ge naar mijn hersenen gegaan. Daar zijn je aderen veel smaller, dus is ie daar vast komen te zitten.

  1. Je hebt al vrij snel revalidatie gehad.

Dat moet wel voor een kind een belevenis zijn geweest.

Hoe heb jij dat ervaren?

Pfoe, hoe heb ik dat ervaren? Door mijn herseninfarct ben ik linkszijdig helemaal verlamd geweest. Ik heb in de eerste twee weken alleen maar in bed gelegen omdat ik niets meer kon. Het was zo vreemd om me niet meer te kunnen bewegen. Ik heb toen zo ongeveer iedere vorm van therapie gehad die je je kan bedenken. Ik was nog maar een kind, dus veel daarvan was spelenderwijs, niet altijd even leuk. Vaak wel!

4 . Hoe ben jij je schooltijd en studiotijd doorgekomen?

Ik ben na de basisschool naar de HAVO gegaan, omdat ik best een hoog IQ heb. In deze periode heb ik altijd volgehouden dat ik het wel kon, omdat ik niet anders behandeld wilde worden dan mijn klasgenootjes. Ik ben in die periode heel veel gepest, natuurlijk was dat niet fijn. Maar gelukkig was ik toen ook al erg eigenwijs.

  1. Inmiddels heb je werk. Wat doe je voor werk en hoe gaat dat je af?

Ja klopt! Ik ben op mijn 14e begonnen in het jazzcafé waar mijn moeder werkte, toen als glazenspoeler. Dan ging ik met een grote bak door het publiek om lege glazen op te halen en terug te brengen naar de bar. Daar ben ik verliefd geworden op de horeca, en daar werk ik nog steeds als barman, nu ongeveer 10 jaar. In het begin was dit wel lastig omdat er bepaalde regels zijn over hoe je je werk moet doen, maar omdat mijn linkerarm wel degelijk beperkt is in zijn mobiliteit heb ik mijn eigen manier van werken moeten ontwikkelen. Door dit te doen heb ik een eigen stijl, en misschien wel eigen persoonlijkheid als barman ontwikkeld. Maar ik ben ook maar een mens, dus hier en daar een foutje moet kunnen toch?

 

  1. In de 2e lockdown van afgelopen jaar heb je een soort mental breakdown gehad.

Wil je daar iets over vertellen? Wat was jouw ervaring?

Ja klopt, Ik woonde afgelopen jaar samen met twee studenten toegepaste psychologie. Als je daar genoeg tijd (Lees: 24/7) mee doorbrengt ga je je vanzelf dingen afvragen over wie je bent. Ik ben me daar de existentiële vragen gaan stellen als ‘wie ben ik?’ en ‘wat als ik geen NAH zou hebben’. Erg vreemde tijd.

 

  1. Op een gegeven moment had je besloten om professionele hulp in te roepen.

Ja klopt, ik merkte dat ik steeds vaker en steeds slechter in mijn vel zat. Doordat ik bepaalde ‘simpele’ dingen niet kon, en daar vreselijk van baalde. Ik was vooral boos op mezelf en vroeg me af waarom dat herseninfarct me is overkomen.

Waar heb of had jij de meeste moeite mee?

Ik heb een tijd terug een basgitaar gekocht. Maar ik kan er niet zo heel veel mee omdat mijn fijne motoriek links beschadigd is, en ik mijn vingers moeilijk los van elkaar kan bewegen.

Wat heeft het je opgeleverd?

De hulp? Tot nu toe heb ik alleen nog een MRI-scan kunnen doen omdat ik heel graag wilde weten wat de preciese gevolgen zijn van mijn NAH. Daarop is echt heel duidelijk littekenweefsel te zien. Ik heb inmiddels mijn medisch dossier in mogen zien waar ik heel veel  antwoorden uit heb kunnen halen over mijn eigen NAH.

Welke vragen en welke antwoorden hebben jou het meest geraakt?

Ik kreeg ooit de vraag “En als je straks je antwoorden hebt, wat dan? Wat wil je er dan mee bereiken”, dat vond ik een hele goeie.

En de antwoorden die mijn MRI-foto’s biedden waren een hele geruststelling. Want 20 jaar lang wist ik wel dat ik een herseninfarct heb gehad, maar ik had er geen beeld bij. Nu heb dat wel, letterlijk. Het is nu tastbaar geworden voor me.

 

  1. De opleiding die je nu doet, wat houd die precies in?

De opleiding die ik doe is onderdeel van de Fontys Acadaemy for Creative Industries. Hij heet CO IEMES, dat staat voor Communicatie – International Event, Music & Entertainment Studies. De naam zegt eigenlijk niet zo veel over de opleiding. Om het heel simpel uit te leggen ga je aan de slag met hoe je er voor kunt zorgen dat je de juiste mensen bereikt voor je product of service. Stel, je wil een boek schrijven. op mijn opleiding gaan we dan kijken naar de doelgroep, hoe oud zijn ze, hoe zijn ze te bereiken, wat zijn hun interesses etc. Daarnaast kijken we ook naar maatschappelijke trends, economische trends en nog 100 dingen meer. Ik ben dat nu aan het doen voor mijn verhalenbundel

9 . Je bent begonnen met het schrijven van Blog en een verhalenbundel over NAH.

Wat wil je hiermee bereiken?

In 20 jaar tijd heb ik me vaak onbegrepen gevoeld, door mijn NAH ben ik gepest, ben ik ontslagen van bijbaantjes of heb ik me simpelweg in een onhandige situatie weten te werken. Ik hoop dat de situaties die ik schets in mijn verhalenbundel tot de verbeelding van veel mensen spreken, met en júist ook zonder NAH. Zodat er hopelijk meer begrip komt voor mensen met NAH, en dat alles van de buitenkant te zien is.

Je had nog een oproepje willen doen, of mensen willen meewerken om hun ervaringen aan jou door te geven. Allemaal om meer inzicht te door te geven omdat er nog zoveel onwetendheid is over een leven met NAH.

Ja klopt, ik heb op jouw Facebookgroep al een korte toelichting geplaatst met het linkje naar mijn blog, daar staat nu een handjevol verhalen op die ieder een ander soort situatie schetsen. Van eten bij KFC tot verliefd zijn. Maar bijvoorbeeld ook hoe het was om weer in een MRI-scan te liggen.

Welke vraag heb jij voor de luisteraars en waar mogen ze hun bedragen naar toe sturen?

