Column Lieky: Hoe kun je het beste met mij of mensen met hersenletsel omgaan?

Hoe kan jij het beste met mij omgaan, zodat ik ook beter met jou kan omgaan. Daarom is het wel zo fijn als jij van mij weet dat;

Als jij mij rustig benaderd en mij geduldig laat uitspreken zonder mij in de reden te vallen, dan kan ik  jou vertellen wat ik graag wilde vertellen.

Want ben ik even afgeleid weet ik al niet meer wat ik wilde vertellen.
Heb geduld met mijn geheugen. Vul mij niet in, want jij weet niet wat ik wil zeggen. Maar ik weet zeker dat ik wel na jouw invulling mijn tekst helemaal kwijt ben. En niet vergeten dat is zeer storend.

Het beste is blijf mij aankijken tijdens mijn spreken. Ook niet gaan lopen tussendoor of iets anders.

Als ik mij iets niet kan herinneren, betekent dat niet dat het me niet interesseerde wat je vertelde.

Ik kan soms niet op namen komen. Dat is niet dommigheid of ongeïnteresseerd te zijn, maar kortgeheugen is het probleem.
Zijn wij met meerdere mensen samen, probeer er op te letten dat ik niets meer kan volgens als er door elkaar gesproken wordt.
Alsjeblieft geen harde muziek aan want dat zal mij storen.

Ik maak het bezoekje liever niet te laat of te lang, want het vergt mij energie om langer te blijven.
Als ik zal moet gapen komt dat omdat ik moe word en energie verlies door de drukte. Dan zal ik op alles trager reageren. Dat betekend niet dat ik je vervelend vindt.

Als je mij groet onderweg maar ik reageer niet, dan wil dat niet zeggen dat ik je niet wil zien. Maar dat ik waarschijnlijk op iets anders geconsenteerd ben.
De ene dag voel ik mij beter en kan ik meer aan, dan de andere dag.
Dat is niet dat ik niet wil dan ben ik te moe. Ook als ik op de bank lig en uitrust wil dat niet zeggen dat ik lui ben.

Als aan mij niets te zien is, wilt dit niet zeggen dat alles oké is.
Als jij dit van mij weet en met mij rekening wilt houden. Dan zullen wij beter met elkaar kunnen omgaan. Zo helpen wij elkaar door begrip.
Dankjewel!!   Groet van Lieky Van der Velden

.

Is dit voor jou ook zo, plaats het op je tijdlijn, zo kunnen ze gelijk lezen hoe ze beter met je kunnen omgaan.

Groet van Lieky Van der

Column Lieky – Ook al hebben we hersenletsel – Zondag 2 januari 2022

Ook al hebben wij een hersenletsel.

Ook al is ons leven veranderd.

Maar ons leven is niet gestopt.

Toch!?

Ik lees veel berichten van lotgenoten en hier en daar heb ik gesprekken met ze. Ik luister naar ze. Heb daar mijn gedachten over. Misschien ook herkenbaar voor jou.

.

Sommige zitten zodanig vast aan een patroon dat ze als het ware zelf aangebreid hebben. Dat ze bijna verblind zijn en afgestompt van zichzelf hun eigen IK.

Weten ook niet of ze eigenlijk wel willen veranderen.

Het is tenslotte een vertrouwd patroon waar ze misschien al jaren inzitten, iets anders kennen ze niet, blijven daarom liever zitten waar ze zitten. Hebben overal wel een rede voor waarom ze zijn zo als ze zijn.

Maar meestal zijn andere personen daar ook bij betrokken.

Wijzen alles en iedereen af en zeker zichzelf.

En komt iemand anders met een mening van, het kan toch ook anders dan worden ze nog opstandig en eigenwijs ook en vinden dat die ander het niet begrijpt.

Soms blijven ze door hun gedrag alleen met zichzelf achter.

Veranderingen moet op eigen krachten consequent gedaan worden.

Niemand anders kan dit voor je doen.

Ergens moet je beginnen met veranderen en dat begint altijd bij je gedachten.

