Weblogs van Peter van der Puyl

Klik hier voor de weblog van Peter van der Puyl

Klik hier voor de directe link van Peter van der Puyl naar het Digitale Loket

Waar loop jij als MKB-ondernemer / ZZPer tegenaan nu je een NAH hebt? 
Als ervaringsdeskundige bied ik je een luisterend oor en kan ik je adviseren op diverse gebieden. 
Misschien loop je wel tegen problemen in het ondernemerschap of heb je vragen over het voortbestaan van je bedrijf?
Niet dat ik alle antwoorden heb maar soms is het gewoon fijn om met een ondernemer te praten die je begrijpt.

Lieky in gesprek met Peter van der Puyl – Zondag 9 januari 2022

Klik hier voor de directe link naar de pagina van Peter bijhet Digitale Info Loket

De weblog van Peter van der Puyl

  1. Wie is Peter van der Puyl

Ik ben Peter van der Puyl. Vader van Daphne en Arjan en opa van Mitchell, Fleur, Gijs en Mick. In 2010 ben ik na een dubbele burn-out mijn eigen bedrijf No Corners begonnen. Naast werken heb ik een grote passie voor rockabilly, oldtimers, jukeboxen en de jaren 50. Want ja, ook naast werken zijn er nog veel leuk dingen in het leven.

Wat is jou overkomen Peter?

In de nacht van 3 op 4 november 2020 heb ik een herseninfarct gehad. Resultaat was dat ik met een verlamd been en een verlamde arm (rechts) op de intensive care ben beland. Gelukkig had ik mijn geheugen nog en kon ik communiceren.

Wat waren de gevolgen van je herseninfarct?

Of was het, het einde van je bedrijf?

Het resultaat was dat ik minuten per dag kan werken. Gelukkig had daar in het verleden over nagedacht. Daar waar nodig heb ik mensen in mijn omgeving die ervoor kunnen zorgen dat belangrijke functies doorgang vinden. Bepaalde mensen kunnen over wachtwoorden en procedures beschikken om de kritieke processen doorgang te laten vinden.

Als onafhankelijk ICT-adviseur denken we over dit soort zaken na voor onze klanten. Zaak is het dan om dit voor je eigen bedrijf ook goed te regelen.

Je kreeg op een gegeven moment revalidatie, hoe heb je dat ervaren? dagen bestonden volledig uit oefenen, rusten, oefenen rusten.

Wat waren dat voor oefeningen?

Mijn eerste oefening was midden in een gymzaal opstaan zonder hulpmiddelen. Oefenen varieerde van lopen, hand en arm oefeningen, ergotherapie en voorlichting over de gevolgen van hersenletsel. Een van de fysiotherapeuten snapte pijn instelling. Na een paar weken naar buiten. Oude spijkerbroek aan en oude bergschoenen en lopen. Over modderpaadjes en als er een droge sloot was, zien dat ik erin kon klimmen er weer uit komen. Dit was voor mij een enorme drive om risico’s te nemen.

Verder verzamelde ik oefenmateriaal. Houten blokjes om te stapelen. Knikkers om mijn hand en vingers te trainen. Roerstaafjes om op te pakken en weg te leggen. Als ik wakker was dan was ik aan het oefenen. Een van de fijne dingen was dat er een zwembad was. Daar ik naast mijn zittende oefeningen wat vrijer bewegen.

Hoe heb je het in en met je bedrijf kunnen handelen?

Het geluk was dat ik net twee grote projecten had afgerond. Bijna direct heb ik contact opgenomen met mijn klanten en de situatie besproken. Was moet doorgang vinden en wat kunnen we uitstellen. Bij dit soort gesprekken leer je je klanten wel kennen. Voor een van mijn klanten heb ik vanuit de kliniek nog een presentatie verzorgt voor de raad van toezicht. Was mega zwaar, daarna lag ik echt ziek te zijn in de badkamer, maar ik had het wel gedaan. Verder lukte het ook nog om twee kleine nieuwe opdrachten binnen te halen. Schijnbaar is de basis van mijn bedrijf wel in orde.

Overigens heb ik natuurlijk ook leveranciers. Ook die leer je kennen in zo een periode. Gelukkig zijn er dan ook mensen die je door zulke moeilijke tijden helpen. Ook financieel.

 

Een leven lang bankhangen, tv kijken en in bed liggen is geen optie voor jou.

Wat ben jij voor jezelf gaan doen om je leven verder te verbeteren?

Voor mij is het toverwoord trainen. Al mijn energie eerste jaar in trainen gestopt.

Fietsen

In de kliniek fietste ik nog geen twee kilometer. Daarna was ik op. Begin dit jaar kwam ik op zeven kilometer. Nu staat het record op 57,8 km met een gemiddelde van 20 km / uur.

Lopen

Het is nog altijd moeilijk om te lopen. Coördinatie, evenwicht en kracht zijn niet meer wat het is geweest. Ook zijn er spieren die lang niet zijn gebruikt. Die lijken wel verdwenen. Omdat lopen zo meoilijk is heb ik de uitdaging aangenomen om te gaan hardlopen. Eerst op het gras want vallen hoort erbij. Doel nu is om in juni vier mile (6.4 km) te gaan hardlopen.

Waar had je de meeste moeite mee?

Mensen die niet luisteren.

Arts die een brace aanmeet terwijl ik aangeef dat dit niet werkt. Resultaat ik loop mijn voet kapot en kan zes weken niet meer lopen.

Combinatie van medicijnen krijgen die niet mogen. Ook gaat de overdracht van informatie niet altijd vlekkeloos.

Alle ongevraagde adviezen die je krijgt. Heel frustrerend. En de opmerkingen dat je je grenzen moet bewaken. Grrrrrrr.

En vragen over je gezondheid waaruit blijkt dat men gewoon niet weet wat er speelt. Dan heb ik liever geen vragen dan vragen waaruit blijkt dat er geen oprechte interesse is.