(Bedragen mogen verstuurd worden naar mijn persoonlijke bankrekening. Nee, flauw grapje.)

Zijn er momenten geweest waarbij jij je als persoon met NAH onbegrepen hebt gevoeld door je omgeving? Denk bijvoorbeeld aan het terugkeren naar je werk, of het moeten herzien van je energieverdeling, deel je ervaring alsjeblieft. Samen kunnen we onze omgeving bewust maken van onze belevingswereld! Berichten mogen gestuurd worden naar m.roben@student.fontys.nl

 

10  . Heb je een tip voor mensen zonder NAH?

Jeetje, zo ongelofelijk veel;

Don’t judge a book by it’s cover, om maar even mee te beginnen. Die uitspraak kent iedereen, maar dat is niet alleen voor mensen met NAH. Laat mensen in hun waarde

Tot slot,

Wat wil jij nog graag aan ons laten weten?

Geniet er van, het kan zomaar voorbij zijn!

Dankjewel  Mick, voor jouw ervaringen en jouw antwoorden.

Jij ook bedankt voor de uitnodiging!

 

Lieky in gesprek met Eveline Hund Zondag 19 december 2021

Klik hier voor de directe link naar de Bolderik

Klik hier voor de directe link naar Braingym

Klik hier voor de directe link naar het Digitale Info Loket

Hallo Eveline Hund uit Houten.

hallo Lieky

  1. Mijn eerste vraag aan jouw is, wie is Eveline Hund?

ANTWOORD Ik ben 43 jaar, ik woon met mijn man en 2 kinderen van 6 en 9 jaar in Houten. Ik ben geboren in een dorpje in de Betuwe (Buren). Als kind was ik heel verlegen. Ik hield heel veel van dieren en tekenen. Ik presteerde heel goed op school dus was het logisch dat ik ging studeren. In het gezin waarin ik opgroeide was ik de enige die introvert was, mijn ouders en grote broer zijn echte doeners. Ik was op jonge leeftijd al een denkertje. Ik werd later ook een studiebol. Ik studeerde Biologie, en ook heb ik de opleiding psychosynthese gedaan. Ik was vooral nieuwsgierig naar hoe werkt het leven?, hoe werkt een lichaam? en waarom ben jij jij en ik ik? Ik wilde alles weten. Uiteindelijk ben ik docente Biologie op een Middelbare school geworden en voelde mij voor de klas heel erg thuis. Het werken met pubers deed me goed, ik begreep al hun ongemotiveerdheid voor school en hun onzekerheden. Maar mijn carrière voor de klas duurde kort.

  1. Wat is jou overkomen?

ANTWOORD Ik ben aangereden door een grote auto, een bestelwagen toen ik naar mijn werk fietste. Ik was toen 26 jaar. Ik raakte bewusteloos en kwam op de IC terecht. Het was even spannend wat mijn letsel was, dus werd ik ook bewusteloos gehouden. Toen alles goed leek, mocht ik wakker worden en werd ik overgeplaatst naar Heelkunde om te herstellen van mijn wonden. Op de zaal liggen ook mijn eerste herinneringen. Ik herstelde in het ziekenhuis en thuis van mijn verwondingen. Ik had veel problemen met lopen, evenwicht houden (ik liep met een rollator in huis) en mijn aandacht erbij houden. Contact met mijn partner was lastig omdat ik geen gewoon gesprek kon voeren en niet goed kon functioneren. Ik kon niet koken of ik raakte verdwaald in de supermarkt. Samen gingen we terug naar de huisarts omdat het niet goed met me ging. Een dag later zat ik bij de neuroloog en kregen mijn klachten een naam: NAH. Mijn revalidatie startte snel erna. Een van de eerste dingen die ik kreeg was een voorlichtingsbijeenkomst met andere NAHers en partner. In mijn studietijd was ik afgestudeerd als Gezondheidsvoorlichter. Ik begreep het verhaal over NAH dus heel goed, alleen snapte ik niet dat het over mij ging. Ik vond het heel verwarrend.

  1. Heb jij hulp en of revalidatie gehad.

ANTWOORD Ik ben een tijd verzorgd door mijn ouders toen ik fysiek bijna niets kon. Ik had hulp nodig bij eten maken, lopen. Mijn moeder hield mij bijvoorbeeld in de gaten wanneer ik ’s nachts naar de WC ging. Ik bleef soms hangen op de WC. Ik was dan aan het dromen en in slaap gevallen en zat hardop te lachen. Mijn moeder kwam dan kijken. Ik probeerde uit te leggen wat ik droomde en belandde dan in de slappe lach. Voor mij zijn dat geweldige herinneringen. Ik had geen pijn en geen bewustzijn van de ernst van mijn situatie. Ik voelde me eigenlijk fantastisch. Ik slikte geen medicatie hoor, daar was het niet van. Mijn moeder vertelde later dat ze dacht dat ik gek geworden was. Zij werkte in de zorg en maakte zich enorm zorgen.

Ik heb gerevalideerd in het UMCU en in de Hoogstraat. Ik kreeg psychische begeleiding, fysiotherapie, ergotherapie, voorlichting en ik heb later nog meegedaan aan een training Eigen Regie. Ook heb ik een intensief reïntegratie traject doorlopen. Ik stopte uiteindelijk met het werken op school omdat het lesgeven mij teveel prikkels gaf. Na een werkervaringsplek lukte het mij aangepast werk te vinden voor 20 uur in de week.

4 . Hoe gaan jij en jouw gezin hiermee om?

ANTWOORD In het begin had ik steeds ruzie met mijn partner, we woonden net samen. Dat was erg moeilijk. Toch zijn we bij elkaar gebleven. 8 jaar later, toen ik een stabiel leven had, kreeg ik mijn eerste kind. Mijn zwangerschap en bevalling waren fantastisch. Het moederschap lukte me niet. Ik liep helemaal vast. Mijn eerste zoon is heel beweeglijk, creatief en gevoelig. Een energiebommetje, onvermoeibaar. Hij sliep weinig en ik kon me niet meer ontspannen. Ik deed wat ik kon maar het ging enorm moeizaam. Actief spelen en bewegen was voor mij niet haalbaar. Hij was een heel boos en gefrustreerd kind. Op school werd dit erger, op de kleuterschool was hij moeilijk te sturen door de docent. We kregen opvoedingsondersteuning. Ook ging ik met hem naar een Kinesioloog, om spanning uit zijn lijf te halen. Dat werkte heel goed voor hem. Ik werd nieuwsgierig naar wat een kinesioloog eigenlijk doet. Vanuit mijn studie ken ik het lichaam namelijk vooral op stoffelijk niveau, bestaande uit weefsels en cellen. In de kinesiologie wordt gewerkt met het energielichaam en het opheffen van stress en blokkades. Ik ging wat cursussen doen om daar meer over te leren. En toen gebeurde er iets heel opmerkelijks met mij. Ik ging me beter voelen, ik kon me weer meer concentreren. Vanaf dat moment bleef ik cursussen volgen en oefeningen doen. Langzaam herstelde ik. Soms geloof ik nog steeds niet dat ik hersteld ben. Ook dat went. Eigenlijk zijn wij mensen gewoontedieren. In ons gezin is iedereen nu gewend aan een gezonde moeder. Veranderingen zijn ook geleidelijk gegaan he?! Mijn oudste zoon en ik delen wel een heel bijzonder verleden.