Hoe ga jij met jezelf om. Denk hier eens over na.

  • Ben jij een slachtoffer van je eigen verdriet je onzekerheid, opstandigheid, teleurstellingen in je leven?
  • Zit je misschien bovenop je eigen kort-lontje?
  • Wil je hier in blijven zitten, omdat je vind dat jij het zo moeilijk hebt?
  • Omdat jij het niet verdient hebt om ziek te zijn.
  • Denk je misschien dat andere ook maar moeten lijden omdat jij het zo moeilijk hebt?
  • Heb je een andere rede waarom jij je zo voelt?
  • Ben jij zo iemand die denkt dat jij het niet anders verdiend hebt?
  • Zit je eigen denken je in de weg om het maar niet van je af te schudden?
  • Denk jij ik kan het niet?*Heb je weinig of geen controle over je denken.
  • Heb je angst dit leven niet aan te kunnen?
  • Kijk wat ongecontroleerde gedachten/angsten met je doet.

Dit is angst en onzekerheid die deze gedachten van jou maken.

Als je begrijpt dat jij de baas moet zijn over je denken, krijg je controle over je gedachten je gevoel en je leven.

Je mag natuurlijk ook blijven zoals je gewent bent te leven.

Dat is ieder zijn eigen keuze.

Maar veranderen is mogelijk maar jij moet het doen. Laat je niet tegen houden.

Ja, je hebt hersenletsel.

Ja, Ook hebben wij een hersenletsel.

Ja, je leven is veranderd.

Maar je leven is niet gestopt.

Toch!?

Groetjes van Lieky Van der Velden

Column Lieky – Mijn kerst wensen – Zondag 26 december 2021

Hoe zie ik de kerstdagen?

– (door Lieky van der Velden/ bewerkt door Callie Steijaert) in de kranten geplaatst.

“Jaren geleden in mijn armoede tijd werd het natuurlijk voor ons ook op het einde van het jaar kersttijd. Geen geld voor cadeautjes, amper geld voor eten. Mijn man was zijn werk kwijt geraakt zonder zijn schuld. Dat hield in dat je de eerste tijd geen geld hebt en na enkele lange weken je met een minimum uitkering je familie moet redden.
Dus het werd kersttijd. Mijn zoontje van 6 zocht in de reclame folders zijn cadeau uit. Net als andere kinderen ook. Mijn man en ik wisten dat dit in een grote teleurstelling zou uitlopen.
Met pijn in mijn hart moest ik mijn kind er op voorbereiden dat het geen leuke kerst kan worden om dat er geen geld genoeg was voor cadeautjes en veel lekker eten.
Natuurlijk was hij teleurgesteld, wie niet?
Kerstavond
Om eens te kijken naar dat wat we wel hadden om ons af te leiden van wat we niet hadden, kreeg ik op kerstavond op een gegeven moment een ingeving. Wij hadden wel kaarsen, ik haalde ze uit de kast. 3 kaarsen, een voor mijn zoontje, mijn man en ik.
Ik zei: dit zijn onze kerstwensen. Wij wensen iets leuks voor iemand die het moeilijk heeft.
Vervolgde door te zeggen deze kaars mag je aan maken als je weet voor wie je deze kaars wilt laten branden. Denken aan iemand die het nu moeilijk heeft en voor die persoon mag jij een wens doen. Na enkele seconden zei mijn zoontje spontaan, Ik weet het, voor mijn vriendje. Zijn gezichtje glunderde van oor tot oor. Ja, hij wist het zeker voor zijn vriendje, want zijn papa was al lange tijd niet meer thuis gekomen. Hij wenste dat de mama van zijn kleine vriendje misschien wel met kerst thuis kon komen. Is dit niet schitterend? Wij hadden onze wensen hardop verteld en tegelijkertijd de kaarsjes aan gemaakt. Zolang als deze kaarsjes brandden, denken wij aan die kerstwensen.
Kerstgevoel
Enkele jaren heb ik ook vol gehouden om voor kindertehuizen en het blijf van mijn lijfhuis en andere tehuizen voor vrouwen, evenals voor mannen, ook iets te doen. Op de dag van kerstavond bezorgde ik dan onverwachts kerstgeschenken. Klein cadeautje voor de volwassenen en de kinderen, aangevuld met eten en drinken vergezeld van een kerstboodschap. De boodschap sprak over hun moeilijke tijd en dat er toch mensen zijn die aan hen denken. Dit is voor mij een kerstgevoel die een ander gevoel niet kan overtreffen. In mijn naaste omgeving wisten mensen dat ik dit deed met kerst. Iedereen vond het prachtig en sommige gaven geld om mijn goede doel op hun manier te steunen. Ik kocht dan van dat geld wat men evt. nodig vond.
Envelop
Op een bepaald moment kreeg ik 35 euro in een envelop in mijn handen geduwd met de woorden: jij weet vast wel wat je ermee kan doen.
Nou, alles was al mijn huis uit naar de tehuizen toe en ik dacht nog, ook goed dan bewaar ik het wel tot volgend jaar. Nog geen uur later belt mij een kennis en vroeg of ik misschien even tijd had om naar haar te luisteren? Ze had het erg moeilijk. Na een kort gesprek met haar zei ik, leg de telefoon maar neer ik ben zo bij je. Met die 35 euro ben ik op de valreep naar de super gegaan en heb voor haar en haar kind een boodschappentas vol met eten en drinken en een klein cadeautje voor kerstavond gekocht. Ik heb haar dit even later bezorgd. Met twee kaarsjes erbij om over anderen mensen na te denken voor wie dat zij een wens hadden. Ik had geen wensen meer”.