Er is vanuit de overheid niets geregeld voor kleine ondernemers. Een situatie als deze is ook niet te verzekeren. Een inkomens verzekering is al duur maar het voortbestaan van je bedrijf is niet te doen. Gaat het fout dan ga je failliet en moet je terugvallen bijstand of nog minder. Als er ondersteuning zou zijn is de schade mogelijk te beperken en blijven de kosten voor de gemeenschap uiteindelijk lager. Het is niet alleen het bedrijf maar ook medewerkers klanten en leveranciers.

Door zoiets als een CVA ga je wel inzien wat nou echt belangrijk is he Peter? Wat heb jij geleerd uit je ervaringen met je CVA?

Omdat ik twee keer eerder wat langer ziek ben geweest kon ik misschien wat makkelijker de knop omzetten. Mijn focus was direct, wat is nu echt belangrijk. Als je niet zelfstandig naar het toilet kan of kan douchen dan worden dit soort vragen in eens heel eenvoudig te beantwoorden.

Peter jij hebt een eigenbedrijf. Na je CVA moest je op heel veel zaken en mensen terugvallen en dit bevestigde voor jou dat je niet alles zomaar moet laten gebeuren, maar zelf de regie moet houden.

Hoe heb jij dit aangepakt?

Gelukkig had ik hier plannen voor klaarliggen. Mijn toenmalige vrouw had ooit aan mij gevraagd. Hoe moet het verder als jij er niet meer bent? Dat in combinatie met de adviezen die wij aan onze klanten geven moet je dat zelf ook doen. Wij vragen onze klanten ook, kan je je kerntaken uitvoeren als je ICT-systemen niet beschikbaar zijn? De berichten in de media met betrekking tot sybercriminaliteit geven wel aan hoe belangrijk dit is. Maar ook vragen als, je moet terugvallen op een back-up:

  • Heb je naast de gegevens ook de apparatuur en software beschikbaar
  • Hoelang duurt het om te herstellen?
  • Hoever moet je terug in de tijd met je back-up en wat gaat er dan verloren?
  • Welke kerntaken komen stil te liggen? (zorg-dieet-medicatie)

 

Jij wilt mensen met een eigenbedrijf waarschuwen. Of inzicht geven wat je zou kunnen doen als je je een eigenbedrijf hebt.

Ik kan mij voorstellen dat mensen er niet aan willen denken……….als….als…als

Wat betekent het voor mensen die een bedrijf hebben voor ondernemers die verrast zijn door een CVA?

Je hebt kritieke zaken in je bedrijf. Dat loopt van je ICT, medewerkers en jij de ondernemer. Wat als een van deze zaken uitvalt? Kunnen er bijvoorbeeld mensen betalingen verrichten als jij als ondernemer uitvalt. In de praktijk heb ik gezien hoe een ondernemer medewerkers/ ZZPers verloor maar zijn voorraden en machines werden verkocht omdat de rekeningen niet werden betaal. Het resultaat was dat na twintig jaar bouwen een binnen een paar maanden weg was.

Jij hebt ook een website en je schrijft blogs.

Waar kunnen de luisteraars jou bereiken Hoe heet je website?

www.nocorners.nl

https://www.nocorners.nl/category/persoonlijk/

Maar ook op facebook en linkedin

Wat was je diepste dal geweest?

Dat ik naast mijn CVA ook ben gescheiden

 

Heb je een tip voor mensen zonder NAH?

Steek je kop niet in het zand. Het is niet leuk om over zakelijk en privé ongeluk na te denken. Maar als het fout gaat, wat zijn de gevolgen voor je gezin, familie en vrienden, personeel en klanten? Neem je verantwoording

 

Wil je nog ergens op terugkomen Peter?

Ik zie een parallel in het nadenken over risico’s. Veel MKB-ondernemers willen eigenlijk niet nadenken over risico’s en bijvoorbeeld ICT-beveiliging. Vaak hoor ik dan:

 

  • Dat is toch het probleem van de ICT-leverancier? Ik denk dat het wel is geregeld. Zelf denk ik, het gaat om jouw bedrijf, jij bent verantwoordelijk
  • We werken in de cloud. Maar is dan alles geregeld? Als een datacenter met misschien wel duizenden klanten een probleem heeft, wanneer ben je dan weer operationeel? En kunnen dit soort leveranciers de beschikbaarheid echt borgen? Denk je het of weet je het zeker? Ga je dit uitzoeken dan vallen er nogal wat door de mand.
  • En dan de ondernemer die aangeeft dat het zorgelijk is. En vervolgens niets doet. Nu snap ik dat het lastig is om te bepalen waar je moet beginnen. Dan maar terugvallen op je leverancier? Die heeft economisch belang bij wat er wordt gezegd/ verkocht. En de slager die zijn eigen vlees moet keuren? Geen goed idee. Keer gratis gesprek van een half dagdeel is via de website aan te vragen. https://www.nocorners.nl/gratis-ict-adviesgesprek/

 

Tot slot alles wat hier verteld is kan je terug vinden op onze website www.luisternaarnah.nl

 

en op mijn website www.lotgenotencentrum.nl  klik op deelnemers en klik op de naam Peter van der Puyl

Dankjewel voor dit gesprek Peter.

Column van Marly – Terugblik 2021 vooruitkijken naar 2022

Terugblik 2021 vooruitkijken naar 2022

 

2021 was voor mij een jaar waar ik erg naar uit gekeken had. Het jaar waarin ik de 50 jaar zou bereiken, Sarah zou zien.

Voor andere mensen wellicht een leeftijd die als ramp gezien wordt, maar niet voor mij. Na al mijn infarcten waarvan de laatste in mijn slaap gebeurde, was het voor mijn gevoel niet zo vanzelfsprekend dat ik dit zou mogen halen. Maar gelukkig haalde ik het wel!

Daarnaast had ik gebeden dat ik mijn mijlpaal thuis mocht vieren aangezien ik meerdere mijlpalen zoals mijn 40e en mijn 25-jarig huwelijk op andere plekken moest vieren.

Mijn gebeden werden letterlijk verhoord want we zaten in een stevige lockdown, ik MOEST wel thuis vieren. Restaurants waren gesloten. Maar ik was heel blij en dankbaar deze bijzondere dag met mijn gezin te mogen vieren. De dag van leven noem ik het dan ook !