  1. Wat doe je nu in je dagelijks leven?

ANTWOORD Ik heb nu een eigen Praktijk, Praktijk de Bolderik. Ik begeleid mensen met een NAH om makkelijker te functioneren. Ik leer ze hoe ze daar zelf invloed op hebben.  Ze krijgen meer energie, rust in hun hoofd en zijn opgelucht. Ook geef ik cursus in de methodiek. In Nederland valt deze methode onder de complementaire methoden in ons zorgstelsel. Ik heb ook veel contact met behandelaars uit de reguliere zorgsector, ik denk dat we in Nederland veel meer moeten gaan samenwerken. Het liefst zou ik over enkele jaren in een revalidatiecentrum willen werken. Ik vind de organisatorische kant en de administratieve kant van eigen baas zijn niet zo leuk. Ik heb veel contact met collega’s die ook werken aan het herstel van een ziekte. Ook ontmoet ik lotgenoten die beter geworden zijn. Alle verhalen zijn anders. Er is 1 gemeenschappelijk iets: mensen voelen zich weer gezond en zijn gelukkig. Dat vind ik interessant, waarom herstelt de ene wel en de andere niet. Ik denk dat ik daar een antwoord op heb gevonden. Weet dat ik ook een vakidioot ben he? Vanuit mijn visie kan je je volledig aanpassen aan je nieuwe situatie en zijn daar meerdere mogelijkheden voor. Dat geldt ook voor mensen die ernstig beperkt zijn geraakt, bijvoorbeeld bij verlammingen of een afasie. Je kunt ook dan werken aan je mogelijkheden, om je weer ontspannen en blij te voelen. Je kan dan rustig ademhalen en rustig bezig zijn met wat je wel kan. In mijn praktijk leer je je aanpassen aan jezelf en aan je situatie, niet aan je NAH. Je vind je “oude” ik dan weer terug in je nieuwe leven. Je komt meer in balans met jezelf en bent minder een speelbal van je omgeving.

  1. Wij gaan het hebben over Brain Gym®

Wil je hier iets meer over je werk vertellen, wat houd dit Brain Gym® eigenlijk in?

ANTWOORD Brain Gym is een beweegprogramma. Er zijn in de basis, 26 speelse makkelijke oefeningen die je uitvoert. Dit zijn bewegingen of aanrakingen/ massages van speciale plekken op je lichaam zoals je borstbeen je voorhoofd. Hierdoor komt er weer ontspanning in je lichaam, je lichaam wordt zowel ontspannen als actief. Het brein krijgt hierdoor soepeler prikkels door. Zo kan je opnieuw een taak leren uitvoeren, op een ontspannen manier. Bijvoorbeeld leren luisteren naar een gesprek ipv alleen de achtergrondgeluiden horen. Daar komt vaak veel spanning in het nekgebied bij kijken en ook de concentratie werkt meestal niet mee. In ons werk kijken wij niet IN het brein, dus zien dat niet daadwerkelijk zoals op een scan. Wij werken alleen met informatie uit gedrag, hoe je je voelt en hoe je lichaam beweegt/ je lichaamshouding. Hoe jij iets ervaart en welke situaties jij zou willen verbeteren. Brain Gym oefeningen worden inzet voor positieve doelen. Dat is gewenst gedrag, bijvoorbeeld ik smeer mijn boterham, ik luister naar mijn partner in een gesprek, ik wandel en kijk rond, etc. Ik kom trouwens vaak tegen dat wandelen heel intensief is voor mensen omdat het evenwicht en de ogen heel gespannen zijn. Terwijl wandelen juist heel gezond is en fijn om te doen. Daar kan je dus wat aan doen.

  1. Jij hebt het ook over Dimensies;

Als één van de lichaamsdimensies niet in balans is, kan dit verstoringen veroorzaken in andere dimensies. Door de “verstorende” dimensie in evenwicht te brengen kan het hele systeem weer in balans komen.

Dat vind ik erg interessant. wil je hier iets meer uitleg over geven

ANTWOORD Praten over dimensies is echt vaktaal hoor… ik ga het uitleggen. Bij alles wat je doet, heb je je brein nodig. In een gezonde situatie zou het zo moeten zijn dat wanneer je iets doet, je dat doet zonder erover na te denken. Gewone dingen horen vanzelf te gaan. Zoals fietsen, traplopen of koken. Voor dit vanzelf functioneren heb je nodig: concentratie of focus, controle over je lichaam, je spieren en je emoties (bijvoorbeeld ook motivatie) en sturende gedachten. Een voorbeeld: wanneer je aan het koken bent is je aandacht bij het fornuis en denk je aan het recept. Je zegt als het ware tegen jezelf: eerst doe ik dit en dan doe ik dat. Terwijl je kookt houd je de tijd in de gaten en weet je wanneer je wat moet doen zodat je op tijd klaar bent. Je handen werken mee door snel de groenten te snijden en je benen staan stil of lopen snel even naar de koelkast. Er is een continue samenwerking in je lichaam bij verschillende handelingen. Zodra een handeling om wat voor reden dan ook niet soepel loopt dan kan dat door stress komen. Je bent bijvoorbeeld bang dat je niet op tijd klaar bent, je bent afgeleid door je telefoon of door je eigen gedachten. Wat dan ook. Dan is het de kunst om weer in balans te komen.