DIT IS VOOR MIJ KERSTMIS VIEREN!

 

 

Column Lieky – Onzichtbare gebreken bespreekbaar maken Zondag 19 december 2021

De onzichtbare gebreken zichtbaar maken

De onzichtbare gebreken zichtbaar maken en anderen uitleggen, hoe het werkelijk met je is.
Jullie hebben waarschijnlijk ervaren dat mensen niet aan je zien dat jij ziek (beperkt) bent. Ze zien alleen je buitenkant. Je innerlijke kant is ook een leven, maar dat is voor anderen niet te zien. Dat is alleen door jou te ervaren. Restverschijnselen en overprikkelingen worden helaas nog steeds onderschat.

Niet weten is ook onzekerheid, onrust, onbegrip en onmacht.

Sommigen storen zich eraan dat ze niet of nauwelijks begrepen worden door een ander. Soms komt dit door gebrek aan informatie.

Informatie schept duidelijkheid en inzicht, en daardoor meer begrip. Vertel jij een ander niet wat er met jou aan de hand is, dan mag je eigenlijk ook niet verwachten dat die persoon jou begrijpt.

Blijf vertellen hoe het met je gaat, zodat een ander op de hoogte is van jouw situatie.

Denk hier eens over na. Je kunt op verschillende manieren jouw verhaal vertellen. Wanneer je informatie geeft, dan spreek je op een andere manier dan wanneer je bijvoorbeeld over jouw emoties vertelt (klaagt). Vertel in het algemeen over een hersenletsel en restverschijnselen die onzichtbaar zijn voor iemand anders.

Let maar eens op; spreek jij over hoe moeilijk het voor jou is en dat het een drama is, dan is de aandacht van de mensen gauw over. Maar vertel jij om informatie te geven hoe het met je is en hoe jij hiermee omgaat, dan blijft de aandacht langer hangen.

Je kunt bv. vertellen dat jij jouw leven nu moet aanpassen aan de beperkingen die je door de restverschijnselen hebt en hoe je dat doet.

Dat je niet alles op een dag kan doen. Ook niet 2 dingen tegelijk. Dat je niet meer tegen drukte en lawaai kan.

Dat je soms slechte dagen hebt en alleen maar rust nodig hebt om bij te komen dat je anders over je grenzen gaat zodat je energie nergens te vinden is. En dat je de hele verdere dag en de dag erna sloom en futloos bent. En dat je soms betere dagen hebt.