Hoewel ik goed kan begrijpen dat deze lockdown voor veel mensen allesbehalve prettig was, genoot ik ervan. Ik merkte in die periodes pas, hoe moe ik was. Moe van jaren revalideren,  van ziekenhuisbezoeken, van verplichtingen. De lockdowns heb ik dan ook gebruikt om beter naar mezelf en mijn lijf te leren luisteren.

Nooit verwacht maar tóch gedaan in 2021 heb ik mijn bucketlist reis naar Polen gemaakt en dat ook nog met het vliegtuig gedaan. Wow, wat een belevenis. Daar moest ik nou 50 voor worden!

Wat verwacht ik van 2022?

Dat vind ik moeilijk om te zeggen. Ik hoop in elk geval nog een jaar infarctvrij te mogen blijven!

Helaas vrees ik dat Corona ook in 2022 wereld nog in zijn greep zal houden. Voor mij persoonlijk niet zo’n ramp dus…

Verder laat ik alles op zijn beloop. Je kunt toch geen jaar uitstippelen. Zoals ik elk jaar opnieuw zeg, heb ik ook voor dit nieuwe jaar 2022 geen voornemens behalve het voornemen dat ik goed naar mijn lijf en mijn gevoel blijf luisteren want dat bevalt goed. En dan hoop ik dat ik over een jaar wéér op een bijzonder jaar mag terugkijken. Datzelfde gun ik iedereen ! Een jaar vol liefde, geluk, goede gezondheid, een jaar waarin je wellicht grenzen overschrijdt en angsten loslaat. Geniet van elke dag in 2022 !!

 

Column Marly – Herdenking Zondag 26 december 2021

Herdenking met Amazing Grace

In navolging van het mooie bericht van Lieky met de kerstwensen, wil ik ook ergens bij stilstaan. Zo  dadelijk gaan wij luisteren naar één van de vele versies van Amazing Grace

En terwijl dit nummer draait wil ik graag even de tijd nemen en  stilstaan bij ons jaar 2021. Dat we terugdenken aan alle mensen die weggevallen zijn, of dat nu in 2021 was of al eerder, denk aan wie we missen. Mensen die we zó graag ook nú bij ons zouden hebben gehad. Als we allemaal even vol liefde stilstaan bij onze geliefden.. stel je even voor hoeveel liefde we dan nú samen verspreiden. Liefde is belangrijker dan geld, belangrijker dan welk cadeau dan ook. Voel het met mij mee bij Amazing Grace

Gesprek met Mick Röben Zondag 26 december 2021 .

  1. Wie is Mick Röben

Ik ben eigenlijk maar een gewone jongen, maar ik heb op jonge leeftijd iets ongewoons meegemaakt waardoor ik het leven op een hele andere manier ben gaan bekijken.

  1. Jij hebt al vanaf je 8ste levens jaar een hersenletsel.

Wat is jou overkomen Mick?

Mij is verteld dat ik vanaf mijn geboorte al een kleine vernauwing had in een van mijn slagaders, In feite kon die vernauwing daar niet zo veel kwaad, gezien die slagader best flink is. Maar op mijn 8e levensjaar is die vernauwing los gekomen en met de stroming mee ge naar mijn hersenen gegaan. Daar zijn je aderen veel smaller, dus is ie daar vast komen te zitten.

  1. Je hebt al vrij snel revalidatie gehad.

Dat moet wel voor een kind een belevenis zijn geweest.

Hoe heb jij dat ervaren?

Pfoe, hoe heb ik dat ervaren? Door mijn herseninfarct ben ik linkszijdig helemaal verlamd geweest. Ik heb in de eerste twee weken alleen maar in bed gelegen omdat ik niets meer kon. Het was zo vreemd om me niet meer te kunnen bewegen. Ik heb toen zo ongeveer iedere vorm van therapie gehad die je je kan bedenken. Ik was nog maar een kind, dus veel daarvan was spelenderwijs, niet altijd even leuk. Vaak wel!

4 . Hoe ben jij je schooltijd en studiotijd doorgekomen?

Ik ben na de basisschool naar de HAVO gegaan, omdat ik best een hoog IQ heb. In deze periode heb ik altijd volgehouden dat ik het wel kon, omdat ik niet anders behandeld wilde worden dan mijn klasgenootjes. Ik ben in die periode heel veel gepest, natuurlijk was dat niet fijn. Maar gelukkig was ik toen ook al erg eigenwijs.

  1. Inmiddels heb je werk. Wat doe je voor werk en hoe gaat dat je af?

Ja klopt! Ik ben op mijn 14e begonnen in het jazzcafé waar mijn moeder werkte, toen als glazenspoeler. Dan ging ik met een grote bak door het publiek om lege glazen op te halen en terug te brengen naar de bar. Daar ben ik verliefd geworden op de horeca, en daar werk ik nog steeds als barman, nu ongeveer 10 jaar. In het begin was dit wel lastig omdat er bepaalde regels zijn over hoe je je werk moet doen, maar omdat mijn linkerarm wel degelijk beperkt is in zijn mobiliteit heb ik mijn eigen manier van werken moeten ontwikkelen. Door dit te doen heb ik een eigen stijl, en misschien wel eigen persoonlijkheid als barman ontwikkeld. Maar ik ben ook maar een mens, dus hier en daar een foutje moet kunnen toch?

 

  1. In de 2e lockdown van afgelopen jaar heb je een soort mental breakdown gehad.

Wil je daar iets over vertellen? Wat was jouw ervaring?

Ja klopt, Ik woonde afgelopen jaar samen met twee studenten toegepaste psychologie. Als je daar genoeg tijd (Lees: 24/7) mee doorbrengt ga je je vanzelf dingen afvragen over wie je bent. Ik ben me daar de existentiële vragen gaan stellen als ‘wie ben ik?’ en ‘wat als ik geen NAH zou hebben’. Erg vreemde tijd.

 

  1. Op een gegeven moment had je besloten om professionele hulp in te roepen.

Ja klopt, ik merkte dat ik steeds vaker en steeds slechter in mijn vel zat. Doordat ik bepaalde ‘simpele’ dingen niet kon, en daar vreselijk van baalde. Ik was vooral boos op mezelf en vroeg me af waarom dat herseninfarct me is overkomen.