In mijn vaktaal betekent dat dat je uit balans bent. Je wil is duidelijk, je maakt eten klaar. Het kan zijn dat je concentratie (focusdimensie) niet meewerkt, dat de controle over je spieren niet meewerkt (organisatie/ centeringsdimensie) of je lateraliteit niet mee werkt. Dat laatste kan je merken aan dat je handen en voeten en gedachten niet soepel samenwerken. Je kan de balans herstellen met Brain Gym oefeningen. Jouw lichaam gaat jouw brein helpen om makkelijker te functioneren. Zintuigen en ledematen leren weer opnieuw samenwerken.

Ik vind Brain Gym een zeer praktische en effectieve methode omdat je werkt met het lichaam. Brein is ook lichaam he, het is een biologische computer. Het lichaam spreekt 1 taal, iets lukt, iets lukt niet, iets kost energie, iets geeft energie. Onze gedachten zijn niet altijd betrouwbaar. Ons lichaam en ons gevoel wel. Het lichaam helpt hier het brein.

Dit is ongeveer de basis. Speciaal voor NAH heb ik een model gemaakt wat ik denk dat het proces is waar een persoon met NAH inzit qua beleving en ook waar het brein zich dan bevindt. Dat is een heel theoretisch en diepgaande uitleg, en gaat te ver voor nu. Artsen en behandelaars willen dat wel altijd weten. En ik heb nu een client die verpleegkundige is, zij wil dat ook weten. Dan vertel ik dat natuurlijk wel.

  1. Wanneer besloot je om je er in te verdiepen en Cursussen en lezingen in te geven

ANTWOORD Na mijn eerste cursus merkte ik dat mijn gezondheid verbeterde. Ik kon mij veel beter concentreren en had geen last meer van duizeligheid. Daardoor had ik veel meer energie en werd ik vrolijker. Ik was enorm verrast en ik durfde het niet te geloven. Na een maand geloofde ik het pas en ik wilde er toen alles van weten hoe dat had kunnen gebeuren. Ik deed de volledige opleiding tot Brain Gym instructeur. Ik ben daarna mijn praktijk gestart omdat ik ervan overtuigd ben dat er meer mensen zoals ik zijn die verder kunnen herstellen.

9 .Ik heb gelezen dat er ook “Brain Gym® op school” is voor kinderen en leerkrachten.

Heb je enkele voorbeelden, welke problemen jij tegengekomen bent bij kinderen.

ANTWOORD Brain Gym word veel ingezet bij kinderen met een leerprobleem, wij noemen dat leeruitdagingen. Ook bij kinderen met een label zoals ADHD, ADD en autisme. Ook HSP en hoogbegaafdheid hoort daarbij. Ik werk zelf het liefste met mensen met een NAH. Wanneer ouders zich melden bij mij dan zoek ik een geschikte collega die ook Brain gym kan, of Kinesiologie of reflexintegratie wanneer ik denk dat dat nodig is. Reflexintegratie kan bijvoorbeeld heel helpend zijn wanneer er in de vroege ontwikkeling van iemand (bijvoorbeeld bij de geboorte, of een jong kind) bepaalde ontwikkelingsstappen ontbreken in de ontwikkeling van het zenuwstelsel. In dat werk ga je altijd terug naar de ontwikkelingsstap die niet volledig geïntegreerd is. Dan kan je aan een stevig fundament bouwen. Wat de basis is van ons natuurlijke gedrag.

 

10  . In jouw Praktijk de Bolderik zijn de mensen welkom om aan hun persoonlijke ontwikkeling te werken. bv…..

“Wat wil jij graag bereiken wat misschien nu (nog) niet lukt”?

“Waarin ben je vastgelopen en heb je een zetje nodig”?

Wat kunnen ze nog meer verwachten?

ANTWOORD In mijn individuele begeleiding loop ik een tijdje met mensen mee. Een tijdje is meestal tussen de 2 en 6 maanden. Mensen zijn wekelijks welkom in mijn praktijk in Houten of we ontmoeten elkaar online. Vooral het online werken wordt als heel prettig ervaren omdat er geen extra belasting is qua reizen waardoor mensen heel moe kunnen worden. Ook bevindt de client zich dan in de thuissituatie, daar waar de client zich eigenlijk ontspannen en tevreden zou moeten voelen. Mensen met NAH weten vaak heel goed hoe ze zich voelen en kunnen hun moeilijke situaties heel helder analyseren. Ik leer ze op die momenten wat ze zelf kunnen doen om zich weer energiek te voelen, focus te hebben op wat ze willen. Dit is altijd maatwerk. Alle mensen zijn anders. Wanneer mijn manier van begeleiden niet past bij de client of te weinig vooruitgang biedt, dan adviseer ik naar collega’s uit mijn netwerk te gaan. Meestal zijn dat kinesiologen. Bijvoorbeeld bij heftige pijn. Dan is helder en rustig nadenken en ontspannen bijna niet mogelijk. Pijn is erg stressvol. Soms blijf ik dan coördineren door 1x in de maand bij te kletsen. Mensen voelen zich vaak heel speciaal dan.

Sommige cliënten willen ook meer leren over de methodiek. Ik geef ook cursussen Brain Gym. Cursisten zijn cliënten, leerkrachten, kinesiologen en andere behandelaars van mensen met een hersenletsel. De cursussen die ik geef zijn 2 of 4 dagen en zijn online via ZOOM. Of op aanvraag op locatie.

Ik mijn begeleiding zoek ik altijd naar de persoon achter de diagnose. Wat NAH is en kan doen weten we allemaal. Mijn visie is dat wanneer je leert omgaan met hoe jij zelf in elkaar steekt, je grote sprongen vooruit gaat maken. In veel gevallen kom ik uit op geblokkeerde talenten die vragen om verder ontwikkeld te worden. Veel cliënten zijn bijvoorbeeld heel creatief of heel slim en wanneer die talenten niet in balans zijn, kunnen ze een loopje met je nemen. Het is dan bijna onmogelijk je aan te passen aan je nieuwe situatie.

Klopt het dat jij op je Facebook tijdlijn een link plaatst waar je op kan klikken om het ZOOM gesprek met jou te volgen?

Antwoord………………..    Wanneer de uitzending geweest is, zal ik een link plaatsen op mijn Facebookpagina en op mijn LinkedIN-profiel. Meer over mijn praktijk kan je lezen op mijn website www.praktijkdebolderik.nl en meer over Brain Gym op www.braingym-nederland.nl.

Tot slot; Wil ik je hartelijk danken voor dit gesprek.

Dankjewel Eveline

 

 

Alles wat hier verteld is, staat ook op de website www.luisternaarnah.nl

Je kan Eveline Hund ook terugvinden op mijn website www.lotgenotencentrum.nl

Klik hier       klik op DEELNEMERS en klik op de naam van Eveline Hund.