Dat je structuur in je leven nodig hebt, een goede dag structuur en weekstructuur en structuur in al je activiteiten. Dat structuur in je dagelijkse leven je op gepaste afstand houd van je grenzen.

Dat je soms emotioneler dan anders bent en dat je elk moment in tranen kunt uitbarsten.

Je verwardheid, je concentratieproblemen die je hebt en de vermoeidheid ook slopend voor je is. Dag in dag uit houdt het je bezig om de dag goed door te komen.

Je weet nooit van te voren wat voor een dag het vandaag voor je zal zijn.

Je kan gerust vertellen dat het moeilijk voor je is, maar vertel dit na dat je de informatie hebt opgenoemd over hoe jij je leven moet aanpassen aan je huidige situatie.

Als die informatie er is, dan heb je steeds minder van die moeilijke vragen of situaties waar onbegrip de overhand heeft. Hoe meer jij vertelt over jezelf en hoe jij hiermee omgaat, hoe beter het ook voor die ander te begrijpen is.

Daardoor wordt het makkelijker om met die restverschijnselen te leven.

Probeer het eens uit en zie zelf of dit ook voor jou goed werkt. Ik wens je succes.

Lieve groet van Lieky Van der Velden

Column Lieky – Alle indrukken komen tegelijk binnen – Zondag 5 december 2021

Alle indrukken komen tegelijk binnen

Door mijn hersenletsel, heb ik geen automatische filter meer.

Alle indrukken komen bij mij tegelijk naar binnen.

Misschien herken je dit.

Ik beschrijf nu mijn gevoelens, indrukken wat er zoal gebeurde tijden een leuk uitje.

Alle indrukken komen bij mij tegelijk naar binnen.

Ik geef een voorbeeld.

Ik zit met mijn man en een echtpaar in een bistro met een kopje koffie en Limburgse vla. Soms werd er door elkaar gesproken. Tussen de gesprekken door hoorde ik ook alle achtergrond-geluiden. Terwijl ik daar helemaal niet bewust op lette.

Maar toch, ik nam ze waar. Ik nam ze in mij op.

De radio stond niet echt hard maar ik hoorde het wel. Het koffieapparaat domineerde ergens op de achtergrond. Ieder auto die langs kwam, hoorde ik. Ik hoorde de bande over het grindpad van de oprit en de autodeuren die dicht klapten hoorde ik waarschijnlijk als enige aan tafel.

Een vliegtuig kwam over. De hond van de buren hoor ik blaffen. Klanten en bezoekers die komen en gaan. Stoelen schuiven. Een gezellig belletje als de deur open en dicht ging.

Ik vergat door al die drukte steeds wat ik aan het vertellen was of wilde vertellen. Iemand was druk begonnen met de bladzuiger. Ik vond het maar een herrie.

Al die geluiden, bewegende beelden en indrukken kwamen tegelijk bij mij binnen.

 

Luisteren en bewegende beelden op de achtergrond zijn triggers. Zelfs het geluid van het kopje koffie die werd terug gezet op het schoteltje.

Ik probeerde mij steeds te concentreren om het gesprek te kunnen blijven volgen. Dat gaat echt niet vanzelf en kost mij energie. Mijn hoofd voelde al vreemd aan.  Ik raakte een beetje gefrustreerd, maar wilde dit niet laten merken. Kon de gesprekken ook niet meer volgen. Ik was bang dat ik  ongeïnteresseerd over zou komen bij het gezelschap.

Alle indrukken van buitenaf komen ook gelijktijdig binnen. Alles wat beweegt en het geroezemoes is te voelen te merken. Het beïnvloed mijn gestel mijn zenuwen mijn gedachten mijn energie, mijn

gevoelens, de emoties, het stressgevoel door mijn hele lichaam.

Niets is meer gefilterd.

Dit zijn mijn ervaringen bij een gezellige bijeenkomst buitenshuis.

Het was voor mij tijd naar huis te gaan want ik was vol van drukte en emoties, maar leeg van energie. Daarna was ik helemaal uitgeblust.