Waar heb of had jij de meeste moeite mee?

Ik heb een tijd terug een basgitaar gekocht. Maar ik kan er niet zo heel veel mee omdat mijn fijne motoriek links beschadigd is, en ik mijn vingers moeilijk los van elkaar kan bewegen.

Wat heeft het je opgeleverd?

De hulp? Tot nu toe heb ik alleen nog een MRI-scan kunnen doen omdat ik heel graag wilde weten wat de preciese gevolgen zijn van mijn NAH. Daarop is echt heel duidelijk littekenweefsel te zien. Ik heb inmiddels mijn medisch dossier in mogen zien waar ik heel veel  antwoorden uit heb kunnen halen over mijn eigen NAH.

Welke vragen en welke antwoorden hebben jou het meest geraakt?

Ik kreeg ooit de vraag “En als je straks je antwoorden hebt, wat dan? Wat wil je er dan mee bereiken”, dat vond ik een hele goeie.

En de antwoorden die mijn MRI-foto’s biedden waren een hele geruststelling. Want 20 jaar lang wist ik wel dat ik een herseninfarct heb gehad, maar ik had er geen beeld bij. Nu heb dat wel, letterlijk. Het is nu tastbaar geworden voor me.

 

  1. De opleiding die je nu doet, wat houd die precies in?

De opleiding die ik doe is onderdeel van de Fontys Acadaemy for Creative Industries. Hij heet CO IEMES, dat staat voor Communicatie – International Event, Music & Entertainment Studies. De naam zegt eigenlijk niet zo veel over de opleiding. Om het heel simpel uit te leggen ga je aan de slag met hoe je er voor kunt zorgen dat je de juiste mensen bereikt voor je product of service. Stel, je wil een boek schrijven. op mijn opleiding gaan we dan kijken naar de doelgroep, hoe oud zijn ze, hoe zijn ze te bereiken, wat zijn hun interesses etc. Daarnaast kijken we ook naar maatschappelijke trends, economische trends en nog 100 dingen meer. Ik ben dat nu aan het doen voor mijn verhalenbundel

9 . Je bent begonnen met het schrijven van Blog en een verhalenbundel over NAH.

Wat wil je hiermee bereiken?

In 20 jaar tijd heb ik me vaak onbegrepen gevoeld, door mijn NAH ben ik gepest, ben ik ontslagen van bijbaantjes of heb ik me simpelweg in een onhandige situatie weten te werken. Ik hoop dat de situaties die ik schets in mijn verhalenbundel tot de verbeelding van veel mensen spreken, met en júist ook zonder NAH. Zodat er hopelijk meer begrip komt voor mensen met NAH, en dat alles van de buitenkant te zien is.

Je had nog een oproepje willen doen, of mensen willen meewerken om hun ervaringen aan jou door te geven. Allemaal om meer inzicht te door te geven omdat er nog zoveel onwetendheid is over een leven met NAH.

Ja klopt, ik heb op jouw Facebookgroep al een korte toelichting geplaatst met het linkje naar mijn blog, daar staat nu een handjevol verhalen op die ieder een ander soort situatie schetsen. Van eten bij KFC tot verliefd zijn. Maar bijvoorbeeld ook hoe het was om weer in een MRI-scan te liggen.

Welke vraag heb jij voor de luisteraars en waar mogen ze hun bedragen naar toe sturen?

(Bedragen mogen verstuurd worden naar mijn persoonlijke bankrekening. Nee, flauw grapje.)

Zijn er momenten geweest waarbij jij je als persoon met NAH onbegrepen hebt gevoeld door je omgeving? Denk bijvoorbeeld aan het terugkeren naar je werk, of het moeten herzien van je energieverdeling, deel je ervaring alsjeblieft. Samen kunnen we onze omgeving bewust maken van onze belevingswereld! Berichten mogen gestuurd worden naar m.roben@student.fontys.nl

 

10  . Heb je een tip voor mensen zonder NAH?

Jeetje, zo ongelofelijk veel;

Don’t judge a book by it’s cover, om maar even mee te beginnen. Die uitspraak kent iedereen, maar dat is niet alleen voor mensen met NAH. Laat mensen in hun waarde

Tot slot,

Wat wil jij nog graag aan ons laten weten?

Geniet er van, het kan zomaar voorbij zijn!

Dankjewel  Mick, voor jouw ervaringen en jouw antwoorden.

Jij ook bedankt voor de uitnodiging!

 

Huub van Lankvelt

 

Mijn naam is Huub van Lankvelt

Enige info over mezelf:

  • Ik ben (inmiddels) 67 jaar.
  • Ik was vader van 3 kinderen en nu nog van 2. Mijn oudste dochter is vorig jaar overleden aan de gevolgen van een NAH (hersenbloeding). Ze was toen 32 jaar.

Zij werd geboren met een bloedvatafwijking in de hersenen, een zgn. AVM. Een aangeboren bloedafwijking dus.

Zij functioneerde prima, was een fantastische bijzondere meid. Onvoorstelbaar. In haar leven is wel een groot medisch dossier opgebouwd.

En vanaf 2017 kreeg ze te maken met een burn-out, een depressie en vervolgens 2 hersenbloedingen. Maw, zo werd de aangeboren hersenaandoening (AH) teven een niet-aangeboren hersenaandoening (NAH).

  • Ik heb diverse studies gevolgd en functies. Afgestudeerd als analytisch chemicus en in de loop der jaren de move gemaakt van researchmedewerker naar Technisch Product Manager in de ICT.
  • Daarnaast een grote affiniteit met het medisch wereldje en de medische wetenschap opgebouwd (brede basiskennis). Mede ten gevolge van het ziektebeeld van mijn dochter. In dit kader ook ervaring opgedaan met de sociale en psychische gevolgen van haar AH en NAH. Overigens niet alleen bij haar maar ook bij haar lotgenoten.
  • Het verleden van en met mijn dochter geeft me een grote drive (en ervaringsdeskundigheid) om mensen in vergelijkbare situaties te ondersteunen, daar waar nodig en gewenst.