 

Lieky in gesprek met Kevin de Jong – zondag 28 november 2021

Elk gezicht heeft zijn eigen verhaal

Vraag 1: Wie is Kevin de Jong

Ik ben een man van 37 jaar, gescheiden en vader van 2 kinderen.

Met mijn beperkingen door NAH en daarom 100% afgekeurd .

Vraag 2: Wat is jouw overkomen.

Ik heb met mijn geboorte (door een medische misser) een hersenbloeding gehad.

Toen ik met mijn 14e jaar op normaal onderwijs kwam heb ik een auto ongeluk gehad.

Ik ben geschept op mijn fiets door een auto die 100 km per uur reed, waardoor ik een frontale hersenkneuzing opliep en een scheur in mijn schedel.

Door de hele situatie ben ik in een depressie geraakt en slik ik al jaren medicatie.

Vraag 3 :Heb je hulp en/of revalidatie gehad.

Ja mijn ouders hebben zich 100% ingezet en heel veel therapieën gehad zoals, manuele ,logopedie, fysio, ergo,en speciaal onderwijs en een tijdje in Rijndam revalidatie centrum behandeld . Problemen waren fijne en grove motoriek en spraakproblemen.

Na mijn auto ongeluk 6 maanden hyperbare zuurstof therapie gedaan.

En diverse keren een psycholoog.

Vraag 3A : Wanneer raak jij overprikkeld.

 

Bij vermoeidheid , te weinig slaap, bij harde geluiden, bij veranderingen, als er iets over mij wordt gezegd .

Ik kan niet relativeren en emoties worden dan snel extreem. Ik heb medicatie om deze extreme reacties af te vlakken.

 

Vraag 3B:  Heb je ook rust momenten.

Genoeg slapen, Sporten ( waar ik dan wel een dag van moet bijkomen)

Ik heb gewoon weinig energie en als de emmer leeg is moet ik slapen om weer te tanken.

En dat ben ik wel zat, ik zou het liefst willen functioneren als mijn vrienden.

Vraag 4 : Hoe ga je hier mee om.

1 Acceptatie dat je een handicap heb.

2 Proberen mijn rustmomenten te pakken .

3 Hulp zoeken met hoe ik met mijn handicap om moet gaan, en kijken wat er nog mogelijk is.

Ik heb in december een afspraak met een Neuroloog en hoop op verwijzing naar een Neuropsycholoog en via hem/haar handvaten te krijgen hoe om te gaan in bepaalde situaties

Vraag 5 : Hoe gaan je ouders hier mee om.

Mijn ouders zijn mijn steun, en zonder hun zou ik het niet gered hebben.

Vanaf mijn geboorte hebben mijn ouders  zich 100 procent ingezet om er uit te halen wat er in zit.

Van thuis oefeningen doen tot extra thuis leren.

Mijn kinderen zijn 10 en 6 jaar , als ze bij mij zijn dan zijn ze bij mijn ouders en zij helpen met de opvang. Als pappa naar bed gaat hebben ze daar begrip voor, ze zijn daar aan gewend.

Als ouder zijnde van een kind met NAH is heel moeilijk. Aan de buitenkant zie je een gezonde jongen/man maar wij weten wat er aan de hand is , alleen de buitenwereld ziet dit niet.

Zelfs mijn ex vrouw heeft me verlaten na 16 jaar omdat ze het niet begreep .

De samenwerking met mijn ex wat betreft de kinderen gaat redelijk goed.

(Woorden van ouders) Wij als ouders kunnen zien als hij binnen komt, aan zijn gezicht zien wij in wat voor bui hij is, en daar moeten wij naar handelen.

 

Vraag 6 :  Wat doe je nu in het dagelijkse leven.

Als de kinderen er zijn en zoveel mogelijk er voor ze zijn.

Doe wat werk in de zaak van mijn vader

Vind mijn uiterlijke verzorging belangrijk.

Doe zelf het huishouden en doe boodschappen. ( ik eet wel iedere dag bij mijn ouders).

En veel slapen om mijn energie niveau op peil te houden.

Vraag 7: Waar heb jij de meeste moeite mee.

Moeite om structuur te vinden.

Kritiek van anderen, trek ik me aan.

Ben gevoelig voor negative energie, dat kost mij veel energie.

Onrecht daar kan ik niet tegen.

En alleen is maar alleen ik hoop in te toekomst weer een vrouw te vinden die mij begrijpt.

Vraag 8: Zijn er positieve kanten die in jouw leven met NAH plaatsvinden.

Nee!!!!!  ik zie nou niet echt positieve kanten, ik moet er mee leren leven .

Als ik iets positief moet noemen is dat de band met mijn ouders en kinderen, die is heel goed.

 

Vraag 9: Wat wil jij graag dat mensen van je weten.

Vooral een stukje begrip dat je met een handicap moet leven.

Zelfs mijn beste vrienden vergeten vaak dat ik dit heb omdat je het niet ziet aan de buitenkant.

NAH is geen keus dat overkomt je, en mij is het 2x overkomen.

Vraag 10: Heb je een tip voor mensen zonder NAH.

Ja

1 Nier te snel oordelen als je niet alles weet.

2 Geduld en begrip ( empathie )

3 Begrip dat ik er snel doorheen zit en dan naar bed moet.

4 Dit zijn ook de grootste redenen dat mijn relatie van 16 jaar kapot is gegaan.

We groeiden uit elkaar omdat er geen begrip was.

 

Slotwoord.

 

Tot slot wil ik laten weten:

We leven in een harde , haastige maatschappij waar geen ruimte is voor mensen met een handicap.

Ik heb zelf stage gelopen in de gehandicapten zorg , en zelfs daar was geen begrip voor mijn handicap.

 

10 vragen aan – Marleen Roest uit Bladel – Zondag 26 september 2021

Hallo Marleen Roest uit Bladel.

hallo Lieky

 

Mijn eerste vraag aan jouw is, Wie is Marleen Roest en wat is jou overkomen?

 

ANTWOORD       Hersenbloeding op 9 nov. 2012 geopereerd daarna linkszijdig verlamd aan overgehouden.

  1. Heb jij hulp en of revalidatie gehad.

 

Antwoord.………in Elisabethziekenhuis 6 weken daarna half jaar in leypark Tilburg gerevalideerd….