Is dit herkenbaar voor je?

Na een goede nachtrust  kom ik langzaam weer bij.

Realiseren gezonde mensen zich dit wel?

Hoe dit aan voelt voor iemand met hersenletsel. Welk impact het heeft op ons leven.

Ik denk het niet.

Column Lieky – Relatieproblemen – zondag 28 november 2021

Relatieproblemen

Als er thuis in de relatie problemen onder elkaar zijn,

Is het meestal ook dat het hele gezin hier onder lijdt.

Soms van kwaad tot erger.

Zelfs bij gezonde volwassen mensen kan het heel lastig, stressvol en vervelend worden.

Is het dat een van de 2 een hersenletsel heeft, kan dit wel eens dubbelop zijn.

Is er een conflict onder elkaar,  neem dan even afstand van elkaar. Ga even uit de ruimte waar je bent en zonder je af.

Al is het besef daar dat er veranderingen moeten komen. Het hersenletsel kan je dwarsbomen omdat stress een nare uitwerking heeft.

Toch zou ik hier in willen adviseren.

Zoek zo veel als mogelijk de stilte op. Blijf de rust bewaren. Ga geen discussie aan want daar komen verwijten door, waar je later misschien spijt van kan ondervinden.

Stilte in huis is rust in huis.

Rust in huis geeft rust voor jezelf je gezin en omgeving. Al duurt de stilte en de rust dagen lang, dat is goed want dat hebben waarschijnlijk alle betrokkenen wel nodig.

Als de rust is wedergekeerd is een gesprek mogelijk.

Probeer er dan zo rustig mogelijk onder te blijven.

Dwingen helpt sowieso niet. In de rust ben je kalmer, geduldiger en kan je beter nadenken en overleggen zonder dwang, verwijt, verdriet, angst en teleurstellingen. In de rust heb je ook meer inzicht en overzicht.

Laat het los, zolang tot de rust is wedergekeerd.

Bespreek het met alle betrokkenen. Het is beter afspraken te maken om elkaar de tijd en de rust te gunnen.

Dan is die druk van MOETEN  verminderd. Dat zal ook meer rust geven.

Door losgelaten krijgt je partner ook meer de ruimte om dingen te verwerken op zijn eigen tijd en tempo. Jij bent niet de enige die beschadigd is.

Tijdens de strijd een probleem aangaan kan averechts werken.

Dus geen vragen aan je partner geen discussie geen verplichtingen. Alles wat jij niet aan anderen vertelt, kan de ander niet weten. Wees duidelijk in je behoeftes. De afspraak die voor je partner geldt, geldt dus ook voor jou.

Laat de stilte in huis terugkeren. Laat iets vaker de tv en radio uit.

De stilte zal jullie rust geven.

Heb je eenmaal die stilte gevonden en weten te waarderen zal de rust je helpen veranderingen in je/jullie leven te brengen, zonder al te veel stress en pijn.

Jullie kinderen kunnen ook beter functioneren als er rust tussen de ouders is. Dat geeft een veilig gevoel om ‘thuis’ te zijn. Dat is voor het hele gezin beter.

Probeer dit eens uit en kijk wat het je/jullie brengt. Maar wel volhouden om het ook een kans van slagen om te geven.

Ik wens jullie sterkte. Groet van Lieky Van der Velden

Column Lieky – wat ik voel bij slechte dagen – Zondag 21 november 2021

Wat ik voel bij slechte dagen…

Het is bij sommigen niet te zien, dat ze een hersenletsel hebben.

Maar dat wil niet zeggen dat ze nergens last van hebben. Komt wel voor, dat ze niet begrepen worden. Want soms hebben ze betere dagen dan andere dagen. Niet iedereen kan het goed uitleggen en wil of kan er over praten. Maar wil wel graag begrepen worden.

Daarom probeer ik met dit bericht over mijn eigen ervaringen, een inzicht te geven over hoe het voor sommige onder ons kan zijn.