Groet, Huub

Lieky in gesprek met Eveline Hund Zondag 19 december 2021

Klik hier voor de directe link naar de Bolderik

Klik hier voor de directe link naar Braingym

Klik hier voor de directe link naar het Digitale Info Loket

Hallo Eveline Hund uit Houten.

hallo Lieky

  1. Mijn eerste vraag aan jouw is, wie is Eveline Hund?

ANTWOORD Ik ben 43 jaar, ik woon met mijn man en 2 kinderen van 6 en 9 jaar in Houten. Ik ben geboren in een dorpje in de Betuwe (Buren). Als kind was ik heel verlegen. Ik hield heel veel van dieren en tekenen. Ik presteerde heel goed op school dus was het logisch dat ik ging studeren. In het gezin waarin ik opgroeide was ik de enige die introvert was, mijn ouders en grote broer zijn echte doeners. Ik was op jonge leeftijd al een denkertje. Ik werd later ook een studiebol. Ik studeerde Biologie, en ook heb ik de opleiding psychosynthese gedaan. Ik was vooral nieuwsgierig naar hoe werkt het leven?, hoe werkt een lichaam? en waarom ben jij jij en ik ik? Ik wilde alles weten. Uiteindelijk ben ik docente Biologie op een Middelbare school geworden en voelde mij voor de klas heel erg thuis. Het werken met pubers deed me goed, ik begreep al hun ongemotiveerdheid voor school en hun onzekerheden. Maar mijn carrière voor de klas duurde kort.

  1. Wat is jou overkomen?

ANTWOORD Ik ben aangereden door een grote auto, een bestelwagen toen ik naar mijn werk fietste. Ik was toen 26 jaar. Ik raakte bewusteloos en kwam op de IC terecht. Het was even spannend wat mijn letsel was, dus werd ik ook bewusteloos gehouden. Toen alles goed leek, mocht ik wakker worden en werd ik overgeplaatst naar Heelkunde om te herstellen van mijn wonden. Op de zaal liggen ook mijn eerste herinneringen. Ik herstelde in het ziekenhuis en thuis van mijn verwondingen. Ik had veel problemen met lopen, evenwicht houden (ik liep met een rollator in huis) en mijn aandacht erbij houden. Contact met mijn partner was lastig omdat ik geen gewoon gesprek kon voeren en niet goed kon functioneren. Ik kon niet koken of ik raakte verdwaald in de supermarkt. Samen gingen we terug naar de huisarts omdat het niet goed met me ging. Een dag later zat ik bij de neuroloog en kregen mijn klachten een naam: NAH. Mijn revalidatie startte snel erna. Een van de eerste dingen die ik kreeg was een voorlichtingsbijeenkomst met andere NAHers en partner. In mijn studietijd was ik afgestudeerd als Gezondheidsvoorlichter. Ik begreep het verhaal over NAH dus heel goed, alleen snapte ik niet dat het over mij ging. Ik vond het heel verwarrend.

  1. Heb jij hulp en of revalidatie gehad.

ANTWOORD Ik ben een tijd verzorgd door mijn ouders toen ik fysiek bijna niets kon. Ik had hulp nodig bij eten maken, lopen. Mijn moeder hield mij bijvoorbeeld in de gaten wanneer ik ’s nachts naar de WC ging. Ik bleef soms hangen op de WC. Ik was dan aan het dromen en in slaap gevallen en zat hardop te lachen. Mijn moeder kwam dan kijken. Ik probeerde uit te leggen wat ik droomde en belandde dan in de slappe lach. Voor mij zijn dat geweldige herinneringen. Ik had geen pijn en geen bewustzijn van de ernst van mijn situatie. Ik voelde me eigenlijk fantastisch. Ik slikte geen medicatie hoor, daar was het niet van. Mijn moeder vertelde later dat ze dacht dat ik gek geworden was. Zij werkte in de zorg en maakte zich enorm zorgen.

Ik heb gerevalideerd in het UMCU en in de Hoogstraat. Ik kreeg psychische begeleiding, fysiotherapie, ergotherapie, voorlichting en ik heb later nog meegedaan aan een training Eigen Regie. Ook heb ik een intensief reïntegratie traject doorlopen. Ik stopte uiteindelijk met het werken op school omdat het lesgeven mij teveel prikkels gaf. Na een werkervaringsplek lukte het mij aangepast werk te vinden voor 20 uur in de week.

4 . Hoe gaan jij en jouw gezin hiermee om?

ANTWOORD In het begin had ik steeds ruzie met mijn partner, we woonden net samen. Dat was erg moeilijk. Toch zijn we bij elkaar gebleven. 8 jaar later, toen ik een stabiel leven had, kreeg ik mijn eerste kind. Mijn zwangerschap en bevalling waren fantastisch. Het moederschap lukte me niet. Ik liep helemaal vast. Mijn eerste zoon is heel beweeglijk, creatief en gevoelig. Een energiebommetje, onvermoeibaar. Hij sliep weinig en ik kon me niet meer ontspannen. Ik deed wat ik kon maar het ging enorm moeizaam. Actief spelen en bewegen was voor mij niet haalbaar. Hij was een heel boos en gefrustreerd kind. Op school werd dit erger, op de kleuterschool was hij moeilijk te sturen door de docent. We kregen opvoedingsondersteuning. Ook ging ik met hem naar een Kinesioloog, om spanning uit zijn lijf te halen. Dat werkte heel goed voor hem. Ik werd nieuwsgierig naar wat een kinesioloog eigenlijk doet. Vanuit mijn studie ken ik het lichaam namelijk vooral op stoffelijk niveau, bestaande uit weefsels en cellen. In de kinesiologie wordt gewerkt met het energielichaam en het opheffen van stress en blokkades. Ik ging wat cursussen doen om daar meer over te leren. En toen gebeurde er iets heel opmerkelijks met mij. Ik ging me beter voelen, ik kon me weer meer concentreren. Vanaf dat moment bleef ik cursussen volgen en oefeningen doen. Langzaam herstelde ik. Soms geloof ik nog steeds niet dat ik hersteld ben. Ook dat went. Eigenlijk zijn wij mensen gewoontedieren. In ons gezin is iedereen nu gewend aan een gezonde moeder. Veranderingen zijn ook geleidelijk gegaan he?! Mijn oudste zoon en ik delen wel een heel bijzonder verleden.