 

  1. Hoe ga jij hiermee om?

Antwoord………geleerd, (mededoor Sylvia Las) om te kijken naar…niet wat ik Niet meer kan. Maar nog wel kan…….

4 . Hoe gaat je gezin hiermee om?

Antwoord…………Die hebben ook veel geleerd. Helpen me alleen als ik het aan geef. Dan staan ze ook voor me klaar.……..

  1. Waar heb jij de meeste moeite mee?

Antwoord……De vermoeidheid, meer willen en niet kunnen, of over mijn grenzen gaan………

 

  1. Wij gaan het hebben over het 5 jaar bestaan van ’Samen sterk Bladel’.

een jubileum. Gefeliciteerd Marleen.

Hoe is het zo gekomen dat dit is opgezet?

Antwoord………opdracht van Pycholoog Sylvia Las: Ga je nuttig maken wat je nog wel kunt, toen bij gemeente aangeklopt, waren positief toen Groep gestart. Met 4 leden begonnen uitgegroeid tot 14 leden, Wij bekijken nu samen wat we willen en kunnen, Steunen elkaar en genieten enorm.

Ondertussen is er 2de groep opgestart, begeleidt Lien Rombouts en Ine Qlausien. 2 groepen kost mij teveel energy.. Komen 1x in de 2 weken 2 uren bij elkaar. Wij in de oneven week de andere groep in de even week.……

 

  1. De reis,

Het is een de bus op 10- 11- en 12 oktober.

Wat kunnen zich de mensen hier van voorstellen?

 

Antwoord Een gezellige, ontspannen reis met excursies en geheel ontzorgd.Vertel eens…..heb je even pak ik even mijn planning erbij. Doel is ook lotgenoten ontmoeten uit heel het land. Een leerzame meeting.

DAN HEB IK NOG ENKELE KORTE maar wel belangrijke vragen……

Voor wie zijn deze bijzondere dagen of dag bestemdt?

Voor al onze lotgenoten met mantelzorgers, maar tevens ook voor alle gezellige kempische mensen vooral uit Bladel.En die onze club warm hart toe draagt Ieder is gelijk

Mag iedereen mee doen? Ja in princiepe wel. De bus zit nu vol. 45 is genoeg.

Is er een prijs aan verbonden? 313,50 p.p. compleet verzorgd. Vervoer onbeperkt eten en drinken, ontspanning en excursies

Hoe lang duurt zo’n reis?3 dagen. Dat is genoeg zal accu wel leeg zijn

En tot hoe laat gaat de meeting?

Antwoord zondag 10 okt. Regelt lotgenoot Jeanette Mooibroek in boomkroonpad in Drouwen dinsdag 12 okt.regelt  lotgenoot Mieke Heymans daar zijn alle lotgenoten welkom om 13.00 uur in Den Engel Houten. Lunch en consumpties op eigen kosten. Wij bieden (in apart zaaltje) Zomerbrein gepresenteert door Sylvia Las die intervieuwt …Verrassing  …………………….

 

  1. Wat is het doel?

Antwoord……………Relax ontspannen reis en leerzaam maar vooral

Ontzorgd. En lotgenoten Doel: Relax ontspannen reis en leerzaam maar

vooral Ontzorgd. En in Nederland andere lotgenoten ontmoeten.

 

9 . Jij hebt het over Neuro Spycholoog Sylvia Las en neurochirugh Guus Beute,

Beute. Waar gaan ze het over hebben?

Antwoord………Sylvia Las intervieuwt: neurochirug Guus Beute…en huisarts Patrick Morsink en wethouder Davy Jansen uit Bladel…over NAH

 

  1. Waar kunnen de mensen terecht ?

Den Engel in Houten meeting Lotgenoten door heel Nederland.

En om welke datum en tijd dinsdag 12 oktober 13.00 uur graag opgeven bij mij Marleen :

WAT IS JOUW MAIL ADRES?   admafalo@gmail.com

 

 

Tot slot; Wil ik je hartelijk danken voor dit gesprek.

Dankjewel Marleen en veel succes verder.

Lieke jij ook enorm bedankt, vind jou een Top lotgenoot. Schrijfster van mooie boeken over NAH

Alles wat hier verteld is, staat ook op de website www.luisternaarnah.nl

10 vragen aan Jet Witter zondag 23 mei 2021

Vraag 1 ;  Wie is Jet Witter?

Antwoord  Een vrouw van 58

 

Vraag 2 ;  wat is jou overkomen Jet?

Antwoord  Ik heb een hersenbloeding gehad met mijn zwangerschappen, ik was zeven maanden zwanger

 

Vraag 3 ; Hoe is het nu met je?

Antwoord Vrij goed, ik kan alles, en ik doe veel vrijwilligerswerk, ik schilder en ik teken.

 

Vraag Jij bent bezig met het opstarten van een toneelclub voor mensen met een Nah.

Vraag 4;  wat zijn je doelstelling, wat wil je bereiken?

 

Antwoord; mijn doelstellingen zijn, is om de onzichtbare gevolgen te laten zien aan het publiek, door middel van tekst, dans, en lied.

 

Vraag;  Wil je hier iets meer over vertellen. Hoe ben je daar zo op gekomen?

Antwoord  Ik heb nog altijd de problematiek dat ik vrij langzaam ben in een intellectuele omgeving, mensen laten mij niet uitpraten, vinden mij raar fietsen, (ik heb een aangepaste fiets) Maar ik ben niet achterlijk. Ik kruip vrij gauw in mijn schulp.

En dat doe soms zeer. Ik wil graag ook mensen helpen die dezelfde problematiek hebben, om dit te laten zien aan de omgeving. Ik ben ook vaak moe in mijn hoofd, en mensen vinden mij dan dom.

 

Vraag 5; Kan iedereen meedoen, ongeacht, leeftijd of handicap?

Antwoord;  ja,Als iemand teksten niet kan onthouden, dan bedonderen we het publiek gewoon, we maken de tekst onzichtbaar voor het publiek, we helpen elkaar, ik zal zorgen voor een souffleur.

 

Vraag 6; In welke woonplaats gaat je dit organiseren Jet?

Antwoord……In Apeldoorn.

 

Vraag 7; Heb je al een lokatie?

Antwoord; Nee, een locatie komt eraan in de toekomst.

 

Vraag 8 ; wat gaat als eerste gebeuren als mensen interesse hebben om mee te doen? Ik neem aan vergaderen.

Antwoord;Ja………..