Als de mensen om ons heen NIET weten wat het is waar je last van hebt, is het moeilijk voor ze om je te begrijpen. Daarom schrijf en vertel ik erover. Informatie geeft inzicht, en inzicht geeft begrip. En dat willen wij allemaal. Toch?.

Ik beschrijf mijn eigen ervaringen van de restverschijnselen. Wat zijn mijn goeie dagen en slechte dagen. Voor sommige lotgenoten is dit meestal wel herkenbaar.

Als ik goeie dagen heb, gedraag ik mij als een gezonde vrouw. En dat is dan ook mijn valkuil.

Bij slechte dagen, komen de restverschijnselen in versterkt en in veelvoud terug.

Het komt regelmatig voor dat ik slechte dagen heb. Overdag en in de nacht ben ik erg onrustig.

Dan voel ik dat er iets niet goed is in mijn hoofd en lichaam. De kracht in mijn lichaam is dan maar voor de helft. Het is niet zelden dat dingen uit mijn handen vallen of dat ze ik omstoot, omdat mijn reactie een seconde te laat is. Ik kan niet goed meer nadenken en heb evenwichtsstoornis. Raak steeds mijn tekst kwijt. Kan niet veel om mij heen verdragen. Soms is alles even teveel. Gesprekken zijn moeilijk te volgen. Ik kan geen gesprek meer onthouden noch terug vertellen.

Moe en moe en moe. Futloos er is bij geen beweging in mij te krijgen.

Ik loop mijzelf in de weg. Mijn hoofd is gevuld met een gevoel van bewegende watten. Als ik te snel mijn ogen beweeg, voelt het of niets meer stil staat. Ik zou niet in de drukte kunnen functioneren.

Kan mij nergens op concentreren.

Mijn tong is een seconde te laat, waardoor ik over mijn eigen woorden struikel en niet goed verstaanbaar ben. Ik kan niet meer op namen komen en vergeet heel snel wat ik wilde doen of wilde zeggen.

Ik kan niet goed tv kijken of op mijn laptop werken, doordat de beelden voor mijn ogen te snel heen en weer bewegen. De ondertiteling van een film kan ik niet meer volgen, het geluid is 10x versterkt en irritant en ik schrik veel sneller. Andere indrukken komen tegelijk bij mij binnen en mijn hersenen krijgen dit niet verwerkt. Daarom blijven mijn hersenen  in de nacht ook maar doorgaan.

Door snel mijn hoofd van rechts naar links te bewegen, voel ik evenwichtsstoornis. Snel opstaan geeft hetzelfde gevoel.

Ik ben onrustig, ongeduldig en soms snel geïrriteerd. Soms draaien mijn hersenen overuren. Ik voel dat mijn spieren vaker verstijfd zijn van de spanning, vooral mijn nekspieren. Misschien heb ik daardoor ook vaker kramp in mijn benen, kuiten, voet en tenen.

Mijn innerlijk leven is een achtbaan.

Er gebeurt van alles in mijn hoofd waar ik niks tegen kan doen..

Dit zijn mijn voorbeelden wat ik merk in mijn hoofd en lichaam, maar velen onder ons ervaren dit ook zo.  Helaas is bij sommige aan de buitenkant niet te zien, wat er zich zoal in het innerlijke leven afspeelt.

Soms houdt het een dag aan, soms meerdere dagen. Er zit niets anders op dan wachten en mijn tijd zien door te komen met rusten en stilte om mij heen en ontspannen. Ik moet er in berusten en zorgen dat ik mijzelf kan kalmeren.

.Na een goede nachtrust kom ik weer langzaam bij en later voel ik mij weer beetje bij beetje normaal worden.

Ik weet zeker dat dit herkenbaar voor jullie is.

Veel van mijn ergen ervaringen en voorbeelden als deze, heb ik beschreven in mijn boek. “NAH Niet aangeboren hersenletsel” Voor €14,00 stuur ik het voor je op. Schrijf mij een pb-je of mail mij: liekyvandervelden@live.nl

Groet van Lieky Van der Velden (beheerder)

 

Column Lieky – Gedicht pa en dement Zondag 14 november 2021

Gedicht/verhaal; Over mijn vader bang en verward.