  1. Wat doe je nu in je dagelijks leven?

ANTWOORD Ik heb nu een eigen Praktijk, Praktijk de Bolderik. Ik begeleid mensen met een NAH om makkelijker te functioneren. Ik leer ze hoe ze daar zelf invloed op hebben.  Ze krijgen meer energie, rust in hun hoofd en zijn opgelucht. Ook geef ik cursus in de methodiek. In Nederland valt deze methode onder de complementaire methoden in ons zorgstelsel. Ik heb ook veel contact met behandelaars uit de reguliere zorgsector, ik denk dat we in Nederland veel meer moeten gaan samenwerken. Het liefst zou ik over enkele jaren in een revalidatiecentrum willen werken. Ik vind de organisatorische kant en de administratieve kant van eigen baas zijn niet zo leuk. Ik heb veel contact met collega’s die ook werken aan het herstel van een ziekte. Ook ontmoet ik lotgenoten die beter geworden zijn. Alle verhalen zijn anders. Er is 1 gemeenschappelijk iets: mensen voelen zich weer gezond en zijn gelukkig. Dat vind ik interessant, waarom herstelt de ene wel en de andere niet. Ik denk dat ik daar een antwoord op heb gevonden. Weet dat ik ook een vakidioot ben he? Vanuit mijn visie kan je je volledig aanpassen aan je nieuwe situatie en zijn daar meerdere mogelijkheden voor. Dat geldt ook voor mensen die ernstig beperkt zijn geraakt, bijvoorbeeld bij verlammingen of een afasie. Je kunt ook dan werken aan je mogelijkheden, om je weer ontspannen en blij te voelen. Je kan dan rustig ademhalen en rustig bezig zijn met wat je wel kan. In mijn praktijk leer je je aanpassen aan jezelf en aan je situatie, niet aan je NAH. Je vind je “oude” ik dan weer terug in je nieuwe leven. Je komt meer in balans met jezelf en bent minder een speelbal van je omgeving.

  1. Wij gaan het hebben over Brain Gym®

Wil je hier iets meer over je werk vertellen, wat houd dit Brain Gym® eigenlijk in?

ANTWOORD Brain Gym is een beweegprogramma. Er zijn in de basis, 26 speelse makkelijke oefeningen die je uitvoert. Dit zijn bewegingen of aanrakingen/ massages van speciale plekken op je lichaam zoals je borstbeen je voorhoofd. Hierdoor komt er weer ontspanning in je lichaam, je lichaam wordt zowel ontspannen als actief. Het brein krijgt hierdoor soepeler prikkels door. Zo kan je opnieuw een taak leren uitvoeren, op een ontspannen manier. Bijvoorbeeld leren luisteren naar een gesprek ipv alleen de achtergrondgeluiden horen. Daar komt vaak veel spanning in het nekgebied bij kijken en ook de concentratie werkt meestal niet mee. In ons werk kijken wij niet IN het brein, dus zien dat niet daadwerkelijk zoals op een scan. Wij werken alleen met informatie uit gedrag, hoe je je voelt en hoe je lichaam beweegt/ je lichaamshouding. Hoe jij iets ervaart en welke situaties jij zou willen verbeteren. Brain Gym oefeningen worden inzet voor positieve doelen. Dat is gewenst gedrag, bijvoorbeeld ik smeer mijn boterham, ik luister naar mijn partner in een gesprek, ik wandel en kijk rond, etc. Ik kom trouwens vaak tegen dat wandelen heel intensief is voor mensen omdat het evenwicht en de ogen heel gespannen zijn. Terwijl wandelen juist heel gezond is en fijn om te doen. Daar kan je dus wat aan doen.

  1. Jij hebt het ook over Dimensies;

Als één van de lichaamsdimensies niet in balans is, kan dit verstoringen veroorzaken in andere dimensies. Door de “verstorende” dimensie in evenwicht te brengen kan het hele systeem weer in balans komen.

Dat vind ik erg interessant. wil je hier iets meer uitleg over geven

ANTWOORD Praten over dimensies is echt vaktaal hoor… ik ga het uitleggen. Bij alles wat je doet, heb je je brein nodig. In een gezonde situatie zou het zo moeten zijn dat wanneer je iets doet, je dat doet zonder erover na te denken. Gewone dingen horen vanzelf te gaan. Zoals fietsen, traplopen of koken. Voor dit vanzelf functioneren heb je nodig: concentratie of focus, controle over je lichaam, je spieren en je emoties (bijvoorbeeld ook motivatie) en sturende gedachten. Een voorbeeld: wanneer je aan het koken bent is je aandacht bij het fornuis en denk je aan het recept. Je zegt als het ware tegen jezelf: eerst doe ik dit en dan doe ik dat. Terwijl je kookt houd je de tijd in de gaten en weet je wanneer je wat moet doen zodat je op tijd klaar bent. Je handen werken mee door snel de groenten te snijden en je benen staan stil of lopen snel even naar de koelkast. Er is een continue samenwerking in je lichaam bij verschillende handelingen. Zodra een handeling om wat voor reden dan ook niet soepel loopt dan kan dat door stress komen. Je bent bijvoorbeeld bang dat je niet op tijd klaar bent, je bent afgeleid door je telefoon of door je eigen gedachten. Wat dan ook. Dan is het de kunst om weer in balans te komen.

In mijn vaktaal betekent dat dat je uit balans bent. Je wil is duidelijk, je maakt eten klaar. Het kan zijn dat je concentratie (focusdimensie) niet meewerkt, dat de controle over je spieren niet meewerkt (organisatie/ centeringsdimensie) of je lateraliteit niet mee werkt. Dat laatste kan je merken aan dat je handen en voeten en gedachten niet soepel samenwerken. Je kan de balans herstellen met Brain Gym oefeningen. Jouw lichaam gaat jouw brein helpen om makkelijker te functioneren. Zintuigen en ledematen leren weer opnieuw samenwerken.