De eerste tijd zullen we natuurlijk moeten vergaderen, maar jouw ziekenhuis ervaring staat voorop. Helaas kan ik maar zes mensen huis vesten,

 

Vraag 9 ;

Wat is jouw oproepje Jet?

Antwoord…Mijn oproep is diegene die interesse hebben, mail naar jetwitter@gmail.com

 

 

Hartelijk dank  voor dit gesprek Jet.

Kom er gerust nog eens op terug, hoe het allemaal verlopen is en wanneer de toneelgroep van start gaat laat het ons weten zodat we kunnen komen kijken. Ik wens je succes en veel plezier met het organiseren.

 

Alle info van dit gesprek met Jet Witter, kan je terug vinden op onze website www.luisternaarnah.nl

 

Fijne dag Jet.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

/////////////////////////////////////

Ik heb een gesprek met Jet Witter.

 

Vraag 1 ;  Wie is Jet Witter?

Antwoord………………….

 

Vraag 2 ;  wat is jou overkomen Jet?

Antwoord………………

 

Vraag 3 ; Hoe is het nu met je?

Antwoord…………………

 

Jij bent bezig met het opstarten van een toneelclub voor mensen met een Nah.

Vraag 4;  wat zijn je doelstelling, wat wil je bereiken?

 

Antwoord; mijn doelstellingen zijn, is om de onzichtbare gevolgen te laten zien aan het publiek, door middel van tekst, dans, en lied.

 

Vraag;  Wil je hier iets meer over vertellen. Hoe ben je daar zo op gekomen?

Antwoord……………..

 

Vraag 5; Kan iedereen meedoen, ongeacht, leeftijd of handicap?

Antwoord……………….

 

Vraag 6; In welke woonplaats gaat je dit organiseren Jet?

 

Antwoord……In Apeldoorn.

Vraag 7; Heb je al een lokatie?

Antwoord; ………..een locatie komt eraan in de toekomst.

 

Vraag 8 ; wat gaat als eerste gebeuren als mensen interesse hebben om mee te doen? Ik neem aan vergaderen.

Antwoord;………..

De eerste tijd zullen we natuurlijk moeten vergaderen, maar jouw ziekenhuis ervaring staat voorop. Helaas kan ik maar zes mensen huis vesten,

 

Vraag 9 ;

Wat is jouw oproepje Jet?

Antwoord…………..

Woon je in de omgeving van Apeldoorn, dan kan je je aanmelden bij Jet Witter.

Stadskade 176, 7311 XN Apeldoorn. Tel 06 -28255227.

Huis telefoon 055-3552939.

 

Hartelijk dank  voor dit gesprek Jet.

Kom gerust er eens op terug hoe het allemaal verlopen is en wanneer de toneelgroep van start gaat laat het ons weten zodat we kunnen komen kijken. Ik wens je succes en veel plezier met het organiseren.

 

 

Alle info van dit gesprek met Jet Witter, kan je terug vinden op onze website www.luisternaarnah.nl

 

Fijne dag Jet.

 

 

 

 

 

 

///////////////////////////

Geachte luisteraars,

 

 

Mijn naam is Jet Witter, van der Ley.

Ik ben bezig met het opstarten van een toneelclub voor mensen met een Nah.

Iedereen kan meedoen, ongeacht, leeftijd of handicap.

Mijn doelstelling is om de onzichtbare gevolgen te laten zien aan het publiek, door middel van tekst, dans, en lied.

Woon je in de omgeving van Apeldoorn, dan kan je je aanmelden bij Jet Witter.

De eerste tijd zullen we helaas moeten vergaderen, maar jouw ziekenhuis ervaring staat voorop.

Je kan je aanmelden bij Jet Witter, Stadskade 176, 7311 XN Apeldoorn. Tel 06 -28255227.

Huis telefoon 055-3552939.

Helaas kan ik maar zes mensen huis vesten, maar een locatie komt eraan in de toekomst.

Lieky stelt Richard van der Linden 10 vragen en antwoorden (elk gezicht heeft zijn eigen verhaal)

Klik hier om te luisteren

Website van Richard www.stapjeverder.nl
What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Brigitte Gevers – 10 vragen en antwoorden

Vandaag heb ik een gesprek met Brigitte Gevers  uit Uden

 

 

VRAAG 1 Wie is Brigitte Gevers.

ANTWOORD …IK ben dus Brigitte, 57 jaar en al 40 jaar samen met Jos. We hebben 2 kanjers van zonen samen, inmiddels 2 lieve schoondochters en 3 kleinzonen en 1 kleindochter……….

 

 

 

VRAAG  2. Wat doe je  nu in je dagelijks leven?

ANTWOORD Ik heb vroeger in de zorg gewerkt. Dat was moeilijk te combineren met de onregelmatige diensten en mantelzorgen. Ik wilde persee wel iets voor mezelf blijven doen en heb een opleiding tot pedicure gevolgd en dat beroep voer ik nu met veel liefde thuis uit.………….

 

 

 

VRAAG 3. Hoe ben jij met NAH in aanraking gekomen?

ANTWOORD Mijn Jos kreeg hersenletsel na een val, en mijn moeder een dag na jos zn val een CVA. Ik ben ook steeds als dochter bij haar betrokken geweest. Mantelzorgde ook samen met mijn broer voor haar. Vorig jaar 1 september overleed ze..………….

 

 

VRAAG 4. Jij hebt eens gereageerd op een bericht van mij over

Samen in een relatie zijn met een hersenletsel.

 

Jouw reactie trok mijn aandacht.

Omdat jij als partner van mantelzorger bent van je man Jos.

Wil je ons vertellen wat er met Jos is gebeurt?

 

ANTWOORD Jos heeft op 23 juni 2010, de dag van de overprikkeling, een bedrijfsongeval gehad. Hij is van grote hoogte van de steiger naar beneden gevallen. Tijdens de rit naar t ziekenhuis heeft hij een epileptisch insult gehad en dat was de reden dat hij naar een gespecialiseerd ziekenhuis werd vervoert. Na 3 dagen kwam hij thuis, en daar begon de puzzel die we geen van alle konden leggen.

 

 

VRAAG 5.   Heeft hij hulp en of revalidatie gehad.