Het is niet leuk, zegt hij tegen mij. Ik ben zo alleen. Wat is er toch met mij?

Dan kijkt hij om zich heen verward, onbegrip, eenzaam en alleen.

Hij denkt niet meer na over zijn verleden leven.

Hoe hij heeft geleefd? Voor niemand anders, hij heeft alleen voor zichzelf geleefd.

Vroeger bestaat voor hem niet meer, de toekomst ook al niet meer.

Hij begrijpt zichzelf en zijn eigen leven niet.

Morgens staat hij op, maar weet niet meer waarom.

Soms zit hij stilletjes op de bank, uren lang naar buiten te staren of zomaar in het niets.

Hij vergeet ook weer dat ik voor hem gekomen ben. Doet hem dat wel iets?

In de enkele uren dat ik bij hem ben, verteld hij mij wel 5 keer hetzelfde verhaal.

Dan doe ik  alsof ik het hoor voor de eerste keer.

Soms klopt niets meer van zijn verhaal, ook dat weet hij dan niet meer.

Als hij beseft dat hij dingen vergeet en niet begrijpt waarom hij dit moet beleven, zie ik de angst en verdriet in zijn ogen en zijn oude smalle handen beven.

Voor hem is iedere dag een gevecht. Een strijd om erbij te zijn en bij te blijven.

Vooral de vrijheid wil hij behouden.

Dat hoorde toch bij hem, hij heeft er zoveel van gehouden.

Hij wil niet dat dit gebeurt, zijn leven is nog maar een sleur.

De deur van het leven is voor hem op een kier gegaan.

Bang om te leven en bang om dood te gaan.

Ik leg een arm om hem heen, dan voelt hij zich even niet zo alleen.

Het is stil om hem heen. Hij weet niet meer waarvoor en waarheen.

Ik zie, hij is bij mij maar hij kent mij niet meer.

Het is mijn vader niet meer. Maar iemand die verwart en eenzaam is.

Hij kent ook zijn andere kinderen niet meer. Hij vergeet telkens weer dat wij voor hem zorgen.

Ik moet nu weer gaan Pa. Tot morgen, er is altijd iemand die je komt verzorgen.

 

Blijft over, eenzaam en alleen in zijn laatste dagen.

Voor hem is zijn oordeel allang geveld.

“Meneer van der Velden u bent DEMENT!!”

Geschreven door Je jongste dochter Lieky van der Velden.

Column Lieky – Laat ik het over energie gaan hebben – Zondag 14 november 2021

Laat ik het over energie hebben.

Die hebben wij allemaal nodig want alles draait op energie.

Energie heb je ook nodig om goed te functioneren. Daar moet je zorgvuldig mee omgaan. Energie kan je krijgen en geven en verliezen.

 

Maar, hoe en waaraan raak jij energie kwijt?

Energie raakt verminderd door aandacht te geven aan anderen personen, bv je kinderen, partner, collega’s, familie, vrienden en andere mensen. Vooral als je ze wilt please. je wil het graag goed doen. Goed overkomen. behulpzaam zijn.

 

Aandacht aan anderen geven die aandacht opeisen. Ken je dat?

Anderen die steeds vragen hebben Wil je naar mij luisteren? Kan je even komen? Waar ligt dit en waar ligt dat. Wat moet ik doen? Heb je dit of dat voor mij? Help mij even? Doe dit even voor mij, doe dat even voor mij?

dan zijn dat op-eisers die zuigen je energie leeg.

 

Vraag je zelf eens af,

Is het belangrijk voor jou om anderen tevreden te stellen?

Pas jij je steeds aan die ander aan?

Sta jij altijd voor iedereen klaar?

Blijf je wel eens langer werken dan dat het je tijd is?

Voel jij je alleen maar goed als anderen je een pluim geven?

In dit geval, vergeet jij jezelf en vind je waarschijnlijk die ander persoon belangrijker dan jezelf.