Ik vind Brain Gym een zeer praktische en effectieve methode omdat je werkt met het lichaam. Brein is ook lichaam he, het is een biologische computer. Het lichaam spreekt 1 taal, iets lukt, iets lukt niet, iets kost energie, iets geeft energie. Onze gedachten zijn niet altijd betrouwbaar. Ons lichaam en ons gevoel wel. Het lichaam helpt hier het brein.

Dit is ongeveer de basis. Speciaal voor NAH heb ik een model gemaakt wat ik denk dat het proces is waar een persoon met NAH inzit qua beleving en ook waar het brein zich dan bevindt. Dat is een heel theoretisch en diepgaande uitleg, en gaat te ver voor nu. Artsen en behandelaars willen dat wel altijd weten. En ik heb nu een client die verpleegkundige is, zij wil dat ook weten. Dan vertel ik dat natuurlijk wel.

  1. Wanneer besloot je om je er in te verdiepen en Cursussen en lezingen in te geven

ANTWOORD Na mijn eerste cursus merkte ik dat mijn gezondheid verbeterde. Ik kon mij veel beter concentreren en had geen last meer van duizeligheid. Daardoor had ik veel meer energie en werd ik vrolijker. Ik was enorm verrast en ik durfde het niet te geloven. Na een maand geloofde ik het pas en ik wilde er toen alles van weten hoe dat had kunnen gebeuren. Ik deed de volledige opleiding tot Brain Gym instructeur. Ik ben daarna mijn praktijk gestart omdat ik ervan overtuigd ben dat er meer mensen zoals ik zijn die verder kunnen herstellen.

9 .Ik heb gelezen dat er ook “Brain Gym® op school” is voor kinderen en leerkrachten.

Heb je enkele voorbeelden, welke problemen jij tegengekomen bent bij kinderen.

ANTWOORD Brain Gym word veel ingezet bij kinderen met een leerprobleem, wij noemen dat leeruitdagingen. Ook bij kinderen met een label zoals ADHD, ADD en autisme. Ook HSP en hoogbegaafdheid hoort daarbij. Ik werk zelf het liefste met mensen met een NAH. Wanneer ouders zich melden bij mij dan zoek ik een geschikte collega die ook Brain gym kan, of Kinesiologie of reflexintegratie wanneer ik denk dat dat nodig is. Reflexintegratie kan bijvoorbeeld heel helpend zijn wanneer er in de vroege ontwikkeling van iemand (bijvoorbeeld bij de geboorte, of een jong kind) bepaalde ontwikkelingsstappen ontbreken in de ontwikkeling van het zenuwstelsel. In dat werk ga je altijd terug naar de ontwikkelingsstap die niet volledig geïntegreerd is. Dan kan je aan een stevig fundament bouwen. Wat de basis is van ons natuurlijke gedrag.

 

10  . In jouw Praktijk de Bolderik zijn de mensen welkom om aan hun persoonlijke ontwikkeling te werken. bv…..

“Wat wil jij graag bereiken wat misschien nu (nog) niet lukt”?

“Waarin ben je vastgelopen en heb je een zetje nodig”?

Wat kunnen ze nog meer verwachten?

ANTWOORD In mijn individuele begeleiding loop ik een tijdje met mensen mee. Een tijdje is meestal tussen de 2 en 6 maanden. Mensen zijn wekelijks welkom in mijn praktijk in Houten of we ontmoeten elkaar online. Vooral het online werken wordt als heel prettig ervaren omdat er geen extra belasting is qua reizen waardoor mensen heel moe kunnen worden. Ook bevindt de client zich dan in de thuissituatie, daar waar de client zich eigenlijk ontspannen en tevreden zou moeten voelen. Mensen met NAH weten vaak heel goed hoe ze zich voelen en kunnen hun moeilijke situaties heel helder analyseren. Ik leer ze op die momenten wat ze zelf kunnen doen om zich weer energiek te voelen, focus te hebben op wat ze willen. Dit is altijd maatwerk. Alle mensen zijn anders. Wanneer mijn manier van begeleiden niet past bij de client of te weinig vooruitgang biedt, dan adviseer ik naar collega’s uit mijn netwerk te gaan. Meestal zijn dat kinesiologen. Bijvoorbeeld bij heftige pijn. Dan is helder en rustig nadenken en ontspannen bijna niet mogelijk. Pijn is erg stressvol. Soms blijf ik dan coördineren door 1x in de maand bij te kletsen. Mensen voelen zich vaak heel speciaal dan.

Sommige cliënten willen ook meer leren over de methodiek. Ik geef ook cursussen Brain Gym. Cursisten zijn cliënten, leerkrachten, kinesiologen en andere behandelaars van mensen met een hersenletsel. De cursussen die ik geef zijn 2 of 4 dagen en zijn online via ZOOM. Of op aanvraag op locatie.

Ik mijn begeleiding zoek ik altijd naar de persoon achter de diagnose. Wat NAH is en kan doen weten we allemaal. Mijn visie is dat wanneer je leert omgaan met hoe jij zelf in elkaar steekt, je grote sprongen vooruit gaat maken. In veel gevallen kom ik uit op geblokkeerde talenten die vragen om verder ontwikkeld te worden. Veel cliënten zijn bijvoorbeeld heel creatief of heel slim en wanneer die talenten niet in balans zijn, kunnen ze een loopje met je nemen. Het is dan bijna onmogelijk je aan te passen aan je nieuwe situatie.

Klopt het dat jij op je Facebook tijdlijn een link plaatst waar je op kan klikken om het ZOOM gesprek met jou te volgen?

Antwoord………………..    Wanneer de uitzending geweest is, zal ik een link plaatsen op mijn Facebookpagina en op mijn LinkedIN-profiel. Meer over mijn praktijk kan je lezen op mijn website www.praktijkdebolderik.nl en meer over Brain Gym op www.braingym-nederland.nl.

Tot slot; Wil ik je hartelijk danken voor dit gesprek.