ANTWOORD Na een revalidatie traject bij de Tolbrug en Libra werd het ons duidelijk dat dit t dus was voor de rest van de tijd. En vele onderzoeken later en afgekeurd geworden voor zijn werk zag Jos op een gegeven moment t leven niet meer zitten. Van altijd bezig zijn was hij veranderd in een dood vogeltje. Hij is toen opgenomen geweest op een NAH unit van GGZ Zuidoost Brabant. Daar is het letterlijk en figuurlijk weer lente geworden voor hem. Ook was een van de voorwaarde dat hij naar huis mocht dat er dagbesteding voor hem was, en tot op de dag van vandaag gaat hij daar met heel veel plezier 3 dagen per week naar toe. Daar mag hij zijn wie die is geworden, en hoeft hij zich niet te bewijzen. En wat belangrijker is hij wordt daar gewaardeerd om de dingen die hij doet. Dat is echt ons beider redding geweest.………….

 

………….……………….

 

 

 

VRAAG 6 . Hoe voelt het voor jou als partner? Hoe ga jij hiermee om?

ANTWOORD In t begin sta je op overleven. Je kan alles aan. Tot t moment dat ook ik besefte dit is niet meer de Jos waar ik destijds verliefdop ben geworden. Deze Jos heeft een ballast, en die moet ik leren kennen. Dat was een eenzaam proces. Wanneer ik daar aan terug denk krijg ik tranen. Niemand begreep me wanneer ik zei dat ik in soort van onbestorven weduwe was geworden. Ik kreeg steevast te horen mar je hebt hem nog, ben er maar blij mee. Ik was zeker blij met t feit dat hij nog onder ons was, maar we moesten opnieuw leren met elkaar om te gaan. Gelukkig hebben we de humor steeds vastgehouden en die heeft ons er wel doorheen gesleept. Nu ben ik niet meer alleen zijn mantelzorger maar gelukkig zijn we ook weer maatjes, ook al zijn er altijd wel dingen die je graag anders ziet. ..………….………………..

 

 

 

 

VRAAG 7. Hoe heb jij/jullie de balans gevonden om het met elkaar te doen?

ANTWOORD Humor, gelukkig hebben we dat vanaf t begin gehad. De klunzigheid die Jos ontwikkeld had daarmee lachte we veel weg. Daar zat onze kracht. Maar niet alleen humor heeft ons overeind gehouden. Ook de liefde die er altijd al was heeft ons versterkt. Ik heb mezelf wel eens ooit afgevraagd of dat genoeg was, maar er is veel meer dat ons verbindt. De gezonde jaren hebben veel herinneringen en de minder gezonde jaren hebben die ook. Min of meer gelijk aan de gezonde jaren is juist de kracht van ons beide. Jos die uiteindelijk zag dat het beter was voor ons samen om een stapje afstand te nemen, en ik die kleine dingen wilde veranderen aan mezelf zodat het voor Jos makkelijker was om te dealen met zn NAH. Ik kan veranderen en dat kon Jos niet meer. Dat inzicht heb ik mezelf voorgehouden. Dat betekend niet dat alles om Jos draait, integendeel, maar soms kun je stilte alleen ervaren als het verstand zwijgt. (ik houd soms wijselijk mijn mond)………….………………..

 

 

VRAAG 8 .Heb jij ergens  moeite mee?

ANTWOORD Zeker wel. Ik mis de echte communicatie tussen ons. Het diep in de stof duiken, of op een ander level een discussie voeren. Ik voel dat die discussie op ruzie uitloopt en houd dan er over op. Ik weet dat Jos dat niet meer kan. Maar ik ben een vrouw en praat graag. Ik zeg bv geen dingen meer tegen Jos op t moment dat ze bij mij nog zwaar beladen zijn. Hij ziet dan niet de kern van mijn emotie daarin. En dat is eigenlijk bij alle communicatie met elkaar. Dat mis ik t allermeest. En dat maakt t hele proces wel eens eenzaam. ………….

 

 

 

VRAAG 9. Zijn er positieve kanten die in jouw leven met NAH plaatsvinden?

ANTWOORD Zeker wel, de tijd die we nu met elkaar hebben is van onbetaalbare waarde. Vroeger dacht ik altijd dat dat pas kwam wanneer we 65 of zo zouden zijn, we een caravan kochten en er samen op uit gingen. Maar door een noodlottig ongeval kwam dat 15 jaar eerder, en die caravan 5 jaar eerder. En ik zal van die tijd een onvergetelijke maken. Dat ben ik aan Jos en mezelf verplicht, anders is echt alles voor niets geweest.………….

 

VRAAG 10  .Wat wil jij graag dat de mensen van jou weten.

ANTWOORD Ik wil iedere partner van mensen met NAH laten weten dat t zeker niet gemakkelijk is. Je moet als het ware het wiel weer opnieuw uitvinden. Hoe werkte het ook al weer, en hoe moeten we t nu gaan doen. En zoek hulp wanneer je denkt dat het je boven t hoofd groeit. Zoek een goede psycholoog voor jezelf met kennis van NAH wanneer je het gevoel hebt dat je vast loopt en het niet meer trekt. Neem alle hulp die er maar voorhanden is voor jouzelf. Jij bent degene die die kar zal moeten blijven trekken en wanneer jij uitvalt door wat voor reden dan ook dan is er geen houvast meer voor jullie beide. Misschien heb je een eigenschap die je in t verleden overal bracht, nu is dat t moment dat je even daarvan moet afzien en hulp zoeken moet. Echt doen………….

 

 

TOT SLOT    . Heb je een tip voor mensen zonder NAH?

ANTWOORD; luister naar wat de gene met NAH verteld. Juist dat hij verteld is fijn, en dat hij gehoord wordt daarin erken je zijn of haar situatie. Oordeel niet te snel over hem of haar. Omdat hij of zij niet duidelijk praat, wil niet zeggen dat hij of zij dom is. wanneer hij niet meteen een afspraak bevestigd en hier over na moet denken, dat zorgt dat hij of zij er de tijd voor neemt om een bevestiging te krijgen

Er zijn momenten dat de naher  zn dag niet heeft, maar dat komt doordat hij overprikkeld is of zijn grens is over gegaan.

 

Je ziet hem ook alleen maar wanneer hij uit zn hol is. dan gaat het hem goed. bagataliseer t niet door tezeggen, ik ben ook wel eens moe, of ik vergeet ook wel eens wat. daar mee geef je hem geen erkenning en mag zijn ziekte er eigenlijk niet zijn van U.

accepteer zoals de naher is, dat geeft hem erkenning en dat geeft rust. zeker mensen dicht rond hem heen.

 

 

Ik wil je hartelijk dank voor dit gesprek Brigitte Gevers

 

 

 

 

 

What do you want to do ?

New mail