Jij blijft uitgeblust en energieloos achter en kan niet meer goed functioneren.

omdat je energie op is. weggegeven aan anderen die het opeisen.

Die wachten ook niet op jou, tot jij weer genoeg energie hebt. Die blijven komen en die blijven vragen en die blijven eisen. En JIJ? Waar blijf jij? Hoe denk jij dit te doen en te blijven volhouden?

Dat zal een zware dobber voor je zijn omdat alles gewoon doordraait. Want er wordt nog steeds aandacht aan je gevraagd. NU moet je wel NEE zeggen.

 

Maar soms kan of gaat dit niet.

Jij hebt geen reserve meer. Je kunt niets meer geven, jij hebt zelf geen energie meer voor jezelf weer op te laden. Maar anderen worden teleurgesteld en misschien boos op jou en begrijpen niet waarom jij je zo gedraagt.

 

Is dit herkenbaar voor je? Misschien had jij niet zo in de gaten hoe het werkt en waaraan jij je energie kan verliezen. Probeer dan eens om meer rekening met jezelf te houden. Jij moet op je eigen energie letten, want die heb je nodig. En er is niemand anders die dit voor jou doet. Die verantwoordelijkheid ligt bij jou.

 

Groet van Lieky van der Velden

 

Column van Lieky – een vraag voor de partner – Zondag 7 november 2021

Een vraag voor de partner.

 

Hoe hebben jullie de balans in jullie relatie gevonden?

 

 

Als de ene partner de anderen partner gaat verzorgen is het gevoel van gelijkwaardigheid verstoort en uit balans.

 

Als de vader of moeder de zwakkere rol heeft is de ballans verstoord.

 

Niet meer naar je werk gaan en geen sociaal leven hebben is de balans verstoort en zeker als je partner wel naar het werk gaat en een sociaal leven heeft is dan jullie relatie verstoort en uit balans.

 

Hoe ga jij hiermee om?

Dit zijn verschillende vragen, in de antwoorden kunnen partners en  lotgenoten erkenning en herkenning vinden.

 

-In hoeverre ben je je van dit alles zelf bewust?

 

Sommige hebben door het letsel geen of weinig inzicht in hun ziektebeeld.

Dat inzicht is of te weinig of verstoord.

 

Dat maakt het een stuk lastiger. Dan ben je vooral afhankelijk van goede ondersteuning en begeleiding.

Hoe ervaar jij de ondersteuning van je omgeving?

 

 

Standaard “regeltjes” toe passen zoals na een activiteit rust toe te passen.

Bij drukje je even terug te trekken.

Geregeld de stilte  opzoeken.

Een patroon aan nemen die je een goede nachtrust bezorgd.

Voldoende drinken, door de medicamenten die je tot je neemt

 

 

Heb je een beetje inzicht in de vooraf signalen? Of wordt je nog overvallen door de signaaltjes die later binnen komen en jij vraagt je af, waar komt dit vandaan?

 

Gaandeweg leer je signalen beter kennen en vooral ook verbanden leggen.

Al heeft het veel tijd nodig en is het wennen. Heb je wel in enige mate inzicht lukt het vaak naar verloop steeds beter.

 

In het begin moet je nog wennen aan je nieuwe grenzen en weet je nog niet waar deze liggen. En daarbij is de reactie op het overschrijden van die grenzen ook ineens anders.

 

Helaas gebeurt het bij sommige, dat je de grenzen eerst overgaat om te weten waar ze liggen. En wat je kan voorkomen.

 

Waar je in het begin echt een powernap nodig hebt, volstaat later misschien gewoon een pauze. Onthoudt wel dat je alleen energie opbouwt door steeds wat achter de hand te houden. Daarom is het zo belangrijk om niet door te gaan totdat je “accu” rood aangeeft.

 

Een logboek bijhouden kan het inzicht wel vergroten.

 

Om jezelf en je partner te helpen deze signaaltjes te leren kennen leren begrijpen verwerken en toepassen in je dagelijkse leven is alert zijn op je denken je doen en laten en je gedrag. Dat kan je inzicht geven en begrip.