Dankjewel Eveline

 

 

Alles wat hier verteld is, staat ook op de website www.luisternaarnah.nl

Je kan Eveline Hund ook terugvinden op mijn website www.lotgenotencentrum.nl

Klik hier       klik op DEELNEMERS en klik op de naam van Eveline Hund.

 

Column Lieky – Onzichtbare gebreken bespreekbaar maken Zondag 19 december 2021

De onzichtbare gebreken zichtbaar maken

De onzichtbare gebreken zichtbaar maken en anderen uitleggen, hoe het werkelijk met je is.
Jullie hebben waarschijnlijk ervaren dat mensen niet aan je zien dat jij ziek (beperkt) bent. Ze zien alleen je buitenkant. Je innerlijke kant is ook een leven, maar dat is voor anderen niet te zien. Dat is alleen door jou te ervaren. Restverschijnselen en overprikkelingen worden helaas nog steeds onderschat.

Niet weten is ook onzekerheid, onrust, onbegrip en onmacht.

Sommigen storen zich eraan dat ze niet of nauwelijks begrepen worden door een ander. Soms komt dit door gebrek aan informatie.

Informatie schept duidelijkheid en inzicht, en daardoor meer begrip. Vertel jij een ander niet wat er met jou aan de hand is, dan mag je eigenlijk ook niet verwachten dat die persoon jou begrijpt.

Blijf vertellen hoe het met je gaat, zodat een ander op de hoogte is van jouw situatie.

Denk hier eens over na. Je kunt op verschillende manieren jouw verhaal vertellen. Wanneer je informatie geeft, dan spreek je op een andere manier dan wanneer je bijvoorbeeld over jouw emoties vertelt (klaagt). Vertel in het algemeen over een hersenletsel en restverschijnselen die onzichtbaar zijn voor iemand anders.

Let maar eens op; spreek jij over hoe moeilijk het voor jou is en dat het een drama is, dan is de aandacht van de mensen gauw over. Maar vertel jij om informatie te geven hoe het met je is en hoe jij hiermee omgaat, dan blijft de aandacht langer hangen.

Je kunt bv. vertellen dat jij jouw leven nu moet aanpassen aan de beperkingen die je door de restverschijnselen hebt en hoe je dat doet.

Dat je niet alles op een dag kan doen. Ook niet 2 dingen tegelijk. Dat je niet meer tegen drukte en lawaai kan.

Dat je soms slechte dagen hebt en alleen maar rust nodig hebt om bij te komen dat je anders over je grenzen gaat zodat je energie nergens te vinden is. En dat je de hele verdere dag en de dag erna sloom en futloos bent. En dat je soms betere dagen hebt.

Dat je structuur in je leven nodig hebt, een goede dag structuur en weekstructuur en structuur in al je activiteiten. Dat structuur in je dagelijkse leven je op gepaste afstand houd van je grenzen.

Dat je soms emotioneler dan anders bent en dat je elk moment in tranen kunt uitbarsten.

Je verwardheid, je concentratieproblemen die je hebt en de vermoeidheid ook slopend voor je is. Dag in dag uit houdt het je bezig om de dag goed door te komen.

Je weet nooit van te voren wat voor een dag het vandaag voor je zal zijn.

Je kan gerust vertellen dat het moeilijk voor je is, maar vertel dit na dat je de informatie hebt opgenoemd over hoe jij je leven moet aanpassen aan je huidige situatie.

Als die informatie er is, dan heb je steeds minder van die moeilijke vragen of situaties waar onbegrip de overhand heeft. Hoe meer jij vertelt over jezelf en hoe jij hiermee omgaat, hoe beter het ook voor die ander te begrijpen is.

Daardoor wordt het makkelijker om met die restverschijnselen te leven.

Probeer het eens uit en zie zelf of dit ook voor jou goed werkt. Ik wens je succes.

Lieve groet van Lieky Van der Velden

Ineke Akkerman Mijn kracht Zondag 12 december 2021

Mijn kracht

Ik kan het niet meer
Ik heb het gefluisterd
Ik heb het uitgeschreeuwd

Ik heb huilend gesmeekt

Ik heb mijn hoofd gebogen

Zoekend naar steun

En naar kracht

Omdat ik dacht het zelf niet meer te hebben

Omdat ik dacht dat ik niet verder kon

Ik heb hulp gevraagd

Aan de bron

Aan mijn engelen

Aan iets wat groter is dan ik

Aan een kracht en energie die buiten mij is

en om mij is

En mij (en jou) helpt

Ik dacht dat ik klein was

en zwak

Reddeloos en machteloos verloren

Toen fluisterde een stem terug:

“Kijk eens goed waar je nu staat

Hoe ben je daar gekomen?

Kijk eens naar de weg die je hebt afgelegd

Naar dat rotsige pad vol obstakels

Wie heeft dat pad afgelegd?

Kijk eens naar de moeilijkheden die je tegen kwam

Heeft het je belemmert om tot hier te komen?

Alle moeilijkheden, alle ellende

Maar ook de kleine vreugdevolle momenten

Alle mensen die je hebt ontmoet tijdens het klimmen

Sommige hielpen je

en sommigen lieten je vallen, waardoor je weer opnieuw moest klimmen

Soms was het pad eenvoudig en makkelijk te lopen

En soms was het pad niet eens een pad

Maar moest je je weg zoeken

In het donker en vol kuilen en gaten

Soms kon je fluitend je weg gaan

Maar er waren ook stukken bij die je al struikelend en vallend hebt gekropen.

En nu ben je hier

En dan denk je zo over jezelf?

Je hebt allang mijn kracht

Je hebt allang mijn moed

Ik heb het met je meegegeven toen je geboren werd

 

Je hebt mijn inzicht, mijn visie, mijn scherpe blik

Je hebt mijn vleugels

Maar ook mijn sterke poten en klauwen

Je hebt mijn kracht

Maar ook mijn liefde en compassie

En je hebt al deze kwaliteiten ingezet in je reis

naar het nu”.

Ik keek omhoog en vroeg:

“Wie ben jij?”

En het antwoord was:

“Ik ben jou en jij bent mij. We zijn één.”

Ik was al die tijd bij jou.

En jij was al die tijd mij!

Liefs,
Ineke Akkerman